hemen hemen her aşk türküsünde kavuşamamak vardır. gençler, birbirini sever; evlenmek ister ama kızın ailesi bu evliliğe karşı çıkar. karşıtlığı, gerilimi aileler oluşturur. mayil ile gülizar da birbirlerini sever, evlenmek isterler ama gülizar’ın ailesi bu aşkı onaylamaz. gençler de çareyi kaçmakta bulur. ailesi de gülizar’ı hayatlarından siler.

gülizar da mayil de mutludur. mutlu olmasına mutludurlar da mayil’in vazgeçemediği av merakı vardır. evini, gülizar’ı bırakıp dağlara, ava çıkar sürekli. mayil, yine bir gün üç arkadaşıyla avlanmaya gider. av sonrası, arkadaşlar, söylenen saatte toplantı yerine geldiklerinde mayil’i göremezler. eve gittiğini düşünüp köye dönerler. köyde, gülizar’a mayil’i sorarlar ama mayil eve gelmemiştir. dağa gidip mayil’i aramaya başlarlar. nice sonra bir ağacın altında mayil’in cesedini bulurlar. gülizar’a haber tez gider. gülizar çıkar gelir. çıkar gelir de dağ, gülizar’ın başına yıkılır. mayil, uyur gibi yatmaktadır öylece. türkünün hikâyesi böyle…

kimi kimsesi olmayana gurbet zordur. hele bir başınaysan… dulsan hele. hele bir de kadınsan… gülizar, şimdi yabancı bir köyde tek başına… ıpıssız… annesine, babasına da gidemez. elin yabanında… kimse kimsesi değil. orta yerde… ıpıssız…

gurbette zaman geçmek bilmez. gündüz uzar yüzyıl, gece uzar bin yıl olur. gurbet akşamları zor… akşam olmaya görsün yeter ki gurbette. dertler depreşir, hesaplaşmalar başlar. akşam, gurbet elde zulüm demek… kahır demek… akşamlar olmaz olsun. akşamı batsın!

“bir ay doğar ilk akşamdan geceden
neydem neydem geceden
şavkı vurur pencereden bacadan
dağlar kışımış yolcum üşümüş nasıl edem ben.”