mesleki deformasyon

okul dışında da yüksek sesle konuşan öğretmenler, sizi de unutmadık!

modern kolelik sebebiyle olusan elem deformasyondur.

sağ kolum, boynum ve başım ağrıyor, uykusuzum ve hâlâ çok işim var. bu yüzden aşırı stres yüklüyüm.
meslekî deformasyon dediğin budur. diğer anlatılanlar meslekî takıntılardır.

bir mekandan ayrılırken insan ayırt etmeksizin geçmiş olsun diyorum.

geçer.
büyüyünce unutursun.

2012'de işe başladığımda gözlük kullanmıyordum. 2020'de bıraktığımda 3.75 olarak bıraktım.

inkar edemem. vardır. farkedebildiklerimden kurtulmaya çalışıyorum. kırk yılı aşkın süre yürüttüğünüz bir işe ait, kimi etkilerden şıp diye de kurtulamıyorsunuz malum.

bu devirde mesleki deformasyon yaşamayan varsa muhtemelen evde yatıyordur onda bile bir ton ağrı , psikolojik baskı oluyor. pandemide evden çalıştığım dönem ilk zamanlarda keyifli olsa bile sonrasında fizikten ve psikolojik bir çöküntüye neden olmuştu. oysaki bir ekranda iş yaparken diğer ekranda siperderman oynayıp kupa kalıyordum ama olsundu insan görmek önemli.

birkaç ay evvel, kahvaltı ederken arkadaşım: “baksana yan masadaki çocuk nasıl ağlıyor, kıyamam” diye bana çocuğu işaret etti. hiç o yöne bakmadan tepkisizce tabağımdakileri yemeye devam ettim. sonra kendimi kötü hissettim ama çocuk seslerini duyamıyorum bazen. elimde değil.

*