saçma sapan sistemin günümüzdeki son sınav düzenine verilen addır. açılımı "yükseköğretim kurumları sınavı" 'dır.
ne yüksekse anlamış değilim. kastedilen üniversitelerimiz ise durum vahimdir.

kendine gel diyerek iki omzundan tutulup iyice sarsılması gereken insandır.

pansumanı için öncelikle silverdin, anestol (ağrıyı alsın diye), terramicyn ve baticon. bunlar karıştırlıp spançla kapatılmalı. yara iyileşince de madecasol alınmalı. izi büyük ölçüde geçirir.

anlatmaya gerek yok, görüyorsunuz.

görmek istem'i'yen bakmayacak kardeş. kıllarımızı almak zorunda değiliz neksfiliş akım yapınca oke anadolu yiğidosu yapınca auuuuuv.

çatlasın yahut patlasın diyeceğim kişi.

size ne yahu! her tanım gireni bir şeylerle etiketlemek gibi görev mi verildi size bir kurum tarafından?

dün mesela cinayetten sonra cesetten kurtulmakla ilgili bir başlığa tanım girdim ben. bu beni katil mi yapıyor? cinsel içerikli tanım girdiğimizde de o..pu olmuyoruz. *kendinize gelin, yoksa getirirler.

tamam, sakinim. karışmayın arkadaşlar kimseye. size yahut insanların kutsal bulduğu birtakım değerlere karşı bir hakaret ya da küfür yoksa yazsın çizsin herkes kafasına göre. eğleniyoruz işte şurada biz bize; kim ne karışır?

uyku biriktirmek

canlıların bulundukları çevrede yaşamasını sağlayan kalıtsal, yapısal veya davranışsal değişikliklere uyum (adaptasyon)denir.

bazen bulmaya yaramayandır.

bir şeyleri aradığımız için, buna emek verdiğimiz, bunun için çaba sarfedip mücadele ettiğimiz için bulmamız kesin değildir. ben bazı şeyleri çok aradım. çoğunu bulamadım. arayıp bulamamak konusunda tecrübeliyim. bulduklarımla yetindim zaten. yetti bana bulduğum kadarı. bazen hiçbir şey bulamadım. bakkal amca elimdeki bozuk parayla hiçbir şey alamayacağımı söylemiş gibi döndüm gerisin geri. ama o kadar da mutsuz olmadım. bazı şeylerin dahası olmaz çünkü.

bazen bulmaya gerek bırakmayandır.

bazen aramak o kadar güzel gelir ki bitmesin ister insan. bulacağın şeye değmez arama macerasının sona ermesi. aramanın verdiği yorgunluk en değerli madalyadır arayanın soluk soluğa kalmış göğsünde. sanki aramak biter, aranan bulursa var olan huzur da kaybolacakmış gibi gelir insana. arayış bitmezse eğer aranan daha kıymetli olur belki de.

aramak, bazen bulmamak için yapılır. bazen, aranan bulunmasa da aramaya değer. bazen bulduğun yolculuğun bittiğine değmez. bazen öyle bir mucize bulur ki insan ne aradığını bile unutur.

aramaya devam ediyorum. bulduğum halde.

doksanlı yıllardan şahane bir sonat bağcan şarkısı. biraz kıyıda köşede kalmış, henüz yeniden yorumlanmamış oluşuyla da kalbimizin biraz çocuk biraz genç kalmış taraflarında halen karşılık bulur, duyulur duyulmaz dilden sözleri dökülür filan.* lakin düzenlemesi bugün bile dinleyenlerin dikkatini çekecek güzelliktedir.

hiç bir şey olmasa bile kesinlikle bir şeyler oldu dediğim başlık.

ben bugün siber saldırıya uğramış diye duymuştum ama açıklamalara bakılırsa aslı yokmuş. ve umarım yoktur.

"öğreten öğrenir", "öğreterek öğrenirsin" anlamına gelen latince bir deyiştir.

kesinlikle margarita..

