köy kahvesi

köylülerin zaman geçirdiği ve haberleşme için kullandığı mekanlar.

genellikle köy kahvelerinde oyun oynandığını pek göremezsiniz. bir araya toplanmış yaşlı köy sakinleri bulundukları bölgedeki haberleri birbirleriyle paylaşır, birbirine çay ikram eder ve namaz vaktinin gelişini bekler. aslında bu bir küçümseme değil köy kahvesi bana güzel şeyler hatırlatıyor.
çocukluğumda köye gittiğim zamanlarda hemen hemen her gün köy kahvesine uğrardım çünkü genellikle dedem vaktinin büyük bir kısmını burada harcardı ve beni her gördüğünde para verirdi. çocukluk işte abur cubur aşkımızı anca parayla çözebiliyorduk.
ormancı beye paylaştığı fotoğrafla o güzel ve samimi günleri hatırlattığı için teşekkürlerimi sunuyorum.

yer yer samimi yer yer de buz gibi dayıları barındıran yerler olmakta kendileri.
aslında bu durum köy insanının sıcak kanlılığına göre ölçülüyor, bugüne kadar o kahvelerde çok samimi sıcak kanlı insanlar da gördüm yüzüne bakmayan ve yüzüne bakmaya değmezmiş gibi davranan insanlar da.

tostların epey lezzetli olduğu kahvelerdir.
bir de cidden sıcak bir ortamı var. yalan yok ben çekinirdim yav nasıl o kadar erkeğin arasına girip oturacağım diye pekala öyle değilmiş. kimse rahatsız falan etmiyor. açlıktan midem sırtıma yapıştığında kendimi kahveye atıp aşırı lezzetli bir tost yemiştim, elim ayağım ısınana kadar da oralet yüklemişlerdi bünyeme. harikaydı.

köy yerlerinde kahvehane, şehir ortamında kıraathane, bazı yerlerde dernek ya da lokal, bir de kulüp denilen kumar oynama mekanları var. şimdi hepsi kahve sınıflandırmasına giriyor. aslında çayhane denilecekken zamanla adı kahvehaneye dönüşmüş. kahve adı altında illegal yollara sapılmadığı sürece masumane ve sıcak dostluk ortamlarından zarar gelmez. o ege köy ve kasabalarında gördüğümüz kahvehaneler, esas tarife uyan mekanlardır.

misal trakya'da köy kahvelerinin yanından geçerken korna çalın, selam verip geçin, sizi tanımasalar bile havaya kalkan eller görürsünüz.

7-12 yaş arasında köy bakkalcılığı, 14-16 yaş aralığında da köy kahveciliği yapmış olan benden duydunuz.

köylülerin dedikodu yaptığı kutsal mekan.

ileride az daha yaşlanınca bol bol vakit geçirmek istediğim mekan... deniz kenarından veya doğa yürüyüşünden gelmişim, eve dönüş öncesi oturmuş bi çay kahve söylemişim, yakmışım sigaramı da of mis... sonra dal muhabbetlere, ülkeyi kurtarma sohbetlerine falans. arada masa üstünde ki dandik gazeteye, tv de yine aynı saçmalıkta kanala göz at vs... daha ne olsun...

ceket ve şapka ile kahveye gidilen kahvedir.

x: murtaza n'örüyon?
y: í'dir mahmut.

böyle bi keyif yok cidden

bileğimi büken bir kişi yok. *

küçüklüğümde babamın zaman zaman beni götürdüğü, o amcalarla sohbet ederken benimse oralet içtiğim yer. ara sıra kafede de içiyorum ama o kahvedekinin yerini tutmuyor.

noel temalı ferah köy kahvesi olmamı.

dışardan gelen yabancıya, toplu halde gözlerini dikip silkecekmiş gibi bakan yığınlarının pineklediği kahve.

sabahları jan hanımla yola çıkar, bir türkü tuttururduk. sonra ulu çınarın altına sıralanmış tahta masalardan birini seçer kısa bir mola verirdik.

köyümüz bir ege köyü, kadınlı erkekli muzip, rahat insanların saat farketmeksizin gelip oturdukları, sohbete daldıkları, gülüşüp konuştukları, gelen yabancılara hiç de yiyecek gibi bakmadan buyur ettikleri tertemiz bir köy kahvemiz var. en güzel gazeller orada masanıza düşer...

açılın beyler buram buram cehalet içerir.

ben doğu karadeniz’in diğerlerinin aksine tutucu olmayan seküler bir şehrindenim. ve 20 yaşına kadar bu şehirde, artvin’de yaşadım.

biz kahvede çay, oralet, fındıklı vb. klasik kahve içecekleri yanında bira da içebiliyorduk, hatta masada yancı çoksa rakı da açtırabiliyorduk. işin ilginci bunu dağın başındaki kahvede değil şehir merkezinde valiliğin karşısındaki kahvede yapıyorduk. ahahasdasdkj çok değişik bir konsept. ve ben bunu çok doğal birşey sanıyordum.

işte beyler, her artvinli gibi en büyük ideali bursa’da üniversite okumak olan bir genç olarak uludağ üniversitesini kazandığımda arkadaş grubuyla görüklede bir kahvede otururken ne içersiniz diye sorduklarında ben bi carlsberg alayım dediğimde bana gerizekalı gibi bakmışlardı.

meğer kahvelerde alkol tüketilemiyormuş, yasakmış ya la, hoffff!

kaldı mı artık köy kahvesi hacut?
olsa da sobasında ısınsak, kestane pişirsek, kartol patates pişirsek. kar köy yollarını 6 aylığına kapasa, köye hiçbir orospu evladı gelemese.

kaldı mı artık köy kahvesi hacut?
olsa da sobasında ısınsalar, kestane pişirseler, kartol patates pişirseler, kar köy yollarını 6 aylığına kapasa, şehre hiçbir orospu evladı gelemese.

imeceler için whatsapp grupları var. köy dedikodusu onun bunun karısına kızına laf atmak için tiktok var. kahveye pek gerek kalmadı. sadece minibüs beklemek için.