dışarıda yemek yediğinde tabağını bitirmeden kalkmak.*ruhum fakir be.

geçen sabah arabayı müsait bir sokak arasına park ettim. simit almak için birazcıcık uzakta olan pastaneye yol aldım. simitimi aldım, ödeme yapmak için çantamın daima cüzdanımı koyduğum bölmesini açtım baktım, cüzdan yok. az önce benzin aldığımda çanta yerine arabaya bırakmış olabileceğim düşüncesiyle özür dileyip arabaya gittim tekrar. ve cüzdan arabada değildi. çantayı tekrar karıştırdım ve sürpriiiz... cüzdan çantanın arka bölmesinden pis pis sırıtıyordu bana.*

kısaca nmh, yaklaşık 20 yıl önce psikodelik esintiler içeren alternatif/bağımsız müzik ve indie rock türünde başarılı albümler yayınlamalarına rağmen bir süre sonra sessizce ortadan kaybolan kendine has müzik grubudur.ilk albümleri 1996 yılında piyasaya çıkardıkları on avery island 'dır. 1998'de ise benim de favorim olan in the aeroplane over the sea albümünü çıkarmışlardır.bu albümün giriş şarkısı olan king of carrot flowers part 1'ı elbette ki unutmamalıyız zira nmh'in her şarkısı özeldir ama bu şarkı cidden bir başkadır.
ilk dinleyişinizde melodileri size hitap etmeyebilir ama her bir şarkıyı eğer çevirisi eşliğinde dinlerseniz inanıyorum ki sevmeyi geçelim,en saygı duyduğunuz gruplardan biri olacaktır neutral milk hotel.
in the aeoplane over the sea;


holland,1945 (enerji ve mutluluk yüklemesi yapıyormuş gibi kulağa gelen melodisi sizi aldatmasın. zira naziler tarafından katledilen yahudi çocuklarından, silahlardan ve üzerine sinekler konmuş ölü bedenlerden bahsediyor)


bu ise king of carrot flowers part 1,buyrun;

tedaviyi de internetten aratıp uygulamaya kadar gidebilecek bir süreç. şarlatan çok gerçekten ilaç (!) satan siteler falan çok var maalesef çoğu insan bunlara inanıyor.
internette gerçekten inanılmaz bir bilgi kirliliği var özellikle haber siteleri sosyal medya da falan. halk sağlığı genel müdürlüğünün sitesi, hekim derneklerinin sitesi (nefroloji derneği falan) gibi yerlere bakılıp doğru yönlendirilip faydalı da olabilir bu durum ama çoğu zaman böyle olmuyor maalesef.
onun dışında sağlık okur yazarlığının artması,bazı semptomların bilinmesi istenen bir şey mesela kadınlara kendi memesini muayene etme eğitimi falan veriliyor ama önemli olan bilgiye doğru yoldan ulaşmak.

inspiryumda sistolik basınçtaki azalmanın 10mm hg'dan fazla olmasına verilen isimdir.
nabız olarak anılmasına rağmen bulgusu tansiyon ölçümü ile saptanır.
buna neden olabilecek hastalıklar arasında resktriktif kardiyomiyopati,konstriktif perikardit,plevral efüzyon yer alır.

"ben" kattım sana biraz. öyle sevdim seni...
çünkü sen de bensiz o kadar güzel değilsin hani.
ö. asaf

akorun normal notasına çözümlenen bir melodide eklenmiş akorsuz bir notadan oluşan bir müzik süsüdür.
ingiliz psikolog john sloboda müzikseverlerden dinledikleri şarkılarda "onları fiziksel reaksiyona sebep olan bölümleri" sordu.
deneklerin listelediği 20 bölüm arasından 18’inde "appoggiatura"ya rastlandı. konuyla ilgili olarak 2007’de araştırma yapan university of british columbia’dan martin guhn da türkçe’de "çarpma" adıyla geçen nota süslemesinin dinleyicide duygusallığa neden olduğunu tespit etti.
akor olmayan tonu güçlü bir tempo üzerine koyarak, bu apoggiatura notasına vurgu yapar ve bu da asıl, beklenen akor notasının görünümünü geciktirip insanı değişik bir moda sokar. örnek olarak...oscar harris ~ alta gracia

her başıma geldiğinde ayıldığım zaman arkadaşlarım tarafından anlatıldığına göre ''özür dileriiiiğğğğüğğm'' diye ağladığım saçmalıktır.
ne için ve kimden özür dilediğim hala merak konusu.

