2 perdelik bir bale başyapıtıdır. romantik akımı en iyi yansıtan baledir.müziği adolphe adam'a ait olup kareografisini ise jules perrot ve jean coralli yapmıştır.
anlattığı hikaye oldukça hüzünlüdür.giselle bir köylü kızıdır ve bir kontu sevmiştir fakat sonra anlar ki aslında kont başkasıyla nişanlıdır.bu da giselle'i delirtir ve öldürür. giselle'in ölümünden sonra ise tabii kont yaptığı hatanın ve giselle'i ne kadar sevdiğinin farkına varır ama iş işten geçmiştir...
giselle'i her balerin canlandıramamaktadır çünkü bu rol, gerek sık kostüm değişimi,gerekse hareketlerin zorluğu nedeniyle gerçekten yüksek beceri ister ki bu nedenle giselle, 'dansın hamleti'dir.
benim naçizane favorim olan giselle canlandırması ise the royal ballet başbalerini olan natalia osipova'ya aittir.kendisi,yetenek kelimesinin vücut bulmuş halidir efendim.
en zorlu sahnelerden biri şudur:


ankara devlet opera ve balesi tarafından icrasını da böyle bırakayım:

yıpratıcı bir yanı olmasından kaynaklıdır. kalp kırıklığı, hüzün ve gözyaşı bu paketin bölünmez parçalarıdır ne yazık ki.

takipçi gör şeysini yine alamıyorum, bir sonraki sevgililer gününe artık

abi dese de demese de yavşayanların var olabileceği mantığıyla benzer mantıktır.

kimse hatırlatmasın, bu gelenek yok olsun lütfen.

dostoyevski'den budala. yazılmış en büyük trajedilerden birisidir benim için. içerisinde yer alan aşk, ölüm, hastalık duygularını adeta size yaşatır. ölümsüz karakterler kazandırmıştır edebiyat dünyasına. hatta insanlık tarihine. her bir karakteri aslında eşsizdir denebilir. her biri hakkında sayfalarca yazı yazılabilir. çünkü hepsi gerçektir.
hayatta gördüğümüz ama görmek istemediğimiz kimseler gibi.

kitapla birlikte sahip olduğum bir kanı da güçlenmişti. iyi-kötü, güzel-çirkin, haklı-haksız, mutlu-mutsuz vb. şeylere inanmayan ben, bu kitapla birlikte daha da inanmaz oldu. ayrıca altmetni çok güçlü bir kere. yüzeysel okunduğunda da herkes trajediden pay alır kendisine. fakat o kadar derinlikli bir eser ki anlatmaya değer bir insan değilim ben. fakat mışkin ile nastasya halen aramızda. rogojin ve ippolit de öyle. ve adını saymadığım diğerleri. her biri aramızdalar. yeni dünyanın bu korkutucu manzarası altında eziliyorlar. konuşamıyorlar, dahası susamıyorlar da. ya da ölmek istiyorlar da ölemiyorlar. kimisi budala, kimisi bir katil. ama hepsi özünde yaşıyorlar.

umarım gün gelir de kendimde bu kitap hakkında gerçekten yazma potansiyeli görebilirim.

e ama havaya girmeyelim mi?

manastırı ve manastır askeri idadisini gezdiğinizde, gazi'nin bu türküyü hangi ruh hali içerisinde dinlediğini idrak etmeniz daha kolay oluyor.

dinlerken uzaklara dalması boşuna değilmiş...

birde çok keyiflendiğinde mırıldanırmış bu türküyü, salih bozok öyle ifade ediyor.

gazi'yi bir yandan hüzünlendiren bir yandan keyiflendiren bir türkü özetle, bende bu duygular içerisinde dinliyorum her seferinde, onun insan yönüne daha yakın hissettiriyor...

selami ferses


son günlerde açıp açıp dinlediğim şaheseri bana kazandıran sıcacık anadolu dizisi.

