dışardan beleş gibi görünen ama aslında mental olarak bedeli ödenen ev çeşidi.

uzun zaman deli gibi merak ederken şimdi anında görebildiğim yazardır kendisi. hepsini ayrı ayrı sevdiğimi söylemeliyim.

şimdi erkek egemen düzen de çok güzel yonetiliyorda.. kadınlara bulasmamayi ne zaman ogreneceksiniz?!? erkeklerden sıra gelirse onu da birgün görür bu dünya.. bakalım hangisi daha adil olacak..

(bkz: hakan günday)ın (bkz: kinyas ve kayra) kitabında hakkında şöyle muhteşem bir tanımda bulunduğu histir.

"hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım, her yere aitmiş gibi davranırlar."

“hepimiz zannettiğimizden daha dayanıklıyız.”

frida kahko

sevdiğin kişinin montunun üstüne montunu asmak.


tanım: ilkokullu olsaydık açacağımız başlıkları paylaştığımız başlık.

halbuki evlenmek kadar olağan bir durumdur. nedense toplumumuz özellikle kadın açısından bir namussuzluk gözüyle bakıyor bu olaya. çevre baskısı ise hem erkek hem kadın için ayrı bir problem teşkil ediyor. bireyler boşanıp kendi yollarına gitse bile toplum buna izin vermiyor. özellikle kadının kendine tekrar bir hayat kurmasının erkeğin namusuna leke sürmüş gibi algılanması çok büyük bir sorun. arada çocuk varsa bile eminim ki o çocuğun mutsuz, her gün kavga dövüş olan bir evde büyümesinden daha kabul edilebilir boşanmak.

çünkü sürekli eleştiriliyorum. bir gün giydiğim kıyafeti eleştiriyorlar, bir başka gün o saatte, orada ne işim olduğunu eleştiriyorlar.

çünkü güvende değilim. tacizcim, tecavüzcüm, katilim yargılanamıyor, şikayetlerim duyulmuyor, korunamıyorum. ölüyorum, öldürülüyorum.

çünkü sürekli azarlanıyorum. çünkü sürekli yanlış yaptığım söyleniyor. çünkü olduğum gibi kabul görmüyorum, değiştirilmek isteniyorum.

çünkü istediğim insanı sevmeme izin vermiyorlar. aile yapısına uygun değil diyorlar. oysa acıtan, zorlayan, öldüren benim sevgim değil.

neden korkmayayım ki?!

~acısını paylaştığım herkes adına yazdım.

ahmet arif' in de dediği gibi :

mutluluktan şöyle olmak dileğiyleeeeeee

-sınıf öğretmenimizin her hafta en çok çalışan derse katılan kişiye özel ‘haftanın prensesi/prensi’ gibi yazılar bastırıp sınıfa asması
-okuldan çıkıp eve gitme hevesiyle koşarken düşüp sol el bileğimi kırmam
vee en unutamadığım:
-en yakın 2 arkadaşımın ve benim aynı çocuktan hoşlandığımızı aynı anda söylememiz*.

düşünce özgürlüğü bir kenara; atatürk'ü sevmeyen türk'ün tarih bilgisinden ve iyi niyetinden şüphe ederim.

mevzu yeşil ise, henri biva

villeneuve / 1905

özellikle yeni doğum yapmış annelerin korkulu rüyalarıdır. muhatap olmak zorunda kaldığın herkesin ilk sorusudur; 'sütün var mı?' sizi ne ilgilendiriyor kardeşim bu süt olayı sizin karnınız doyuyor sanki. sütü gelmiyorsa mama verilir bu kadar basit sanki zehir veriyoruz çocuğa, aç mı bırakalım napalım.
rahat bırakın insanları, karışmayın çocuklarının sütüne, emziğine, saçına, kıyafetine. akıl vermeyin, baskı yapmayın. sizden tavsiye isteyen, tecrübelerinizden faydalanmak isteyen olursa o zaman fikir beyan edin.

acilen gelmesi gerektiğini düşündüğüm özelliktir yoksa ben bu cinsiyetçi ve ayrıştırıcı insanlara katlanamayıp gideceğim. sevdiğim bir yer burası lakin her gün en az 10 15 tane ayrıştırıcı, cinsiyetçi başlık görüyorum ve gerçekten yıldım bu gibi başlıklardan/insanlardan.

gece gece gönlüme düşendir. yazarlarıyla, tanımlarıyla, modlarıyla, yakında radyosuyla bir başka sanki be !
bu arada ileride iyi bir bkz. olur bu laftan benden söylemesi *

takipçi sayısı 3 basamaklı olunca mı takip edilesi yazar mertebesine ulaşıyoruz biri söylesin.

18 yaşında bir genç olarak içinde bulunduğum insan grubu. evet hiç içmedim. hayır denemedim. yok elektronik sigara da içmiyorum. zararlı efendim hem keseye hem vücuda.

harika olmuş bir dergidir. yazacağım belli başlı konulari şimdiden hazırlamaya başlıyorum.

insanlar, bu soruya bilimsel cevap üretememiş diye biliyorum kişiden kişiye cevabı değiştiği için olsa gerek.