2018'de kavala'dan çıktığımız öğleden sonra birkaç saatte vardığımız şehir. hakikaten büyük bir şehir olan bu fedaiyûn yuvası, ittihatçıların eski kalesi olan kenti izmirli kafile arkadaşlarımız gerçekten de izmir'e benzetti (kafilenin önemli bölümü zaten izmir'den gelmişti). ben izmir'de pek az bulunduğum için o konuda bir şey diyemem, ancak tarihine baktığımızda iki şehir de işgaller görüyor, rumlarla türkler arasında el değiştiriyor, büyük bir yangın geçirerek tarihi dokusunu kaybediyor falan fıstık... paralellik büyük yani.

selanik üniversitesinin orduyla ortaklaşa kullandığı tarihi kışlanın önünden şehre girince ilk durak aya dimitri kilisesi. bu kilise önemli bir ortodoks azizinin kabrini barındırıyormuş, dolayısıyla bizdeki eyüp sultan külliyesi gibi önemli bir yapı. osmanlı döneminde camiye çevrilse bile hıristiyanların mezar ziyaretlerine izin verilmiş. ama 1912'den sonra eski osmanlı izleri tamamen yok edilmiş o ayrı. klasik bir bizans bazilikası işte.

(cami olarak kullanıldığı dönemin sonu, 1917 büyük selanik yangınında yanmış hali).

bir sonraki durağımız, kiliseye çok yakın olan atatürk'ün eviydi. evin atatürk orman çiftliği'ndeki kopyasını gezmiştim ki, son restorasyona kadar tıpkı o ev gibi temsili eşyalarla döşeli olan bina 2018'de tamamen boş, maketlerle dolmuştu. rehberimiz "orijinal eşyaların gittiği"ni söylese de, acaba orijinal eşyalar dediği ne kadar orijinaldi? evi mustafa kemal ve ailesi 1912'de terk ettikten yıllar sonra 1937'de satın alındığını düşünürsek...

(makette gösterilen orijinal ev planı)




sonraki durak da soğuk kahvelerin içildiği (benim pek hoşuma gitmese de) kordon. herhalde izmir'e benzetilen de bu kordonboyu. çimenlerde oturanlar, yiyişenler, bira içenler, piknik edenler... selanik'in simgesi olan beyaz kule de burada bir müze olarak kullanılıyor. çatısına çıkıp galata kulesi misali seyrettik şehri. bu arada kuledibinde birkaç polisin genç bir kadını ite kaka gözaltına aldığını gördüm ama bir turist olarak kayıt almak aklımdan geçmedi. sonuçta ne yapmışsa artık...




kule duruyor ama kule etrafındaki meyhanelerin (atatürk'ün de genç bir subayken sıkça oturup arkadaşlarını görevlendirdiği yerler) izi yok.


(kordonboyundaki aristoteles meydanı ve göbeğindeki hamidiye çeşmesi).

bugün açlıktan midem bulandı bol bol. annem euro kuru yüzünden paralarına kıyamadığı için kahvaltıyla duruyordum, neyse ki babam parayı verdi de karnımızı sandviçle doyurduk. akşam bir tavernada, yeni rakı'nın biraz yumuşağı uzo içildi, rebetikolar dinlendi ve halen unutamadığım kabak cipsi yendi. gece kadifekale benzeri bir tepede bulunan üç yıldızlı bir otelde kalındı, ertesi sabah kuzey makedonya'ya geçtik. oradaki izlenimler de üsküp, kalkandelen ve ohri'de...

insanı alıp başka diyarlara götüren mekanları, bu dünyaya ait olmayan zamanları, insanın yüreğinde yaşayan karakterleri ve yalnızca kulak değil tüm ruhu doyuran müzikleriyle anlattığı hikayeleri olan adam.

sözlüğe eğlence katan, diğer yazarlara, onların sınırları dikkate alarak sataşan, özel yazışma ile anlaşılabilen trolldür.
gönlümde böyle bir kaç tane troll var.
onlar kendilerini biliyor.*

çünkü biz napıyoruz başka milletlerin vatandaşlarına yardım ediyoruz. çünkü biiiz son köfte ekmeeenii köpeeeyle paylaşan sezerciğizz , hülooğ!!

