komşunun tuhaf davranışları

bence meraklı olmaları.

açık camdan, kapıdan içeriye bakmaları ya da kapının deliğinden karşı eve kimin girip çıktığını kontrol etmeleri gibi farklı davranış türlerine sahip olmaları.

ben meraklı insanı pek sevmem.eğer tanıdığınız bir komşunuzsa ve aranızda samimi iletişim varsa, bu hoş karşılanabilir fakat merakı sebebiyle sürekli etrafı dikkatle süzen insanlar hoş gelmiyor sanırım bana.

hele o apartman dedikoduları.. herkesin diğerinin hanesi hakkında aşağı yukarı fikrinin olması ve konuşması durumu..

bazıları daha da üst versiyon olup, özellikle aile büyükleri evde yokken, eve yabancı birileri -genelde karşı cins geldiğinde- aileleri arayıp haber verebiliyor ya da gördüğü yerde bunu ailelere söyleyebiliyor.


bu durum başıma şu ana kadar gelmedi ama bunların gerçek olduğunu biliyoruz.

ben ve eşim sigara içiyoruz. bu eylemi normal olarak balkonumuzda yaptığımız için taşınmaya karar vermiş. evlerine koku giriyormuş.

nezih, küçük, müstakil evlerden oluşan sitemizde bir adam var. ailecek çok dindarlar*. kadın ve oğul çalışıyor, adam çalışmıyor, geziyor. daha önce de kurduğu işleri karısı döndürmüş, kendisi yine çalışmamış. gezmeyi çok seviyor. ona * diyoruz. uzun saçlı, yazın kapri giyiyor. sürekli dört dönüyor sitenin içinde, çevresinde. iple bağlıymış gibi fazla uzaklaşmıyor ama. kafayı kaldırdığımda göz göze geliyoruz. selamlaşıyoruz ama saçma oluyor günde on kez selamlaşmak. evin önüne öylesine bıraktığımız yerini bulamamış eşyalar kayboluyor. sanırım jesus çöpleri de karıştırıyor.
site küçük; herkes dindar ve burası ampulün kalesi gibi. gece herkesin bahçesinde mangallar yanıyor ve içki sofraları kuruluyor.
muhtemelen ben de davranışlarımla, alışkanlıklarımla herkese tuhaf geliyorum.

sürekli olarak eve giriş çıkış saatlerimizi ve nereye gidip nereden geldiğimizi takip etmesi. kadının başka işi gücü yok gün içindeki hareketlerimizin kaydını tutuyor. 'kocan gece üçte geldi, seni sabah bir yere giderken gördüm hayırdır inşallah' gibi hayatımız hakkında sürekli bildirim yapıyor. peki deyip geçiyorum.

son evimde arkadaşlarla akşam eve geldiğimiz anda yönetici arayıp sizden şikayet var diyordu. hayır daha eve varmadan nasıl bizi şikayet ediyordu anlamadık. bir iki sürekli devam ediyor. bir de kendileri bağıra bağıra ağlıyor. gitar dersime çalışmam gerek kimse rahatsız olmasın diye çalışmıyorum bile. en son yöneticiye bizi kimin şikayet ettiğini sorduk. gidip konuştuk. sorun olursa gelip direkt siz söyleyin dedik. bir daha şikayet olmadı.

az önce camdan örtü silkeliyordu. yemin ediyorum illallah ettirdi. günün her saati donuna varana kadar silkeliyor. laf sayıyorum cevap vermiyor. onun yerine üstümde zıplamaya başlıyor. şikayet ediyoruz, yasak diyoruz ama herkes yapıyor diyor. kim bu herkes? üstüne üstlük benim sinirlenip pencereyi çarpmam zoruna gidiyormuş. yerleri kazırcasına süpürge çalıştırmasından hiç bahsetmiyorum bile. birde gece evde yürümüyorlar koşuyorlar adeta. ciyak ciyak ağlayan çocuklarını susturmak yerine daha çok bağırıyor. kapısına gidip saç baş girişmem yakındır. allahın cezası. allah düşmanımın başına vermesin böyle komşuyu. bunlar binada değil mağarada yaşamalı.
(bkz: beyinsiz)

komşuluğun ana ilkesi tuhaflıktır zaten, mantık aramak yanlış.
samimi olması da yabancı olması da bina çatısı altında ve dışardaki hareketleriyle de...

pavyon şarkıcısı eski komşumun günün her saati ses açma denemeleri yapması!
not: kendisi oturduğu sürece çok şık türkü barlarda oturduğunu iddia etti. gürültü yüzünden bir tartışma esnasında bunu bana belirtti. ben de kendisine gittiğim hiçbir yerde kendisine rastlanmadığımı söyledim. siteden taşınmaya zorladılar bu arada kendisini, tantanası hiiiç bitmiyordu da...

