makyaj

güzel bulunan bölümleri öne çıkarmak için yapılsa yeterdir.

genelde fondötene ihtiyaç duymam, gözlerime özene bezene eyeliner çeker,* maskara sürerim. makyajsızda gezebilirim fakat müzik dinlerken makyaj yapmak aşırı hoşuma gidiyor.

ayrıca neden kimse şarkısını paylaşmamış? ayıp ediyosunuz he. yazdıklarımla uyumsuz bi enerji de olan o şarkı

biraz da mırıldanayım:

sıkıldım kendimden
aptal mıyım neyim ben?
neyim var böyle?
neden kurtulamıyorum senden?

en olmazsa olmazı tabii ki maskaradır. maskara kadını vezir de eder rezil de. kirpik yapısına göre özenle seçilmesi gereken, doğrusu bulunduğunda da bir anda göz güzelliğini ortaya seren mükemmel bir icattır. burası süslü sözlük olmadığı için öneri bırakmıyorum. isteyenleri mesaj kutuma beklerim.

nasıl yapıldığı veya yapılacağı sadece yapan kişiyi ilgilendiren şeydir. yok esmerler şunu sürmesin, sarışınlara bu yakışmıyor falan bırakın bu işleri.

valla iyi yapıldığında vezir, kötü yapıldığında rezil eden meret. evet meret çünkü cilde dikkat etmek gerek. cilt makyajı yüzü öldürüyor. göz makyajının ise önünde düğme ilikler esas duruşa geçerim. saygılar canım benim.

kendimi mükemmel hissetmemi sağlayan bir uygulama aynı zamanda da bir sanat dalıdır. alışveriş yaparken uğramayı en çok sevdiğim yerler de kozmetik mağazalarıdır.

bazı insanlar makyajı kaçırıp işi boya badanaya çevirdiği sanat dalıdır.

kendini gizleme sanatı.
bırak doğal ol.
seni beğenen doğal halinle beğensin.

perspektif, matematik ve geometri işidir, net.

model grubunun çok sevdiğim bir şarkısı, oldukça da manidar.

ışığımı gösterme sanatı. renklerle oynayıp kendini şımarma seansı. güne mutlu başlamak için bahane.

bana kalırsa makyaj denen şey hiç bulunmamalıydı, bu şey çıtayı yükseltti ve kadınları güzellik yarışına soktu. şimdi iki kişi düşünelim biri erkek biri kadın, ikisi de eli yüzü düzgün herhangi biri. bu kadın güzel mi diye sorarsanız alacağınız cevap normal olur çünkü iki sokak ötede daha güzel kadınlar vardır. bu erkek yakışıklı mı diye sorarsanız alacağınız cevap yakışıklı olur çünkü erkekler makyaj yapmaz ve yüzü ortalamanın biraz üstü bile olsa hemcinslerinden açık ara iyi görünür. illa makyaj diye bir şey olacaksa onu erkeklerin yapması gerekiyordu bence, dişisi daha süslü olan sadece insan türü var dünya üzerinde. buna protesto olarak* ruj ve sürmeden* başka bir şey kullanmıyorum. bunları erkek arkadaşıma da sürerdim, göz zımbırtıları erkeklere daha çok yakışıyor. hatta artırıyorum, insanların top vb. diye dalga geçtiği erkekler, doğaya uyum açısından daha erkek gibi duruyorlar.

yeni ve geç keşfettiğim bir dünya oldu. internetten videolar izleyip tekniklerini öğreniyorum, evde bihter ziyagil gibi dolaşıyorum. makyaj yapmak kişinin kendini ifade etme yollarından biri bence. maalesef popüler kültür ile beraber bazı kadınlar zorunluluk gibi görebiliyor.
diğer insanların doğal güzellik en iyisi ya diye gezmesi kadınların makyaj yapmasını azaltmıyor bu arada. zaten kendi görünüşünü beğenmeyen birine bunu söylemek o kişinin güzel görünmek için daha çok çaba harcamasına neden olabilir. benim kız arkadaşlarıma yaklaşımım şu şekilde oluyor; makyaj yapmışsa makyajının yakıştığını söylüyorum, yapmamışsa da güzel göründüğünü söylüyorum.
birisi bana makyajsız da güzelsin aslında ne gerek var dediğinde; teşekkürler biliyorum, gerek olduğu için değil istediğim için yapıyorum diyorum. çoğu insan yorumda bulunmayı çok seviyor ama aslında diğerlerinin hayatlarında o kadar değerli değil düşünceleri. isteyen yüzüne badana yapar öyle gezer, kimsenin de lafı önemli olmaz.

