hayattaki en güzel şey; tüm kusurlarınızı bilmesine rağmen sizin hala muhteşem olduğunuzu düşünen birisinin olmasıdır. sözünün sahibidir.

misafirin değil de, köşede sakince oturuyor,misafir gelince kimi ev sahiplerinin davranışları daha çok sinir ediyor.

otuzüçüme kadar fakir, ahlaklı ve zeki olarak bekledim, otuzüçte evlendim hayatımın en büyük zenginliğine kavuştum. evet hanımcıyız sayın ablalar abiler selam olsun.

bilgisayarlarda 8 bite karşılık gelen veri boyutu birimi.

everest dağı nepal'de bulunur. nepal, bayrağı dikdörtgen olmayan tek ülkedir.

tanım: duyunca şaşırdığımız ama genel kültürümüzü artırabilecek olan bilgilerdir.

bir zamanlar benim ailemdi. annem saz, ablam keman çalardı. babam da türkü söylerdi. herkes ne yapıyorsa ben doğduğum sıralarda bırakmış. geriye bir ben gitar çalan kişi olarak kaldım. bırakmayı da düşünmüyorum. swh

kış aylarımın vazgeçilmezidir. en sinir eden kısmı pişirdikten sonra kestanenin içindeki ince kabuktan ayrılmamış olmasıdır. soba artık nostalji olduğuna göre fırınlama tekniğini anlatalım ki bahsettiğim sorunu yaşamayın.

fırınlamadan önce kestaneleri 2-3 dk kadar suda bekletip, sonra dış kabuğunu kuruluyoruz. sonrasında kabuğu delecek çizik veya çizikler atıyoruz. 200 dereceye önceden ısıtılmış fırına atıp kestanelerin büyüklüğüne göre 20 ile 30 dk arasında bekliyoruz, afiyetle yiyoruz.

kestanenin ağaç üzerinde nasıl göründüğünü hiç bilmeyen yazar arkadaşlarımız için bir görsel bırakayım, ilginç bulabilirler.

hz ali buyuruyor ki;
"akıllının dili, kalbinin arkasındadır*. ahmağın kalbi ise, dilinin arkasındadır*."

başka bir yerde;
" söylemeden önce söz senin bağındadır*, söyledikten sonra sen onun bağındasın*. o halde altının ve gümüşünü sakladığın gibi, dilini de sakla."

düşünmeden konuşmak, kişiyi söylediklerine mahkum eder. konuşmadan düşünmek ise söyleyeceklerini kişiye mahkum eder. mahkum olmaktan daha güzel olan bir şey varsa, o da hakim olmaktır. bu açıdan değerlendirilir ise; düşüncenin dili yönetmesi öncelikli olmalıdır.

20 sene önce yaşadığım durumdur. uyandığımda kalkıp resmini çizmeye başladım ki kızı unutmayayım. birkaç gün etkisinde kaldım sonra uçtu gitti her şey.

edebi bir başlık açtığımın ve soruyu düzgün bir şekilde soramadığımın farkındayım ama anladığınızı umarak affınıza sığınarak açıyorum başlığı.
küçük bir kız çocuğuyken denize, denizin mavisine aşıktım. denize girdiğimde çıkmak istemezdim; denizin kızıydım ben, deniz kızı...
ama büyüdükçe ve ben kendi içimde tutsak yaşadıkça ulaşamadığım şeye hasret olduğumu fark ettim; gökyüzüne.
şimdi ne çok dilerdim gökyüzünde özgürce uçabilen bir kuş olmayı... istediğim yerde durmayı, istediğim yerden uçup, kaçıp ayrılmayı.
deniz kızı olmak bir isim gerektiriyor ama kuş olmak öyle mi? belirli süre bir yerde durup oraya bağımlı kalmadan, hiç varolmamışçasına gidebiliyorsun.
kimse seni tanımıyor, bir ismin yok, konuşmak zorunda da değilsin.
velhasıl denizi de seviyorum ama artık gökyüzüne aşık bireyim ben. deniz, gökyüzünün sadece bir yansıması bana göre. tıpkı aynada gördüğüm aksim gibi.

iki kurtla bir kuzunun öğle yemeğinde ne yenileceğini oylaması.

yaptığımız bir iki ufak sohbet esnasında “olgun bir zihne” sahip olduğu konusunda anlaştığımız, profilime her uğradığında beni mutlu eden, tevazunun doğal olduğunda ne kadar muhteşem bir şey olabileceğini gösteren ve bu sözlüğün sadece yazmak için değil okumak için de kullanılabileceğinin kanıtı olan çok iyi bir yazardır.

var olsun!

ben nikah şahidi'niz olmaya geldim.

kendi içinde "insanı yalnızca pahalı şeylerin mutlu edebileceği" önyargısını barındıran başlık. fakat başlık altında maliyeti düşük mutluluk sebepleri barındıracağından okuması keyifli olacaktır. bir tane de ben örnek vermiş olayım: etipuf yiyip, sonra da ambalajını üfleyerek döndürmeye çalışma oyunu oynamak. etipuf en son bıraktığımda 50 kuruştu, insanı mutlu etme kapasitesi de epey yüksek.

- yoksa ona aşık mı oluyorsun?

+ bu beni bir kaçık mı yapar?

- hayır... bence aşık olan herkes biraz kaçıktır zaten. yapılacak en çılgınca şeylerden biri bu. deliliğin toplumca kabul gören şekli gibi.

film: her

muhteşem bir ege türküsü, 9/4'lük ölçüsü olan zeybek havasıdır. dumlupınar denizaltısına gelen son emirin "konuşabilirler, türkü söyleyebilirler ve isterlerse sigara da içebilirler.'' olması üzerine söylenmiş türküdür. her dinlediğimde tüylerim diken diken olur.



ah bir ataş ver

arılar. mars'ı sahiplendiğimden beri ne zaman annemgile ziyarete gelsek çiçek yemeye çalışıyor sonra arı sokuyor. dört sene önce mars bahçede oynasın diye bahçeye indik beraber, güzel güzel oynuyor derken nasıl başardı bilmiyorum arıları peşine takmış. arılar onu sokmasın diye üzerine kapandım ve günü 13 arı iğnesi ile kapattım. ondan beri arı görünce elim ayağım titriyor. yazık garibim o kadar üzülmüştüki bir hafta boyunca gelip yüzümdeki şiş yerleri yalayıp durdu. şimdi arı gördüğü gibi havlıyor oradan uzaklaşayım diye. (bkz: swh)

monokromatik bir ışığın yarı geçirken bir maddeden geçerken dağılmasıdır.

volvo.

bazı üniversitelere ait bir uygulamadır. staj uygulaması/pratiği olan bölümlerin teorik derslerini online olarak devam edebileceği imkanı var, böyle bir imkan varken derslerin yüzyüze işlenmesi gerekli midir? sadece staj uygulamaları yapılacak diyelim ki; hastanelerin imkanları, öğrencilerin aşılanma durumları, öğrenciler için koruyucu ekipman temini gibi konularda yeterli önlemler alındı mı? hastanelere ziyaretçi bile alınamıyorken; henüz aşılanmamış, ki aşının ne kadar etkisi olduğu konusu soru işareti iken, bazı öğrencilerin staj uygulamalarına çıkartılması ne kadar güvenilir olacaktır? bildiğim kadarıyla sadece tıp alanındaki öğrencilere aşı uygulanıyor, diğerleri için ne planlanmış bunu hiçbir yerde okumadım. bunun dışında yurtlar hangi ara öğrenciler için hazırlanabilecek? bu konularla ilgili de açıklamalar yapılabilse keşke...
eğitim önemli ama sağlık daha önemli. öğrenciler bir sene geç mezun olabilirler, ama kaybedilen hayatların telafisi olamıyor...