kaybetmek de kazanmak kadar güzel bir eylem, yaşanmalı, hissedilmeli, yapılan hataları bir daha yapmam demeden tekrar tekrar yapmalı, sürekli hata yapmalı, yaşamak işte o zaman kazanma/kaybetme güdümüne girmeden keyifli olabilir.

bakınız bir ideoloji düşünün gittiği her toplumda ekonomik yıkıma, soyguna, hukuksuzluğa neden olsun işte bunun adı siyasal islamdır.

elbet bir gün diyip terk ediyorum başlığı.
o kadar güzel yazar varken kendimi yazamadım yahu.
neyse bize de aynı yoldan devam etmelerini dilemek düşer.*

dedim ya;
hiç yoktan susturuldu şarkımız.
gözüm yaşarıyor
göğsüm daralıyor
yüreğim yanıyor

olmasaydı sonumuz böyle.

tıpta ismi bruksizmdir. genelde gece derin uyku halinde seyrettiği gibi gün içinde bilinç açıkken görüldüğü durumlar da mevcuttur. etiyolojisi tam olarak bilinmemekle beraber psikosomatik olduğu düşünülür ve gerçek tedavisi psikolojiktir, stresin eliminasyonudur. öte yandan diş hekimlerinde çiğneme kasına uygulanan masseter botoks işlemi belirli doz aralıklarla yapılarak o bölgedeki istemsiz kas hareketini inhibe eder. dişlere zararını engellemek için ise yatarken hastaya takabileceği gece plağı hazırlanır.

öyle bir zamanına geldim ki yaşamın
ölüme erken, sevgiye geç
yine gecikmişim, bağışla sevgilim
sevgiye on kala, ölüme beş.
(aziz nesin)

hiç sevinmemenizi şiddetle öneririm değerli vatandaşlar. yine ananas'a küçük şehirlerde 20 büyük şehirlerde 25 lira vereceksiniz. yine kazanan emeği sömürenler olacak.

kendini ne absürdist ne de varoluşçu olarak tanımlayan, etiketlenmekten hoşnut olmayan cezayir asıllı fransız yazar ve filozof.43 yaşında nobel edebiyat ödülü almıştır. verem'e yakalanıncaya kadar tutkulu bir şekilde kaleci olarak futbol oynamıştır.46 yaşında en absürt ölüm şekli olarak nitelendirdiği, trafik kazasında hayatını kaybetmiştir. yabancı, düşüş, veba, sisifos söyleni gibi başyapıtları bırakmıştır. yabancı romanı zeki demirkubuz tarafından 2001'de yazgı ismiyle sinemaya uyarlanmıştır.

''belirli bir şey, bir çöküntü falan değil, bir çeşit, keyfimi yeniden bulamama sıkıntısı. yaşam benim için gittikçe daha zorlaşıyordu; beden keyifsiz oldu mu, yürek de ölgünleşir. bana öyle geliyordu ki, hiç öğrenmemiş olduğum, ama yine de çok iyi bildiğim bir şeyi, yani yaşamayı unutuyordum.''

düşüş.

beyle...

türkiye seri katiller ülkesidir.

nazım hikmet'in yazdığı yaşamaya dair şiirinin ilk üç dizesini bırakıyorum şuraya.

yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.

1947

çok iyi bir kardiyo egzersizi olması,
bacak ve sırt kaslarına iyi gelmesi,
eğlenceli olması,
mutluluk vermesi.

yapan kişi için hem acı hem keyif veren durumdur. acı verir çünkü bunca emek dakikalar içinde buhar olmuştur, keyif verir çünkü bu kadar çabuk yenmesi iyi yemek yapmanın göstergesi olabilir.

tema vakfı.

buradan

dedikodu ,saçma sapan futbol muhabbetleri ,dozunu aşan bilgisayar oyunu muhabbetleri ve kadınlar ile ilgili sohbet açılınca çeşitli bahaneler bulup kalkar giderim,bana faydası olmayan sohbette bulunmam.

bu z kuşağı ni övdük , gelip halıya pisledi ler;yapmayın böyle hareketler, siz bizim yaşadıklarımızı rüyanızda görseniz , bilim kurgu zan edersiniz, bizim geçtiğimiz yollardan asla geçemeyecek siniz , biz hayatı yaşayarak öğrendik, siz google amcaniza sorarak öğreniyorsunuz.
susun ve bizlerden bir şeyler öğrenin.

oysa herkes öldürür sevdiğini
kimi başlıklara yazmayarak
kimi entryleri oylamayarak

hayatım sıkıcı aynı zamanda iyi yönleri de var bu noktası ayrı güzel.
kendimi dağıtmak istiyorum kendi çapımda.
model in makyaj şarkısındaki fatma turgut gibi olmak istiyorum.
günlerce bana kimse seslenmesin istiyorum. zararlı bir alışkanlığım yoktur ama bazen olsaydı ne olurdu acaba diye düşünüyorum. bazen kendime, sağlığıma aşırı zarar vermek istiyorum. kusmak istiyorum, avazım çıktığı kadar bağırmak, göz pınarlarım kuruyuncaya dek ağlamak,kırıp dökmek, yakmak, parçalamak istiyorum. deniz kenarına gidip çirkin sesimle şarkı söyleyip dans etmek istiyorum. kimse umrumda olmaz zaten. elimde bir müzik aleti var onu öğreneceğim ve kafam ağrıncaya kadar çalacağım.
geceleri yürümek istiyorum, köpekler kovalasın beni, adrenalin oluyor biraz. motoru son gaz sürmek sonra da sakince araba süren bir kişinin bana çarpmasını kaskım olmadığı için de ölmek istiyorum. o an değişik olurdu. ara sıra da aklıma geliyor nasıl olurdu diye. yine yavaşça sürüyorum şükürler olsun o kadar delirtemediler daha.

beynin bence gerekli ve gereksiz bilgileri seçip gereksizleri silmesi gerekiyor. yani benim daha beş yaşındayken yaptığım kavgayı hatırlamamam gerek. tamam önemli bir kavga olsa, önemli bir kişi olsa acımayacağım hatırladığıma. daha minicikken kapının önünde üzgün bir şekilde oturduğumu niye hatırlıyorum ki ben?
sevgili beynim yorulacak daha mühim şeyler var aslında. kim ne derse desin can sıkıcıdır. beyni yorar, insanı yıpratır.

sözlüğe uymak yerine sözlüğü kendine uydurmaya çalışanların sözlüğü soktuğu durumdur. sözlük, her görüşten insanı barındırdığında ve bunlar saygılı bir şekilde konuşabildiğinde/tartışabildiğinde güzel olur bence.