ben alüminyum kaplattım artık kırılmıyor!(bkz: sısısısı)

2020 işte

şu dakikadan itibaren sözlükteki diş hekimlerinin dayanışması ve kaynaşması için kurduğum, uzm, dr, msc, stj ayrımı yapılmaksızın koşulsuz sevgi ile hareket eden topluluktur.

ekonomik insandır..
fakat arkadaş çevresinde çokça dalgaya konu olmuş, azıcık da aşağılanmaya maruz kalmış kişidir. kendimden biliyorum.
yahu bırakın amaç sarhoş olmak değil mi zaten? siz üç beş sekiz taneyle o kafaya gelirsiniz, bir başkası bir iki taneyle.. kıskanıyorsunuz diye gitmeyin bu insancıkların üzerine.
en fazla bir köşede uyur kalır, kimseye de zararı olmaz bu garibimlerin..

bulgur pilavını severim. annem o zamanlar kardeşime hamileydi yani 9 yaşlarındayım. bir gün canım çok bulgur çekti, ancak annem mide bulantısından mutfağa dahi giremiyordu. ben de dedim ki, iş başa düştü. girdim mutfağa. aldım kocaman bir tencere ve sonra yıkadım bulgurları.* ardından bir paket bulgurun tamamını döktüm tencereye. ardında 3 yemek kaşığı da salça. mis gibi bulgur di mi?

“hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.. bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.”
orhan pamuk masumiyet müzesi

t: genellikle öğütülmüş tahılların sütte ya da suda kaynatılmasıyla yapılan kahvaltılık bir gevrektir.

yulaf lapası tarifi

3 yemek kaşığı yulaf.
1 su bardağı süt ya da su.
muz, elma ya da sevdiğiniz herhangi bir meyve.
isterseniz tarçın da ilave edebilirsiniz.
daha sonra bu malzemeleri küçük bir tencerede istediğiniz kıvama gelene kadar, kaynatıyorsunuz. üstünü istediğiniz gibi süsleyebilirsiniz. bu tariften yaklaşık 2 kase yulaf lapası çıkıyor ve bence gayet doyurucu oluyor. şimdiden yapacak yazarlara afiyet olsun. beğenmezseniz beni linçlemeyin lütfen swh.

verandada oturuyorum. yemeği yedik, şimdi kahvemi yudumluyorum. efil efil de esiyor.

bugün aldığım en güzel haber. özlemiştik.

birçok ülkeyle beraber istanbul'da imzalandığı için adı istanbul sözleşmesi olan sözleşmeden, ilk imzalayıp parlamentoda onaylayan devlet iken çekildik.
sözleşmeyi feshettik.
fıkra bu kadar.

bu gidiş nereye? diye sormadan edemiyor insan. nedir bu? amaç ne? neler oluyor bu millete? anlam vermek iyice zorlaştı.

youtube videosu:


kaynak: www.sozcu.com.tr/2021/gunde...

inciğine cıncığına her şeyine bakıyorum. ince bağırsaktan girip kalın bağırsaktan çıkıyorum. beni oylayan bunu bilsin öyle oylasın sonra sapık mısın falan kabul etmem ona göre.

marikaki bak, el yazım*

şimdi dış görünüşü bir geçelim. orada işler değişir ve çok objektif olamayız. zaten çekicilik çok başka bir şey. ses tonu denmiş ona eskiden hiç anlam veremezdim şimdi bende katılmaya başladım. yaş ilerledikçe çekim detaylarıda değişiyor. mesela kültür seviyeside buna ekleniyor.
ben kesinlikle kibarlığı, beyfendiliği diyorum. hiçbir numarası olmasa bile bence gizem katıyor olaya. o kadar yüzeyselliğin, basitliğin içinde o nahifliği sezmek çekici kılan bir detay bence. mesafe ile samimiyeti iyi ayarlamak önemli husus. neyse herkes'in çekiciliğine kimse karışamaz diyelim.. kadında da erkekde de bu kadar genelleme yapmamak lazım. hepimizin kafası farklı çalışıyor ve herkes farklı fikirler beyan ediyor. içinizdeki çekiciliği keşfedin gerisini boşverin..

umarım bu zamana kadar tüm yasağın virüsle bir alakası olmadığını, direk yaşam tarzına müdahale olduğunu çok net anlaşılmıştır .

yedi ölümcül günahtan bir tanesi. kişisel cinsel ihtiyaçlara yönelik isteklerin tamamına şehvet denir. şehvet bir duygudan çok cinsel isteklerin genellemesine verilen bir addır. başa çıkmak bir erdemlik gerektirir

bir benzerini yapan yılmaz güney’dir.

eşrefpaşalı filminin çekimleri esnasında eşi nebahat çehre’nin kafasının üzerine bardak koyup ateş etmiştir.

silahın içinde gerçek bir mermi vardır. ancak çok korkmasına rağmen yılmaz güney’e çok güvendiğini söyleyen nebahat çehre bu saçmalığı kabul etmiştir.

hangisinin yaptığı daha saçma karar vermemekle birlikte bu saçma aşk gösterisinin gereksiz şiddetinin insanlara anlamlı gelmesine de mana veremiyorum.

benim bir arkadaşımın annesi ankaranın köklü üniversitelerinin birinde profesör babası da mit 'ı birincilikle bitirmiş çok bilgili bir profesör. yine ankarının en iyi üniversitelerinden birinde.

kızlarını özel bir kolejin ibdp sınıfına verdiler, her yaz maltaya dil okuluna ve california'ya yolladılar.ben yarım yamalak konuşurken kız anadili gibi ingilizce konuşuyordu. yks gibi aptal bir sınava hazırlanmak yerine sat sınavına hazırlanıyordu. 44/45 puan almış. şimdi stanford üniversitesinde bilgisayar bilimleri okuyor.amerikanın en pahalı eyaletinde yaşıyor ve babası her ay en az 10 bin dolar gönderiyor. kısacası imkan meselesi. ailen sana ne sunarsa osun.