öğrenciyken yan dairemde iki tane kızın tek sevgilisi vardı. belli gün ve saatlerde sigara isterlerdi ertesi gün paket alarak geri iade ederlerdi. evde 2 arkadaşım daha vardı ama onlarla iletişim kurmazlardı doğal olarak evdekiler benden şüphelenirdi.

üst komşumuz manyaklık derecesinde temizlik hastasıydı evden çıkarken galoş giyip çıktığını gördüm. günün her saat her dakikası balkondan bir şeyler çırpabilme yeteneğine sahipti. sayesinde balkonda oturamaz olmuştuk. sonunda evi satıp gitti onun yerine gelenler şok olmuştu çünkü evde temizlenecek bir yer yoktu...

kapıları şırank diye kapatmaları, bari gece yapma
tuvalette, banyoda sigara içmeleri.. koku direkt bizim evde
ayakkabılarını koyarken yukarıdan aşağıya küütt diye bırakmaları.

duvardan aşure fırlatmak.

üst katta çocuklu bir aile oturuyor ve sabah akşam fark etmeksizin küçük çocuk babasıyla birlikte bağırıyor "aaaaaağğğhrr" şeklinde. kükremek de diyebiliriz, sürekli halı silkeliyorlar, küçük çocuk küfrediyor, gece yarısı evde koşu yarışı yapıyorlar ve ayrıca bazen sabah 5'e kadar sıra gecesi ve parti arası bir etkinlik düzenleniyor. oldukça ilginç.

keman çalışmalarımın rezalet olması ve her gün en az bir saat sürmesi.... komşularımızın davranışlarını yazamadım sağ olayım ben varım. bir komşumuz kardeşin(6) sanırım flüt çalıyor çok komik demişti

onu öldürmekle tehtid eden bipolar kocasını affettii. hala şoktayım. iki tanede kızı var biri yeni reşit oldu biri daha 5. sınıf. ecelinle aynı evde yaşamak gibi.

günün belli saatlerinde yaptığı telefon konuşmaları ile sonu gelmek bilmeyen yalanlar söylemesi ve bu yalanlara artık kendinin de inanması ile vuku bulan hadise.
söylemeden geçemeyeceğim kısırı çok güzel!

sürekli pencerede yellenen komşu, balkondan aşağı tüküren komşu... komşu komşunun neyine muhtaç bilemedim.

korona olunca selam sabahı kesmesi. korkma canım, koronanın telefonla bulaşma özelliği yok.*

karşı komşumuz bir buçuk yıldır ne zaman kapıyı açsak anında karşımıza çıkıyor. başlarda tesadüftür deyip selam veriyorduk. haftalar geçti, hala aynı olunca bilerek yaptığını fark ettik. misafir geldiğinde, dışarı çıktığımızda, bazen sadece ayakkabı almaya kapıyı açınca anında o da açıyor. uzun süredir görmemiş gibi yapıyoruz, yine de ısrarla bırakmıyor bu olayı. bir de yaptığı hiçbir şey yok. sadece etrafa bakıyor, ayakkabılarla boş boş oyalanıyor ya da çocuklara bağırıyor. o da farklı bir konu zaten, her gün rahatsız edici kaba bir ağızla çocuklara bağırıyor. en azından kapıyı açıp bağırmasa...

tuhaf değil ama annemler gelene kadar mutfakta beş dakika sohbet edeyim dedim.kadincagiz terapi seansindaymis gibi başından geçen kötü olaylari bir bir anlatmaya başladı.zaten ilaç da kullanıyormuş.ciddi ciddi çocukluğuna kadar indik.sonuca gelirsek de bir doğduğun ev kaderindir bölümü çıkardı kadının hayatından.
umarım mutlu olur her zaman.