bir yıldır nasıl yapıldığını unuttum

beden algısı ile ilgilidir. spekülasyona açıktır, toplumun, kişilerin görünüşleri üzerinden tacizi ile başlayabiliriz.

gece hayatı bar veya çok karanlık ortamlar da abartılabilir, ama gündüz gözü ile 2metreden yakın olan ilişkiler de kesinlikle hafif tonlarda yapın.
bunun bahçe hortumu ile peşime düşen hayvan versiyonu var.

pandemi yüzünden unutulan alışkanlık...

kadınların güzelleşmek uğruna binlerce yıldır uyguladıkları eylemler bütünüdür.

bundan sonra yazacaklarım tamamen şahsi kanaatimdir. bence makyaj bir kadını güzelleştirmez. makyajla süslenmeye çalışmak, sadece televizyonda görülen modifiye edilmiş garip mahlukatlara benzeyen bir heykel yaratma çabasıdır. eğer erkekler heykellerden hoşlansaydı bugün genelevleri heykeltraşlar idare ederdi. bir kadının en güzel olduğu an, en doğal anıdır, yani sabah uykudan yeni kalkmış halidir. saçlar darmadağınık, gözler şiş, üstte bir pijama. eğer erkek bu kadına baktığında içinden onu kollarına alıp sabah kahvaltısı niyetine saatlerce öpmek geçiyorsa, erkek aşık demektir. bunun ötesinde bir kadının yüzünü kimyasallara bulayarak kendini erkeğe güzel göstermeye çalışması, o makyajla akıp gidecek bir kendini kandırmadır.

işi gereği yapanlara söyleyecek lafım yok.
makyaj diyince ben, kadının güzelliğini öne çıkarma, pekiştirmek için yaptığı olarak anlarım.
günümüzde bunu çok abartanlar güzelleşmek yerine çirkinlesen ve cirkinlestirenler var
hafif makyajdan birşey olmaz, ama makbul olanı hiç yapılmaması.
bu sözüm kadınlara sizi makyajsız en doğal haliniz ile hatta sabah uyandığında sizi güzel bulan ve beğenen her türlü beğenir ve sever.
söyleyeceklerim bu kadar.
saygılar.

bağımlılık yapan şeylere mesafeli olma eğilimimden nasibini alan, çeşitli malzemelerle boyanarak güzelleşme işlemidir.

evet, makyaj bağımlılık yapar. zira görünümünüzü belli bir şekle sokar, hem siz hem de çevreniz bu halinize alışırsınız. gözleriniz daha belirgin, göz altlarınız daha açık renk, yanaklarınız ve dudaklarınız daha pembedir ancak bu aslında siz değilsinizdir. bu yüzdendir ki bir gün makyaj yapmazsanız insanlar hemen “hasta mısın” diye sorarlar.

bunu fark etmem üniversitemin ilk yıllarına denk geliyor ve o zaman makyajı kati şekilde bıraktım. çünkü aslında güzel olan makyajsız halime boşu boşuna haksızlık yaptığıma kanaat getirdim, ayrıca beni boyunduruk altına almasından hiç hoşlanmıyordum. gerçi hiçbir zaman fondöten, allık ve eyeliner kullanmamıştım zaten, ancak göz kalemi, far, rimel ve ruj yani hatları belirginleştiren her şey aynı bağımlılık etkisini yaratıyor. bayağı uzun yıllar sıfır makyajla yaşayıp detoks yaptım.

şimdilerde, kadınlarla yüz yüze olduğum bir meslek sahibi olduğum için bakımlı görünmem gerektiğinden rimel, kaş kalemi ve kaş sabunu kullanıyorum. ruj dişe bulaşacak gibi geliyor, aşamıyorum bu fobiyi. akşam çıkmasına veya düğün derneğe de göz kalemi sürüyorum. daha fazla makyajı bazı kızlarda görünce seviyorum ama artık yapmayı unuttum ve kendime de yakıştıramıyorum. makyaj bağımlılık yaptığı gibi makyajsızlık da bağımlılık yapıyor.

diyebilirim ki bu farklı dönemlerden geçmiş bir insan olarak en iyisi sonuncusu gibi, yaparsan biraz renk kazandığın, yapmazsan kimsenin sana hasta mısın demeyeceği, havuza gitmeyi filan dert etmeyeceğiniz bir ölçüde tutmak makyaj işini.