merhamet

sonu cogunlukla nefrettir.

aklıma direkt kemalettin tuğcu'yu getiren kelime. yazdığı hikayeler de en fazla işlediği konu olabilir.

cimri olunması gereken his. nadir olarak pişman oluyorum ama cidden bazıları hak etmiyor. ne demişler yüz verirsen ayıya gelir sıçar halıya...

ben dunyada bulabileceginiz en merhametli insanlardan biriyim. gercekten.dusmanlarima bile kiyamiyorum. kimse zarar gormesin istiyorum.

ben 21 yasindayken paris sorbonne da hukuk okuyordum. turkiye de sevgilim vardi. onu gormeye gelebilmek icin, ucak bileti icin ek is olarak cocuk bakip para biriktiriyordum. dunya tatlisi yahudi bir ailenin de cocuklarina bakiyordum baktigim birkac ailleden o donem. o donem 3. cocuklarini dogurdu. 20 gunlukken bana teslim etti ve sana cok guveniyorum dedi seker anne.bir de dedi ki yatagina yatir, biraz aglar, sonra kendi kendine susar ve uyur. ben de boyle uyutttum bebegi. anneden iyi bilicek halim yok. sonra yalniz bir anne olan bir hemsire tuttu beni. 2 yasinda bir oglu vardi. ben de dogrusu o sandigimdan ayni sekilde uyutmaya kalktim. yataga yatirdim.biraz aglar, sonra kendi kendine uyut dedim. evde kameralar vardi beni takip eden.bikac hafta sonra cocugum srnle cok agliyor deyip hemsire beni kovdu:( o meger pispislayarak uyutuyormus bebegini hep.

nice diyor ya senin kendi yolun, benim kendi yolum var, herkesin dogrusu kendine.
bazen yeterince saglikli iletisim kuramadigimizdan kaybediyoruz birbirimizi. yoksa tanisan cici cociklariz.

en temel tanimi bence su:
her canlinin yasam hakkini savunmak. kimseye en ufak zarar vermemek.

ınanin ben en azili dusmanimin bile mesela saglik olarak buyuk acilar cekmesini istemem. kavgalar, surtusmeler, ters dusmeler, cikar catismalari hep olur. ama insanligini yitirmeden.

sen ne kadar merhametlisin?

geçenlerde sözlükten tanıştığım bir yazar arkadasla ortak bir noktamız uzerinden sohbet ediyorduk. kendisi hayvancılıkla ilgileniyor. arada baktığı hayvanların fotoğraflarını attı.
fotoğraflara bakarken içlerinden biri dikkatimi çekti.
şu çocukların bayıldığı halka şeklinde renkli şekerler var ya, onlardan almış. arada bir tavuklara tadına baktırıyormuş. “jest yapıyorum” dedi.cok hoşuma gitti açıkçası.
tabii hayvanlara tatlı vermek iyi değildir derler ama nadir olunca bir zararı olmaz diye düsünüyorum.
hayvanlara baktım, hepsi pırıl pırıl, bakımlı. belli ki ilgileniliyor, değer veriliyor. takdir de ettim.insan her canlıya saygılı olmalı, elinden geldiğince iyi bakmalı.
düşündüm de aslında mesele tam da bu.
merhamet dediğimiz şey büyük büyük sozlerde değil, bazen bir hayvana uzatılan küçücük bir şekerde saklı. çünkü aynı dünyada
yarış atını kesip kavurma yapan da var,
tavuga şeker alıp sevindiren de.
o yüzden eskilerin dediği söz boşuna değil:
allah hayvanı bile merhametli insana denk getirsin. denk geldiğin insan
bazen bütün kaderini değiştirebilir.

değerli bir abim ben daha gençken çok güzel bir laf etmişti.

demişti bana.
(bkz: acıma yetime döner koyar götüne)
(bkz: merhametten maraz doğar)

acımasızlığı çağrıştıran kelime. başlık olarak görünce bende böyle bir etki yarattı. merhametten nefret etmeye başlamadan önce, düşünecek başka bir şeyler bulmam lazım.

güzel diziydi.

dostlarımda genelde aradığım özellik. değerlidir buna sahip olanlar nazarımda.