kendine özgü tarzı ile her parçasını severim ben suavi'nin ama bu parçanın yeri başka bende aşırı anlam içerir.



birde bu versiyonu var ki aklıma geldikçe bağıra bağıra söylerim.

“insanlara kendi başarınızı gururla anlatmak” anlamına gelen ingilizce bir deyimdir.

aşktır, evladiyeliktir, bitmeyen ümittir.
her yerde aynıdır.
çünkü bize her yer trabzon
o vakit bordo mavi *.

genelde takip kısmına bakmayı unutuyorum ya da düzenli kontrol edemiyorum. ama düzenli olarak mutlaka gelen bildirimlerin sahibi olan yazarların profiline girerek neler yazdıklarını okuyor beğendiklerimi oyluyorum. bu tabağı boş göndermeyeyim mantığı değil, ayağına gelen fırsatı değerlendirmek bence.*

ayıp hareket, gerçi hayvan düzelecem diye kaslanıp gelip gece yatağınıza yanaşıp sizi ters yatırmasın. *

-abi tabureleri aldım. mekânı da ayarlıyorum.
açacam o barı.

benim bir yerde 1 liram olsa aklım onda kalıyor pes doğrusu.

bu kelime kesinlikle istisnadır.
aşk denilen şeyin tanımı budur aslında.
insanlar aşk ı hayranlık ile karıştırırlar genelde. bu yüzden aşk biter denir. aslında hayranlık biter. bu hayranlık bazen de takıntı boyutuna ulaşır. tabi o zamanda "kara sevda" deriz hemen. ama buda sadece takıntıdır aslında.

birde sevmek vardır. oda alışkanlıktır özünde. insanoğlu doğası gereği her şeye ve her duruma alışabildiği, adapte olabildiği gibi bolca vakit geçirdiği insanlara da alışır. kimi zaman huzur ve güven bulur onların varlıklarında. ama alışkanlıktır özünde. bu da aşk ile karıştırılır.

peki nedir gerçek aşk?

şöyle açıklayayım, gerçek aşk diye bir şey yoktur. çünkü aşk istisnadır.

istisna nedir peki; yok denilecek kadar az olan. o kadar az ki hatta sonuca dahi etki etmeyen.

dünyada 8 milyar insan arasından her şeyi ile sizi tamamlayacak insanı bulmak, aynı 8 milyar parçalı bir puzzle ın içinden birbirine tam uyan iki parçayı bulmak gibidir. istatiksel olarak mümkündür. ama o kadar azdır ki, gerçekleşme olasılığı istisnadır.

yok denilebilecek kadar azdır.

aşk da zaten yok olmaktır.

üstte kalması gereken bir başlıktır.

--- alıntı ---

joseph william "joe" frazier (d. 12 ocak 1944, beaufort, south carolina – ö. 7 kasım 2011, philadelphia, pensilvanya, abd), 1970'li yılların ünlü boksörlerindendir. muhammed ali ile olan rekabetiyle bilinir. ali ile 1971'de yaptığı ilk maçı kazanmış ve ali profesyonel boks kariyerindeki ilk yenilgisini kendisinden almıştır. fakat george foreman ile yapılan maçı herkes tarafından frazier'ın kazanacağı düşünülürken maçı sadece iki raundda kaybedip tarihinin en büyük yenilgisini almıştır. ali bu maçtan sonra george foreman ile yaptığı maçı da kazanıp şampiyon olurken frazier'ın kariyerinin sonu yaklaşmıştır. ali'nin kendisine sarf ettiği sözlere karşılık, frazier onun için "o korkak vietnam'a savaşmaya bile gelmedi. ondan değil boksör, izleyici bile olmaz," demiştir. muhammed ali ise ona çirkin goril lakabını takmıştır. joe frazier ile muhammed ali'nin rekabetleri boks tarihinin en büyük rekabeti olarak bilinir ve ali ile frazier'ın filipinler'in başkenti manila'da yaptıkları son maç hâlâ dünyadaki en büyük boks maçı olarak kabul edilir.

frazier'e eylül 2011'de karaciğer kanseri teşhisi konmuş ve 7 kasım 2011'de ölmüştür. joe frazier, philadelphia'da toprağa verildi. frazier'ın cenazesine muhammed ali de katılmıştır.[2] amerikan halkı onu smokin joe olarak tanır.

