kız istemenin kadınları aşağılaması

sembolik yapiliyo ya su an.

adam/kadın yıllardır psikiyatriste gidiyormuş ama bir faydasını görmüyormuş. sonunda doktora çıkışmış, "doktor bey/hanım, yıllardır bana bir faydanız olmadı, neden böyle?" doktor cevap vermiş, "çünkü sizde aşağılık kompleksi yok, siz gerçekten aşağılıksınız."

egoları ve kibirleri o kadar yüksek ki nerdeyse mübalağalı yalakalık dışındaki her şeyi aşağılama, hakaret, taciz, tehdit, tehlike olarak görüyor gezegenin en iyi korunan, kollanan, kayrılan, en bedava yaşayan demografik grubu.

orta yaşlı teyzelerin yürüttüğü, kızı her aşamada yücelten, oğlanı da tuzlu kahveyle, diz çöktürerek, ayağına basarak, sırtını yumruklayarak, envai çeşit şımarık taleple oradan oraya koşturarak çalışan sürecin daha ilk adımı kadınları aşağılıyormuş!

yakında sekste edilgen konumda olmak da kadınları aşağılıyor, erkeği yüceltiyor derlerse şaşırmam.

ben istemiyorum mesela
demek ki en çok kadınlara değer veren benim.

(bkz: yok artık devenin pabucu)

tam tersi, kadınları yüceltmektir. bir kızı sevdin ve onunla anlaştın, resmiyete dökülmesi için kız ailesinin onayı hem kıza hem de aileye bir saygı hareketidir. aileye haber vermenin en ince yoludur. hiç kimse sahipsiz değildir. ebeveyni yoksa yakını ya da manevi bir büyüğünden istenir.

kızı gördün, beğendin belki tanıştın belki tanışma imkanı bulamadın, görücü usulü evlilik için de doğru merci kızın ailesidir. ailenin yeri önemli olmasına rağmen evlilik konusunda son sözün kızın fikrine göre söylenmesi gerekir. kızın duygularına önem verilmezse, hislerine ters bir karara zorlanırsa bekarlık ya da evlilik kızı mutsuz bir yaşama mahkum eder.

istemeden verenlere kıyasla, isteyip verince daha yüksek değerlendirilmesi beklenir, oysam.*