her halini sevsin.

(bkz: portakal wars abdülseyidbincabbar’ın intikamı) bu kesitten sonra gerçekleşmiş darbedir. sanırım abdulseyidbincabbar fişi hakikaten çekti.

kafa sözlük'te kazandığınız karma puanları ile sözlük içerinde ek özellikler aktive edebilir, ya da profilinizde gösterilmek üzere rozet koleksiyonumuzdan rozetler seçebilirsiniz.

kullandığınız karma puanları profilinizde görünen karma puanınızı ya da puan tablolarındaki sıralamalarınız etkilemez. kullanılan puanlar sadece kullanılabilir karma puanınızdan düşer. aktive etmiş olduğunuz rozetler arasında istediğiniz zaman geçiş yapabilirsiniz.

takiyüddin'in rasathanesi'ni kapatıyorlardı.

ne yazıkki din adamları pozitif bilimleri gereksiz görerek, inanılmaz ilerleme gösteren bilimsel gelişmeleri içi boş sebeplerle durdurdular. o günden beri durum pek de değişmedi. müslüman bilim insanlarını yine din insanlarının engellemesi ironik. gereksiz yatırımlar yerine bilim ve sanata yatırım yapılırsa her şey tersine dönebilir. hiçbir millet diğerinden üstün değil.

ekşi sözlük, kendi yarattığı "sözlük" janrasından çıktığından beri, ki bu sanırım 8.-9. nesil yazarlara tekabül ediyor, orada yazmayı ve içerik sağlamayı reddediyorum.

standart insanın, ortalama sosyal medyanın işgal ettiği, imla kurallarının sallanmadığı, formatın ve içeriğin çöpe dönüştüğü o ortamda bulunmak dahi bir yük çok uzun süredir.

bakın burası yeni bir soluk olabilir, yeniden birşeyler yaratılabilir. ciddi bir moderasyona ve katı kurallara kesinlikle ve kesinlikle ihtiyaç var, bunlardan ödün verildiğinde ne olduğunu diğer sözlüklerde gördük.

umarım güzel devam eder.

tuhaflıkla çok seviyeli bir ilişkisi olduğunu düşündüğüm, bilgi ve birikimi beni oldukça şaşırtan, kara kutu benzeri bir yazar gibi gibi..

beyaz peynir en sevdiginizden,şöyle taze bir ekmeğin ucunu hemen kopartıp içine katacaksın üff yemede yanında yat(orucum ben oruç,oruçç).buzdolabını açıp boş boş bakınıp yiyecek bir sey bulamadığımda peynir arası ekmek yapıp yerim o benim aç gözlülüğümü hemen bastırır.

beyninde dirayet, kalbinde cesaret, ruhunda da asalet olan bir kadını bekliyorum.

bu kadar bekledim, umrumda değil, bulamazsam da evlenmeyip yalnız ölüp toprağa gübre olmak bile sırf evleneyim diye evlenmiş olmaktan daha faydalıdır.

adına boncuk demişler ama 'ramon' olması daha uygun olan kuşçuk.


atarlı giderli diğer koca kuş ablalarına, abilerine kafa tutan bir adet minnak efe.
kendileri şuan bizim misafirimiz. pek deli dolu pek sesli bir çaçaron.

alayım şundan bir tane diyorum sonra aklıma cokcok ve onun her şeyle oynama aşkı geliyor. içime kaçıyor kuş sevgim.

hayvanlarla ilk iletişimim sanırım kuşlarla başladı. istanbul çocuğu malum nerde bulsun ineği, dinazoru. evimizde asıl, açık mavi bir muhabbet kuşumuz vardı. ama nasıl beyefendi. onu sevmek istediğimiz zaman takım elbisemizi giyiyor, önümüzü inikliyorduk. hee öncesinde tabi bir randevu ayarlıyor kapısına ona göre gidiyorduk.

bir gün evimizin arka tarafındaki camdan sokak kuşlarına* bakarkene ağaçların üzerinden süzülüp yeşil bir kuş kafama kondu. anam bendeki sevinç, bağır çağır haller. anam kadın koş gel 'noldu noldu?' heyecandan kalbi ağzından çıkmak üzere. neyse efem sağa sola haber saldık ses eden olmadı adını yeşim koyduk bizle yaşadı gitti.

