distopik bir kurgudur damızlık kızın öyküsü. ama hamurunda ortadoğu’dan izler olan kimseler bilir o kitapta yazanların bir yerlerde gerçek olduğunu. kadının din adı altında baskılanıp kontrol altında tutulmasının ne demek olduğunu, savaşla gözleri korkutulan insanların bastırılmasının ne demek olduğunu, “kadını yüceltiyoruz” diyip yerin dibine sokmanın ne demek olduğunu, yaşam hakkının kadın ve muhalifsen sana doğuştan verilmiş bir hak değil de itaat edenlerce sana bahşedilmiş bir şey olduğunun ne demek olduğunu bilir.
distopya diye değil acı gerçek diye okudum bu kitabı. hele serinin ikinci kitabı ahitler’i elime alınca kabusum yüzüme vurdu, uykularım kaçtı.
damızlık kızın öyküsü ve ahitler’i üstüne bir de persepolis’i okumalı bu ülkedeki herkes.
kadının aşağılandığı bir toplum çökmekten başka çıkar yol bulamaz. kadınların yandığı ateş bugün sizi ısıtsa yarın alevlerine teslim olmak zorunda kalırsınız.

bana ordan 3 tane nickaltı. bol övgülü olsun lütfen.

en sevdiğim

herkese günaydınnn! umarım bu videodaki gibi isteklerinizin gerçekleştiği, karşılığında delirerek halaya durduğunuz bir gün oluuurrr! *

boş yapıyorlar. millet aç amk. bunlar hala insanların giyimine, yemesine, içmesine takmış. takılın biraz daha , nasılsa dönmemek üzere gitmeniz yakındır.

benim tercih edeceğim bir durum değil ama tercih edene saygı duyarım. kafamı başka yöne çevirir yoluma devam ederim. ne onları izleyip ben rahatsız olayım ne de onlar benim bakışlarımdan rahatsız olsun.

sevmediğim tiplerin sesleri.sigortalarım atıyor.kesinlikle tahammül edemiyorum.

yoruma bu kadar açık olmasıyla alakalı bir ifadedir. sormakta fayda var: bu kadar öznelliğin olduğu bir din nasıl evrensel olabilir?
evrensellik meselesinde, senin benim görüşümün olmadığı daha nesnel koşullar olmalıdır.

ukdelerime dadanan ponçik yazar.

(bkz: anam coştu lan bunlar)

incelenmesi için patoloji'ye gönderilen organının yolda patlaması sonucu organsız kalan hastayı anlatan başlık.

dalağı kaybolmuyor, yanlış şartlar altında paketlendiği için organ şişiyor, patlıyor ve hiç kimse ne olduğunu umursamadan dalağı çöpe atıyor. evet, insan dalağını. bir insanın en önemli organlarından birini. böyle şeyler sadece türkiye'de olmuyor, geçen kanada'da da benzeri bir şey olmuştu. insana değer verilmeyen her yerde olabilecek bir şey.

hayal ürünü değilmiş gibi, ne dersiniz ?

bugün sen çok gençsin yavrum
hayat ümit neşe dolu
mutlu günler vaat ediyor
sana yıllar ömür boyu
ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni
doğarken ağladı insan
bu son olsun bu son.
en sevdiğim şarkısıdır.

sakallı maymun olarak da bilinen bu tür güney amerika’da, peru’nun doğusunda amazon havzasında yaşamakta olan; henüz yok olma tehlikesi olmayan bir maymun türüdür. bolivya ve brezilya’nın bazı bölgelerinde de görülmüştürler.

adının alman imparatoru ikinci wilhelm'den ilham alınarak konulduğu düşünülmektedir. tamarinler en küçük maymun türlerinden biri olarak kabul edilmektedir.

çoğunlukla kılları gri renktedirler, göğüslerinde ise sarı benekler bulunur. elleri ve ayakları siyah, kuyruğu ise kahverengidir. boyları 30-40 cm arasında değişir ve ortalama olarak 500 gr ağırlığındadırlar.



onların asıl ilginç özellikleri ise dişileri çekmek için kullandığı ve son derece ilgi çekici olan sakalları ve bıyıklarıdır.



4 ila 20 kişiden oluşan sosyal bir grup içerisinde yaşarlar ve grubun içerisinde baskın olan dişi, diğer erkeklerle çiftleşir. bunun sonucunda yaklaşık olarak 145 gün süren gebelik meydana gelir. gebelik sonunda dişi, ikiz yavru doğurur.

ormanlarda, ağaçlar üzerinde çok atik bir şekilde hareket edebilirler. çeşitli bitkiler, bitki nektarları ve böcekler sayesinde beslenirler.

pençeleri ve elleri nesneleri tutma ve yakalama konusunda oldukça profesyoneldirler. mesela pençeleri yardımıyla bitki gövdelerini parçalayabilirler ve içlerinden çıkan sakızı yiyebilirler.

bunu gerçekten ben de isterdim ya.

cumartesi saatlerine huzurlu girmeyi sağlayan yayındır. cumartesinin gelişi cuma likit radyo yayınından bellidir.

edemiyorum. edemediğim şu günlerde, kendimi fazlaca hırpalıyorum. sonra kocaman bir özür borcum olacak kendime.
etsem ne olacak sanki? edebilsem..
hayatımda kendim dışında kimleri kimleri affettim ben. kendime gelince neden bu kadar cimriyim? keşke olmasam.
hayatıma bir şekilde girmiş ve beni üzmüş kişi ve olaylarda bile kendimi suçluyorum ben. suçlamakta haklıyım da.
aslında affedebilsem, sanki şeytanın bacağı kırılacak, hayatım düzene girecek gibi. ama affedemem. girdiğim her yol benim seçimimdi.

eğer toplumun eğitim ve refah seviyesi yüksek ise sanat, sanat için. eğer toplumun eğitim ve refah seviyesi düşük ise sanat toplum için yapılır. kısacası bu o ülkenin kalkınması ve toplumun seviyesi ile alakalıdır.

iri, ince kabuklu ve iç kısmı açık sarı olanı makbuldür. mobilya ve ahşap kaplama üretimindeki yoğun kullanım nedeniyle ülkemizdeki ceviz ağacı sayısı ve ürün rekoltesi ciddi anlamda azaldığından, azerbeycan, ukrayna ve şili'den ceviz ithal edilmekteydi. son yıllarda gelişmiş tarımsal yöntemlerle kısa sürede meyve veren yeni türler denenmekte ve olumlu sonuçlar alınmaktadır.

başıma gelen durum.

yok, benim övdüğüm kişi beni ikileme düşürmedi. ben, beni övenleri ikileme düşürdüm.

bozmamıştım ki ben. başka bir yanımı göstermiştim sadece. sevmediler demek ki o yanımı, ne yapalım... belki biraz bozmuş da olabilirim. biraz ama. azıcık...

bu hafta 10-15 arası seyrettiğim tablo. malum ciddi ciddi tanımları okuyarak, seversem beğendiğim için anca bu kadar oluyor. seri favlamayı karaktersizlik olarak görüyorum. katılmadığım bi fikri neden karma puanı kasmak için beğeneyim öyle değil mi? *