başkasını seviyordur. yani mantıklı daha başka bir şey aklıma gelmiyor.

pir sultan abdal diyor ki,

pir sultan abdal'ım kalkın aşalım
aşıp yüce dağı engin düşelim
çok nimetin yedik helallaşalım
geçti dost kervanı eyleme beni..

buradan, sözlükte bulunan bir dosta sitemimdir.

öyle işte.*

"işte feraset, işte fazilet, işte adam gibi adamlık" demektir.
bilmeyenler için 2:58.
buradan

geçenlerde halkı örgütleyen amerika demedi mi bu ?

ateist zırvalıklarını bilmem de ben size yemek tarifi anlatacağım. çünkü insanlar artık başlıklara öyle şeyler yazıyor ki konuyla arasındaki uzaklık , dünya ile ay arasındaki uzaklıktan daha fazla. o yüzden ben de sizlere bugün imam bayıldı tarifi vereceğim. çünkü müslüman ateist yakınlığı ne kadarsa imam ateist yakınlığı da o kadar. benzer işler işte.

malzemeler
5 adet patlıcan
2 büyük boy soğan
3 adet yeşil biber
3 adet domates
6-7 diş sarımsak
yarım demet maydanoz
sıvı yağ
pul biber
karabiber
tuz

yapılışı
1. patlıcanları alacalı soyarak yarım saat kadar tuzlu suda bekletin.
2. ardından tuzunu akıtıp, havlu kağıt ile kurulayıp çevirerek her yönünü sıvı yağda kızartın.
3. yağın fazlasını alması için havlu kağıda alın.
4. iç harcı için soğanları piyazlık doğrayın, 2-3 yemek kaşığı sıvı yağ ile ocağa alın ve kavurmaya başlayın.
5. 5 dk. kadar soğanlar kavrulduktan sonra küçük doğranmış biberleri ve sarımsakları ilave edin, bir süre daha kavurun.
6. küçük doğranmış domates ve baharatları da ekleyerek domatesler suyunu biraz çekene kadar kavurmaya devam edin.
7. ince kıyılmış maydanozu ekleyerek ocaktan alın.
8. fırın kabına aldığınız patlıcanların üzerine boydan çizgi şeklinde kesin.
9. içlerine hazırladığınız iç harcından doldurun.
10. tavada kalan domatesli suyu fırın kabına dökün.
11. eğer su yeterli değilse domates sosu ile ya da çok az salça ile sos hazırlayın ve 190 derece ısıtılmış fırında pişirin

iyi niyetle kitap okuma planı yapmış, kahvesini almış ve telefonu yan tarafa bırakarak mis gibi kitabını okuyan yazardır. bu sayede sözlüğe de gireceği yeni bilgiler edinir ve vatana millete yararlı bir birey olur. eğer aramızda böyle yazarlar varsa tarafıma bu başarısının sırrını bahşetmesi önemle rica olunur. çünkü şahsım tarafından asla yapılmamaktadır.

ben posta kutularını açar, herkesin faturalarını, evraklarını birbirine karıştırırdım. birinci kattaki teyzenin göz büyütmelerine rağmen defalarca ve korkusuzca balkonuna top kaçırır, düşme pahasına balkonuna çıkardık. iki apartman arasına ip bağlar, yol ortasında araba kornalarına inat voleybol oynardık. mahalle bizimdi sanki. teyzeler amcalar bize kızar, yeter kafa bırakmadınız derdi ama dizimi yaralayıp bir ağlamaya başlasam hepsi telaşlanır, ah yavrum deyip başıma gelirlerdi. ben süslendim deyip bütün boncukları kulağıma tıkıştırdığımda, beni ilk hastaneye götüren komşumuz vesile teyzeydi. dedem beni gördüğünde 'vay eşşek sıpası, yine ne yapmış bizim kız' diye gülerek, o anki korkumun yönünü değiştirmişti.
hava karardığında annem adımla mahalleyi inletirdi. her gün aynı korkuyla dalga geçerdim. basamakları inşallah bugün çok azar işitmem diyerek titreyerek çıkar,bir yandan da mahalledeki köpek için yaptığım besteyi söylerdim. bazen babamı bekler ona annemi şikayet edip mağdur rolü oynardım. bakkala gidip, kaç defa şeker zehirlenmesi yaşadığımı ayrıntılarıyla anlatmak istemem.
şimdi ne mi değişti? geri dönüşüm oluyor. o mahalledeki binalar teker teker yıkılıyor. en son önünden geçtim sitenin bizim binada yıkılmaya başlamış. ağlamadım ama bir hüzünlendim. dönüşüyoruz artık dedim bir de ben galiba, o çocukluğumdaki umursamazlığı özledim. korkak oldum ben gün geçtikçe. zamanımı keyfince yaşamamaya başladım. kendimi bir kutunun içine aldım. oysa eskiden koca mahalle benimdi ve ben istediğimi oynardım. oyun bitti, heves gitti... keşke dönüşmeseydik...

