özel hastane

temel insan haklarından, sağlık, eğitim, sosyal güvence ve güvenlik sorumluluğu devletlerin güvencesinde ve ücretsiz edinilebilmelidir. toplanan vergilerin kullanımındaki öncelikli hedef bu olmadığı sürece yoksulluk ve sömürü katlanarak sürer.

bugün sabah, bir özel hastaneye gittim. dedim acaba sergide miyiz? hastane zaten otel gibi de gelenler?

bu kadar mı değişir babacım tipler, üstler başlar ve yüzler.
bir adamın ayağında 35 bin lira gördüm. bir kadının üstünde 40 bin lira. bir çocuk giydirmişler, toplasan 100 bin rahat var.

anneme dedim ki, işte özel hastalar... çok özel bunlar.

bu arada 25 dakika geç girdim randevuma. şehir hastanesinde olsa çeker vurursun. ahahah. yok gülmedim, ah- ah- ah dedim, ağıt yaktım.

ne salak memleket yav. iğreniyorum bu hastane sisteminden. iyi etmişler göya. devleti ayrı, özeli ayrı sıkıntı.

bu haftaya kadar aldığım sağlık hizmetinin hakkını verdiğimi zannettiğim ticarethane. ailecek kan değerlerimiz vs bir kontrol ettirelim dedik ama eşekler kadar pişmanım. önce annemde meme kanseri şüphesi var dediler ki şükür böyle bir şey çıkmadı. benden de devlet hastanelerinde beş dakikada yapılacak bir sağlık hizmeti için yirmi bin artı 12 bin gibi küçücükkk bir meblağ istediler. hadi ben bir şekilde halletim de kadını bugün de arayıp başka bir kanserle ilgili şüpheli durum var diye üzmüşler. şüphe var ama tekrar bir sene sonra gelin diyorlar. şüphe var ve telefonda patoloji sonucunu gelip alın demekten başka bir şey demiyorlar. kısmetse sabah gidip o patoloji sonuçlarını ağızlarına sokmak suretiyle ortalığı birbirine katmayı planlıyorum.