bu başlığı görünce şokla içeri girdim tanımı güzel güzel okudum ve mutlu oldum. böyle hayatı troll zanneden gerizekalıların bulunması gayet güzel bir şey. demek ki kalabalıklaşıyoruz. hayatta korku acı ne demek bilmeyen her şeyle dalga geçtiğini zanneden embesil insanlara prim vermeyerek görmezden gelebiliriz. tecavüz nedir yarattığı korku nasıldır bilmeyen bir aptal insanın yazdıklarını ciddiye alıp tanım girdiğim için kendim adına bütün yazarlardan özür dileyeceğim başlıktır ayrıca.

-başlarda ilgiye boğup daha sonra soğuk yapan
-kişisel temizliğe önem vermeyen
-gidilen mekanlardaki çalışanlara nazik olmayan
-taktik yapmaya çalışan
-yalan söyleyip karşıdakini salak yerine koyduğunu sanan
-gereksiz cimri olan
-sabahtan akşama kadar kendi sorunlarını anlatan ama asla karşı tarafı dinlemeyen
-hayvan sevmeyen
-vicdan yoksunu
-dedikodu yapan
-kıskanç olan

kişilerden itinayla soğunulur.( sevgili veya arkadaş)

buyüzden çevremde az kişi var ya.*

hükümet, boomerlar, siyasetçiler

çok anlamlıydı, emeğinize sağlık. kadınların şiddet görmediği, tecavüze uğramadığı ve öldürülmediği bir dünyada yaşamayı isterdik hepimiz. hatta bazılarımız bunları yaşamamayı isterdik.

nilgün marmara.

seri artılanma olayı benim de başıma gelmiş bulunuyor. okunmadan artılanmak yüzümde buruk bir gülümseme bıraktı.

kimse kalenderden seri artı oy almadım diye sevinmesin ya da üzülmesin.

anladığım kadarıyla herkes bir gün kalenderin seri artı furyasını tadacaktır *

blutv dizisindekilerin hepsi gerçek maalesef. her ankaralı'nin bir kez girmesi gereken bir ortam. en azından anlatılanların gerçek olduğunu görüyorsunuz.

çok sağlam bilgiler içeriyorsa (bkz: meja)

flekosteel marka krem ağrıları kesiyor bayağı. tabii tekrarlarsa doktora gitmek gerekir, geçici bir önlem.

mark twain tarafından, "insan nedir?" kitabı ile temel alınan önerme.

yazara göre, yaptığımız tüm eylemlerde, birilerine yardım etme, merhamet gösterme veya iyi davranışlarda, aslında kendi mutluluğumuzu ve huzurumuzu düşünürüz.

kitapta, sokratik şekilde tartışan yaşlı bir adam ile genç arkadaşı var. eserde verilen bir örneği, konuyu daha net hale getirmek için özetlemeye çalışarak buraya taşıyayım;

muhtaç biri gördüğümüz zaman içimizden gelen ona yardım etme dürtüsünün temelinde ne vardır? o insanı biraz olsun rahatlatmak mı yoksa yardım etmediğimiz için gece bizi yiyip bitirecek vicdanımızın sesinden kurtulmak mı? vicdanımız bizi günün sonunda rahat bırakmayacaksa ve bizi uykumuzdan edip, keşkeler içine sürükleyecekse, rahat bir uyku çekebilmek ve ne kadar iyi bir insan olduğumuzu düşünmek için yardım ederiz. yazarın deyişi ile içimizdeki efendinin isteğini yerine getiririz. karşılığında huzurlu bir uykuya sahip olur ve rahatlama yaşarız.

kitapta örnek olarak verilen bir çok konu neticesinde, insanın her koşulda bencil olduğunun altı çiziliyor.

bizim gibi bir ülkeden bakınca insanların ne kadar şanslı olduklarını ve fırsat dolu ülkelerde yaşadıklarını gösteren bir olaydır.
benim arkadaşımın ailesi hasta oldu (aynı evde yaşıyorlar) ve pozitif çıktı, kendisine test yapmadılar hiçbir şekilde. kendisinde tüm semptomlar var neredeyse, ama test yapmak için yeterli bulmadılar bunu. bu durumun üstüne söylenecek bir şey yok sanırım, en azından ben bulamıyorum.

not: gerçi haksızlık olmasın şimdi, ilaca başlattılar en azından. yani bizde de durum inanılmaz kötü değil ama rahat rahat test yaptırma şansımızın olmadığı da ortada.

yeşilçam emektarlarından değerli bir isim. kendi hayat hikayesini ve yeşilçam anılarını kaleme aldığı kitabı "ne idim ne oldum" okunası bir çalışmadır.

katılmadığım konudur. kabul, herkes belirli zamanlarda küfür kullanır. sinirlendigi, kızdıgi, üzüldügü zamanlar vb. ama bunu sürekli olarak kullanmanın, özellikle toplum içerisinde surekli kullanmanın doğru olduğunu düşünmüyorum.
"galiz küfür köpek havlamasindan daha kötüdür, insanın zeka ve maneviyat açısından gelişmemiş olduğunun göstergesidir. yigitliginizi diğerlerinin de görmesini istiyorsanız, daha güzel ve asil davranış yolları deneyin." - beyaz zambaklar ülkesinde

kendimizi ve hayatımızı bir yerlerde paylaşmak zorunda değiliz. belki de özgüvensizlikten değildir de kendini pazarlamaktan hoşlanmıyordur ;)

15. yy'nin sonlarında ispanyol engizisyonundan osmanlı tarafından kurtarılan ispanyol yahudilerinin soyundan gelen insanlar. 15.yy ispanyolcasının osmanlı topraklarında günümüze kadar evrile evrile gelen halini konuşmalarına rağmen bugün kendilerini türk
yahudileri olarak tanımlamaktadırlar. zaten 1950 sonrası kuşağın anadili de türkçe olmuş vaziyette.

(bkz: ladino)

eskiden istanbul, izmir, selanik, edirne, üsküp, budapeşte, belgrad önemli türk yahudi merkezleriyken bugün hemen hemen hepsi israil'de yaşamaktadırlar. israil yarım milyona yaklaşan önemli bir türk yahudisi popülasyona sahipken türkiye'de yalnızca 25 bin civarında ya varlar ya yoklar. israil'de giden insanlar hep ''ya işte türkçe konuşurken biri geldi bizimle türkçe konuşmaya başladı'' diye hikayeler anlatırlar. ha işte onlar türk yahudileri oluyor.

gerizekalılık. olmuşa, ölmüşe, gerizekalılığa çare yok.

“sözün kısası,özetle,kısacası” anlamlarını taşıyan kelimedir.

uçsuz bucaksız bozkırlar.

tatil günlerinde sabah 7'de uyanması