aşırı derecede umursamaz biriyim. üzerimde büyük bir bosvermişlik var. adeta yarın ölecekmişim gibi her şeyden elimi eteğimi çekmiş, 1 gün sonrasını bile düşünmeden yaşıyorum ve yaşamaya devam ettikçe çıkmaz sokaklardan çıkamıyorum.

eyluling kahkahasının alacağı versus. çünkü daha samimi. saba tümer de neymiş arkadaş? *
bu arada saba tümer 90 bin liracığa kahkahasını satmış. insan hiç mutluluğu satar mı?

michele thompson adlı sanatçının gözünden.

mehmet akif asla olmazdı. bilenler bilir dönemin yıldız mukimine yazdığı şiiri.

hitit ve mısır devletleri arasında ıı. ramses ile hitit tahtına çıkan ııı. hattuşili (i.ö. 1275-1250), tarihin bilinen ilk büyük antlaşması olan kadeş antlaşması’nı imzalamışlardır.

bu antlaşmada ııı. hattuşili’nin yanında karısı puduhepa’nın da mührü bulunmaktadır. bu durum kraliçenin ülkenin dış siyasetinde söz sahibi olduğunu göstermesi bakımından son derece önemlidir.

bu anlaşmaya göre mısır ve hitit arasında dostluk ve kardeşlik sonsuz olacak iki ülkede birbirine sonsuza kadar saldırmayacaktır.

başkalarıyla da flört ediyor olması .

arkadaşlar lütfen hepiniz alın da sanki ben renkli mahlas almışım gibi görünsün. hı olmaz mı? hadi alın çok güzel indirim. bedavadan biraz pahalı!

gel vatandaş gel! tarkan bile burdan aldı, 50 lira borcu kaldı!

ey, benim iyimser hallerim!
çabuk aldanışlarım..
hep inanışlarım…
alttan alışlarım
hatayı hep kendimde buluşlarım…
değmeyecekleri kafaya takışlarım…
yoktan yere, akıp giden gözyaşlarım…
herkesi, insan yerine koyuşlarım…

hepinize elveda!
artık ben hiç kimsenin, hiç kimsesi olmayacağım!…
-nazım hikmet ran-

o kişi benim. gittiği yere kadar yalnızlığı severim.

aşkın nur yengi - allah şahit /

kanımca oyunculuk performanslarının tavan yaptığı bir filmdir. evet konu çok güzel, konunun işlenişi olabildiğince akıcı ama filmi tepe noktaya taşıyan şey; ustaların o muazzam oyunculuk performansı. robert de niro'yu pek çok filmde izledim lakin bu filmde bana verdiği hissiyat çok başka. adam girdiği her rolün hakkını veriyor falan, tamam bu klişelere alıştık ama buradaki oyunculuğu başka bir boyut. canlandırdığı karakter özelinde bakarsanız mimikleri kullanış tarzı, şaşkınlıkları, sinir krizleri ve karaktere dair tüm iniş çıkışları kusursuz bir şekilde ortaya koyuyor. tabi millet alışmış robert abinin yardırdığı filmlere bu yüzden de buradaki oyunculuğunu pek beğenmiyorlar. kiminle konuşsanız bir burun bükme hali mevcut. yahu arkadaş adam zaten yapılması gereken ne varsa yapmış. size tüm hissi veriyor. kaldı ki, işin odak noktası sayer karakterini canlandıran robin williams. o performansın yanında bu adamın oyunu gölgede kalmıyorsa, filmin akıcılığına ayak uydurup, bazı sahnelerde sizin kalbinize mıh gibi çakan o mimikleriyle hissi veriyorsa, daha neyin tatavasını yapıyorsunuz anlamıyorum cidden. *

kaldı ki, rahmetli robin abimiz içinde aynı teraneler döndürülüyor bu gömücü tayfa tarafından. ustaların oynadıkları karakterlerin özelliklerini hiç gözetmeden oyunculuk analizi yapılmaya kalkılıyor. ve daha da komiği başka karakterlerdeki başarılı oyunlarıyla kıyas yapmaya falan kalkıp, baltayı taşa vuruyorlar. hepiniz uyuyorsunuz ama bu adamlar uyanık arkadaş. filmi kaç kere izlemişimdir. hani şu oyunculuk bazında yapılan eleştirilere dair bende bir şeyler yakalayayım diye resmen kılı kırk yarmışımdır ama sonuç her seferinde, ''hadi oradan!'' şeklinde olmuştur. bu karakterleri zaten başka türlü oynayamazsınız. oynarsanız o gerçekçi algıyı yaratamazsınız. elbette bunlar benim düşüncelerim. lakin nasıl bir aksiyon beklendiğini bu dünyadan göçüp gideceğiz halen anlayamadım. şu filmdeki oyunculuklara saygı duymayı bilmiyorsanız, oturun recep ivedik izleyin ve alkışlayın demek geliyor vallahi içimden. neyse içimizi dökmüş olduk bu vesile ile.*

