türkiye sosyolojisine az biraz hakim olan kişinin şaşırmayacağı durumdur. hatta aksine bekar olup ailesiyle aynı şehirde yaşamasına rağmen kendi evine çıkmış bir kişi daha çok şaşkınlık vericidir. olması gereken, ideal olan yahut seçme şansımız olsa tercih edeceğimiz durumlar ile yaşadığımız coğrafya ve toplumun gerçeklerini karıştırmayalım derim. zira bu ülkede değil ayrı bir eve, kendine ait bir odaya bile sahip olmayan nice 30 yaşında insanlar var. üstelik kendine yeni bir ev tutacak maddi gücü olduğu halde bu şekilde yaşıyorlar. hele ki bir de kadınsa bu kişi çok istisnadır ki evlenmeden ayrı eve çıkabilsin. bu ülkede pek çok "ekonomik özgürlüğü olan" kadın bile sadece kendine ait bir alanı yani özgürlüğü olsun diye evleniyor. çok acı ama öyle. tüm bunları bildiği ve gördüğü halde hâlâ bu "tip"e şaşıran yoktur sanıyorum.

kimsesizlik ve yalnızlıktır kesinlikle, boşa geçen bir ömür çarçabuk biter ve sonlandığında geriye dönüp bakıldığında koca bir hiçlik görülür.

ekonomiye dair bir şey okuduğunu, türk tarihine de merağı olduğunu düşündüğüm yazar.
tarihle ilgili yazdığı olaylar çok ilginç. sevdim. teşekkürler.

moru kaptırmışım. aşk olsun armysuzy.

sarı olurdum efendim. ana renk olurdum, tıpkı her olayın baş karakterlerinden biri olduğum gibi. ya da usulca karışırdım bir maviye, uçsuz bucaksız yeşillik olurdum.

alacağı bedduadan, duyacağı kötü sözden tırsan sevgili davranışı. ayrılmayı aklına koymuştur ama cesaret edemez. ilişkiyi bitirecek kelimeler boğazına takılmıştır. bir türlü dile getiremiyordur. lafı ağzında geveliyordur. kendince bahaneleri ; sen daha iyilerine layıksın, sana zaman ayıramıyorum, eski heyecanımız yok ...
bunları ifade etmek yerine kendinden soğutmayı dener. eskisi gibi telefonda yazmaz, aramaz, sosyal medyada göze sokacak ilişki için kusurlu hareketleri yapar. sizin bitirmenizi ister. korkaktır. seni istemiyorum diyemez.

deklanşöre 71 adet basım sonrası kadraj//

"öbür taraf"ta da tüm entry'lerini silip hesabı kapatmışsın, çabuk dön abi.

bak bana gülerek yolladığın son şarkı çalıyor, duyuyor musun?

eksi sonsuz.

kornikleşmeden düzeltilmesi gereken eksikliktir.
insanlar o kadar alışmamış ki nezakete, güler yüze, teşekkür edilmeye bunlarla karşılaşınca ne tepki vereceklerini bilemeyip insanın suratına boş boş bakıyorlar.

kanunların ruhu üzerine isimli kitabında "aklı başında olan insanlar için ölümden başka arzu edilebilir bir şey kalmamıştı." cümlesini yazmış olan, 1689 doğumlu politik düşünür. siz de durup düşündünüz, biliyorum.

bir söylenti. gerçeklik payı yoktur. ben hep sürünerek giriyorum ve sürünerek geçiyor ama bunun konuyla uzaktan yakından bir alakası yok. sürünmek benim için sigara içmek kadar normal bir şey.

futbolcu frikikten gol atmış. kahramanımız " vay, bilmem neyini ne ettiğimin çocuğuna bak, nasıl da attı o golü oradan öyle" diye övgüsünü bile sövgü yapıyor.

ulan adama sempati duymaya başladım, tövbe bismillah ya.

arşivleri patlat reyiz. antep fıstığımı viskimi aldım fularımı taktım bekliyorum.

görme engelli insanlara yardım edebileceğimiz, yaygınlaşmasını temenni ettiğim uygulama.
fikir olarak gerçekten muhteşem.

uygulama işleyişi şöyle; ihtiyaç duyulduğunda karşı taraftan çağrı alıyorsunuz, çağrıyı cevapladığınızda konu neyse ona göre yardımcı oluyorsunuz. basit bir işleyişi var. uygulamanın adından da anlaşılacağı üzere, bir başkasının gözü oluyorsunuz.

çağrıyı kaçırırsanız üzülmeyin, sizin yerinize başka birisi yardımcı oluyor mutlaka.

android
ios

böyle değil.

okula 1. sınıfa başlamamla öğrendiğim zengin ve köklü dildir.

allah'a inanıyordur belki, kim bilir?