ülkemizin vizyoner idarecileri tarafından yapılmasına karar verilerek , 76 milyon 521 bin lira harcama yapılan ve maaşları ödenmekte olan 99 personeli bulunan balıkesir merkez havalimanıdır. tek bir uçak dahi inmeyen bu havaalanını inşa eden müteahhit beyefendiye garanti edilen bir milyon yolcunun tazminatı da işbu başlığı zahmet edip okuyan yada okumayan değerli yurttaşlarımızın vergilerinden karşılanacaktır.
machiavelli beyin dediği gibi : “ tiranların en güçlü kalesi halkların tepkisizliğidir”
sela ve dua ile….
buradan

ara ara yabancılar bizim hakkimizda ne düşünür merak ederim . klasik türk özelliğidir . en sevmedigim özelliktir. bize ne ne düşündüklerinden dimi?

kitabın ilk başında lou salome tasvirine aşık oluyorsunuz (hayalleriniz yıkılmaması adina filmi izlemeyin) ve yanlış hatırlamiyorsam 24. bölümde "ben neyi kaçırdım" dediğiniz bir anlatım var ki aklınızi sadece o bölümle alan bir kitap.

ağlayarak ödev yapmak.

ele geçirilerek öldürülen alman askerlerinin kasklarından yapılan bir piramit new york da 1918 yılında yapılmıştır.https://media.normalsozluk.com/up/2021/06/01/yq47xiutfqxa7ibv.jpg

bam güm giren, fizikli, kazma, yeteneksiz, 60 dakikalık kondisyonlu adam lazımsa beni de ekleyebilirsiniz.

planlayarak adam öldürmekten ağırlaştırılmış müebbet yer, iyi halden müebbete döner. infaz ile 25 yıla düşer. af ile 8 seneye aramızda.

annene, babana , kardeşine ,teyzene, yeğenine vs de istek duymazsın. ailen o senin. normal bir insan için bu kişiler aşk yaşanacak kişiler değildir. değil türkiye avrupa, amerika her yerde bu böyledir. normal karşılanacak bir durum değildir.

ben hepinizi beğeniyorum arkadaşlar. elinize emeğinize sağlık.
böyle devam. :)

-ne okuyorsun?
+ingiliz dili ve edebiyatı.
-ingiliz mi olcan mezun olunca, ehuehue.
+...

yahu gözünü açar açmaz özler mi insan? bazen böyle oluyor işte. dışarıdan bir kuşun guguk sesleri yükseliyor, burnuma patates kızartması kokuları geliyor ve ben çocukluğumu özlüyorum. en çok da annemi işte...

iyiyim..

ağzın doluyken konuşma.

cümle kurma ve cümleyi yönetme yatkınligi diyebiliriz. empati ve küçük insanlari gözlem yetenegi. tabi kitap okumak değil de nitelikli kitap okumakla olur bunlar. gidip sarah jo, pucca falanla değil yani. ha bir de küfür falan demiş bi arkadaş. güldüm geçtim. küfür vardır. sadece küfür vardir, kufur vardır.

bileğine değil kahpece belindeki silahına güvenip, karısının arkasına sığınıp delikanlılık yapan bir adet namussuzdur.
aynı fikirdeki rezil profiller tarafından savunulması ise şaşırtmamıştır.
öte yandan kerim korcan'ın eserindeki tatar ramazan karakterinin yanına bile yaklaşamayacak kadar karaktersiz olup işlediği cinayeti akrabasının üstüne yıkıp kaçmaya çalışan bir vatansızdır.
olsa olsa gavat ramazan olabilir.

"yalan da olsa içimden bir bulut akıp gidiyor
yalan da olsa mutluyum, bu bana yetiyor
yalan da olsa mutluyum ya, bu bana yetiyor"**

''zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.''


--! spoiler !--


bir gün, adaya görevden ayrılan albayın gelmesiyle ada kabusa dönüşüyor. işte tüm olay burada başlıyor. geldiği günden itibaren "medeniyet" ve "demokrasi" adı altında yaptıkları doğa ve toplumun tüm dengesini bozuyor. sözde bunların hepsini oy birliği ile milletin birlik ve beraberliği için yaptığını söylüyor. ancak alınan kararların sonucu umdukları gibi olmuyor. adayı git gide bir felakete sürüklüyor. bu sırada ada halkı ise sonuçta devlet adamı diye düşünerek bir sonraki kurtarıcı projeyi heyecanla destekliyor. karşı çıkanlara düşman gözüyle bakılıyor, ötekileştiriliyor. bir zamanlar neşeyle sohbet ettikleri insanlar, zenginlik vaadi için dostlarının yüzüne bakmıyor.
kitapta geçen bu olaylar bana günümüz düzenini hatırlattı. hatta kitapta belli bir yer adının olmaması ve karakterlerin noterci, bakkal, başkan, yazar, müzisyen gibi isimlerle geçmesinin de buna bağlı olduğunu düşünüyorum. akıcı bir üslupla sorgulayarak okuyabilirsiniz.

nâzım hikmet her gün sevgilisi vera'yı ziyaret edermiş ve çikolata, şekerleme götürürmüş. bir gün vera'nın arkadaşı onu uyarmış; "vera çikolata sevmez."

"ne sever?

" salatalık turşusu!"

nâzım bunu öğrendikten sonra her gün elinde bir kavanoz salatalık turşusuyla vera'nın kapısını aşındırmaya devam etmiş.

zaten yalnızlığımızın sebebi, kitaplardaki kahramanları semtimizde bulamayışımız değil miydi ( sebahattin ali )