feci düştüm bahçede ama ne çıkık var ne kırık. sadece birkaç vuruk, bolca da kahkaha. *

(bkz: tanım nerde hanım)

sözlüklerin kanayan yarası. çünkü çoğu yazar tepkisel tanımlar giriyor. başlık hakkında bilgimiz olmasa bile fikrimiz olduğu için çoğu zaman bu hataya düşülüyor. tanım içinse t yazıp 3-4 cümlelik silinmeme garantili sözde tanım yapılıyor. örnek: başlıktır, dedirtendir vb. kalıp sözcükler kullanılarak.

tanım yapalım, yaptıralım.

zeki olmayıp kendine zekiyim diyen insanlara maruz kalmak en büyük dezavantajı.
tanımları okuyunca ''maşallah bu ülkede ne kadar da çok zeki insan varmış'' dediğim başlık.

insanlar için ilişki aranan bir şey halini aldı. ya da hep öyleydi. belki de öyle olması gerekiyor bilemiyorum. bana kalırsa işin normali yalnız olmak...

neden sevgilim yok ?

çünkü bu zor bir şey. hayatında birinin olması ve daha da önemlisi bunu sürdürebilmek. o yüzden sürekli olarak ilişkisi olan insanların bence ciddi bir efor sarf ediyor olmaları lazım.

şunu anlatmaya çalışıyorum; ilişki, sevgi, aşk meşk, aranacak şeyler değil. aranıp da bulunacak şeyler değil. kaldı ki böyle bir manyaklığa gerek de yok. ilişki, geldiği zaman senin içeri almadan edemeyeceğin bir şey. yani öyle olmalı. işte bu yüzden sevgilim yok.

ortalarda görüşebileceğim bir kişi olmadığı için değil, ortalarda görüşmeden edemeyeceğim biri olmadığı için...

unutulmuş bir iletişim aracı. keşke bir mektup arkadaşım olsa, çok sıkıldım anında geri bildirimlerden

bu da ayrı bir çıkmazımdır.

paydos edip servise biniyorum şöyle güzel bir uyku çekicem kendime, düşünüp matematiksel hesaplar yaparak gidip bir yere oturuyorum.

arkadaş her seferinde mi yanlış yere oturur insan, o güneş yüzüme vurunca uyuyamıyorum.

bir de öyle bir şey ki dün bu konudan müzdarip oldum misal, bu sefer gidip diğer tarafa oturuyorum. sanki bana inat eder gibi şoför güzergahı değiştiriyor yine güneşli tarafa denk geliyorum bıktım yeminle.

atatürk'ün "küçük hanımlar küçük beyler ... sizler ikbal ışığısınız." dediği çocuklarımızdandır. zira oy verme yetkisi olmayan birinden daha bilinçsiz olan yetişkinler var. ne desem boş. umarım tüm güzellikler seni bulur güzellik!

wilders falan gelirse ülkenin başına gurbetçiler ayvayı yedi. görürsünüz sağ hükümetini ondan sonra pek saygıdeğer gurbetçi abiler ablalar. (bkz: geert wilders)

r.e.m.-losing my religion

maske takacağım.
kesinlikle farklı bir yaklaşım olacaktır.

