kişinin aşık olduğunu anladığı an

favlarımın hesabını sorduğunda hissettiğim duygu, diyorum evet bana aşık.

normal arkadaşım bakmaz heralde? yani.

edit: dur ulan, sanırım bu başlık kişisel hissedilenmiş hahaha. ben direkt nedense bana hissedileni anladım. ben gözüm başkasını görmediğinde anlıyorum genelde.

bir yerde karşılaşıldığında tabiri caizse içinin bir hoş olması, sürekli bir karşılaşma isteği ve konuşurken aşırı heyecandan saçmalamak. göz göze gelince napacağını bilememek... sesini duymak için saçma sebeplerle aramak... çok uzakta kalan duygular olsa da keşke yeniden yaşasak bunları dedirten durum.

aptallaşıp normalde yapmayacağı şeyleri yapmaya başladığı an.

kimlerin neleri aşk sandığını öğrendiğimiz başlıktır.

2 saatlik uykuyla işe gidip, herkesten daha enerjik olduğu andır.

bence anlayamaz yani birden bire anlayamaz. en azından ben anlayamamıştım hemen. sesini duyunca mutlu olduğumu fark ediyordum,adımızın baş harflerinin yan yana geldiği araba plakaları mutlu ediyordu,onu görmek için bahaneler bulmaya çalışıyordum. uyuyunca uyuyordum o uyanınca günüm ayıyordu. ellerini çok seviyordum o sevmese de gözlerini seviyordum bütün olarak ayrı seviyor tek tek daha çok seviyordum onu ama aşk diyemiyordum hala çünkü aşk ne bilmiyordum kafamdaki aşk tanımı o hayatıma girince kaybolmuştu bence aşk aşık olduğunuz kişiye göre şekillenen bir duygu o güzel elleri güzel sesi güzel kendi zaten güzel ne bileyim neden aramıyorum aşka kılıf aramıyorum aramız bozuk konuşmuyoruz ama karşımda o var gibi kendi kendime konuşuyorum aşk galiba bu. onun yokluğunda bile onun varlığını var etmek.

hoş geldin yar yüreğime

gozlerin kendini ele vermesidir. o bakışları nerede görsem hissederim.

bilemiyorum ki aslında bakarsak başı sonu yok. bakmışız olmuşuz. beraber gülüp beraber ağlarken, beraber yemek yaparken ya da beraber oyun oynayıp film seyrederken. en çokta kavga sonraları nasıl davrandığımıza aşık olmuşuz. şiddetli kavgalarımızda halen birbirimize sarılabilmemiz. yok yok ayrılırız biz dediğimiz anlarda bile gelip ne kadar sevdiğimizi hatırlatıp gözlerimiz dolu dolu barışmamız. nostaljiyle taçlandırıp klişelerle sürdürdüğümüz bu aşk bize türlü türlü talihsizliklerle geldi, getirdi belki. önümüze yığınla engel çıkıp duruyor da pes ediyoruz zaman zaman. fakat buldum ya ben onu. her şeyi dindirmeye çalışıp mantığımızla hareket etmeye çalışmamız bile ne kadar anlamlı ne özel bir tutum birbirimize.
başlığa baktığımda durup düşündüm ama.. ya ben her kusuruyla kabul ediyorum bu adamı. uyurken bile izliyorum çok tatlı. hasta olsa bakarım kendim yedirir kendim yıkarım. birbirimize ne kadar kokmuşuzdur da evimizle uğraşırken de bi kere iğrendiğini görmedim.
benim için yaptığı, yapacağı her şey için müteşekkirim. bunu ileride kanıtlı documentary olarak eline vereceğimdir..hehe

