normal sözlük yazarlarının favori yara izleri

ruhumuzdakiler de sayılıyor mu? *

sanayide amelelik yaptığım yıllardan kalma çok yara izi var ellerimde. onlardır.

tam edebiyat parçalamalık bir başlık. taslaktan önce bir şeyler yazayım.
bizim yaramız içerde disardaki yaralar kanadı kabuk bağladı. içimizdeki yaralar duruyor kanıyor acıyor.

sağ el bileğimde bir yara izi var, 12-13 yaşlarındayken camın içinden geçmişti elim*. 10 dikiş atıldı, izi de kaldı. favorim değil ama en belirgin olanı o ve pişmanım baya bu iz yüzünden.

şimdi ben buraya kalbimi nasıl atayım he vicdansızlar.

sol yanağımda uzun ince bir yara izi var. alman tasmalı bir köpeğin saldırısına uğradım çocukken, tasmadaki demir yüzümü çizdi. ama yakışıyor bana. ilginç ama seviyorum bu izi

en çok acıtanları başkalarınca görülmez diye biliyoruz. tabii olay kozmetik olanlarla ilgiliyse başka..! (onlara faça mı deniyordu.)

ellerimde 4 sigara sondurdum, halen yaralari duruypr. favorilerim onlar. kayboldukca tekrardan basiyorum ustune. dovmen yoksa elini daglican aga.

yeni favım ameliyat izim oldu. gördükçe moralin bozulmaması için sevmek gerekiyomuş.*

kaşımı yardılar ya la benim, direkt psikopat imajı veriyor nahif ruhumu ayrıca izaha gerek duyuyorum.

kaysıdan düştüm sol pazuda 10 - 11 dikiş izi. dal parçalamış, kemik görünüyordu. duğa et sinir yırtılmamış dediler.

köpek ısırdı, izi var sağ kolda.

melek olan sevgili kedimden kalan tırmık izleri. ışıklar içinde uyusun.

sol göz bebeği. retinayı bi arı kardeşe kurban vermiştim.

sol göz kenarımda belli belirsiz bir iz var. çocukken derin bir kesik şeklindeydi büyüdükçe çizgi halini aldı ve şu an neredeyse yok gibi.

ama bu izi benim için fav yapan şey, annem ve babamın nasıl oluştuğunu bilmemesi. plastik cerrah ise yüzünüzün o kısmında kalın bir dikiş izi var demişti. kim dikti? niye dikti? muamma *

sağ yüzük parmağımda basketbol oynadığım zamanlardan kalma, boyuna bir kesik sonucu oluşan yara izimdir. belki de bir işarettir:>

en favorilerim, iz bırakmaksızın tamamen kapanmış ve eğitici-öğretici olan tüm yaralarımdır.

sol yüzük parmağımda bir yara izim var geçmeyen, onun dışında da yara izim yok zaten.

ne çok yara izim varmış dedirten başlık.

favori olanı ise: yıllaar önce geçirdiğim trafik kazasında kulak memesinin minicik bir parçası kopmak üzereyken dikilmişti, odur.

illaki bir yerlerde biri yazmıştır ama.. kalbimin kırıkları tabiki.. hepsi benim bebeklerim olabilir.. o kadar çok kırıldı ki artık kırılacak yeri kalmamıştır derken her seferinde yine acıyor geliyor çıt sesi bir şekilde..

kesinlikle drama queenlik değil bu.. öyle anlaşılmak istemem.. ya da anlayın çok da umrumda değil..

karşımdakini kolay kandırabiliyorum. inandırıyorum ve güvendiriyorum fakat devamını getiremiyorum. iyi bir yalancı iyi bir hafızaya sahip olmalı. ben gibi ne söylediğini unutursa bu yalancı değil sahtekârlık olur herhalde.

baktım beceremiyorum, yalan söylememi gerektiren nedenleri hayatımdan çıkarttım. en büyük sorunum hayatı yaşayamıyor oluşum. ne kendime güven, ne mücadele edecek inancım var.

uzakta bir mum ışığı görsem hem şükreder hem sabrederim. şimdi değilse bir gün o aydınlık beni bulur fakat ben zifiriyim, hem de çok zifiriyim. benim önüme ışık tutmalarına gerek yok, varsın yol bozuk olsun düşe kalka kendim gideyim.

ama kaybolmuşum. yönümü bulamıyorum.

kıskanmıyorum asfaltta yolunda giden insanları. gitsinler. istedikleri yere gitsinler. ben denizin ortasındaki kayanın üstündeyim; bir adım sonram ölüm. kimsenin beni gelip bulacağı yok. ölüme bu kadar yakınken bile içimde hâlâ intihar korkusu var.