öğrenilmiş çaresizlik

(bkz: yük olarak görülüp atılan kişinin hayat kurtarıyorum sanrısı)

pek çok davranışımızdan yansıyan olgu. başkalarında tespit ettiğimizde yadırgıyoruz. kendinizde tespit ettiğimizde ise örtbas etmek için çırpınıyoruz.

öğrenilmiş çaresizlik, hayatımızın her yerinde.

aslında fillerle alay edebilecek bir konumda değiliz; zira bir çocuğun kurduğu hayallerle, bir yetişkinin kurduğu hayalleri kıyasladığımızda öğrenilmiş çaresizliğin ne kadar güçlü olduğunu daha iyi kavrarız. insan gibi analitik zekası yüksek bir canlı bile öğrenilmiş çaresizliğe her zaman düşebilir. çünkü zekamız, kısa vadeli problemleri çözmede başarılıdır fakat uzun vadeli bir sorunla karşılaştığımızda genelde "böyle gelmiş, böyle gider" demek ilk tepkimiz olacaktır.