18 milyon yıl önce, öğrenci yurdunda kaldığım dönemler yurt odasını lokal bir bilgisayar tamircisine çevirmişim, her yer kablo, her yer data, her yer 5 volt elektrik dolu. o zamanlar dahi data kutsalım. gençler bilmez, mp3 arşivi diye bir şey var, -dı. elime geçen her bilgisayarın harddiskinden müzikleri toplayıp kendi bilgisayarıma alıyorum. spotify haftalık keşif yerine hardcore shuffle’a tapıyorum. ne şarkılar gelip geçiyor böyle*.

dönemin linux neferi olan şahsım bilgisayarında clementine diye bir müzik çalma uygulaması var. arama kutusuna ilkay akkaya - gidemem dinlemek istediğim için “gid” yazıyorum. çalıyorum şarkıyı. sonra unutuyorum arama kutusunu silmeyi, devam ediyor gitmeli şarkılar. bir, iki, üç derken bu şarkı geliyor. allahım nasıl güzel bir şarkı. nasıl basit ve güzel bir şarkı.

böyle şarkılar var, sözlerine bakıyorsun dümdüz sözler, ne metafor var ne betimleme var ne başka bir şey. düz, net, bam, güm. barış pirhasan yazmış sözlerini. şairinin başka şiirini bilmem, bilsem sever miyim onu da bilmem. ama kazım koyuncu’nun sesinde bir büyü var hocam. adam lazca söylese bile* kendini dinletip hüzünlendiyor, çok acayip.

bak mesela;

gerdiğin tel, kalbimde kırılmadı
gönülkuşu, şarkıdan yorulmadı
bana kimse sen gibi sarılmadı
ışığımız sönmeden, gidiyorum

dümdüz sözler. ama kazım söyleyince bi acayip bişi oluyor. anlamıyorum.

her seferinde değişebilmekle birlikte, mesela biraz önce youtube'dan hareketli bir şeyler açayım da bugünü de atlatayım dedim. güzel fikirdi bence. her şey de güzel başlamıştı. hareketin sınırını bir hayli aşmış olacağım ki, ondan ona derken, en son ankara pavyon videolarına kadar gitmişim. işte hareketli şarkı dediğin onlarmış bir kez daha anladım.(videoları ilk kez görmedim tabi) insanın içinde gam, tasa kalmıyor. kızların hepsi değil ama birkaçı (isim vermeyim, gerek yok şimdi) hipnoz ediyor oynarken. tarla tapan satan amcalara hak verdim gibi. o kapıdan girmeyeceksin. yoksa hipnoz garanti. zor attım kendimi. bir 2 hafta ağlamam artık.

bir haber.

@ice nickli yazar arkadaşa katılıyorum. ben sünnete karşı bir kinaye, bir laf dokundurma olarak algıladım ama tabii bu ülkede yemez, göze batar. kimse "evet ya, sünneti de böyle davulla zurnayla duyurmak saçma aslında" demez de "auuww kız çocuğunu rezil etmiş" derler.

... deve demiş "im tired of the society's unrealistic beauty standarts".

ikinci ismi veya lakabı bilinmeyen hintli seri katil. bu adam 1790 ile 1840 yılları arasında hindistan'ın uttar pradeş bölgesinde yaşamış ve yaşadığı süre boyunca bir rekor kırarak tamı tamına 931 kişiyi sarı-beyaz karışımı bir kumaş parçasıyla boğarak öldürmüştür.

"lütfen, kalbinizden sadece sevgiyi içeri alın. insanlara nasıl hissettiğinizi söyleyin ve çok fazla hayatlarında olma konusunda endişelenmeyin.

insanların sizin için görünmesine izin verin. insanlar size bu dünyada iyilik olduğunu hatırlatsınlar.

hassas olun hissettiklerinizden korkmayın. her arızada güzelliği bulmaya çalışın, ilerlemeye çalışın ve bırakın hayatı sevginin akışına. yaşadıklarınıza rağmen ögrenmeye ve yeni başlangıçlara inanmaya çalışın.

arkadaşlarınızın yüzlerini sevin, kırılan parçalarına tekrar tekrar sarılın. yüksek sesle gülün ve yüksek sesle umut edin ve yüksek sesle yaşayın ve kendinize karşı nazik olun ve etrafınıza karşı nazik olun.

bağlanın, bağlanın, bağlanın kim olduğunuzun her parçasıyla, kocaman kalbinizin her santimiyle. sizi derinden hissettiren insanlarla bağlantı kurun. gözlerinize yaş getiren anlarla bağlantı kurun. ellerinizi titreten şeylerle bağlantı kurun.

hayatta olduğunuz için ne kadar şanslı olduğunuzu fark etmenizi sağlayan şeyleri kucaklayın. lütfen, sadece bağlanın çünkü güzel şeyler her gün yok oluyor.

kalbinizin onlardan biri olmasına izin vermeyin."

iyi hisettiğim anların hepsi bir başarıdır, kendim için doğru kararlar verdiğimin göstergesidir.