ilk istek şarkımı duymuş bulunuyorum darısı diğer şarkıların başına, harika bir 90’lar olduu.*

içine atar çünkü dışa yansıtmasının anlamı yoktur. beklediği ilgiyi, alakayı görmeyince üzüldüğüyle kalır. boşa denmemiş;
derdin varsa git denize anlat. kedilere, bulutlara anlat. pencere pervazında çiçeklere anlat. insana dert anlatılır mı hiç?

bir modele kafayı takıp kendi kendinize saçınızı kesip biçiniz.

cumhurbaşkanına sövmenin yanlış oldugunu söyleyip başka bir cumhurbaşkanına sövmeyi ancak bunun gibi bir çocuk yapabilir zaten. gerçekten bu çocukta sorun olduğunu düşünmüyorum. kim bilir hangi ortamda kimlerle yetişti, beyni ne tür yalan yanlış bilgilerle doldurulurdu da şu an aslını kabul etmek istemiyor. yazık yani şu çocuğa yapılana. şimdi gel de kutuplaşmıyoruz de. gerçekten kundaktaki çocuğumuza kadar kutuplaşıyoruz. 7 sinden 77 mize kadar kutuplaşıyoruz. üstelik vefasızlık ve ortak değere saygısızlık çevresinde yapılıyor bu. üzgünüm.

gündem sürekli aynı olduğundan yaptığım eylemdir. vallahi bunaldım.

kendinden güçsüz gördüklerine zarar vermesi bir erkeğe en çok yakışmayan şeydir. kadınlara, çocuklara,hayvanlara zarar vermek veya kadınlara sen benimsin, bunu yapamazsın,onu giyemezsin,oraya gitme, buradan geçme gibi psikolojik baskı ve şiddet uygulayarak adeta kadının üzerinde hak iddia etmesidir... sevgilisi, kız kardeşi veya annesi kim olursa olsun onun bir birey olduğunu ve kimseye boyun eğmek zorunda olmadığını, bu şiddeti hak etmediğini bilmemesidir.
unutmayın ki erkek olmak doğuştan gelen cinsiyete bağlı bir şey fakat adam olmak karakter meselesidir, sonradan kazanılır. yaşınız büyüdükçe değil, karakteriniz geliştikçe adam olursunuz. 'ben erkeğim istediğimi yaparım ama sen kadınsın otur oturduğun yerde' diye düşünen erkekler yerine 'ben adamım ve hiç kimsenin üzerinde hak iddia etmeye hakkım yok çünkü karakter sahibi bir birey olmak bunu gerektirir' diye düşünen insanlar olabilmeniz dileğiyle...

"geleceğim, bekle dedi, gitti..
ben beklemedim, o da gelmedi.
ölüm gibi bir şey oldu..
ama kimse ölmedi.”

neden sizi sevmediğini anlamazsınız. kabullenmek istemezsiniz.
üzerimize kurulan medeniyet, adap ve görgü kuralları çerçevesinde saygılı davranıp o kişiyi rahatsız etmemeye çalışırsınız. bu sizin freninizdir.
ama ilkel dürtüleriniz öyle demez. kendinize bir hakaret olarak algılarsınız. nasıl olur nasıl olur da benim gibi bir erkeği/kadını seçmez? ben dururken onu seçer onun yanına gider dersiniz.
bu aslında onunla sizin aranızda olan bir mücadele değil sizin içinizle olan bir mücadeledir ama beyin kendini suçlu göstermek istemez. tüm suçu karşı tarafa atar.
bu bir takıntıya dönüşürse işte o çok tehlikelidir. zamanla olmadık her şeyi kurarsınız ve işin sonu aşık olduğunuz - takıntılı olduğunuz- kişiye zarar vermeye bile gidebilir.

çok bilindik bir söz olan çivi çiviyi söker sözü ilaç gibi gelir.
siz siz olun hem kendinize hem de bir başkasına zarar vermemek için yeni partnerler arayın.
sevdiğiniz kişiyi herkesten farklı görüyorsunuzdur doğru ama şunu unutmayın çilekli dondurmayı tek seven o değil. macera filmlerini izleyen tek o değil.
yeryüzündeki tek gamzeye sahip olan kişi de o değil.

(bkz: yarının ne getireceğini kimse bilemez)

eğer ankara’nın acemisiyseniz, hava güneşli olur, sizde aldanıp ince giyinerek çıkarsınız. bakarsınız ki hava o kadar da sıcak değildir. burnunuz donar. eliniz uyuşur.

kedilerimin adı sırasıyla muhittin servet, güneş ve tesla. isimlerinin birbirinden alakasız olmaları biraz ilginç olabilir bence.

bu tipler sözlüğe giriş yaparken beyinlerini masaüstünde mi bırakıyorlar acaba?

biraderim girmezsin, bu kadar basit. hadi arsızsın, dayanamadın ve girdin. sözlük fonksiyonel olarak zaten sana bir noktaya kadar kişisel yaşam alanı sunuyor. yazarın da dediği gibi başlık engelle, yazar engelle vs.

montaigne'nin denemelerinde bulunan başlık adıdır.
şöyle diyor montaigne,
ruhun her türlü beslenişinde merak tek başınadır.
hoşumuza giden herşey besleyici yada varlığa yararlı değildir.

varlığa yararı olmayan araştırma,
zevk vermiyor yada besleyici değilse..neden merak ederiz?
diyerek sorgulamadan geçemiyor insan.

kısmi olarak güdü'sel,
kısmen de dogmatik olduğunu düşündürüyor.