uzun süredir yaşamadığım bi duygu, unuttum sanırım. unutturanlar utansın efendim

buraya yazmam gerekiyor gibi hissettim , çünkü yıllar sonra birisi kalbimde karnımda kelebekler açtırdı. yurt dışına taşındığım 5 senelik bir ilişkim vardı, ilişkimizin son 1-2 senesi o kadar kötüydü ki. sürekli manipüle ediliyordum, bir sorunumu anlatmaya çekiniyordum, ne zaman ağlasam güçsüz olduğumu söyleyip beni güçlendirmeye çalışıyordu. her neyse geceleri ona bakıp ben bu adamı çok seviyorum bir gün biterse ne yaparım diye ağlayan bendeniz bir gün şak diye “ yeter bitsin “ diyip bitirdi. sonra hayatımın en parlak bekarlık zamanlarını yaşadım, öyle böyle değil. yurt dışında da yaşadığım için girmediğim ortam, tanışmadığım kişi kalmadı. farklı ırktan insanlar, partiler, elit buluşmalar vs derken kimseyi sevemediğimi anladım. sonra onunla tanıştım. benden tamamen zıt, görebileceğiniz en klasik kızıl saçları olan klasik bir ingiliz beyiydi kendisi. bense 23 yaşında dövme sanatçısı , türk, ingilizceyi 1 senedir öğrenmekte olan piercing dövme kaplı partilerde takılan bir kız. efendim ne mi oldu, biz bu arkadaşla tinderda tanıştık, amacım tamamen kısa flörtlerdi derken bir anda en yakın arkadaşım oldu. bana kimsenin yaklaşmasını gibi yaklaştı, bana koşulsuz sevgisini şefkatini sundu, aileme ne kadar değer veriyorsam aynı değeri verdi onlar için türkçe öğrenmeye başladı, telefonda bu hayatta en değer verdiğim kadınlardan birisi babaannem ile tanıştı ( ehehehe bu sene el öpmeye gelecek abileri ablaları ), en gergin hissettiğim hırçın olduğum zamanlarda bile içimde ki canavarı susturdu sakinleştirdi kedi gibi bir şey yaptı. şimdi bakıyorum da ben sanırım aşığım bu adama. iki farklı dünyayı birleştirdi bizim için, ve en önemlisi onunla evde otururken saçlarımı severken kocaman gülümsemesi çilli suratıyla “ aşkım” demesinin bağımlısı oldum. bunca sene kendi dilimi kültürümü paylaştığım insanlar beni anlamadı, mutsuzken ben beni dinleyecek, anlayacak birini ararken herkes çözüm aradığımı sandı. aşkın hep acı çekmek olduğunu sanarken aslında aşkın yaralarını sardığını , çocuklar gibi sokakta gecenin yarısı bir kilisenin bahçesinde yağmur yağarken dans etmek olduğunu öğretti.bir anda anlamadım belki aşık olduğumu ama çalışma masamda ki fotoğrafımıza her sabah gülümserken bulduğumda kendimi anladım aşık olduğumu.

hani böyle otururken o farklı masada bile olsa gözlerin ona kayar sadece onu izlersin. yaptıgı her hareketi izlersin ne yapar neler seversin öğrenirsin. yanına gittiğinde o kadar hazırlık yaptığın hiç bir kelime ağzından çıkmaz ya o an işte. geçmiş olsun..

annem hastaydı o ara, moralim o kadar bozuktu ki derse girememiş, okuldan çıkıp yanındaki parka gitmiştim ağlayarak. ağladığımı görmüş o da, peşimden gelmiş. oturdu yanıma hiçbir şey söylemeden sarıldı. o güne kadar hissettiğim şeyin küçük tatlı bir hoşlantı olduğunu sanırdım, sıcaklığını hissettiğimde ona ne kadar aşık olduğumu anladım. saçlarımı okşayıp ne olursa olsun güçlü kalacağıma dair söz verdirdi bana. öldü sonra. kayıp gitti parmaklarımın arasından, sözümü tutamadım.

gözlerim sanki dünyayı daha net renklerde görmeye başladığında anladım aşık olduğumu. sanki daha önce gördüğüm herşey flu gibi bulanık duruyordu. bide geceleri heyecan içinde uykumdan uyanıyordum. herşeyi anlamsızca sevmeye başlamıştım mesela. daha önce olmadığım kadar heyecanlı ve kabına sığamaz bir hâl alışımdan anladım aşık olduğumu. ve sonra dedimki kendime, "yandın kızım sen! büyük fırtınalar seni bekliyor kapıda. aldanma bu yalancı bahara."

aşık olduğu kişiyi düşündüğünde burnunun direğinin sızlaması, veya hayatı artık daha çok sevmeye başlaması, ne yapıyorsa artık iki kişilik yapıyorsa, iki kişilik düşünüyorsa, onun gözünden bakıyorsa hayata, onu daha çok sevebilmek için daha çok yaşamak istiyorsa, âşık olmuştur...

benim ilk buluşmada olmamıştı , erkek arkadaşımla tinderda tanıştım ben. ve açıkcası sadece takılıyordum o dönem, ingilizcem de çok iyi değildi zaten. her neyse yakın arkadaşımın ısrarı üzerine buluşmaya gittim çünkü benden biraz alakasız birisi, misal ben dövme sanatçısıyım ve genellikle beğendiğim tipler de hep kendi sektörüme yakın insanlar oluyor erkek arkadaşımda küpe dahi yok mesela, ben biraz daha gece insanıyım, tembelim, o sabahları koşuya gider , daha düzenlidir benden. her neyse arkadaşımın da ısrarı üzerine buluşmaya gitmiştim ve ilk kez bir buluşmada karşı tarafın amacı sadece seks vs değildi, beni anlamaya çalışıyordu ben de uzun uzun çarpık ingilizcem ile bir şeyler anlatıyordum derken biz böyle dışarıda 1 ay boyunca buluşmaya başladık , ama görmeniz lazım bir anda yakın bir arkadaşım gibi oldu ve beni anlamak için çabasını, şefkatini ve sabrını görüyordum. sonra biz sevgili olduk vs derken bir baktım 8 aylık bir ilişkinin içindeyim. sadece 1 defa buluşurum dediğim çocukla şehir şehir gezdik, beraber yemekler yaptık, çocukluk hayalim diye anlattığım şeylerin şak diye ertesi gün planını yaptık, çocuk gibi oldum tekrar onunla, ailesiyle tanıştım, o benim ailemle tanıştı, ailesi ve kendisi ben burada kendimi yalnız hissetmeyeyim diye kapılarını hep bana açtılar , türkçe öğrenmeye başladılar vs derken benim de tabii ingilizcem gelişti.sonra geçenlerde evde beraber oturuyorduk ve dizi izleyip yemek yiyorduk o an kokusunu içime çekip sarıldım, uyuyakaldım.ikimiz de öyle uyuyakalmışız. aşık olduğumu ben o zaman anladım biliyor musunuz ? bu insanla aylardır beraberiz ne bir kavga oldu ne gözümden tek bir damla yaş aktı, burada ki yalnızlığımı sarıp sarmaladı, değer verdiğim sevdiğim şeyleri o da sevdi hatta o kadar ileri taşıdık ki babaannemle kanka oldular , ikisi de konuşamıyorlar çünkü babaannem ingilizce bilmiyor, jack de türkçe bilgisi henüz çok iyi değil , babaannem ona cengiz diyor oda babaannem diyor böyle bi şekilde anlaşıyorlar, hatta bu yaz elini öpmeye gelecek tanışmak için. her neyse kendime dedim ki ben bu adama çok aşığım , bana hayatı tekrar sevdirdi, aynı dili konuşmamamıza rağmen bugüne bugün beni anlamadığını hissettiğim 1 gün bile yok. aşk gerçekten çaba, emek istiyor. kırılmayı ben aşktan sayamıyorum arkadaşlar aşka inanan birisiyim defalarca da aşık olmuşumdur yada olduğumu düşünmüşümdür , ama insan birine gerçekten aşık olunca ona kıyamıyor, hep yanında olup bir şekilde değerlerine değer veriyor ve arada zorluklar olsa bile her şey o insan için olduğu için o kadar kolay ve keyifli oluyor ki. şu an onsuz bir hayat asla düşünemiyorum bu kadar kalabalık içinde , aynı değerleri kültürleri paylaştığım herkesin arasından sıyrılıp beni gerçekten anlayıp hep sevgisini desteğini gösterdi, ve asıl dank ettiren nokta sadece onunla uyurken bebek gibi mışıl mışıl uyuyorum, sadece ona gıcık olmuyorum her şeyini seviyorum, sadece ona yemekler yapmak bebek gibi ilgilenmek istiyorum, ve sürekli aşkımı dile getirmek istiyorum. en güzeli de karşılıklı olması. kısacası sözlük ben gerçekten çok aşık ve mutluyum ilk kez.

yerli yersiz zamanda ve mekanda onu düşündüğünü fark ettiğin an. eğer bir de öncesindeki belirtileri anlamamışsan ve bu düşünme evresine istemsizce geçmişsen, afallatır.

kaldırımda kırmızı ışık yanmasını beklerken bütün arabalara otuz iki diş sırıttığımı fark etmemle anlamıştım bir şeyler olduğunu...

hayal kurmaya başladığın an. geleceğinde olmasını istiyorsan, kendini hayallere dalmış bir vaziyette buluyorsan aşık olmuşsundur demektir.*

buralara düştüysen geçmiş olsun karşim bitmişsin sen