adana'dan mersine denize gelenler de cennetten kaçıp geliyorlar demek.

bugün aldığım en güzel haber. özlemiştik.

napolyon dönemindeki fransa'da evli kadınlar kocalarının izni olmadan çalışamaz, seyahat edemez, bir sözleşme imzalayamaz duruma düşmüşler.
hatta kocalara yasal sonuçlar olmaksızın kadınlara taciz ve tecavüzde bulunma hakkı verilmiş.

bu ve bunlar gibilere baktığım zaman gazi mustafa kemal atatürk'ün bu cemaatleri tekkeleri ve zaviyeleri neden kapattığını çok iyi anlayabiliyorum. 100 sene sonra bizi nasıl sıkıntılara sokabileceklerini öyle net görmüş ki. ruhu şad olsun.

birimi ohm olan devre elemanıdır.
(bkz: ohm kanunu)

bunu çok önce fark ettiğim için artık başlık açmıyorum. açtığım başlıkların %90'ın da sadece benim entrym var.* artık forum niteliğindeki bazı başlıklara da ilgimi çeken varsa entry giriyorum.

leo dürüm sabah saatlerinde yoğun bakıma alındı.

dün akşam üzeri bir anda fenalaştı ne oldu hiç bir fikrim yok. vücut ısısı düşmüş bir şekilde gittik veterinere. az önce yanından ayrılırken 2 derece yükselmiş ama bu geceyi atlatmamız gerekiyor dedi veteriner. mecbur emanet edip eve geldim.

o savaşçı bir bebek. çöpten çıktığı günden bu yana hep savaştı hep kazandı. bu seferde kazanmalı. *

ona bolca dualarınızı, iyi enerjilerinizi yollayın lütfen. şuan buna çok ihtiyacı var.
sevgiler...

(bkz: deliye her gün bayram)

hasta bu herif. vatandaş o paranın hesabını sormayacaksa niye seçim yapılıyor ülkede? o paranın hesabı sorulmayacaksa niye koca koca adliye binaları var? allah kahretsin seni ya. midemi bulandırıyor.

(bkz: aptal erkeklerdeki akılalmaz özgüven)

dua lipadan çok daha güzel kadınlar görebilirsiniz dışarıya çıktığınızda

korkmamalı insan, her seferinde iyi niyet ve naiflik* kaybettiriyor.
kırılması gereken herkesi kırmak gerekiyor.
kimse durup dururken hiç kimseyi kırmaz.
“al kırdın, kırdın, salak bu çocuk yemin ediyorum ki gerizekalı” diyeceklerdir, aldırmayın kırın.
kalp kırmak, izzeti nefis kırmak, insanları utandırmak cidden zor iş. bunu nasıl iştahla yapıyorlar, inanılması güç ama gerçek. öğreniyoruz efendim, her gün yeni yeni bilgiler, tecrübelerle öğreniyoruz.
kırıcı olmaktan korktukça, alttan aldıkça bir de “değersizleştiriliyor” insan.
başkası adına düşünmemek lazım, “acaba üzülür mü? yanlış anlar mı? “ bencil olacaksınız. ki zaten görüyoruz ki, herkes ama herkes düşünmek istediğini düşünüyor…..
kırın, kırdıkça kırın. tavernada eğlenircesine kırın. o tabak siz olmayın!
bu kızcağız paramparça edil(di).

iyi bir sözlük yazarı. gitmek istemesi üzdü.

hayalini kurduğum ama hâlâ bulamadığım bir şeydir. sahi böyle sevgilisi olan varmı?

katranı kaynattın,olmadı şeker sayın karahanlı.bundan sonra daha da kaynatirsan,olup olacağı zifttir! (bkz: hüsrev ağa)

2021'e girerken,saarhoş haliyle polisleri kafaya alan bu abimizi uzun bir süre unutmayacağımız kesin.buyrun;

bir tomris uyar kitabıdır.

tomris uyar’ı herkes tanır, en azından edebiyatla ilgilenen herkes. ama nedense edebiyatçı yanı hep geri plana itilmiş ve edebiyatçıların, şairlerin aşık olduğu kadın olarak anılagelmiştir.

evet, doğru. tomris uyar birçok şiirin azmettiricisidir. buna kabul etmemek mümkün değil. çünkü ülkü tamer, cemal süreya, edip cansever ve tabii ki turgut uyar abilerimizin aşık olduğu bu büyük yazarın adına yazılmış şiirler antolojisi olmasına şaşırmamak gerekir. ama o aynı zamanda bir öykücüdür ve çok güzel öyküler yazar.

anlat istanbul filmini izlediniz mi? eğer izlemediyseniz çok şey eksik kaldı demektir sizin için. hemen bulup izleyin bence. bu filmde masal kahramanları istanbulda buluşuyor ama istanbulca yorumlanmış kahramanlar bunlar. kötü kurt da, pamuk prenses de, külkedisi de, beyaz atlı prens de istanbulda yaşıyor ama istanbul şartlarında. tabii ki fareli köyün kavalcısıda öyle, elinde bir klarnetle.

bu da o film gibi bir kitap. masal kahramanları gerçek hayatın içinde. hem de insanı içini ısıtan tomris uyar cümleleri ile.

(bkz: kokusu hayata küstüren şeyler)

benim kullandığım araba.

kendisi de ne yaptığını bilmeyen kargocudur.

geçtiğimiz günlerde gün içerisinde gelmesini beklediğimiz bir kargo vardı. zile basılmadı. tesadüfen başka bir şey için kapıyı açmamla kapının önünde duran kargoyu gördüm. kargocu kargoyu fırlatıp kaçmış resmen. kim bilir ne kadar zamandır orada duruyordu da anca gördük. ya biri alsaydı, yavrusunu kartal kapmış fatma girik gibi kalakalırdım ortada*
ya bi zile bas çok mu zor? ne bir haber ne bir ses. sanki broşür bırakıyor kapılara, parasını ödediğim kargoyu getiriyorsun yahu. neyse en azından apartmana girip kapıma çıkma zahmetinde bulunmuş, sağ olsun*