--- alıntı --- buradan

ring dışında her ne kadar atışmış olsalarda gerçek hayatta iyi birer dosttular. muhammed ali 1967 yılında boks'tan süresiz men edildiğinde, abd başkanına onun boksa dönebilmesi için george foreman'la birlikte ricada bulunan biridir joe frazier.

decathlon mağazasından alt ve üst içlik alın ve giyinin diyerek tavsiye verebileceğim başlıktır.

insan sağlığını tehdit eden primatlardır, cahillerdir.

dün acılan başlıkların hepsi kadınlara yönelikti. bir yandan da iyi oldu full kadınları eleştiri altına tutup, kadınları aşağılayıcı başlıklar açan ve tanım giren tüm hesapları önce şikayet butonuyla yönetime şikayet edip, daha sonra engelledim. ıfade özgürlüğü önce saygıyla olur

öyle bir yer olduğunu düşünmüyorum. insanın olduğu yerde illa bir huzursuzluk, bir kaos vardır.

neler yazmışım diye tanımlarıma baktıracak güzel bir haber. bu sese maruz kalırsınız umarım ya da kalmazsınız bilmiyorum.

çokkk ince düşünceli, nazik, naif yardımsever, hoşshobet, pamuk gibi, harika bir insan... keşke böyle insanlarla daha çok karşılaşsak.

bilmeyene anlatılmaz, bilmeyenle tartışılmaz sherlock.

kabe'nin yanındaki sadece erkeklerin girebildiği otelde viagra'dan ölenleri var bunların.

hepimizin bildiği gibi, tarih, yazının icat edilmesiyle başladı. yazının icadından önceki döneme tarih öncesi deriz. ve yazının icadından sonraki dönem, yani tarih başladığı zaman bilinen ilk insan kimdi? yani şöyle, hani tarih m.ö. 3500 senesinde başladı ya. peki tarihin başladığı dönemde, kayıtlarda adı geçen, en eski insan kim. tarihin başladığı dönemden ta bu döneme kadarki olan sürede, bilinen ilk insan kim diyorum işte.

işte tarihin başladığı dönemden ta bu güne kadar, bilinen en eski insan, kushim'dir.

bu adam, herhalde m.ö. 3200'lerde falan yaşamış. ve adam öleli 5200 sene olmuş, ve adam yani hala var yani. anlayın işte. yani 5200 yıl önce ölen bir adam, bugün az da olsa konuşuluyor. adam acaba tabiri caizse, "tarihin ilk insanı" olduğunu bilebilir miydi?

şimdi bir tablet vardı o döneme ait. üzerinde bir şeyler yazılmış ama anlatılan şey harflerle değil, sembollerle anlatılmış. ve araştırmalar sonrasında da, tablette şunun yazıldığı anlaşılıyor:

29bin 086 birim arpa 37 ay kushim

yani bu kadar arpa, bu kadar sürede teslim alınmış. kushim de bu yazıyı kendisinin yazmış olduğunu belirtmek için sona kendi ismini yazıyor. yani demek ki, bir yazı sonrası kendi ismini yazma ta 5200 yıllık bir gelenekmiş.

fakat kushim'in bilinen ilk insan olduğu konusu tartışmalı bir konudur. m.ö. 3100 senesine ait başka bir tablette şöyle yazıyor:

gal-sal'a ait iki köle. en-pap x ve sukkalgir. (edit: bu arada en-pap x ve sukkalgir kölelerin isimleri)

işte bazı akademisyenler de, bilinen ilk insanın, gal-sal olduğunu düşünüyor.

kushim tableti: