kitap satın alma hastalığı

biraz da indirim kovalamaktan gelen hastalık. okunuyorsa ne âlâ.

benim de sahip olduğum hastalıktır. bir yandan hoşuma giderken bir yandan da canımı sıkıyor.

normalde 2 veya 3 kitaplık bir stokum vardır. son 3 aydır maddi ve manevi sorunlarım olduğu için kitap okumaya ara verdim ama satın alma isteğimi kısa bir süre durduramadığım için stokumda 21 kitap birikti. bu hafta tekrardan okuma isteği buldum ve başladım. bakalım ne kadar sürede stokumu azaltabileceğim.

en sevdiğim hastalık sonsuza kadar sahip olmaya bir şey demem.

benim de muzdarip olduğum hastalık kitap okumayı seviyorum ama kitap almayı daha çok seviyorum.
bu durum şu cümlenin tekrarlanması ile kısır döngüye girer.
"yaa bekleyen çok kitabım var ama bunu da alıyım söz bir daha almayacağım"

not: 1984 özel baskısını hediye etmek veya takas etmek isteyen yazarların bir mesaj uzağındayım.

alıyorum alıyorum sonra hangisini okusam diye karar verene kadar günler geçiyor.

alıyosun alıyosun alıyosun okuyosun ve tekrar alıyosun

çözümü basittir: kütüphaneden alın. eğer ki obsesif bir kişiliğiniz varsa aldığınız kitabın son günü gelene kadar okumak zorunda hissedecek ve okumadan geçirdiğiniz her gün için tedirgin olacaksınız. üstelik kitabı okumadan geri verirseniz suçluluk duygusu ve o kitabı tekrar almak isterseniz de sistemde gözükecek olmasının yarattığı psikolojik baskı sayesinde bu hastalıktan kurtulup başka psikolojik hastalıklara yelken açabilirsiniz.

5000 civarı kitapla hastalığın son evresindeyim sanırım.

tsundoku hastalığı, kişinin okuyabileceğinden fazla sayıda kitap satın alarak evde biriktirmesi ile karakterize bir tür istifleme bozukluğudur.
bu benim kesinlikle çok okumama rağmen okuduğumdan kat be kat fazlasını aldığım istifleme durumu ve ailemin "yeter artık bi dur alma "diyerek beni engellemeye çalıştığı ancak başarılı olamadıkları şey.

kitap satın alma hastalığına tutulmuş bir insan olan walter benjamin'in bununla ilgili bir hikayesi mevcuttur:

paris'te kendisiyle röportaj yapmaya benjamin'in evine giden bir muhabir, benjamin'in çalışma odasında yeni alınmış koli halinde bir çok kitap görür ve biraz alaycı bir şekilde " tüm bu kitapları okuyabilecek vaktiniz olduğuna inanıyor musunuz?" diye sorar.
benjamin'de muhabire şöyle cevap verir "kitaplar yalnız okunmak için değil, aynı zamanda birlikte yaşamak içindir de. "

cokomel satin alma hastalığından daha marjinal değildir. bilahare hastalık değildir. off vay be kitap da okuyor diyip etkilenmiyoruz hiç.

azıcık para olsun cebimde gidip kitap alırım kesin.

safahlar, 4 te 1 fiyatına topluyorlar piyasadan.

sırf evin bir bölümünün duvarına, dekoratiflik katsın diye alınmış o romanlara bakıyorum birde bir iki sayfalık instagram storysinden sonra tozlanmaya bırakan takoz entellere bakıp hallerine acıyorum. altını çiziyolla parağrafların. sırf aforizma. sırf kahve kavruluyor sanki evlerinde p.zev.nklerin sadece. sorsan kahve gurmesi de çıkar ibn.torl.r. hemen ver ambiyansı ver story'i.

z kuşağı ile y kuşağının muzdarip olduğu bir hadise. allah babış tez şifa versin.

böyle bi hastalığım olsun isterdim. kitap okumayı çok seviyorum ama para vermeyi sevmiyorum. kazıklanıyormuşum gibi hissediyorum. genelde e-kitap okuyorum o yüzden.

kitap almayı çok seviyorum diyorum keşke daha fazla param olsa ya da bı an önce mesleğim olsa ve paramın çoğunluğunu kitaplara yatirsam kitap okumak benim için bı ihtiyaç gerçekten de okumadığım da bı yanım eksik kaliyo

indirim varsa yabistirr

25liralik kitaba 3.5 lira verme keyfi bi baska oluyo 2022 tr sinde

hastalıktan çok bağımlılık olarak tanımladığım durum.okumam gereken kitaplar olmasına rağmen ilgimi çeken bir kitap gördüğümde almaktan başka çarem kalmıyor.

olduğunu iddia edenlerin neredeyse hiçbirinde olmayan hastalık. biraz bu konu üzerine yazalım.

kitaplığa doldurduğun o kitapların, çöpten bir farkı, kağıt israfından bir farkı yoktur. bu durum üzerinden kendini üstün zanneden ve bu olumsuz durumun güzel bir şey olduğunu zannedenler var. bu insanların kitap okumak ve kitap ile ilgili görüş belirtmekten uzak olduklarına, kitap okumayı bir maraton olarak gördüklerine adım gibi eminim. kitap üzerine notlar almayı, üzerine düşünmeyi, kendi görüşlerini katmayı bilmediklerine adım gibi emin olduğum bu insanlar, çöplüğe çevirdikleri kitaplıklarında hiç okumayacakları kitapların olmasından zevk alırlar. okumadığın ve okumayacağın kitabın orada durmasının bir anlamı yok. senin okumadığın bir kitabı bir başkasının okumasının ise daha şiddetli şekilde, hiçbir anlamı yok. artık şu herşeyin reklamını, herşeyin yarışını yapmaktan vazgeçin. kitap satın alma hastalığı gerçekten olan - ki bu durumun kleptomani'den en ufak farkı yoktur - insanların ciddi bir tedavi alması gerekir. kitap satın ala ala bunun reklamını yapan insanların ise tedavi olmaları gereken hastalık kitap satın alma hastalığı değil. çünkü bu insanlarda oluşan şey bu hastalık değil. kendini reklam etme, olmayan bir şeyi gösterme hastalığı.

ülkede okuduğunu anlayabilen, kendi fikirlerini üretebilen, hayatı başkaları için değil kendisi için yaşayan kişi sayısı bir elin parmaklarını geçmediği için bu tip hastalıkları "bakın bende elit bir hastalık var" budalalığı ile yaşayanlar hiçbir zaman bitmez. kitap okumaz, fikir üretmez, hayatı dümdüz yaşar. okumadığı kitabın bile reklamını yapar ki bu da yine ülkemizin net sorunu olan eğitimsizliğe bağlanır. hiçbir zaman elini sürmeyeceğini adı gibi bildiği bir materyalin reklamını yapan insan, çoğunlukla milletimize aittir.

bir şeyleri hep ertelemektir. tembellik mi desem, zaman bulamayacak kadar meşgul olmak mı, bilemedim.

oyun satın alma hastalığı ile yarışacak hastalılıktır. kitaplar/oyunlar sürekli alınıp durulur. ama hiçbir zaman okunmaz/oynanmaz.