benim bu başlık altında bir espri yapmam gerek ama espriyi bulamadım.

birçok yönüyle hayatımı değiştiren müzik grubudur. ankara'ya olan sevgimi bana ankara'ya gitmeden kazandırmıştı. her şarkısıyla, ankara'nın her yerinde bir anı, hikaye bıraktım.

bu akşam sözlük radyosu'nda, saat 23:00'da; programımda (bkz: şarkılarla geçtim aranızdan radyo yayını) anlatacağım, çalacağım müzik grubudur.

ikisini birden yapabilen kadın sayısı azımsanmayacak kadar çok.

ödevim bolll resimli bir çocuk kitabı.

nick ve entry uyumu konusunda aşmış yazar. bir sarhoş havası var. çok komik fjdshfg.

bugün oldum bende, şuanlık hehangi bir yan etki hissetmedim, hissedersem editlerim.

izafiyet teorisini çürüten kişidir. nasıl sahiplenmişse sözlüğü günler ay gibi geliyor demek ki ona.

üst başlık: (bkz: merdivenaltı_müzisyen ile müzik teorisi 101)
müzikte bir kök ses üzerine üçlü aralıklar koyarak elde ettiğimiz, bu notaların aynı anda çıkarttığı sestir.

oluşturabileceğiniz en temel akor kök ses - üçlü - beşli aralıklarına sahiptir. üçlü, akorun minör mü majör mü olduğunu belirler, akora karakter katar.
(bkz: müzikal aralıklar)
(bkz: power akor)

armonik olarak ise basitleştirirsek bir melodinin sahip olduğu renk.

haydi detayına girelim.

bir tonalitede yedi tane akor bulunur. her bir akorun tonaliteye olan mesafesine göre bir görevi vardır. mesela sol majör tonunu ele alalım. sırayla:

i - g
ii - am
iii - bm
iv - c
v - dm
vi - em
vii - f#-

akorlarını bulundurur. roma rakamları ile belirttiğimize dikkat edelim, sözlükte belli olmuyor ama büyük i ise majör, küçük i ise minör akorlar. peki bunları böyle sıralamanın anlamı ne? tamam görevleri var ama numaraya ne gerek var?

şöyle ki la tonundaki v akoru ile do tonundaki v akoru farklı sese sahip olsalar bile aynı hissiyatı vereceklerdir. bu numaralar bu yüzden spesifik bir akor ismine değil, o akorun işlevine verilmiştir aslında. mesela ii-v-i gibi bir akor gelişimi görürsek, bunu farklı tonalitelere taşıyabiliriz. bu gelişim do majör tonunda dm, g, c akorları iken örneğin sol majör tonunda am, dm, g akorlarıdır. her ne kadar farklı akorlar olsa da, hepsi tonaliteye göreceli olduğu için, tonun kökü ile aralarındaki mesafe aynı olduğu için aynı hissiyatı verirler.

neden bilmiyorum çok muhabbetim olmamasına rağmen feci derecede kanımın ısındığı yazar. sanki otursam saatlerce konuşacakmışım gibi. radyo programında efsaneler yaratıyorlar. ayrıca sesi de güzel mi güzel. daim olsun yazılarınız efenim.

yapılıp yapılmayacağını bilmediğim ama yapılması durumunda ilk defa oy kullanacağım seçim olacaktır.

merhaba rakamlardan medet uman, 365 gün 6 saat 13 dakika ve 53 saniyelik tamtur döngüsündeki birkaç güne gereğinden fazla anlam yükleyip geriye kalan günlerde kendini gereğinden fazla anlamsız yaşamaya adamış zavallı insanlar! sahte eğlenceleriniz, kahkahalarınız ve de mutlaka sosyal medya paylaşımları eşliğindeki mutluluğunuz daim olsun. artık kendinizleyken dahi çıkaramadığınız maskelerinizle harika görünüyorsunuz. ama gülüyorum size dostlar. bu kadarı bana çok aşağılık görünüyor. acınası bir durumdayız. gösteriş batağına düştük insanlık olarak. hepimiz birer zavallıyız. ben mi? ben yine her yılki ritüelimi yerine getirerek teomanla ağlaştım. evet ben de zavallıyım dostlar sizler gibi. ben artık rakamlardan bile medet umamıyorum...