bir fantastik risotto ukdesi.

(bkz: 21. yüzyılda yaşayanların çok ezik olmaları)
(bkz: 5 şubat 2156 uçan arabamı uzaylıların kaçırması)
(bkz: akp ne zaman iktidarı bırakacak sorunsalı)

sezen aksu'nun albümü ile aynı adı taşıyan şarkısıdır.

genel olarak görmezden gelmeye gayret ettiğim anketörler.

durduk yere tutuyorlar insanı, kırılacak diye bir şey demeyi de istemiyorum.

görmezden gelip duymamış gibi yapmak en iyisi.

bu maskenin altında etten daha fazlası var. bu maskenin altında bir fikir var, ve fikirlere kurşun işlemez.

en huzurlu olduğum yerlerden bir yerdeyim.

ben bugün buna aşık oldum.

su kaplumbağalarına verilen değer biz kara kaplumbağalarına pek verilmiyor. resmen ayrımcılığa uğruyoruz. neticede bu ayrımı yapanlar da insanlar.

bu durumda ikisi içinde kabuğumu kıpırdatmamak en mantıklısı olur. artı kurtarmak istesem dahi ben karar verip harekete geçene kadar, tosbağa cennetini boylamış olurlar.

birbirlerine sarılıp sırat köprüsünden geçsinler. ben keyifle marulumu yiyeyim.

kahrolsun faşizm. yaşasın tosbağaların kardeşliği. bitsin artık insanların bu kalleşliği!

uçurtma avcısı.

yeni bolüm öncesi bir önceki bölümü tekrardan izletircesine özet vermeleri .

obua çalıyorum. aynı zamanda olimpiyat şampiyonuyum. bakınız.

gereksiz kalabalıktan uzak sade bir yaşamdır.
bu kalabalık basit bir şekilde insan, eşya, kıyafet gibi düşünülebilir.

bitti!

beyoğlu, istanbul, türkiye
8 mart 2021

yazık

hep aynı kalsa acılar,
insanoğlu nasıl yaşar?

(bkz: kişi kendinden bilir işi). ülkemizde değil ama macar hükümetinde milletvekili jozsef szajer’in başına gelen olay. birde üzerinde yasadışı madde de bulunmuş.

macaristan anayasasında eşcinsel evlilikleri yasaklayan değişikliğin mimarı olan, avrupa parlamentosu (ap) milletvekili jozsef szajer, brüksel'deki bir eşcinsel barın üzerinde düzenlenen yasa dışı seks partisinde basıldı. buradan

tüm yozlasmıslıga ve hayal kırıklıklarına inat hala icinde yasadıgımız topluma dair umutlanmama vesile olmus etkinliktir. insanlıgın pisligine ve dünyanın kötülüklerine karsılık inatla direnen güzel cocuklarımızın yüzünün gülmesine vesile olan her yazara ayrı ayrı iyi dilekler biriktiriyorum. ekonomik olarak oldukca sıkıntı yasadıgım bu ögrencilik hayatımda sigarasız, kitapsız ya da bes kurus parasız kalmak beni asla kolay kolay incitmiyor fakat bu tür güzelliklerde payımın olmaması kötü hissettiriyor. dilerim ki imkanı el verenler kendilerinden cok uzakta yasayan o güzel cocukların yüzlerini güldürmek icin ellerinden geleni yaparlar.

kaputaş'ı hiç böyle gördünüz mü?

bir bebeği, dolu dolu sevip, ağlayınca annesine verebildiğimiz için çok güzel bir duygudur. kardeşlerimin çocukları dışında, başka kişilerin çocuklarını bu şekilde dolu dolu sevmem. zaten pek çocuk sevmem. ama teyze olunca bir çocuğun burnumda tüttüğünü yaşadım ya, bende de sevme duygusu varmış dedirtti.

nihayetinde bu da dizilerde, filmlerde izleye izleye öğrenilen bir şey. yoksa bir cama kafamı yaslayıp geçmişi, geleceği hüzünle kurcalamak aklıma gelmezdi. otobüs camıyla münasebetim dahi kendine has değil ki.

ama kimi zaman, "guzum ben cam kenarı sandıydım biletimi, beni araba tutar. değiştirsek olur mu?" talebiyle birlikte sekteye uğrayabilen hüzün.

fake hesaplar günahtır.