normal sözlük yazarlarının favori yara izleri

küçükken elimi testereye sürterek açtığım yara izleri sağ elimin eklem yerlerinde

karın kısmımda ki 14 senelik onur madalyam. 5 cm genişlikte. 10 cm uzunluğunda ve üst derisiz bir yara.

ellerim ve bileklerimdeki kedi tırmıkları her biri birbirinden favorim.

tam iki kaşımın ortasındaki yuvarlak yara izim. küçükken koşuyormuşum düşmüşüm ve oraya taş girmiş valla nasıl düşmüşsem izi hala ilk günkü gibi.

kaşımın yakınında su çiçeği izi var yuvarlak hoş bir şey

göğüs kafesimin kesilmesi ile boydan boya gövdemde taşıdığım yara izidir. kurtulmaya çok çalıştım, çok ağladım, tekrar tekrar ameliyat oldum ama o iz beni hiç bırakmadı. şimdi yine bakınca ağlamak geliyor içimden ama ağlamıyorum artık. 7 yılı devirdik birlikte, büyük yol arkadaşlığı. çirkin, yılışık bir yara ama bana bir şey diyor her gördüğümde “kendinden daha fazla değer verdiğin her şeyin izi bu, bak kimseye bir şey olmadı ama sen ömrünce beni vücudunda taşıyacaksın. her gören gözünü dikecek bana, sonra sana acıyacak. başkaları için kendini değersizleştirdiğin o günleri unutma”. unutmuyorum. unutmama izin vermiyor.
herkesin bir yara izi vardır... dıştakinin on misli içerde.

alnımın tam ortasında, kalorifere kafa atmak suretiyle oluşan yara izim.

cebimde uçlu kalem taşımamdan kaynaklı dirsek içimdeki kurşun kalem izi.

annemin sevgisinin bir hatırası olarak beni koruyan alnımdaki yıldırım şeklindeki izdir. evet büyücüyüm.

dudak üstümde var..

kedim sayesinde ellerim çizik çizik hoşuma gitmiyor da değil

dil yarası olur mu acaba

çenemdeki yara izi. beni farklı hissettiriyor hayatımda hiç kimse de görmedim.

boynumdaki ameliyat izim, 2013'ten beri benimle, dönüşümümün büyük kanıtı. benim tatlı kanserim.

elimin üzerindeki küçük yara izidir üniversitenin ilk senesi yaz okuluna kalmıştım sınava çalışırken içmek için aldığım sodayı düşürüp patlatmistim ondan sıçrayan cam parçasıyla oluşmuştu

çok yanlış zamana denk geldiğine inandığım çocukluğumda, hiperaktivite yoktu, 'kıçında kurt var' vardı, ben de bir hayli kurtluymuşum. bu sebeple oldukça güzel dayaklar yedim, kah terlikle, kah el yordamıyla. luzumsuz detaylara boğulmanız bittiyse ana konuya giriyorum.

bir gün yine bir haltlar karıştırmışım, annem terlikle kovalıyor beni, arkama bakıp annemi kontrol ederek can havliyle kaçıyorum, çünkü annem sanatsal çalışır, dayaktan sonra ağlamazsam kızardı filan, neyse, önüme bir döndüm küüttt! tam tv sehpasının köşesine kafam girdi. çarptım demiyorum, dikkatinizi çekerim. annem bildiğiniz kafamı çekerek çıkardı sehpadan beni. sağ kaşımın üzerinde güzel bir harry potter yarığı var. aynısından resmen. annem çekerken beni, imza atmış hafif kaydırmış (bkz: swh)

seri benim çocukluğa denk gelseydi müthiş havalı olmaz mıydı ama! harry yokken ben vardım temalı anımdır.

bu vesileyle kozmetik sektörüne teşekkürü borç bilirim. fondöten ile hallediyorum, hogwarts'ta gezer gibi dolaşmıyorum ortalıkta.

dil yarası var. çok acı bir yara.

sağ kaşımın üstünde belli belirsiz gözüken, itirmece oynarken fazla itilmem sonucu oluşmuş izdir. seviyorum.

ağzımın üstüne yediğim yumrukta elemanın parmağındaki yüzüğün * burnumun solunda, dudağımın sol üst çaprazında çok dikkatle bakıldığında belli olan izdir.

bisikletle merdivenden düşme rekorum sonucu kazandığım yara izimdir. aynı yaranın üstüne düşme kabiliyetim sağolsun.