ölürüm hasretinle

ilk defa aşık olduğumu sandığım zamanlar ilk aşkım olduğunu sandığım adamın bana gönderdiği şarkıydı. ben tabii platonik vecihi binlerce kez dinleyip, her cümlesinden anlamlar çıkarmıştım.

kaderimde bu da mı vardı?

bugün youtube önerilerinde karşıma çıkarak beni lise yıllarıma götüren ve grup 84'ü hayatımıza kazandıran şarkı.

eskiyi hatırlamak gerçekten çok ilginç. beynin, zihnin ya da ruhun oldukça garip tepkileri var. çekilen derin bir nefes, zamanın ağırlaşması ve derin düşüncelere gark olmak. insanın eskiyi hatırlayarak mutlu olması, aslında mutlu olmaktan da öte o zamanlara özlem duyması aslında geçmişin daha iyi olmasından kaynaklanmıyor. bu zihnimizin bize oynadığı bir illüzyon. belki de geçen zamanı geri getirme isteğidir.

neyse grup 84 iyidir, şarkıları dinlenir. geçmişe götürse de götürmese de...

bir neslin duşta "ellerin neeeeerdeeee" diye bağırırak söylediği şarkı.

youtube'da bir anda playlistimde çıktı. eskiden burun kıvırırdık arabesk rock bilmem ne diye halbuki şimdi dinledim güzel geldi. yıllar geçtikçe türkiye'deki her birey gibi hayatımız arabeske döndüğü içindir belki de. eskiden müslüm dinleyenlere lümpen denirdi şimdi herkes müslüm dinliyor. neyse konudan sapmadan şunu diyeyim, şimdiki şartlara göre çok iyi şarkı.

yar ellerin nerde
ya beni de götür ya da gitme * *

yılların eskitemediği, ne zaman çalsa insanın ruhuna küçük bir tekme atan şarkı. adamı durduk yere depresyona sokar, geçmişi kurcalar, eski defterleri açtırır. bundan daha beterleri ise hayalet sevgilim ile senin o gözlerin var ya'dır.

çıktığı sene ortaokul mezuniyetime denk gelen ve hocamın verdiği görev sebebiyle sahnede söylediğim seksendört grubunun ilk albümünde bulunan şarkı