yönetmenliğini zeki ökten’in yaptığı senaryosunu ise umur bugay’ın yazdığı film yeşilçam filmleri arasında en iyilerden biridir. kemal sunal filmdeki rolüyle altın portakal film ödüllerinde en iyi erkek oyuncu ödülü kazanmıştır.

1976 yılında çekilen film toplumun her halini ve kademesini bir apartman içine doldurarak izletmiştir bize.

#516100 ‘nolu tanımdaki alıntı içinde her şey çok güzel anlatılmış zaten filmde verilmek istenen mesajla ilgili. ama bence dahası da var.

mesela kafama çok takılan sahnelerden biri seyyit’in oğlu ibram’la yaptığı fırça içerikli konuşmadır. ibram ders çalışırken sarhoş yine votka ister. seyyit de ibram’ı yollamak için yanına çağırır ve ibram ders çalıştığını söyleyince: “sanki başımıza apartman yöneticisi olacaksın!” der.

bu bana hep şunu düşündürür. insanların gelecek hayalleri bile içinde bulundukları koşulların elverdiği kadar. seyyit için ibram’ın gelebileceğini hayal edeceği son nokta apartman yöneticiliği. en üst nokta bu seyyit’in apartmanın bodrum katında geçen hayatında.

bu beni daha derin sorgulamalara götürür kendi hayatımla ilgili. çocukken ne olacağım sorulduğunda her zaman yazar olacağımı söylerdim. belli bir yaşa kadar da hep yazar olacağımı söyledim. altı yaşımdan itibaren meslek seçimim yazarlıktı. sonra öğretmen oldum. yani demem o ki acaba babam öğretmen olmasaydı ben de öğretmen olur muydum? benim hayallerim babamın bizim için hazırladığı dünyanın sınırlarına mı takıldı acaba?

neyse efendim izlenmeye değer harika bir filmdir. yıllar sonra bu film “bizimkiler” adıyla dizi de yapılmış ve oldukça uzun bir süre zevkle izlenmiştir.

tanımı burda bitirirken yanımda yazar olmak isteyen o çocukla birlikte okuyan herkesi selamlıyorum:

- boncur desene lan!
- boncur.

tanımlarımı beğenmesi ile dikkatimi çeken, yazıları ile de kendisine hayran bırakan yazarımızdır. yazılarında ki derinlik kişiliğini yansıtıyor muhtemelen, bu kalite devam eder umarım.

ölüm. çevresindeki biri ölünce de kendisi ölünce de hayatı değişir.

belli olaylar yaşadıktan sonra, insanın hisleriyle ulaşabileceği en son yerdir hissizlik.
hissedememektir aslında. istemektir, başaramamaktır.
(bkz: iyi insanları kırmayın lan)

bir çaylak olarak bu durumdan muzdarip olmama rağmen sebebini çok kolay bir şekilde anlayabiliyorum.

çaylaklar oy kullanabilseydi bir yazar yan hesap açıp tüm entrylerine beğen oyu verirdi ve eğer bir kaç adet hesap açarsa karmasını 3-4 katına katlayabilir. haksız rekabet ve sözlük formatına aykırı bir olay.

moderatörlerin kullanıcı adlarına şöyle bir bakıyorum da; uykusuzkahve, haklıyım ama mutlu değilim, hi my i run, pavlov'un göbeği, eyluling falan... yok. normalde herhangi birini bot zannetme ihtimalim yok. birinden biri yazsa anlardım kanlı canlı insan olduğunu, yazana da "eheh bot musun yoksa kerata?" minvalinde bir kabalıkta bulunmazdım. en fazla otomatik mesaj falan der geçerdim.

ama öyle olmadı. bana yaza yaza bir bilen yazdı.
bir bilen...

herhalde sözlükte yetkili olsaydım ve olası bir bota isim bulmak gerekseydi, sırf mesajla soru soranlara "ben bilmem bir bilen'e danış ahaha" diyebilmek için bile bu isimde ısrar ederdim. clairvoyance falan halt etmiş yanında. gerçek bir bot, gerçek bir yapay zekâ kullanıcı adı. bilim kurgu filmlerinden fırlamış gibi böyle.

evet, ben de o elim hataya düştüm... pişmanım.

tiktok'ta yayın yapan birini ciddiye alıp bunu buraya taşımak da ne bileyim biraz işsizlik gibi sanki.

ah be, keşke bu başlığı görmeseydim.
uzun kardeşim gökhan geldi aklıma.

antalya'ya gitmişti tatile, otelde gece yatarken kalp krizi geçirmiş bizim diğer arkadaşlar duymamışlar bile uyuyor sanmışlar.

haberi aldığımız da biz de denizdeydik, inanamadık o sıcacık kumsal birden bire buz kesti.

ne yapacağımızı bilemeden apar topar kalktık gittik.

mezarına kendi ellerimle attım toprağını, mekanın cennet olsun güzel insan.

gittiğin yerden bir koltukta bize ayır, orada inşallah görüşürüz.

bu tarz insanlara cevap vermeyin, telefon göstermeyin, toplu taşımada yer vermeyin ve hatta bir tık ileri gidip gerektiğinde saygı duymayın.

