lacivert

asil bir renk.
siyah ile mavi arasında kendini bulmuş, şık, vazgeçilmezdir.
ayrıca; kelime olarak farsça kökenlidir.

yanına sarıııı çok yakışır.

"aynı bokun laciverdi" olarak cümle içerisinde kullanılmasıyla, bir olgu yahut nesnenin bir benzerinin ufak değişiklikler ile tekrardan öne, piyasaya sürülmesinde, o ufak değişikliği betimlemek için kullanılan renk ismi.

orhan pamuk'un tek siyasi romanım dediği kar isimli kitabında geçen islam yanlısı , aranan bir katil.

en sevdiğim renklerdendir, candır. bir nevi asilliğin de göstergesi gibi bana göre.

çok ağır mavi, taşıması zordur.

sarısız anlamsız... tek başına sıradan,nasıl ayrılır sarıdan?

sarının yanına koyduk
yıllardır esiri olduk
yağmurlarda çamurlarda
yanında olduk
fenerbahçe sen bizim
her şeyimizsin.

(bkz: lācivard)
(bkz: ankaragücü)

20 temmuz çıkışlı sema moritz teklisi.

/ arıyor musun beni, kaderde kaybolmuş gibi? /



spotify

en sevdiğim renklerden birisidir. psikolojide de yeri büyüktür. dinginlik sağlar, güven verir ve otorite sağlar.

boğaz'da yer alan kız arkadaşımla haftasonu ya da cuma günü akşam yemeği yemeyi çok sevdiğimiz mekanın ismi.

atamın sevmediği renk.

ingilizce "dark blue" anlamına gelir.sarı ile buluşunca yanyana daha bir güzelleşir bu renk.sarı ile beraber sevdiğim en güzel renk.

farsça lacivard. koyu mavi renkli bir süs taşının adı. frenkçesi lapis lazuli.
eski türkçe metinlerde laciverdi olarak kullanılmış ve zamanla sondaki -i düşmüş.
en eski devirde hintlier raca-varta demişler. yani "kral payı" demek.

lacivert, mavinin koyu tonudur. ingilizce'de "dark blue" olarak geçer. hatta adını lacivertten alan lapis lazuli(lacivert taşı) vardır.
koyu mavi olan lacivert

kahverengi ile birlikte bürokrasinin rengidir. kahverengi ağır aksak zorlayıcı kısmı lacivert ise asaleti niteliği ve buyurganlığı temsil eder.

önce karanlık vardı.

tanrılar içinden doğdukları karanlığın renksiz ve sıkıcı olmasını sevmedi, ona siyahı verdiler.
siyah iyiydi, gölgelerinden kurtulmak, içine saklanmak isteyen herkes ve her şeye yuva oldu, korudu. korkulan ve korkutucu olan her şeyin güzelliği ondaydı, elinizi hafifçe uzatsanız bile karanlığa dokunabilirdiniz. öyle yakındı.
o, ona dokundu ve, o doğdu.

sonra mavi oldu.

kimbilir hangi tanrının canı sıkıldı da yarattı bilinmez ama oldu. önce gökyüzü, sonra da onun yansıması deniz doğdu bu renkten de. görenler çok sevdi, görenlerin ağlamalarından deniz tuz oldu, görenlerin nefeslerinden ise bulutlar..bulutlar yağmur oldu, denizin tuzla yanan canının acısını geçirmeye çalıştı. deniz buhar oldu, bulutlara büyümeleri için yardım etti.
sonra ben oldum, mavi oldum, deniz oldum, tuz oldum, ben doğdum.

sonra siyah maviye baktı, mavi de siyaha, hiç olamayacaklarını bildiler, hiç yanyana yürüyemeyeceğiz dediler, hiç birbirimize dokunamayacağız dediler, bildiler.

karanlıktan siyahı, sıkıntıdan maviyi yaratan tanrılar baktılar, acıdılar bu ikisine, sonsuza kadar yanyana olsunlar istediler. bir daha da hiç ayrılmasınlar istediler.

lacivert doğdu