hareket halindeki arabada bir bacağımı bıraktım ya. yarısı içeride yarısı dışarıda "hooops aloo binmedim daha lan bi dur, anam bacağım" derken durdu. -çığlıklar, yardım çığlıkları, allah'ın belaları- daha ne olsun. bir de kardeş yani, mahalle de senin anladın mı sövemiyorsun. yoksa saçının her teline ayrı ayrı. velhasıl bacağım acıyor canlar, sebeb-i mutsuzluğum onunçün.

(bkz: birbirini gösteren spiderman)

ölümün masraflı olmasıdır.

reputation albümünü dinleyip hayran olmayacak insan yoktur diye düşünüyorum.

0.7 ve 0.9 kullanırken bir üst model olarak gördüğüm 0.5 kullanmaya çok özenirdim. sonunda başarabildim o zerafete kavuştum. bir sanat icra edebildim mi? bişey değişti mi? hayır. bir esprisi olmayan durum. kurşun kalem candır gerisi heyecan dediğim başlık.

stanley kubrick tarafından 1971 yılında çekilmiş, anthony burgess'in aynı isimli romanından uyarlama film. kitabı okunduktan sonra izlenmesi gerektiğini düşünenlerdenim. bir şeyleri anlatmak için insanı dürtmek yerine, ruhuna sert bir balyoz darbesi indirmek gerektiğini düşündürtmüştür daima bana. ne kadar kubrick sevsem bile yine de film kitabın gölgesinde daima kalmaya devam edecek benim için.

edit: alex'i oynayan oyuncu malcolm mcdowell'in o ikonik aparata bağlandığı sahnede korneasının çizilmesine rağmen hiç bozmadan rolüne devam ettiğini öğrendiğimden beri filme fazla haksızlık ettiğimi fark edip tekrar izledim de yine kitap daha ön planda olsa bile film de vasat dediğim kadar yokmuş şimdi. bahsettiğim olay da şöyle gerçekleşiyor, mcdowell'in korneası çizilince bir süre hastanede kalmaya devam ediyor ve iyileşip sete geri döndüğünde çekimler daha fazla aksaklık olmasın diye o sahnede dublör oynatmaya karar veriyorlar ama dublör kabul etmiyor. mcdowell kolları sıvayıp tekrar aynı riske rağmen aynı sahneyi çekmeye razı geliyor. az daha kör olma ihtimali olmasına rağmen sırf filmi tamamlamak için kendi kendine bu kabusu tekrar yaşatması büyük bir oyunculuk örneği.

toplumların dilini, dinini, inanışlarını, yemeklerini, oyunlarını, yazınlarını, müziklerini, yaşam biçimlerini, davranışlarını ve dahasını içine alan gelenek göreneklerdir. kültürler ve birbirleriyle etkileşimleri oldukça ilgi çekici olup araştırmasını ve öğrenmesini pek keyifli bulduğum şeylerdir.

camus`den bir yüzyıl önce danimarkalı filozof søren kierkegaard dünyanın absürdlüğü (usa aykırı olması, saçmalığı) hakkında birçok yazı kaleme almıştır. günlüklerinde absürd için şöyle der:

"absürd nedir? kolayca görülebileceği üzere, ben rasyonel bir varlık olarak mantığım ve amacım doğrultusunda, düşüncelerimin yansıttığı biçimde hareket etmek zorundayımdır: başka bir şey yaptığımı sanmam da mantığımın ve düşüncelerimin doğrultusunda olur, kısacası başka türlü hareket edemem ve yine hareket etmemin zorunlu olduğu yerdeyimdir... absürd ya da absürdün erdemiyle hareket etmem inancımın doğrultusunda olur... hareket etmek zorundayım fakat düşüncelerim yolu kapatıyor ve olasılıklardan birini alarak şöyle diyorum: yaptığım hareket budur, başka türlü yapamam çünkü buraya düşüncelerimin yansıtmasıyla getirildim."
ünlü eseri korku ve titreme`de yaradılış hikâyesinde adı geçen ibrahim`den örnek verir. tanrı ibrahim`e oğlu ismail`i öldürmesini söylemiştir. oğlunu öldürmek üzereyken bir melek onu durdurur. kierkegaard bu hikâyenin absürdün erdemi olduğunu düşünür.

kaynak : vikipedi

kara mizahın en efsanesi. ali atay bu işi çok iyi biliyor. feyyaz yiğit ve doğu demirkolun oyunculuğu harika. amae espri anlayışı düşük olan insanların güleceğini sanmıyorum. bir zamanların klişesi “cem yılmaz çok iyi komedyen abi, herkes anlamaz...adam ince espri yapıyor” aynen bunun için de geçerli bence.
zaten filmi bir kere izledikten sonra replikleri falan ezberliyorsun. sonra günlük hayatında bir olay/mevzu oluyor, sen “şak” diye yapıştırıyorsun repliği.

