61.
bir ara bu kitap da frida kahlo, oğuz atay ve rakı edebiyatı gibi ünlendiği için farklı insanlardan farklı zamanlarda en az üç kere hediye olarak almıştım.
sağ olsunlar düşünüp almışlar ama ayy bunaltı.
sağ olsunlar düşünüp almışlar ama ayy bunaltı.
devamını gör...
62.
okumadıysanız okumanızı tavsiye ederim. çünkü nedense klasik eserler listesinde bıkmadan sürekli olarak karşınıza çıkacaktır. çocuk kitapları içinde sayılsa da nedense daha çok büyüklerin listesinde yer almaktadır.
ben hakkında söylenilenlerin biraz abartıldığına inanıyorum. kızım doğduğunda masal kitabı aramış ve baya da çaresiz kalmıştık. fakat bugün için her çeşit ve yelpazenin her tarafında istediğiniz kadar çocuk kitabı ve masal kitabı bulmak mümkün görüyorum.
türkiyede tercümesi yayınlanırken içinde türkler hakkında bulunan bazı ifadelerin kaldırıldığını duyduğumdan beri de biraz mesafeli durduğumu kabul edebilirim.
ben hakkında söylenilenlerin biraz abartıldığına inanıyorum. kızım doğduğunda masal kitabı aramış ve baya da çaresiz kalmıştık. fakat bugün için her çeşit ve yelpazenin her tarafında istediğiniz kadar çocuk kitabı ve masal kitabı bulmak mümkün görüyorum.
türkiyede tercümesi yayınlanırken içinde türkler hakkında bulunan bazı ifadelerin kaldırıldığını duyduğumdan beri de biraz mesafeli durduğumu kabul edebilirim.
devamını gör...
63.
tarihin en şişirme kitabıdır tahminen. hani overrated (pardon, fransızca surestimé), bu kitabı tanımlamakta zorlanan edebiyatçıların hususi ürettiği bir sözcük olsa gerek.
habire "onu istiyom bunu istiyom", "onu beğenmedim bunu beğenmedim" "benim gülüm, benim keçim, benim yılanım, benim gezegenim (oha)" diye illet eden bir bebe var çölde; canı burnunda bi gaziye musallat oluyor.
öykü, bebenin işinde gücünde insanlara rahat vermemesi üzerine kurulu. hani işyerine çocuğunu getirir abi ya da abla, bebe gider havalandırmaya çivi sokar, kağıt kalem verirsin oyalansın diye beğenmez, aha o bebe. biz bunu "çocuk ruhu" diye sevecekmişiz de içimizde çocuk helelelölölö.
şu "çocuk işte" deyip, kim var kim yok daral verme hakkını kendinde gören, bebek arabasını çarpma ustası ana babalar da bunu okuyup büyümüş. net. bir kuşağın çıban başı ideolojisi buymuş meğer. çözdüm sonunda
neymiş bi siluet çizmiş, bakınca şapka ama filli yılan da olabilirmiş. waaaow. dostum çocuk ruhuna bakar mısın! salvador dali lan bu yazar. sergisine gidelim.
bir de atatürk devrimleri muhabbetti var bana o kadar gıcık gelmedi. hatta devrimler niye lazım ufaktan gösteriyor.
ha bir de, ne kadar matematiğe kafası basmayan varsa ayrı bir övüyor bunu. heymiş, neden düzgün insanlar sayıları çok seviyormuş. aha bu baktığın ekran olsun diye. heyallaam.
çocuk kalbine de gıcıktım, bu 1 numaram.
habire "onu istiyom bunu istiyom", "onu beğenmedim bunu beğenmedim" "benim gülüm, benim keçim, benim yılanım, benim gezegenim (oha)" diye illet eden bir bebe var çölde; canı burnunda bi gaziye musallat oluyor.
öykü, bebenin işinde gücünde insanlara rahat vermemesi üzerine kurulu. hani işyerine çocuğunu getirir abi ya da abla, bebe gider havalandırmaya çivi sokar, kağıt kalem verirsin oyalansın diye beğenmez, aha o bebe. biz bunu "çocuk ruhu" diye sevecekmişiz de içimizde çocuk helelelölölö.
şu "çocuk işte" deyip, kim var kim yok daral verme hakkını kendinde gören, bebek arabasını çarpma ustası ana babalar da bunu okuyup büyümüş. net. bir kuşağın çıban başı ideolojisi buymuş meğer. çözdüm sonunda
neymiş bi siluet çizmiş, bakınca şapka ama filli yılan da olabilirmiş. waaaow. dostum çocuk ruhuna bakar mısın! salvador dali lan bu yazar. sergisine gidelim.
bir de atatürk devrimleri muhabbetti var bana o kadar gıcık gelmedi. hatta devrimler niye lazım ufaktan gösteriyor.
ha bir de, ne kadar matematiğe kafası basmayan varsa ayrı bir övüyor bunu. heymiş, neden düzgün insanlar sayıları çok seviyormuş. aha bu baktığın ekran olsun diye. heyallaam.
çocuk kalbine de gıcıktım, bu 1 numaram.
devamını gör...