çokmu kaba oldu?
o yaşlıların hepsi geçmişlerimizdir, bugün içinde bulunduğumuz durum ve şartlar onların eseridir. yaşadığımız hayat onlardan bize kalan mirastır.

hayatımızı,yaşantımız ülke ve toplumu sorgulama sebebimiz çorak kalan zihinleri nin, katı kır kültürünü bize dayatmaları ve onlar gibi devletin uyguladığı her şeye, doğru veya yanlış. mutlak bağlılıkla boyun eğip kabul etmemizi istemelerinden kaynaklıdır.

sehpanın veya sandalyenin bacağı ağız dolusu küfrü hak eden yerdir.
serçe parmağın mahvına sebep olur.

matematiğin gelişmesinin en büyük nedeni fizik ve astronomidir. bir binayı yaparken, dünya’nın ay’a olan uzaklığını hesaplamaya çalışırken gelişmiştir.
matematiğin kelime anlamı, antik yunanca grekçe: matesis kelimesi matematik kelimesinin köküdür ve bilirim anlamına gelmektedir. daha sonradan sırasıyla bilim, bilgi ve öğrenme gibi anlamlara gelen grekçe: μάθημα (máthema) kelimesinden türemiştir. grekçe: μαθηματικός (mathematikós) öğrenmekten hoşlanan anlamına gelir. osmanlı türkçesinde ise "riyaziye"* denilmiştir. matematik kelimesi türkçeye fransızca fransızca: mathématique kelimesinden gelmiştir.

galiba bu benim.

çocuğunuzun okuduğu okuldur :)
nereden mi çıkardım? bir müdürün okul sayfasındaki öz geçmişinden.
‘’... odtü .... bölüme giden bir kızı vardır.’
****
birbiriyle hiç ilgisi olmayan bir kaç sektörde çalıştım.
başvurduktan iki hafta sonra el koyulan bir bankaya, bir sigorta şirketine iş görüşmesine gitmişliğim var.
bir plastik fabrikası, gemi kiralama şirketi, tekstilin farklı kolları ve ailemle kafe restoran ve minik çapta otel işletmeciliği .ha, iki kez de kağıt fabrikasına çağrıldım ama gitmedim :))

sonunda atandım da gerçekten ne istediğimi, nasıl mutlu olacağımı öğrenmek için sarfettiğim çabalara değdi. (buna bazıları burnu sürtülmek, diyor :) )

‘ (bkz: sen neymişsin be abi)’ durumu yok, aslında düpedüz ne istediğini bilememek bu.

bence cv hazırlamaktan çok ne istediğini bilmek ve bunu görüşme yaptığınız kişiye de aktarabilmek önemli bu yüzden.
*cv’nizi uzun tutmayın, kısa ve öz olanları makbûldür.
* gerçekten olmayan şeyleri oraya yazmaya kalkmayın, işe kabul edilmeniz halinde itibar kaybına uğrarsınız (ki bunu ege üniversitesinde mevcut olmayan bir bölümünü bitirdiğini öz geçmişine yazıp yakalanan bir tanıdığım yüzünden ekliyorum. kendisi tabii ki işten çıkarıldı, çünkü diploma fotokopisini götüremedi.)
ne olursa olsun eğitim şart :)

kedi evcil olmasının yanında bir anlamda da besleyene yabani hayvan beslemenin hazzını veriyor. köpek gibi ufak bir hediyeye kanmaz kediler. bununla da gururlu olduklarını gösterip karakter dersi veriyorlar. nankörlük hikayesinin ardındaki sebep budur.

sonu daha da güzel olacak gibi olan durum. yalnızlık allah'a mahsus.

çocukken izlerken ürperirdim.gerçek olsa aynı evde kalamazdım.

cesareti "baskı altındayken nezaketi elden bırakmamak" olarak tanımlayan yazar.

çocuk varsa ama hani cidden çocuk ise 2-10 yaşları arqsinda tahammül ederek çözümü buluyoruz. ha çoluk çocuk yoksa ve sizin kibar naif yaklasimlarinizi iplememislerse ben çözümü apartman boşluğunda bağırarak affedersiniz ama kufrederek çözdüm. cidden bak o kadar kibar davrandım, tatlı filan hediye ettim yok bana mısın demediler, sonra bütün apartmana sizin gotunuzden kan alırım ben mesaiden geldikten sonra akşam 10 dan sonra çit cikmayacak dediğimde çözümü buldum. şu an herkes daha bir saygılı, 8 kişilik apartman birbirine selam verir oldu. asansöre merdiven boşluğuna çöp atmiyorlar, arabaları nizami park ediyorlar,ses yapınca özür diliyorlar, aidatı yaptırıyorlar.

resmen küfürle medeniyet inşa ettik apartmanda.