selçukluların (bkz: katvan savaşı)da yenilmesi ve sultan ahmed sencerin oğuzlar tarafından esir alınmasıyla dağılan selçuklunun harezmden çıkarak bütün iran coğrafyasını eline geçirdi.gurlular ile müchadeleye giriştiler ve karahıtaylar ile ittifak yapılarak onlara boyun eğdirdiler.ardından da karahıtaylar a sefer düzenleyerek maveraünnehiri aldılar.daha sonra cengiz han öncülüğünde moğollar karahıtay devletini yıktıktan sonra harezmşahlar ile komşu oldular.harezmşahlar ile moğollar başta iyi ticari ilişkiler kursa da (bkz: otrar faciası) yüzünden moğollar ile arası açıldı ve cengiz han harezmsahlara sefer düzenledi.çoğu şehirler yağmalandı ama celaleddin harzemşah moğollara karşı direndi ve (bkz: parvan savaşı)nda moğolları bozguna uğrattı lakin cengiz hanla giriştiği (bkz: indus savaşı)nda tam kazanacakken kaybetti ve ordusunun büyük bir kısmını kaybetti.celaleddin harzemşah daha sonra tekrar ordu kurdu gürcülere sefer düzenleyip tiflisi aldı.daha sonra da anadolu selçuklu devleti ve eyyubiler ile arası açıldı ve (bkz: yassıçemen savaşı)nda yenildi ve harzemşahların son kalıntısı da yıkıldı.

asla modası geçmeyecek türkü, of of valla hemen hemen her gün kendime sorduğum soru, hakket niye doğduk???

nişantaşı'nda bugün çektiğim fotoğraftir. yumostan yaratıcı bir reklam hareketi.

benim için sadece, olağandışı derecede kötü olarak tanımlanabilecek durumlarda ortaya çıkan sebeplerdir.

diğer türlü hayatımda em fazla 5 kişi falan kalır swh. ne yazık ki içinde yaşadığımız dünyanın ve özellikle de seçtiğim mesleğin koşulları nedeniyle her türlü insan ve insan benzeri yaşam formu ile muhatap olmak zorundayım.

türkiye cumhuriyeti'nin ilk, son, tek ve gerçek lideridir.

öncelikle belirteyim. teknoloji ne kadar ilerlerse o kadar zararlarıda beraberinde getiriyor. tamam. ‘senin tüm geçmişin’ bölümünde fark ettik bunu.

ben diyorum ki olsuuun. olsun ya. yararı, zararı kendime. ben bu teknolojiden istiyorum. aşık oldum, bayıldım diziye başladığımda en etkilendiğim bu oldu. sonrasında herkesin anlayabileceği kadar basit bi anlatımla günümüz gerçeklerini suratımıza çarptılar. gayette hoş oldu. umarım biraz olsun farkındalık kazanmışızdır.

her bölümü illaki düşüncelere sürüklüyor beni ama özellikle ‘hang the dj’ bölümü zaten üzerine düşündüğüm bi konuydu. spoiler sayılmayacağnı bilerekten:

“ya simülasyondaysak ve bu yaşadıklarımızın hiç biri gerçek değilse?” konusu hepimizin aklından en az bir kere geçmiştir diye düşünüyorum. hah işte bu bölümde tamda böyle bi tat var. aşk bile var.

beni en yıpratan bölüm ise ‘metal kafa’ olmuştur. hiç bir şekilde “kaçış” olmadığı için. hala ara sıra aklıma gelir. ayyy tüylerim ürperdi yine. öyle bir dünyam olsaydı kesin kafayı yerdim, başka faktörlere gerek kalmazdı.

bu arada 6. sezonu psikoloğumuz bozulur diye yayınlamadılar henüz. ben razıyım diye bas bas bağırdım sosyal medyada. sezonları fırlatın ben baş ederim dedim. cevap gelmedi.

yeni sezon hakkında bi takım teoriler üretmiştim. yayınladıklarında bakıcam ne kadarı tutmuş tahminlerimin. şimdiden hepimize güzel delirmeler.

dert limanı gibiydik ; gelen yükünü bize bırakıp gidiyordu.

sayfalarca sürebilen son derece başarılı ve etkileyici betimlemeler içeren, fyodor dostoyevski eseri.

yorucu ve sıkıcı bir gün geçirdikten sonra bizi hayata döndüren veya günü canlandıran şeylere sabsung denir.
benim için sabsung, bazen kitap okumak bazen bulmaca çözmek bazen de müzik dinlemek.

benimdir. her insan bu insan olmalı ancak ne yazık ki hepimiz bunu başaramıyoruz.