ülkü tamer bireyden özür dilerim ama ‘çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen’ demek istiyorum. bir de ‘hayat kısa, kuşlar uçuyor’
ne abi bunlar?
*

sonsuzluğun başlangıcıdır.


tanım: ölüme bakış açılarımızı paylaştığımız başlıktır.

sanırım yine iko uyurken biri düğmelerle oynadı.
(al bozdunuz işte cıks cıks)

kadınlardan sonra şimdi de sıra erkeklerde niye böyleyiz anlayamıyorum gerçekten.

türk psikologlar derneği'nin kurucu üyelerinden biri olan kıymetli doğan cüceloğlu'nun annesini kaybettikten sonra başından geçen olaylardan dolayı farkına varıp bizlerle paylaştığı gerçektir.

4 kelimeden oluşur, ''annen yok, kimsen yok'' fakat dünyanın en haklı cümlesidir.

bakın hele genellemeler nelere de yol açıyor?. stigmatizasyonlar, insanları damgalamalar, aşırı hayaller, aşırı korkular, mesnetsiz ümitler daha nice hatalı ve çarpık süreçler,
bu arada bir insanı bilge yapan ana özelliğin genelleme tuzağından arınmak olduğunu biliyor muydunuz? çığır açan her buluş genel geçer inançları yere sermekten öteye ne yapmıştır? ama sonra kendini genelleyen buluşlar… ne de ironik değil mi? eh, demek insanoğlu bu genelleme virüsü ile dünyaya gelmekte.
herşeyi bilmek insanı bilge yapmadığı gibi, hiç bir şeyi bilmemek cahil de yapmaz.
tanım: genelleme cahilin cehaletinin farkında olmayışı, ve bilgenin cahil olduğunu bilememesinden kaynaklanır.

ceplerini taşla doldurarak kendini ouse nehri’ne bırakmış yazar. cansız bedeni de 3 hafta sonra bulunmuş.intihar notu etkilemiştir:
“salı
en sevdiğim,
yine delirecekmişim; bu korkunç günleri atlatamayacakmışız gibi hissediyorum. ve sanki giden zamanı geri çeviremeyeceğim. sesler duymaya başlıyorum ve konsantre olamıyorum. bu yüzden yapmam gereken şeyi yapıyorum.bana verebileceğin en büyük mutluluğu verdin. kimsenin yapamayacağı şeyleri yaptın. iki insanın birlikte daha mutlu olabileceğini sanmıyorum. ben artık savaşamayacağım. biliyorum, senin hayatını mahvediyorum, bensiz daha mutlu olacaksın. görüyorsun bu mektubu bile doğru düzgün yazamıyorum. okuyamıyorum. hayatımdaki bütün mutluluğu sana borçlu olduğumu söylemek isterim. bana karşı inanılmaz sabırlısın ve iyisin.şunu söylemek istiyorum -aslında bunu herkes biliyor- eğer biri beni bu durumdan kurtarabilecek olsa bu sen olurdun. her şey beni terk edip gitti ama senin iyiliğin hep benimle kaldı. artık senin hayatını mahvetmeyeceğim. kimse, seninle mutlu olduğumuz kadar mutlu olamazdı.”

suyun, insan boyunu aştığını belirtmek için kimi zaman boğulmak anlamında da kullanılabilmektedir.

öz bilinci yerinde, öz eleştiri yapabilen nitelikli insan düşüncesi. insanlar böyle düşüne düşüne geliştirir kendini, yeterli sıfatını hak etmek için çabalarlar.

o kadar kırıldım, örselendim, ötekileştirildim, yanlışlandım ve dışlandım ki artık bir şey hissedemiyorum. onlar benim bir şey hisseden yerlerimi de kırıp attılar. tutunacak ellerimi kestiler benim...
sonra bir gülü verdiler.
ben de onlara gülüverdim.
istemiyorum artık sizin zor sevginizi.
peşimi bırakın...

siz artık kocaman bir boşluksunuz.

kalemi sağlam, kemikleşen yazarlardan olacağını düşünüyorum. bilgili, kültürlü ve paylaştığı tanımlarıyla kendini gayet belli eden bir yazardır. ayrıca kendisinin psikoloji ve felsefe hakkında sır küpü olduğunu düşünmekteyim. daha fazla paylaşmasını ve sözlüğü güzelleştirmesini beklemekteyim. gayet saygılı ve hoşgörülüdür. tanımlarının güzelliği ve başlıklarının bol olmasını dilerim.

benevolent sexism olarak geçer. şimdi anlatıyorum.
öncelikle ben bu iyiliksever cinsiyetçilerin flama tutanı, bayrak sallayanı olabilirim zira tüm tanımlamalar karakterime cuk oturuyor.
evet, işin gerçeği şudur: erkekler ağlamaz, gülmez; kadınlar da çiçektir, yorulmaz.

yani burada cinsiyetçilik şunu söylüyor. güçlü ve daha dayanıklı olan, erkek olarak benim. yanımdaki kadın için yorulurum da, emek de veririm, ölürüm de yeter ki mutlu olsun. çünkü o bana göre daha zayıf. evet burada net bir cinsiyetçilik var arkadaşlar. cinsiyetler arasındaki ayrımı sadece bu cümleden bile görebilirsiniz.

