yeşilin kızı anne 1908 yılında kanadalı yazar lucy maud montgomery tarafından yazılmıştır.
kitaptan bir alıntı;
"benim hayatım gömülü umutlarla dolu bir mezarlık."

(bkz: niğde gazozu)

cehaletin mutluluğu arttırdığını yeniden kanıtlar nitelikte bir araştırma.

ne kiliseye faydan var
ne de manastıra!
aslında süryanice olan bu deyim-serzeniş, arapça bir kalıpmış gibi düşünülür.
annem, tembelliğimden şikayet etmek istediği her an, bu kalıba sarılır. inanır mısınız, neredeyse her gün*.

aysel git başımdan - atilla ilhan
kafamın rahat olması için kafamdan gitmen lazım.

bir gün hepimizin yaşayacağı, bir çoğumuzun bir kez, bir çoğumuzun çoğu kez tecrübe ettiği ve belki de bizim gidişimizle, bir çok insanın yaşayacağı acı gerçek.
dik, sert ve kuvvetli durmak, sıkı tutunmak lazım. hayat bir şekilde devam etmeli.
zaman her derde ilaç.
her şey kafada.*

üniversite öğrencilerinin "uluslararası öğrenciler günü"nü kutlamak amacıyla toplanmasının polislerin sert müdahalesi ile sonuçlanması bu devrimin başlangıç noktasını oluşturur. bu olay tüm ülkede ayaklanmalara sebep olmuştur. hükümetin ayaklanmalar karşısında geri adım atması da rejim değişikliğine sebep olmuştur.

derhal uzaklaşılması gereken bağımlılıktır.

üstteki yazar arkadaşın da dediği gibi günde 2 bardaktan fazla içmek zararlıdır.

ben bir kere 4 bardak içmiştim bu güzel çaydan, afedersiniz motor iflas etti.

uçurumun kenarında gerçekliğe atlamak için bekliyordu.

kendine saygısı olan insan, değil kadın çevresinde olan hayvana, bitkiye, eşyalara ve insanlara zarar verecek bir durumu yoktur. bir kadın sizi değil bıçakla, baltayla bile kovalıyor olsa kaçacaksınız. durulur mu be? run run!!!

sizinle giden ilişkisi güvenlidir. aynı zamanda başkasından hoşlanıyordur fakat o ilişki güvensizdir gözünü korkutur. sizi yedekte tutup öbürüyle ilişkiye başlayacaktır. her şey güzel giderse size yol verecektir. aradığı sadece heyecansa o ateş söndükten sonra seni çok özledim kıymetini anladım gibi saçma cümleler ve bir buket çiçekle size geri dönecektir. siz de kabul edip hayatınızın salaklığını yapmayın.

"ben" dedi kadın, onu aslında şimdiye dek hiç duymayan, görmeyen adama;

"ben senden kaçtığımı sanıyordum, her gittiğim yere yine seni de götürdüğümü bilmeden. her uzaklaşmaya çalıştığımda daha çok özleyerek geri döndüm sana. sonra anladım ki izin verdiğin kadar uzağa gidebiliyor, sonra ateşe uçan pervaneler gibi kendimi yaka yaka senin etrafında dönüyorum. ne sabrım tükeniyor, ne ümidim. her yeri sana boyuyorum ben, ikimize dair bir dünya inşa ediyorum gittiğim her yere, anılarımızı yerleştiriyorum o dünyanın içine, yeni hayaller kuruyorum geleceğe dair. sonra sen gelip her şeyi yerle bir ediyorsun. ve bunu iyi hal indirimi alabilmek için takım elbise giymiş bir katilin soğukkanlılığı ile yapıyorsun. hafifletici sebepler sunuyorsun "ama" ile başlayıp "üzgünüm" ile biten. ben de her seferinde kabulleniyor, boyun eğiyorum suçlu benmişim gibi., tutunacak bir dal arıyorum kelimelerinin arasında. izin ver gideyim artık. şimdi değil ama bir gün, unuturum, iyileşirim belki. alttan alttan depreşip, ara ara yoklayacağını biliyorum, göz yaşartıcı sebeplerim hep olacak; bir şiir dizesi, bir şarkı, sesi sana benzeyen birisi belki. ama artık bırak gideyim ben. başa dönüp dönüp aynı yerde tekrar yıkılıp kalmaktan yoruldum. iyi gibi görünmeye çalıştıkça içten içe kemiriyor beni, yok oluyorum yavaş yavaş görmüyor musun? ışığım söndü, ilk tanıdığında çiçek bahçesi gibi rengarenk olan kadın koyu gri bir hüzne büründü artık. bırak beni artık, bırak gideyim"
kadın
artık ağlamıyordu,
artık üzülmüyordu,
artık yoktu çünkü,
hissetmiyordu...

ve adam
"iyi geceler" dedi,
"konuşuruz bunları uzun uzun" dedi kısacık cevabında...

ve kadın biliyordu,
o adam verdiği sözleri tutmazdı.

gani müjde'nin ustalık eseri, türk absürt komedi sinemasının incisi, vcd'sini hiçbir yerde bulamadığım ama soundtrack kasetine sahip olduğum 1999 yapımı film.

edit: vcd'sini buldum, darısı dvd'ye.

1.acil bir şekilde kategorilendirme yetkisi.

gündem hariç diğer kategorilerin yetkisi yazarlara verilmelidir. çünkü şahsen ben artık gözden kaçmış başlıklarımı moderatörlere bildirmekten yoruldum. bunun için onları suçlamamakla beraber onları zırt pıt meşgül etmekten de rahatsız oluyorum.

2. herhangi bir başlık açılacağı zaman “daha önce bunun için ukde bırakıldı” metni belirebiliyor bazen. ancak kimin ukde bıraktığını öğrenmek için 30 sayfa ukde arasında o başlığı aramak zorunda kalabiliyor insan. büyük bir eksiklik değil ancak bazı yazarlar direkt öğrenmek istiyor olabilir. olsa güzel olurdu açıkçası.

montaigne-denemeler

yobaz aile baskısıyla kendilerine oy verdirtecek rezil herifler.

mutluyken şarkıyı dinlersin. mutsuzken sözlerini.

tartarus emeğin için teşekkürler. kendi profil resmimi görünce bir duygulanmadım değil. turuncu renk portakallı kafa çadırı (sözlüğü)temsil ediyor benim için. kuzey ışıklarına bakmak için kamp kurdum buraya. ışıklarınız daim olsun...

uzayda araştırmalar ve gezegenler/yıldızlararası uzay yolculuğu görevi verilecek türk uzay insanı.

düzlüğün bittiği yerden atacağımız çok insan olurdu.