açıklamayı kim yaptıysa şirke depar atmış...

kedilerimin adı sırasıyla muhittin servet, güneş ve tesla. isimlerinin birbirinden alakasız olmaları biraz ilginç olabilir bence.

vazgeçtiği halde seven insandır.

genellikle çok şaşırıldığında söylenen söz.
mesela yani.

bir şehri güzel yapan tek şeyin deniz olmadığını, ankara'nın da kendine ait güzelliklerinin olduğunu bilen insandır.

günümüzde iyi anlaşıp, bir şeyler payalaşabilmek için yan yana olmak gerekmiyor. uzaklardan da iletişim kurulabilir, dost olunabilir..

tek bi topluluğu çalışmak için, en az üç dilde çeviri yapmanızın gerekli olduğu, o muhteşem alan, işte budur.

(bkz: sonra dersin ki neden bu kadar çok sigara içersin)?.. ..içemem ki dünya güzeli, benim astımım var..

doğru bir genelleme olmamış, misal ben evli değilim.

eline yüreğine sağlık.

albüm baştan sona dinlenirse hazzı apayrıdır o nedenle uzun yolculukların vazgeçilmezidir. pink floyd'un en sevdiğim albümü değildir ama bütün parçalarını beğendiğim tek albümü olabilir.

okulumu değiştirmiş minik ürkek bir kız çocuğu iken (9.sınıfta hiç arkadaşım yoktu, kendimi çok yalnız hissetdiğim için türlü türlü bahanelerle okulumu değiştirdim.)
okulun ilk günü ilkokuldan bir kızla karşılaştık. siması tanıdık ama adı yok kızın ben de. bir şekilde tanışıldı, sohbet edildi, öğrenildi ki aynı sınıftayız. bunu duyunca içimde fadime'nin düğünü.. kıpır kıpırım, mutluyum.

sınıfa çıktık, ayşe arkadaşının yanına oturuverdi. aman arkasına otururum dedim bir baktım orası da dolu. neyse ki benim kuşumun yanısı boşmuş. buraya otursana deli alık alık etrafıma baktığımı görünce. gittim oturdum ya o gün sözlük, eh işte bir daha kalkmadım ne sırasından ne de kalbinden.

birlikle tuvalette sigara içmeler, kız dövmeler, disiplin kapılarında beklemeler, okuldan kaçıp nargile keyfi yapmalar, işe girip batmalar...

tam 10 yıl olmuş vay be kalbinin köşesine oturalı!

eminim evde oturarak kapan tek yazar benimdir. evde en az birkaç kisi birden hastalanıyor gibi olduysa mutlaka durumdan şüphelenin dostlar. özel hastanedeki doktorlar da sizi yaniltabiliyor.
ben ve kardesim bogaz ağrısı nedeni ile gittik ve enfeksiyon oldugunu ve covid testine gerek kalmadığını belirtti. aldik ilaclarimizi ama dört gun geçti iyilesme yok. bu arada dort gunde kardesim iyi oldu ben ise asiri halsizdim ve yataktan kalkamadim. ateş, oksuruk yok ama.
tekrar gittik bu sefer igne verdi bi kac gun de rahatlamaya basladim. fakat garip bir sekilde gözümde batmalar olmaya basladi ve konjuktivitten (covid belirtisi) suphelendim, acaba covid miyim diye telaşlanirken annem de bu durumdan nasibini aldi. aşırı vücut agrilariyla hastaneye gitti ve test yapildi. annemin pozitif oldugunu öğrenince bize de test yaptilar ki burada arkadaslar arayan ekiplere temasliysaniz sizede test yaptırmaları konusunda israr edin.
biz ayni evde aynı ortamda bulunsakta babam ve kardesim negatif çıktı. viral yoğunluğu yüksek olmadıkları icin her vaka pozitif çıkmıyor.
verdikleri ilaçlarda cok masum değil. bir tanesi kardiyotoksik, kullanmadim bile. diğeri ( hani su ilk gun 8 tane alinan ) de eritrosit miktarini dusuruyor , karaciğer enzimlerinin yapimini arttirip pihtilasmaya neden olabiliyor. yan etkilerini internette bulabilirsiniz.
demem o ki gerek izolasyonu gerek hastalığı semptomlari derken sıkıntılı bir surec. biz atlattik cok sukur. umarim sizlerde yakalanmazsiniz ve ya cok kolay atlatirsiniz. sevgilerle

bir çok kişi tahammülün, yaşama sevincinin, güvenin azaldığından dem vurmuş. sanırım biraz daha yaş alınca değişecek bir durum zira bende öyle oldu. hırçınlığım, güvensizliğim, huzursuzluğum, isteksizliğim yerini olgunluğa bıraktı. çocuk yanım hala benimle, evet hala huysuzum ve hala şaşırabiliyorum.
on sene önce yaşamak ya da ölmek umrumda değildi, şimdi ise yaşamak, kalan zamanımı sevdiklerimle en kaliteli şekilde geçirmek istiyorum. yaşlandığımda hatırlayacaksam güzel zamanları hatırlamak isterim.

böyle bir zamanda, böyle bir dünyada, böyle bir ülkede umudunu yitirmemek için hepimizin motivasyona ihtiyacı olduğu çok açık. belki hala bir şeyleri değiştirebiliriz umudu. belki çocuklara gerçekten daha güzel bir dünya bırakabiliriz umudu. belki ölmeden "başardık, artık huzurla gidebiliriz bu dünyadan" diyebilme umudu.

geçen aylarda bi araba aldık işyerinde ki bi arkadaş için.
biraz uzun bir yazı;

adam yurtdışına meyve suyu satışı yapıyor, 65 cent'e üretip 75cent'e yurtdışına satıyolar.
adam 5 yıl boyunca yurt dışı işlerle ilgileniyor ve tüm irtibat onun üstünden yürüyor.
daha sonrasından araba satarken bizim şirketteki adam aklına fikri sokuyor, abi tüm iş senin üzerinden yürüyor et istifanı, al araba parasını yatır meyve suyuna 75 cent'e değil 70 cent'e sat kar senin olsun. 20 firmadan 5 firmayı bile kendine alsa kar kardır.
adam arabayı sattı. aldı parayla meyve suyunu aldı bizim dediğimiz işi yapıyor lan şuan.

biz ne yapıyoruz, ayın 5'ini bekliyoruz maaşlar yatsın diye, bi kendimize yararımız yok.

birkaç defa karşılaştığım sözlük yazarı. yazdığı konuda bir kelimenin anlamını bilmiyorumdur ve saniyesinde google'da anlamını öğrenirim. bu durum çok hoşuma gidiyor ayrıca. yeni bir kelime öğrenmek, yeni bir anlam öğrenmek, hem keyifli hem de gerekli.

bir deşarj olma yöntemi olan ağlamaya bahane aramaktır. bardağın kırılmasına dahi ağlanabilir insan o raddeye çok kolay geliyor çünkü.

tuttu tutmadı oynadığımız başlık...

ismin perihan?..

yahu ne yaptı bu troll size?
nude mu istedi modlardan?
salıverin şu adamı artık çaylak olması üzüyor beni, bizi, hepimizi.

gelin soda içek. içek mi, içmeyek mi?

saçmaladığım için entelektüel olmayacağımı sanıyordum. livaneli'nin paylaşımı sayesinde bunu aşabildim.