“etki edici, sonuçlu, dokunaklı” anlamına gelen kelimedir.

çünkü o bir ktülü.*
bir yanı karadeniz'e nazır olan, ülkenin en güzel kampüsünde okumuş.
bu gün keşfettim kendisini.
tanımları kadar şiirleri de hoş.
hemen takibe aldım tabikine.

amerikada bir grup insan pirelerin 30 cm üzerine sıçrayabidiklerini gördüklerinde bir deney yapmaya karar verirler. zemini metalden geri kalanı camdan bir fanusun içinde pireleri koyarlar ve tabandaki metali ısıtmaya başlarlar. canı yanan pireler ise canları yanarak sıçrayabildikleri kadar sıçrar. tavanı camdan yapılmış fanustan çıkmak na-mümkündür.cama sertçe çarparak geri dönerler.. böylece pireler şunu öğrenir ne kadar sıçrarlarsa sıçrasınlar belirli bir yüksekliğe geldiklerinde bir şeye çarpacaklar ve gerisin gerisiye düşeceklerdir.
daha sonra fanusun tavanındaki cam çıkarılır. ama pireler görünmez şeyin orda olduğunu düşünerek kesinlikle kutunun boyutlarından yükseğe sıçramayacaklardır. artık kanıksamışlarıdır.

işte bu görünmez şey kadınların iş hayatında sadece belirli bir noktaya kadar yükselmelerine izin veren ,belirli bir noktadan sonra yükselme sağlamayacaklarını düşündüren kast sistemide ve cam tavan olarak adlandırılır. bu engelin muhatabı kadınlardır. ve onlara kadın oldukları için uygulanır. ne kadar başarılı, liyakat sahibi olursa olsun görünmeyen ve ifade edilmeyen engeller uygulanır. bu engellerden bazıları;
1-erkek yöneticiler tarafından konulan kurallar: kadınların üst yönetimde başarılı olamayacağını düşünen engeller. (kadından olmaz abicim)
2-kadın yöneticiler tarafından engeller: kraliçe arı sendromu.. iş yerindeki kadın yönetici adayı rakipleri bertaraf etmek için kullandıkları yöntem..(kadın müdürlerin kadın çalışanlarından hazmetmemesi.)
3-kişinin kendi kendine koyduğu bariyer: hem anne, hem eş ,hem iş gibi bir çok role bürünen kadın için bu bir tercih olabiliyor.(amaan yükselip napıcam çol var çocuk var. )
4-örgüt kültürleri: çalıştıkları kurumlarda , erkek egemen örgütlerin oluşturulması( halı saha maçları)
5-toplumsal cinsiyetçi rol kalıpları: toplumun bazı dayatmalarıdır.nasıl olsa ilerde ailene daha fazla vakit harcayacaksın gibi…

(bkz: seni hemen mod yapalim)

koşuk biçiminde yazılmış, tam anlamıyla şiir düzeyine ulaşamamış, çoğunlukla öğretici ve didaktik bir amaç doğrultusunda, düz yazı ile anlatılabilecek olay veya kavramların kafiyeli ve ölçülü bir şekilde anlatıldığı metinlerdir.

bu kızla konuşurken aklıma hep tekerleme geliyor benim. mesela "çarşıdan aldım bir tane eve geldim bin tane" bi de "ufacık tefecik içi dolu turşucuk " gibi. evet oradan saçmalıyor gibi görünebilirim ama inanın öyle değil. şimdi neden bu tekerlemelerin aklıma geldiğini söylersem belki hak verirsiniz bana..
bu çocuk, bu minnoş, bu ponçik insan yavrusu öyle kocaman bir kalbe sahip ki tanıyan birinin sevmemesi, ona sarılmak istememesi mümkün değil. çocuk korosunun en küçük üyesi olmasına rağmen bize taş çıkartacak bir olgunluğa sahip. dışarıdan baktığımızda tatlı bir insan deyip geçebilecekken içine bakıp onu tanıdığımızda tatlı deyip geçemeyecek kadar dolu biri. o bir abla, o bir küçük anne, o bir dost, arkadaş, kardeş ve daha neler neler.
ama ne çok konuştum artık bir sonuca bağlamasam mı? iyi ki doğdun kuzum hayalinde ne varsa onu yaşaman dileğiyle nice güzel yaşların olsun!

göz değil nakış mübarek. bendeki aşk değil, ibadet. elleri sevdi nihayet. ben ebedi saadetten kovuldum.