güzel filmdir. bu filmi ve oyunculukları gömenlere kulak vermeyin derim. panny marshall abi sana da helal olsun! mümkün mertebe ustaların tam gaz gitmesine izin vermişsin. saygılar abicim.

köyden ziyade 3-4 bin nüfuslu ufak bir belde olabilir.tabi o kadar yaşarsam ve sağlığım olursa.daha şimdiden hastalıklarla boğuşuyorum. maddi imkanım olsa bir gün bile beklemem.

internete erişim sağlayamayan, evde iki ya da daha fazla çocuğu olup yeterli miktarda bilgisayar, tablet veya telefon olmayan, köy okullarına bile zar zor giden öğrencilerin sağlıklı bir eğitimden mahrum kalmasını bir kenara bırakıyorum. bu nedenler bile bu açıklamanın ne kadar yanlış; bu kararın ne kadar adaletsiz olduğunu gözler önüne seriyor zaten. bir de bir yıldır evde olan, dışarı adım atamayan, öğretmenlerinin yüzünün neye benzediğini dahi bilmeyen öğrenciler var.

asosyal bir nesil yetişiyor. her ne kadar ülkedeki eğitim kalitesinin yeterli olmadığını konuşsak da bir çocuğun kendini en iyi yetiştireceği yer okuldur. yeteneklerini, ilerlemek istediği alanı, sevdiği dersleri en iyi okulda öğrenir. sabah kalkıp yatağında ders dinleyen öğrenciden ne bekleyebilirsiniz ki? okuldaki konsantrasyon evde olmuyor. ben üniversite öğrencisiyim ve ben bile memnun değilim bu konudan. okulda aldığım verimi ben evde alamıyorken küçücük çocuklar ne yapabilir? lisedeki o arkadaş ortamını bilmeden sene geçiren bir kardeşim var, benim kurduğum dostlukları kuramayan bir kardeşim var. ders biter bitmez bilgisayar başında oynayan asosyal bir nesil yetiştirmeyi nasıl göze alıyorsunuz? çok yanlış bir karar, çok.

abartılı, saldırgan bir vatanseverlik ve ulusal üstünlük inancıdır.napolyon'un ordusunda asker olan nicolas chauvin, 17 kez yaralanıp yine de fransa için savaşmaya devam etti.şovenizmin ilk çıkış noktası da bu olaydır.

anlamının “şov yapmak” ile karıştırılması dolayısıyla sıkça yanlış kullanılmaktadır.

olası bir tartışma sırasında size şovenist diyen bir insana rastlarsanız, “ne alakası var kardeşim şimdi vatanla milletle” diyerek cevabı şak diye yapıştırabilirsiniz.

kafa kafelerde kafa dergisi elde, kafada kasketle karşılayalım kafacı kardeşleri, kafa kafaya kafeinli kahveleri karşılıklı kapıştıralım.

okumadın bu haberi, delete sil sil sil c:\delete the last memory enter dediğim haberdir. uçurumlardan düş de tüm kemiklerin tuz buz olsun ama ölme bedduamı da edeyim gideyim.

cahille tartısmaktan daha beteri bulunduğu çevrede belli bir ortalamanın üzerine çıkabilmis kendini iyi ve akıllı sanan insanlara aslında o kadar da iyi ve akıllı olmadıklarını göstermeye çalışmaktır.

halbuki kendilerinden daha kötü, cahil ve/veya mutsuz insanları seyretmekten ve içten içe bundan keyif aldıklarını kendilerine dahi itiraf edememekten içleri çürümüştür adeta. bunu şükür sanıp mutluluk formülü cıkarmıslar kendilerine birde.

belki de hayatın kendisi tam olarak böyle bir şeydir bilemedim.