11 eylül 1973 tarihinde, sosyalist devlet başkanı salvador allende'ye karşı, genel kurmay başkanı augusto pnochet tarafından yaplan ve emir komuta zinciri içinde gerçekleştirilen askeri darbedir.

darbeyi ve sınır dışı edilmeyi kabullenmeyen salvador allende intihar etti,bir diğer bakış açısına göre ise öldürüldü.

darbede, abd'nin rolü çok konuşuldu. o dönem abd başkanı richard nixon'ın güenlik danışmanı olan ve sonradan dışişleri bakanı olan henry kissinger şu itirafta bulunmuştur; ülkesinin insanlarının sorumsuzluğu yüzünden bir ülkenin komünist olmasına seyirci kalamayız. meseleler, şilili seçmenlerin kararına bırakılamayacak kadar önemlidir.

şilinin tam olarak normale dönmesi ise yaklaşık 16 yıl kadar sürdü. şuan da güney ameriikanın en refah ülkeleri arasında yer alıyorlar.

danimarka hükümeti, suriye’de artık iç savaşın bittiğini ve dönmek için güvenli olduğunu belirterek, suriyeli mültecilerin oturma izinlerinin iptal sürecini başlattı.

— vice news

haber link : www.sozcu.com.tr/2021/dunya...

düşünce özgürlüğü, bilgi açlığı...
adaleti unutmuşum nasıl unuturum.

(bkz: içimizdeki bizanslılar)

çoğu film ve dizi sahnesinde bu sözü duymuşuzdur.

-anlamıyorsun aytenn biz.. biz ayrı dünyaların insanıyız o yüzden buseyle aldattım seni.. *

çocukken anlamazdım. nasıl yani birden fazla dünya var biri orda biri burda mı diye düşünürdüm.*

ayrı yaşanmışlığımız var, ayrı bir yetiştirilme tarzımız, ayrı kültürlerimiz var demekmiş.

sen çay içersin ben mocha içerim demekmiş.
sen tatile köye yaylaya gidersin ben italya'da tur yaparım demekmiş.
sen ekmek bandırırsın yemeğe benim için ise üç çeşit tatlı çatalı vardır demekmiş.

(bkz: burası tozludere değil)

ne olursa olsun işitildiğinde insanı bir parça kırabilir.

din kurumlarının, bilim kurumlarından daha fazla bütçesi olması. henüz geri kalmamışsa da kalacaktır.

"boşluklarla dolu bir yapı inşa etmek ve böylece kendime sayfada yer açabilmek, içine yerleşebilmek. asla gereğinden fazlasını katmamak, fazla yüklememek, süsleyip püsleyip donatmamak. kapıları, pencereleri açmak. duvarlar inşa etmek, sonra da onları yıkmak."

(bkz: valeria luiselli) (bkz: kalabalıkta yüzler)

ayşe niye saçımı çekiyor ?

güzel bir platform bizden önceki nesil pek oyunlara para verilmesini anlamasada alışmak lazım. birincisi güvenlidir virüs saçma sapan şeylerle uğraşmazsınız . bilgisayarınızı güvenle kullanırsınız. ikincisi oyunlarınız güncelleme alır steamden satın aldıysanız link aramak zorunda kalmazsınız . üçüncüsü fiyatı pahalı değildir oyunların ayrıca sık sık indirimler oluyor onları kovalamak lazım. her oyunu çıkar çıkmaz oynama hastalığınız yoksa memnuniyetle kullanırsınız. dördüncüsü oyun dediğimiz şey her gün çıkan bir şey değil insanlar bir oyunu tasarlamak için yıllarını veriyorlar sende bir zahmet 250-300 lira ver yahu . zaten bir oyunun hayranıysan o oyun çıksın diye günler sayarsın gelince de alırsın verdiğin paranın önemi yoktur. ayrıca o oyunun sana verdiği keyifi hiç bir parayla satın alamazsın. ve evet farkındayım türkiye’de oyunlar yurt dışına göre pahalı ama ne ucuz ki . kimisi parasını dışarda harcamayı sever (kafe restaurant) kimisi oyun oynayarak parasını harcar . konudan dağıldım ama steam iyidir böyle oyun platformlarının olması desteklenmesi oyuncular için avantajdır .

yeni kuşak için oyun oynamak son derece kıymetli ve önemli bir şey haline geldi. o yüzden böyle oyun platformlarının varlığı ve diğer platformlarla rekabet etmesi her zaman oyuncunun lehine olan bir gelişmedir. zaten yıllardır süregelen bu durum artarak devam edecektir. insanların kütüphane oluşturması ve oyun oynaması hem steame katkı sağlıyor hem de oyun oynayan kitleye avantaj sağlıyor. tabi her bütçeye göre olamayabiliyor. ama insanın sevdiği oyunun ortaya çıkması uzun yıllar uğraş gerektiriyor. para biriktirip o oyuna kavuşmanın verdiği keyif çok büyük oluyor.

üniversite sıralarında tanıştığım bir arkadaşın öğrenci evinde bir kenara atılmış görüp izniyle aldığım ve tek solukta bitirdiğim bir sabahattin ali novellası.

bir pilli bebek şarkısı. behzat ç. (dizi)'den biliriz.

dinleyelim: