neşeli insan.
neşeli insan seven insan.
o anlatsın ben güleyim
ben anlatayım o gülsün.
buraya bir argo koyasım geldi ama neyse ki geçti. *

sevdiğimiz veya sevebileceğimiz birine sımsıkı sarılmak için duyduğumuz büyük arzuya verilen isimdir.

okumaktan öğrenmekten vazgeçmeceğim.
cemil meriç bu konuda her yönüyle örnek aldığım biri.
belki ben de göremeyeceğim ama vazgeçmeyeceğim.

varoluş sancısı gibi insana özgü ve ileri düzey beyin fonksiyonlarının ürünü olan durumlara baskın gelebilen ilkel ve temel bir güdüden kaynaklanmaktadır.

(bkz: yaşama içgüdüsü)

içlerinde benim de olduğum yazarlardır. zorda kalmadıkça hiçbir moderatörle iletişime geçmez, sözlükten gittiklerini söyleyip üç gün sonra dönmezler. fark edilmeleri zordur ancak sözlüğü ayakta tutan orta sınıf yazarlardır. kraliyet armasında gözleri yoktur. kendinden önceki yazarları daha da önlerinde olsun diye ısrarla destekler, beğenirler.

mesela yani

mezarı ürdün'ün başkenti amman'dadır.

üç tane bıraksam olur mu? diye soracağım başlık gibi başlık.

yanlarında olmaya, öpüp, koklamaya gerek yok. fotoğraflarını görmek bile yetiyor enerjimizi yükseltmeye. ama ama ama çok büyük müjde ki dün çocuklarıma kavuştum. bugün zamanımı onlara ayırdım. pek yoğun zamanlar yaşıyorum lakin baktım bir haftalık ayrı kalış pek yaramamış, bana da onlara da.
birisi bizi gözetliyor ve inceden inceye ben bu işi nasıl bozarım diye düşünüyor.
derken olayların geldiği nokta.




ve dövüşürken uyuyakalış.




dövüşmen uyuyagalın guzularım. uykusuzluk sinir yapabilir.
uyursak dünya daha güzel bir yere dönüşebilir. bolca uyuyun. ama ayakta değil. sevgiler.

evet, içimizden nadir de olsa dahiler çıkarıyoruz. ancak, genele veya ortalamaya bakılırsa doğru önermedir.

sol akış'ın kurtuluşundan beri troll yazarlara sataşmayan yazardır.
troll yazarlara karşı cephe almışlığı vardır ama düşman değildir.
kantarın topuzunu kaçırmıştır. eleştiriyi hak etmektedir.

edit: kantarın topuzunu kaçırmadığı eleştirilerinin hala arkasındadır.

absürt komedi gibi , alman faşizmi ve hitlerin her alman çocuğunun kafasında var oluşunu konu edinen bol göndermeli, vicdanlara sığmayan yakın yy'ın dev mesajlarının içerildiği geçtiğimiz yıl oscar adayı bir taika waititi filmi. bir uyarlama filmi olduğunu biliyorum fakat kitabı okumadım, bilmem. film güzeldi izlenir arkadaşlar (+).
ayrıca;
--! spoiler !--

katil uşak.

--! spoiler !--

başlığı açan arkadaşa katılarakdan şunu eklemek istiyorum; ğğğğhhaaapps thuğğ diye yere balgam atmak.

7 yaşındayken cehennemde yanası öz amcamın ablamı silahla vurması oldu.

ortalık kan gölüne dönmüştü ve ablam "anne vuruldum" diye acıdan inliyordu.

çocukluğum travma üstüne travmayla geçti.

moralimin bozulduğu zamanlar açıp, baştan sona okuduğum ve gülümsediğim başlık.

özellikle final sahnesi çok etkileyici olan güzel bir film. birde o sahnede 'motion picture soundtrack' çalar ki mükemmel seçim bence. o kadar yakışmış ki... gerçi radiohead şarkıları her şeye yakışabiliyor.

geçen yıl stockholm merkez tren istasyonunda deneyimlediğim olaydır.

gayet medeni biri olmama rağmen garipsediğimi itiraf etmeliyim. bir kabinin boşalması için yanınızdaki bir kadınla sıra beklemek; çıktığınızda başka bir kadının makyaj tazelediğini görmek -kadın tuvaleti davranışlarını bilmediğim için- alışkın olmadığım bir durumdu. hatta tuvaletten ayrılırken "iyi ki türkiye'de yok böyle şeyler" dedim.

güzel bir şey değil.. isteklerinizin suyunu çıkarmayın..

orta çağ'da dünyanın neresinde yaşayacağımıza bağlı olarak değişkenlik gösteren mesleklerdir.

doğu dünyasında yaşıyorsam ve seçme şansım varsa bir ikta sahibi olmak isterdim. örneğin; osmanlı tebaası bir kulsam* ve akıncı sülalesi gibi soylu bir aileden geliyorsam bir tımarım olsun ektireyim biçtireyim isterdim, savaş zamanında da küçük bir birlikle çorbada benim de tuzum olurdu. soylu değilsem el mahkum ırgat olacaktım tabii. şanslıysam belki ankara, kırşehir ya da konya'da ticaret erbabı bir ahi olabilirdim ama o dönemde meslek seçme şansı ya da meslekler arası dikey geçişler pek mümkün değildi.

batı dünyası da elbette doğu'dan teknik olarak farklı değildi. orta çağ'ı baz aldığımızda batı doğu'dan daha karanlıktı. o dönemin en popüler işi olan şövalye olmak isterdim herhalde. çünkü seçme şansımız hiç yok, hayal kurması bile çetin bir iş. belki biraz daha şansım yaver giderse ileride rönesansın temellerini atacak bir düşünür olmayı isteyebilirdim.

oy oy meslek seçimi her dönem çok zor be.

"öğreten öğrenir", "öğreterek öğrenirsin" anlamına gelen latince bir deyiştir.

yobaz acaba ağaç kovuğundan mı cıktı?
ya da annesi onu neyzen tevfik'in de dediği gibi "doğurmayıp ...tı" mı?