tüm sırlarını tenimin içine göm
masumiyetinle beraber uzaklaş ve günahlarımla beni yalnız bırak
etrafımdaki hava hâlâ bir kafesteymişim gibi hissettiriyor
ve aşk yalnızca öfkeye benzeyen bir kamuflaj yine.

bu yüzden eğer beni seviyorsan, bırak gideyim
ve ben fark etmeden önce uzaklaş
kalbim bunu umursayamayacak kadar karanlık
burada olmayan bir şeyi yok edemem
beni kaderime teslim et
eğer yalnız başımaysam nefret de edemem
ve ben sana sahip olmayı hak etmiyorum.

gülümsemelerim uzun zaman önce benden alındı
eğer değiştirebilseydim bunu asla bilmemeyi dilerdim

hâlâ mektuplarını dudaklarımın arasına sıkıştırıyorum
ve onları her öpücüğün tadını çıkarabilecek şekilde tüm parçalarımda yaşatıyorum
ışığın olmadan hayatla yüzleşmeyi başaramadım
ama sen savaşmayı reddettiğinde, hepsi parçalara ayrıldı

bu yüzden nefesini boşa harcama, seni duymayacağım
bunu açıkça belirttiğimi düşünüyorum
sen sevecek kadar nefret edemedin
peki, bu yeterli mi?
keşke hiçbir zaman arkadaşım olmasaydın
böylece her şey bittiğinde canını yakabilirdim
bir aziz olduğumu asla iddia etmedim.

kendimi uzun zaman önce sürgün ettim
gitmene izin vermek için umudumun sonra ermesi gerekliydi

bu yüzden kendini taşlarım karşısında parçalara ayır
ve merhametini ruhuma tükür.
hiç yardıma ihtiyacın olmadı
sadece kendini kurtarmak için beni sattın
ve senin utancını dinlemeyeceğim
kaçmayı tercih ettin - hep aynısın
melekler kontrolü sağlamak için yalan söylerler.

sevgim uzun zaman önce cezalandırıldı
eğer hâlâ önemsiyorsan bunu bilmeme izin verme
eğer beni hâlâ umursuyorsan, bilmeme izin verme!