mutsuzluk ve anlamsızlığa boğulduğunuz zamanlarda açıp ömer hayyam rubaileri okumak kadar iyi gelen cok az şey vardır hayatta.

en ufak bir olay olduğunda hemen tüm şehre koşup abartılı bir şekilde anlatan kokoş karılar, yiyecek ekmeği dahi olmayan açlıktan nefesi kokan insanların bile evlerinde hizmetçi olması, brezilyalı futbolcu gibi uzun isimler. -zaten yabancı ismi ezberlemek zor. bir de bunların uzun adlarının başına makamları eklenince anlayana kadar yüz elli sayfa geçiyor.-

not: kitapkurdu değilim. rus edebiyatından birkaç kitap okumuşumdur.

gerçekten "arkadaşım." dediğinin kişinin gülümsemesi, seni biliyor olması, tanıması, sevdiğini uzakta olsa da hissettirmesi(iyi ki varsınız canlarım!)
tatlı, çiçek getirmesi
annenin iyi olması
değer verdiğinin bunu hissetmesi ve mutlu olması

aşık veysel
aşık mahsuni şerif
arif sağ
musa eroğlu
erkan oğur
ve
yaşayan efsane cem adrian’ın da seslendirip ağlattığı müzik türü, müzik ruhu’dur.

fantastik kurgu kitaplar ve seriler birkaç örnek hariç özgünlük konusunda sıkıntı yaşarlar. kuralları önceden çizilmiş bir dünya gibidir bu alan ve herkes bu dünyadaki genel kabullerden memnundur. kimse o kırmızı çizgileri geçmeye meyletmez. geçenlerin yarattığı birkaç örnekte efsane olmuştur zaten. michael moorcock'un melnibone'lu elric'i böyle bir seridir misal. ya da margaret weis ve tracy hickman'ın yazdığı ölüm kapısı serisi'de öyle. ne zaman ki bu alanda bir yazar tolkien'e dair zincirleri kırar, işte o zaman ortaya okunası bir eser çıkar. zaman çarkı serisi de bunlardan birisidir. evvela jordan bilinen kurallara çok bağlı kalmıyor. temel ırksal batakların içine düşüp sadece hikâyeyi değiştirme cinliğine meyletmiyor. bambaşka bir hareket noktası var. ve o hareket noktası da ciddi anlamda başarılı. nasıl başlarsa öyle gider diye bir tabir var ya, hah işte jordan iyi başlıyor ve serisini de zaman çarkını dokuduğu gibi dokuyor ki bu arada o fikirde fena fikir değil ve bence göndermesi de yerinde.

ben genelde hikayelerden ve kitapların konularından bahsetmeyi sevmiyorum. mevzuları, okuyacak olanların kursağında bırakmanın lüzumu yok. lakin birkaç şeyin altını çizmem lazım. jordan'ın tasvirleri muhteşem. zaten bu sayede serinin durağan geçen bölümlerinde bile akıcılığı sağlayabiliyor. gerek karakterler gerekse mekanlar ve olaylar anlatılırken gözünüze projeksiyon perdesi sokulmuş tavşan moduna giriyorsunuz zira her şey yerli yerinde gözünüzde canlanıyor. bu da zaten onun anlatım dilinin ne kadar ayrıntıcı olduğunun kanıtı. şimdi bazılarınız diyebilir ki, film izlemek istersek sinemada izleriz, kitap bu, bu kadar ayrıntıya ne gerek var? evet aynen öyle! kitap bu ve siz o filmi kafanızda izliyorsunuz, ayrıntı da bunun için lazım. yazarın bu ayrıntıcı tavrı bazılarını sıksa ve direkt seriyi gömme moduna geçseler de, o ayrıntılar cidden bu serinin alameti farikası. seriyi diğer birçok seriden ayıran temel özellikte bizatihi bu tavır ve tutum.

bu seriye dair her daim kafamda kalan soru işareti ise şu olacak; robert abimiz vefat etmeseydi geri kalan kitaplardaki anlatım tarzı nasıl olacaktı? zira onun ayrıntıcı anlatımına o kadar alışmıştık ki, brandon sanderson'ın anlatımı bana hep daha vasat geldi. diğer kitaplar yazılırken elbette robert abimizin notlarından ve yol haritalarından yararlanıldı ama o anlatımdaki özgünlük? işte onu bir türlü bulamadık. insan nasıl olurdu acaba demekten kendisini alamıyor. hele ki o final ve savaş sahnelerini robert abi nasıl tasvir ederdi bunu düşünmek bile insanı başka yerlere götürüyor.

hülasa; bu seri tasvir özgünlüğü, konu bütünlüğü ve en önemlisi fantastik kurgunun ırksal bataklığına düşmeden yazıldığı için ziyadesiyle değerli bir seridir. ha tabi benim için bir de ogier mevzusu var ama bu tamamen kişisel * bu arada kitap sayısı gözünüzü korkutmasın, su gibi akıp gidiyor.