#74880 şöyle saçma entryler yazan biri.
ben kendisinin iyi niyetli olduğuna inanmıyorum açıkcası. uludağ sözlükten buraya gelen arkadaşlarından destek toplayarak bir şeyler yapmaya çalışan ve burayı uludağ gibi başlıklara mahkum etmeye çalışan biri gibi duruyor ama alfa olmamasından dolayı pek başarılı değil.
trt'nin, trt arşiv isminde bir sitesi mevcut oraya girdiğiniz zaman bir uyusturucu saticisi var. bir torbaci bile medenice konusurken problem yassmiyor ama siz yasiyorsaniz bence sozluk vizyonunda degil sizde bir problem var demektir.
insanlık neydi? insanlık medeniyetti

tanim: kufursuz bicimde 2 sozu bir araya getiremeyecegini bilen yazarcık.

ne yazık ki doğru olan durumdur. geçmiş askeri darbelerle, muhtıralarla, ekonomik sorunlarla dolu. çocukluğu, gençliği bu döneme denk gelmiş insanların şahit olduğu baskının, şiddetin, zorbalığın haddi hesabı yok. bu ortamdan ruh sağlığı yerinde bir insan olarak çıkmak çok zor. üstüne eğitimsizlik eklenip insanların psikolog/psikiyatrist ile daha yeni yeni barıştığı düşünülürse bu amcaların/teyzelerin yaşadıklarının ya da yaşayamadıklarının acısını başkasından çıkarmasına şaşırmıyorum ben.

anthony burgess'a beyin tümörü teşhisi konulup, 1 yıl ömür biçildikten sonra bir yıl içinde yazdığı 12 kitaptan biridir. yazarken amacı eşine bir miktar para bırakabilmekmiş ancak sonraları büyük ses getiren; özgür iradenin önemine değinen suç tarzındaki kült roman haline gelmiş. daha sonradan filme de uyarlanmıştır.

bana soracak olursanız, alex karakteriyle konuşma yapan rahibin sözleri kitabın en can alıcı kısmıdır:



edit: uyarılar üzerine eşine değil, kendine tümör teşhisi konduğu hadisesinde yeniden düzenledim.

hayatta pek çok şey vardır ki başınıza gelene kadar ölesiye korkarsınız, başınıza geldikten sonra ise ucunda ölüm yokmuş der ve özgürleşirsiniz. pek çok şey aslında korku dünyamızda beslediğimiz kadar korkunç değildir, bunu başımıza geldiğinde fark ederiz. bunlardan korkarak yaşamakmış gerçekte korkunç olan, anlarız.

öğrencilere böyle yaklaşarak, aslında korku duvarını aşmalarına yardım ediyorlar, ama yapacak da başka bir şeyleri yok. onlar tarihsel rollerini oynuyorlar, biz de kendi rolümüzü oynarsak sorun kalmaz.

'94 yapımı tarkan hiti.

bırrrrrrra ah um ah.

(bkz: bu ekiple bakkala gidilir.)

gerçekler acı değildir; gerçekler acıtır.
bu ikisi farklı şeyler.

(bkz: didier drogba)

omurilikte bulunan sinir hücrelerini etkileyerek hücrelerin görevini yerine getirmesini engelleyen ve buna bağlı olarak zayıflık ve kas güçsüzlüğüne neden olan bir kas hastalığı.

hastalığın görülme sıklığı dünya genelinde 1/10000 iken, türkiye’de 1/6000.

tedavisini devlet karşılamadığı için son günlerde tedavi kampanlarına oldukça sık rastlıyoruz. aileler, maddi imkansızlık yüzünden tedavi ettiremedikleri ve küçücük bedenleriyle bu hastalığa direnmeye çalışan evlatlarının sesini sosyal medya üzerinden duyurmaya çalışıyorlar. sayısı net olarak bilinmese de türkiye’de 3000 civarında sma hastası çocuğun olduğu tahmin ediliyor. tedavisi için gerekli parayı toplayabilenlere bir umut, peki ya toplayamayanlar?

sma hastalığının şu an için bilinen kesin bir tedavisi yok fakat anne baba adaylarına doğumdan önce yapılacak testler aracılığıyla hastalık tespit edilebiliyor. * en azından adayların bu geni taşıyıp taşımadığı tespit edilebiliyor. o yüzden lütfen anne baba olmadan önce gerekli testleri yaptırın, ihmal etmeyin.

edit: robins'in çocuk doktoru bir arkadaşından aldığı bilgiye göre; etkisi kanıtlanmış tedaviler devlet tarafından ücretsiz olarak sağlanmaktaymış fakat şu an yürütülen kampanyalar gen tedavisi amaçlı olduğundan ve bu tedavinin etkisi henüz kesin olarak kanıtlanmadığından devlet tarafından karşılanmıyormuş.