dedem öldüğünde babam kapıda ağlıyordu. hiçbir şey yapamamıştım. oysa ben o gün çok mutlu olmalıydım. çünkü doğumgünümdü!.

cüneyt arkın'ın oynadığı hayatımızın en güzel yılları filminde çalan hülya kırbağ şarkısıdır.*

kalmasın takatin
beklemekten seninde
geleceğim diyordun
dört mevsimin birinde

özlerim diyordun
mektubunun ilkinde
perişan ediyorsun
kendini de, beni de

kendimi unuturdum
bakınca gözlerine
başımı koyardım
yumuşak dizlerine

herkesten sakınırım
mektupların elimde
geleceğim diyordun
dört mevsimin birinde

aklıma aydemir akbaş'in " yüzme bilmiyorsan ne işin var ağaçta " filmini getirmiş başlık.

bir zamanlar; ' mis kokulu sümbülüm, alaca gülüm, mor menekşem, ceylan gözlüm, ak güvercinim' derdi.
şimdilerde dinden çıktığım* ve istedikleri kişilerden biriyle ile evlenmediğim için* adımla hitap ediyor.
demek ki samimi değilmiş, yapaylığından kurtuldum. salak gibi ona fazla önem atfeder vur dese vuracak, öl dese ölecek kafadaydım. sayesinde geçti bitti gitti o sevgi.

biat toplumlarının zannı.
vatikan papasının da benzeri iddiası var, allah'a nesne muamelesi yapmaktır..

sadece gerçekten üzerimde bozuk para olmadığında utana sıkıla yaptığım saçma ötesi eylem.

hatta babacığım olayı daha da ileri boyuta taşıdı: adam kasiyere kavanozla bozuk para götürüyor arada.

" kısa yaşadım müsriflik oldu."

hastaya ilaç yerine şeker verdiğinizde iyileşme gözlenmesi durumu placebo etkisi olarak adlandırılabilir. *

klibinde oynadığım, gökçe kuran'ın müthiş muazzam parçası.

güzel bir kış.



bir aslan miiuuv dedi.*

laikliğin olmadığı hiçbir ülkeye gitmem...

insanın özü var mıdır ? yok mudur ?

ideallerimiz mıdır ? mutluluk mudur ? merhamet midir ? sevgi midir ? antartika da yaşayan insanda da afrika da asya avrupa'da amerika bulunan veya hiç modern hayatla tanışmamış insanın ortak paydası nedir ?

her insanda bulunan insanı insan yapan öz nedir ?

sessizce bir köşede öldürülmeyi bekliyorum... reddettiğim biri mi, sevgilim mi, eşim mi, eski eşim mi, ailemden biri mi yoksa hiç tanımadığım biri mi olur bilemiyorum. fakat bu ülkede bu zihniyette insanlar olduğu sürece kadınların sonu böyle olacak... acıyorum hem kendi korkularıma kendi çaresizliğime acıyorum, hem de beni - ve tüm kadınları- bu hale getirenlerin insanlığına acıyorum.

nefret etmek yürekte örülen tuğladan duvar misalidir. bir kişiye " nefret ediyorum senden "
demek kadar merhameti yok eden bir söz olamaz bence.
haksız yere çok işittim ama haklı olsam da kimseye söylemedim.

her şeye inanmak.babam kardeşimle bana kumbara almıştı. damlaya damlaya göl olur.para koydukca cogalir gibi düz mantık bir cümle kurdu.ben naptım.10 kr atıp bı 5 saniye bekleyip aciyodum yeni 10 kuruslar oluscakmi diye.o kadar salaktim. açardım bişey yok bı 10 sn daha bekliyim derdim.saka olsa keşke

bu kitabın yazarının kesinlikle çok zeki olduğunu ve evreni sorgulayıp onla ilgili varsayımlarını da masalın içine belli yerlere yerleştirdiğini düşünüyorum.
alice’in bir solucan deliğinden uzunca bir süre aşağı düşmesi :
-uzaydaki solucan delikleri teorisi
alice’in sürekli büyüyen ve küçülen boyu, hayvanların konuşabilmesi ,zamanın izafi işlemesi :
-farklı boyutlara geçilmesini ifade ediyor sanki.

düdüt: bir matrix fanı olarak aklıma geldi de; neo filmin başında da yine başka boyuta geçmesini sağlayacak olan white rabbit dövmeli kızı takip etmesi sonucu , gerçeklerle yüzleşmesi sağlanıyordu.

adam değiliz ama progressive rockın köpeğiyiz kendi çapımızda.

çok vakit ayırdığımız bir etkinliğin düşüncelerimizi yahut rüyalarımızı etkilemesi durumudur. ismini tabii ki de severek oynadığımız tetris oyunundan almıştır.


uzun süre tetris oynadıktan sonra kafamızın içinde tetris oynamaya devam ettiğimiz anlar tam da bu sendromu tanımlamaktadır.

bu benim için sudoku oyununda da gerçekleşmektedir. ayrıca yapbozlar da bu sendromu yaşatabiliyormuş.

hep yapmak istemişimdir. eğer ki bunun için uygun ortam olursa kesin korkudan yapamam. ama olsun ortam oluşana kadar istiyorumm sonra kaçarım..