dinlerken zevk aldığım enstrumanlardan bir tanesi ama bak dinlerken. çünkü çalarken herhalde bu kadar zevk alamazdım. alıyorsun önüne tepsiyi mercimek ayıklar gibi tövbe yarabbim.

kudüs şehrinin kurucusudur. savaşta güçlü bir düşmanı öldürmüş bu ona krallık vermiştir. davut, orta boylu uzun ve kıvırcık saçlı, uzun kirpikli güzel yüzlü ve güzel sesli bir peygamberdir. sesinin gür, tok ve güzel olmasından davud-i ses denir. cennet sakinlerine kur'an-ı kerim okuyacağı söylenir. yine bir gün oruç tutup bir gün tutmamaya davut orucu denir. oğlu yine kendisi gibi hem kral hem peygamber olan hz.süleyman'dır. savaş zırhını ilk bulan kişi olarak anılır. onu rüyamda gören bir kişi olarak söylemeliyim ki kesinlikle bir peygamber sureti vardır. kendisine kitap indirilen dört peygamberden biridir. yine hz. davut duası vardır ki sık sık onun güzel duasıyla dualarımı taçlandırırım. şöyledir: "bismillahirrahmanirrahim allah'ım bana seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi ve senin sevdiğin ameller işlemeyi nasip eyle. senin sevgini bize canımızdan, malımızdan ve buz gibi berrak sulardan daha ileri kıl. amin ecmain."

fazlasının hayat akışına adapte olamamış, yaşamı ile barışık olmayan insanda olduğuna inanıyorum.

''en çok düşündüğümüz kelimeyi en az kullanmaya mecbur eden gururumuzu aldatmak için, sevmek fiiline sözden başka ifade şekilleri ararız.''

peyami safa, yalnızız romanı.

günlük hayatta düşüncelerimizi belirtirken 2 değil 3-5 kere düşünmek zorunda olduğumuz için anonim şekilde bir yerlerde fikirlerimi beyan etmek hoşuma gidiyor. normalde tanıyamayacağım insanlarla tanışma imkanı buluyorum, güzel sohbetler edebiliyorum.
moduma göre tanım yazıp deşarj olabiliyorum, çok bilgili yazarların tanımlarıyla hayatımda hiç duymadığım görmediğim şeyler hakkında bilgi sahibi olabiliyorum.
bilmiyorum seviyorum işte.

(bkz: domestic hıyar)

ailecek beğeniyoruz kendisini. klavyesine zeval gelmesin.

mevsim yaz ise meyvelinin, kış ise de meyvelinin alacağı pasta türüdür. cream cheese frosting aşkına! yaşasın tüm meyveli pastalar!!!

yine etkileşim kısırlığının sebebiyet verdiği bir histir. okumuyor yazarlarımız, beğenmiyor, takip etmiyor, naifçe yazarlarla iki kelam konuşmuyor. bunlar hareket katacaktır buraya ama nafile! aylardır konuşuyoruz efenim bunları ay lar dır.

genel olarak bi olay yok ama bir çocuk gördüğüm de onun bana gülümsemesi dünyanın en güzel tebessüm ettiren olayı oluyor benim için.

birçok insanın hayattındaki yegane amaçlar içindedir. bence ideal ilişki tanımıdır. tahin ve pekmez ikilisi gibi olmalıdır mesela pekmez fazla gelirse boğaz yakar tüketilmeye pek uygun olmaz tahin fazla gelirse de bu sefer acılığı artar ve ağızda kekremsi bir tat olur o karışımın ayarı ideal olmalıdır ki ne boğaz yakmalı ne de ağızda acılık bırakmalı.

tam olarak mevcut nick'imi seçme sebebim.

familial mediterranean fever(fmf) olarak bilinen hastalıktır.
türkiye'de sivas,tokat şehirlerinde yaşayan insanlarda daha fazla görülmüştür.
çoğunlukla çocukluk çağında görülen bir hastalıktır.
genellikle ateş ve karın ağrısı ataklarıyla karakterizedir.
hastalığın önemli bir bulgusu bu atakların 3 günden fazla sürmemesidir.3 gün sonra hayat hiçbir şey olmamış gibi devam eder.
erizipel tarzı eritem olarak isimlendirilen kızarıklıklar fmf için patognomoniktir.
en çok korkulan komplikasyonu amiloidoz ve ona bağlı böbrek yetmezliğidir.
hastalık kolşisin tedavisine dramatik bir cevap verir, atak sıklığını azaltır,amiloidoz oluşumunu yüksek oranda önler. bu kolşisin ömür boyu aksatılmadan kullanılmalıdır aksi takdirde ataklar tekrardan başlar.
genetik olarak ise;
mefv genindeki mutasyon sonucu pyrin oluşumunun bozulumu ile karakterize bir hastalıktır.
en sık mutasyon m694v mutasyonudur.