çok kısa bir süre sonra ablamlar bize bir papağan getirdi. evde yeğen rahat bırakmamış kuşcağızın tüm kuyruk tüylerini yolmuş. üç muhabbet büyüklüğünde ama nasıl ürkek ve çaçaron. kırmızı, yeşil çeyrek horoz kıvamında bir adam. adı maşuktu. işte bu boncukta aynı maşuk havası var. yani ramon.

maşuk evde deli deli koşardı. uçamazdı hiç. karga edasıyla paytak paytak gezerdi halıların üstünde. bir gün evde biri banu diye bağırdı. anneme gidiyorum ben çağırmadım. ablama gidiyorum ufff git be sılık benim senle ne işim var.

bir iki gün sürdü bu muhabbet gayipten sesler duyduğumu düşünmeye başlamıştım ki. bir sabah abim uyandırdı koş koş seni çağırıyor. balkona bir çıktık bizim maşuk 'banu gel, gel banu gel, banu hadi gel'
sonra zaten söktü konuşmayı. bir çok kelime kullanmaya başladı. 'anne, baba, yemek ye, şiii gel kız buraya, baksana şii şii buraya baksana'

sokaktan geçenler yukarılara bakınıyor 'bu kim yahu?' diyordu. eve ve bize çok alışmıştı maşuk. akıllı ablam çocuğu yıkayıp balkona koyana kadarda böyle devam etti.

ilk arkadaş kaybımı o zaman yaşadım. ertesi gün cansız bedenini kafesinde bulunca uzun bir süre kendimize gelememiştik. ah be maşuk nasıl özlemişim seni şimdi fark ettim. ramon kılıklı boncuk sayesinde seni de anımsadık bugün. özlemle...

muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine

boş gözlerle bakarken
buldum seni
buldum bulmasına da
şimdi ne olacak

önemli olan bulmak
kabul ediyorum

ben bodruma iniyorum
bir süre duvarlarla konuşacağım
ellerim o kiremit tuğlalarda gezecek
aynalarım da benimle gelecek
sonra kıracağım o aynaları...

bu kadar güçlü olmaya gerek kalmadan da bir şeyler yapılabilir bence, yeterince acı çekmiyor muyuz zaten?

annenin mutlu olması.

eğer bir evde anne mutluysa ve gülümsüyorsa o evde huzur var demektir; çünkü bir anne bütün aile bireylerinin üzüntüsünü, sıkıntısını, mutluluğunu, sevincini yüzünde ve sesinde taşır.

tam olarak burasi, ne eksik ne fazla. kocaman bir kutuphanesi de olsun tabii ki ve sinirsiz kahve...kucagi seven bir kedi de fena olmaz hani.

başlığı geç tanım çalan var.

kimse kimseyi uçurmadan takılsak ne olur?
güvercin mi bu millet? herkes herkesi uçuyor.

artık bu hayatta hemen hemen her şey online olduğundan şaşırmadığım durumdur.

eşim ve ailesinin eve ilk kez tanışmaya geldiği gün heyecandan bayılmam yere düşerken kafamı vurmam ve dilimin boğazıma kaçması thanks panik atak thanks anksiyete

okur olarak epey bir zamandır takibimde olan sözlük. yardım kampanyalarından etkilendiğim için nihayet bugün buraya yazar olarak kaydolmaya karar verdim.

ben sözlük tutuyorum hah.

gün içinde yaşadıklarını, duygularını, karşılaştığı insanları vs vs belki unutmamak belki içini o satırlara dökmek için tarihe notlar düşen insandır.

bir dönem bende yapıyordum bunu. sonra ne var ne yok yaktım. sebebi şu. sen daha kaç yaşındasın açık açık herhaltı ne yazıyorsun. anam bir döktürmüşüm bir döktürmüş. sonra tabi bunları okuyan anam da beni döktürdü hah.

şimdilerde nadir yazıyorum. haftalık, aylık.. bazen aylar aylar sonra bir iki duygumu döküp kapatıyorum kapağını. güzel bir duygu deneyin derim.