aile evinde kalmak.

hahaha yaman şakacısınız sayin bakanım.

güzel tanımlar yazan yazar arkadaşımız.

hoş gelmiş, sefalar getirmiş.

nice güzel tanımlara...

bence var olmayan iticiliktir.
bende koyacağım aslında ama işte gören evli olduğumu duyunca efkarından şarapçı oluyor. sözlüğün bekası için bunlar hep.

bir orhan veli kanık şiiri:

cep delik, cepken delik,
kol delik, mintan delik,
yen delik, kaftan delik,
kevgir misin be kardeşlik!

ünü uzaya kadar yayılmış amerikalı müzik grubu.

jim morrison'dan sonra yok oldular... ama jim morrison varken neler yapmışlar neler;

light my fire
the end
riders on the storm
people are strange

ve daha niceleri tabii ki.

"siz para ezmeye ukrayna'ya gidersiniz ama cenazenize mahalle p.zevengi gelir." dedirtmiş veresiye defteridir.

ben de buraya yazayım istedim. tanımlarımı okuyan, okurken keyif alan herkese çok teşekkürler.
kırıp incittiğim varsa da özürlerimi bir borç bilirim.
nice 1000 entry'ye.

stop motion tekniği ile çekilmiş bir cordell barker kısa filmidir.

küçüklüğünüzü yalnız ve ezilen bir çocuk olarak geçirdiyseniz eğer bu olumsuz durumun hayal gücünüz üzerinde ne kadar büyük etkilerinin olduğunu da biliyorsunuzdur muhtemelen.

birçok şey geçer aklınızdan yalnızlık anlarında, hele de bir sınıf içinde iseniz ve sizden hiç hoşlanmayan çocuklar tarafından sarılmışsanız, hele bir de birinci sınıftan beri aynı kıza aşıksanız.

o zaman belki ani bir dürtü ile ya da beklenmedik bir olayla içinizde tanrısal bir güç olduğun düşünmeye başlarsınız. bu güçler sizi ezenlere karşı size bir üstünlük sağlayacak, aşık olduğunuz o kıza sonunda kavuşmanıza yardım edecek, bir kurbağaya can verecektir. size öğretilenlere tıkladığınız kulağınıza ilham perileri bambaşka planlar fısıldayacaktır belki. belki gözünüzün önünde ilahi bir komedya sahne alacaktır.

tanırsal güçleriniz olsa dünyayı daha güzel bir yer yapar mıydınız, intikam mı alırdınız, güzellik için mi harcardınız güçlerinizi, hiçbir işe yaramadan kendi bencilliğinize mi dönerdiniz?

yoksa bu karanlık böyle güzel mi? aferin mi tanrıya?

if i was god

başlığa düşen varmı diye bakmaya geldim olanlar olmuş.*

böyle bir şey yoktur. atatürkçülük, atatürk'ün ilkelerinin peşinden gitmek demektir. bu ilkeleri benimsemek ve böylece cumhuriyeti korumak demektedir. atatürkçü bir eğitim sistemi yoktur. atatürk'ün ilkelerinden güç alan "çağa adapte olabilen" bir eğitim sistemi vardır. aradaki farkı anlamayanlar, "kemalist eğitim sistemi şöyle böyle re re rö" derler. bugün, özellikle de laiklik ilkesi sayesinde öğrenciler karma eğitim görebiliyor. bugün, özellikle de inkılapçılık ilkesi sayesinde çağdaş (uygulanabildiğince) bir eğitim sistemi var. bugün, özellikle de cumhuriyetçilik sayesinde birileri bizim padişahımız değil ve biz de onların kulu değiliz. tabii sapla samanı ayıramayan insanlar her yerde bir şeyleri tersten anlamaya meyillidirler. sistemin kendisini direkt eleştiremezler de, sistemi uygulayanlar ya da yanlış anlayanlar üzerinden sistemi karalamaya çalışırlar. onlara, ulu önder atatürk'ün şu sözünü hatırlatmak isterim:



eğer bu gün atatürk'ün ilkelerinden uzaklaşmamış bir eğitim sistemi olsaydı, o zaman ne liyakat sorunu olurdu ne de ekonomik çıkmazlar yaşanırdı.

en sevilen yazardır. insanı mutlu eder.

sürekli söylenen kelimeler anlamını yitirir. ama sürekli hissetmek ve hissettirmek anlamını çoğaltır sevginin.
aşırılı seviyorum ve hiç çekinmem söylemekten ama aşırı söylemem.

gereksiz bir insanı konuşarak onu daha da bilinir kılmayın dediğim kişidir.

kendisi bana her zaman taxi driver'daki travis bickle'ı hatırlatır. sonlarını saymazsak benzer yönleri vardır.
keşke zebercet de travis bickle gibi kendini yeniden yaratma cesareti gösterebilseydi. travis bickle, sosyopatlığını, kadınlarla olan garip ilişkisini ve uzakkalışını bir noktaya kanalize etmeyi başarıp kendine hediye edercesine bir kahraman yarattı kendinden. zebercet sadece gitmeyi seçti.
zebercet karakteri, bu coğrafyanın kaderi olmuş ve iliklerimize kadar işleyen vazgeçiş, boş veriş, lanet edişi çok güzel yansıtmış.
anayurt oteli'ni hiç okumadım. ama ömer kavur çok iyi anlamış, çok iyi çözmüş zebercet'i ve macit koper'in bu rolün altından kalkabileceğini anlamış ki ortaya türkiye sinema tarihinin hem en iyi roman uyarlaması filmini hem de en iyi işlenmiş karakterini çıkarmıştır.
zebercet bir edebiyat karakteri olarak var olmasının yanında artık bir de sinematik zebercet doğmuş oldu. filmin sonunu izlemedim, izlemek istemedim. bir nevi minik bir pasif direniştir benimki. bu toprakların kaderi olmayı bırakmasını umduğum, vazgeçişi artık görmeyi reddediyorum.
elbette dijital çağdaki spoiler yağmuruna ben de yakalandım, biliyorum zebercet'in sonunu. ancak zebercet'in sonunu görmemeye ne kadar dayanabilirsem o kadar dayanacağım.
yeri gelmişken can yayınları sen ne berbat bir kapak yapmışsın öyle. kitabın sonunu kapak yapmışlar olacak şey değil.

gördüğünüz gibi tanımıyla "senin için elimizden bir şey gelir mi? , sanmıyorum." dedirten yazarın açtığı başlık.
edit: affedersiniz bir de sonradan silinen tanım.

bak bu mahlası tek seferde okuyabiliyorum. neden? şener şen'den kulağım aşina. ama öbür dövüşçüyü okuyamıyorum aylardır.
yetenek bu kadar bende ne yapalım...*

tek gezemedeğim yerler doğu ve güneydoğu anadolu olduğu için oradaki tüm şehirleri gezmek isterim.