"kadının adı yok" filmi de olan bir kitaptır efendim. türkiye'nin ilk feminist kadın yazarı duygu asena tarafından yazılmıştır. 1987 de yayınlanmış 1988 de yasaklanmıştır. sonrasında atıf yılmaz tarafından filmi çekilmiştir.

bakın #761017 şuradaki entrymde bu dertten muzdarip olanları tiye almışım.
yadırgamışım, taaa ki benim başıma gelene kadar.
bu nasıl bir acıdır aaa dostlar, ciğerim yanıyüürr, bu kız size ne etti?
neden yani neden neden.
işin özü, kınadığını yaşamadan ölmezsin yeğeeen.

bilimler ampirik yöntemi izler ve psikoloji de ölçüm ve tanılarında bu deneysel-gözlemsel yöntemi izler.

psikolojinin/psikiyatrinin diğer bilimlere göre zor bir alan olmasının nedeni zihni baz alarak çalışması ve zihnin doğrudan gözlemlenememesidir fakat dolaylı yollardan çalışmalar sürmektedir. konulan her tanı bir gözleme ve deneye dayanır. öyle kafaya göre sallanmıyor yani, kimse de kafasına göre ''bilim değildir'' dememeli.

başrolünde game of thrones adlı boku çıkmış diziden, winterfell soğuğundan yüz felci olmuşçasına kullanamadığı mimikleriyle hatırladığımız kit harington'ın yer aldığı berbat ötesi ve klasikleşmiş derecede kıytırık hollywood filmi.

bıkmadınız mı lan?

jason momoa bile daha fazla mimik çeşitliliğine sahip alüminyum.

bize, türkiye bir atatürk çıkarmalı diyen başlık. peki türkiye'nin ihtiyacı olan yeni bir atatürk mü?
yani bir atatürk çıksa güneşli günler bizi mi bekliyor olacak?

atatürk üzerinden cevap vermeye çalışalım. atatürk ve onun gibi lider ruhlu olan insanların ortak bir özelliği var: birey olmak, tebaa olmayı reddetmek. nerede olursa olsunlar ister bir imparatorlukta ister bir demokraside birey ruhlu insanlar tarihe damga vuruyor. tebaa olmayı kabul edenler ise kaderlerine razı oluyor.

şöyle bir düşününce atatürk'ün ne kadar bireysel hareket ettiğini görebiliriz. vatanı için mücadele eden bir birey. onun kadar kapsamlı onun kadar ayrıntılı planı olan biri var mıydı? maalesef yoktu. keşke bu yolda bu kadar tek başına kalmasaydı. ama tarih, bir deney- gözlem sahası değil. tarihsel gerçeklikle yetinmek zorundayız. tam bu nokta aslında bize yeni bir atatürk'ün neden bir daha çıkmayacağını/çıkamayacağını söylüyor. (bkz: tarih) #28650

yani atatürk, osmanlı tebaası olmayı reddetmiş bir bireydi ve türk toplumunu da tebaa olmaktan kurtarmak için mücadele etmişti.

biz bugün hâlâ birey-tebaa ikilemi yaşıyoruz. açılan bu başlık da bunu net bir şekilde gösteriyor. ihtiyacımız olan şey bir atatürk değil.
atatürk gibi bireyselliğini tamamlamış insanlar. toplumumuzun buna ihtiyacı var. şu zamana kadar yaşadıklarımız da net olarak bunu gösteriyor.

işin kötüsü demokrasiyi içselleştirememiş bir toplum olarak yine aynı durumda olan insanları yönetici olarak seçtik. yakın tarihimiz bunun örnekleriyle dolu. benim aklıma rahmetli turgut özal'ın meşhur: anayasayı bir kere delmekten bir şey olmaz lafı geliyor. bir örnek sadece.

aslında bu kadar şikayet ediyoruz ama geldiğimiz nokta hiç şaşırtıcı değil. hak etmediğimiz bir noktada değiliz ki. vermediğimiz mücadelenin sonucunu istemeye hakkımız yok. yapabileceğimiz tek şey imkanımız olduğunda doğru seçimi gerçekleştirebilmek. naçizane objektif bir eğitim sistemiyle bu meseleleri aşabileceğimizi düşünüyorum. ama bunun yakın gelecek için bir hayal olduğunu da biliyorum.

dünya dönüyor sen ne dersen de yıllar geçiyor fark etmesen de...

asla inanmadığım ifadedir.

başlığı okur okumaz mırıldanmaya başladım.nilüfer’in sevdiğim parçalarındandır.