5 adet bilimsel çalışma şunu göstermiştir; b.s. erkekler her ne kadar kadına karşı aşağılayıcı ve hükmedici bir tavır sergilese de aynı zamanda kadını koruma, kaynak sağlama ve geleceğe yönelik birliktelik sinyalleri vermektir. bu bulgular kadınların b.s.'nin zararlı yönlerinin farkında olsalar bile bunu onaylama nedenlerini açıklamaktadır.

yani işin gerçeği bizler babanız gibiyiz kızlar.
otoriter, kuralları olan, domine eden evet bunlar zor insanlar olduğumuzu gösterir.
ancak karşılığında sonsuz güven ve sevilme sunuyoruz. alışveriş gibi düşününüz.

insanların dünya karşısındaki kayıtsızlığını da işte tam bu anda kendi zihninde yakaladı ve babasının sözlerine bir anlam vermeyi başardı: bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı. oysa uzun ihsan efendi, dünya'nın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı. kuran'ın kendisi peygamberin dünyayı nasıl okuduğuna bir örnekti ve onun ardında giden herkes, dünyayı onun gibi okuyup şahadetlerini yazmalı ve bunları başkalarına aktarmalıydı, dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünya'nın şahidi olmaktı.
ihsan oktay anar- puslu kıtalar atlası.

muhabbet kuşu eğitenler bilir,ilk öğretilen kelimelerden biridir.c,d,t,b gibi harflerin içinde geçtiği kelimeleri çabuk öğrendikleri için muhtemelen ilk çıkardıkları kelimede cici kuş olur.

dram ve bilim kurgunun iç içe olduğu soluksuz izlenen harika film. oyunculuklar efsane.(bkz: in case i don't see ya good afternoon good evening and good night)

selamlar, sevgiler. bugün sevgili moko'yu, yeni çıkaracağı albüm öncesi yayınıma davet edip biraz sohbet ederek şarkılarından çaldım, moko kim yahu diye soracak olur iseniz, izmir'den çıkmış tek kişilik bir bedroom pop müzik grubu kendisi.

biraz hasta olduğumdan dolayı sesim oldukça kısık ve enerjisiz olduğum bir yayın olduğu için öncelikle herkesten çok özür dilerim. saat 22:00'da, önemli bir işiniz yok ise, dinlemek ister iseniz çok mutlu olacağım.

kendinize güzel bakın!

birçok çocuğun gelişiminde olumlu/olumsuz çok fazla etkisi olan bir kültürdür.

günümüzde popülerliğin ve paranın, manevi dünyaya da mutlak hakimiyet kurmaya başlamasıyla görüldü ki paradan ve maddiyattan hiçbir şey kaçamaz. bundan, hayatın en kayıtsız dönemi olan ergenlik dönemleri dahi kaçamadı. o yüzden bugünün internet kafe gençliği, ancak bir e spor takımında oynamak hedefiyle birleşiyor. bireyselcilik her tarafı sarmış, millet daracık alanda sigara içerken bile birbirinin yüzüne bakmıyor. bizim zamanımızda bu böyle değildi, şahane bir yerdi.

ben internet kafeye 6. sınıfta başladım ve lise son sınıfa kadar bu ortamdan hiç kopmadım. okuldan çıkardık, çantaları fırlatır internet kafenin önünde toplanırdık. önce ben giderdim, bakardım iki kişi var, muhabbet bir başlardı, bir iki bir iki derken bir bakardık ki merdiven, kafenin önü arkadaşlarla dolmuş. müthiş bir ortam, bir enerji vardı.

bireyselliğin içinden geçmiştik adeta. küçük bir komün gibi davranıyorduk, parası olmayana döner ısmarlanırdı, herkesten bozuk toplanıp kola çekirdek alınırdı ama parası olmayanlar da bundan faydalanırdı. ortama sonradan gelebilecekler için her daim fazladan bir pet bardak alınırdı, bu bana miras kalmıştır; her daim fazladan biri gelecekmiş ve soframa oturacakmış gibi bir yaklaşımda bulunurum; müthiş bir kazanım bana göre.

bir tane mühendis, uluslararası ilişkiler, edebiyat ve ingilizce öğretmenliği okuyan abilerimiz vardı. gerek futbol, basketbol, gerek siyaset, gerek hayat hakkında müthiş konuşmalarla büyüyorduk; o günlerde size neler kazandırdıklarını fark etmeyeceğiniz ama size taş gibi bakış açıları kazandıran müthiş konuşmalardı bunlar. neye merhamet edilmeliydi, neye kızılmalıydı, hangi konularda kitlesel hareket edilmeliydi ve kitlesel tepki gösterilmeliydi öğreniyorduk. topluluk içinde nasıl davranılması gerektiğini, sınırlara saygı gösterilmesi gerektiğini öğreniyorduk, bugün baktığımda adeta hepsi birer altın değerinde.

ergenlik sürecinde özellikle hayatta yeni keşfettiğimiz duygularımızı, alışkanlıklarımızı da test etme imkanı buluyorduk. sevdiğimiz kıza karşı neler yapmalıydık, kuru bir mesajla değil gözlerimizdeki ışıltıyla soruyorduk. her şeyi ben bilirimci davranmıyorduk çünkü etrafımızda babalar vardı, bu adamlar sevmişti, sevilmişti, bergen dinlemeyi, gülden karaböcek dinlemeyi onlardan öğrenmiştik bir defa. haddimizi aşarsak kulaklarımızdan tutar geçmişimizi s..ip atarlardı. saygıyı öğrenmiştik, sevgiyi öğrenmiştik, abilik ve kardeşlik öğrenmiştik.


bu dönemlerde internet kafe ortamı ikinci ailesi gibi olmuş arkadaşlar çok iyi bilirler ki bu ortamların o samimiyeti, o güzellikleri bir daha asla geri gelmeyecek. hayatımızın belli bir dönemine imza atan internet kafelere saygı ve sevgilerimi sunmak istiyorum; hayatımın sonuna kadar unutmayacağım.

akbank'ın açılımının adana-kayseri bankası olması.

tanım: aklımızda kalan gereksiz bilgileri paylaştığımız başlık.