çoğu zaman komik olduğu zannedip kendilerini küçük düşüren trollerdir.

bir beğeninin nesi var seri beğeninin sesi var.
çaylak çaylağın karmasına muhtaçtır.
sözlüğü seven trolüne katlanır.
çaylaklığa düşen yoldaşa sarılır.

acilen gelmesi gerektiğini düşündüğüm özelliktir yoksa ben bu cinsiyetçi ve ayrıştırıcı insanlara katlanamayıp gideceğim. sevdiğim bir yer burası lakin her gün en az 10 15 tane ayrıştırıcı, cinsiyetçi başlık görüyorum ve gerçekten yıldım bu gibi başlıklardan/insanlardan.

anna karenina-tolstoy
romeo ve juliet – william shakespeare
puslu kıtalar atlası - ihsan oktay anar

bir gidin ya. tamam eşcinselsiniz. tamam çok havalısınız. ya tamam ya.

kendini de unutsaydın, arkadaşın camdan atlasa sen de mi atlayacaksın, komik bir şey varsa söyleyin biz de gülelim tarzı klişe sözlerdir.

kuzguncuktaki vişne kenardan izleme
bana attığın lafı elalemden gizleme
cesaretin varsa çık karşıma
alayım boyunun ölçüsünü bir güzelce

gezegen insanıdır dedik bağrımıza bastık
ayyaş çıktı bir de üstüne kafası karışık
ikiniz birden dişimin kovuğuna yetmez
bir de maniciyiz dediler kandırıldık

tiktok esra erol'da çıkan kadınların tanımadıkları erkeklerle düet yaparak tanıştıkları, evden kaçmak için kullandıkları uygulamaydı değil mi? ben almayayım canım sağol..

okuldan çıktım otobüse binip eve gideceğim. otobüsün içi tıklım tıklım ve sivas o gün nasılsa oldukça sıcaktı. klima zaten ne arar sivas otobüsünde camı açayım dedim. o sürgülü lanet otobüs camlarını bilirsiniz. o an tüm otobüs bana odaklanmıştı sanki. cama sağlam asılsam da kıpırdamadı. zaten 1 elimle tutunup tek elle açmaya çalışıyorum. ilk deneme sonrası hafif bir utançla biraz bekledim. ikinci denemede iki elle açmak için yeltendim. umarım otobüs ani bir hareket yapmaz diye dua ederek iki elle cama asıldım. öncelikle camın açılma yönü otobüsün hareket yönü ile aynı ve o şekilde açmak oldukça zordu. iki elle camın koluna tutunup açmaya çalışırken otobüs ani bir fren yaptı. ani frenle ben otobüsün önüne doğru gittim. giderken camı da yanıma aldım ve o lanet cam açıldı. bu da böyle bir anımdır.

(bkz: 4 ekim 2021 enflasyon araştırma grubu açıklaması)

allah'in isine karismazdim.

derin bir özlem...
güzel olan her şeyi geçmişte yaşamış gibi hissediyoruz. bugün de yarının geçmişi aslında. ama bugün mutlu hissetmiyoruz, aradan biraz zaman geçince "ahh, eskiden ne kadar da mutluydum.." diyoruz. bence bazı şeyler eskidikçe , anından uzaklaşınca daha da güzelleşiyor, anlam kazanıyor. anılarımızı hapseden fotoğraflar gibi.

yenisinin kokusu güzel olabilir fakat sahaftan alınan, iyi muhafaza edilmiş, sararmış sayfaları buram buram eski kokan kitabın kokusu benim için efsanedir.

senaryosunu yılmaz güney'in yazdığı yönetmenliğini zeki ökten'in üstlendiği 1979 çıkışlı film. başrollerde tarık akan, melike demirdağ ve tuncel kurtiz oynuyor. film bir başka yılmaz güney filmi olan yol'a göre kesinlikle senaryo olarak daha derli toplu. kurgusal olarak yol'daki gibi kopukluklar yok. film bazı yerlerde insana filmden çok bi belgesel izliyomuş havası veriyo. bunun sebebi ele alınan konunun gerçekliği kadar filmin bu kadar yaşanmışlık hissini vermesi için çekilen zorlu süreç. oyuncular bu filmi çekmek için bi ücret almamışlar mesela.

erzurum gibi bir yerde yapıyorsanız ve kış ayları soğuğun -40'a ulaştığını düşünürse, epey can sıkıcı olabilen şey.

böylelerini gördükçe hindistan'daki gibi toplaşıp linçleyesim geliyor. sen uçkuruna sahip çık diye insanlar istediklerini yapamayacak mı? yine buraya destan yazasım geliyor da anlayana sivri sinek saz anlamayana davul zurna az. o yüzden yormayacağım kendimi.

ahlakın dinsel inanışlar dikkate alınarak değil de insanın dünyevi hayattaki iyi niyetini temel alan ve savunan bir ilkedir. başka bir adıyla; dünyevilik. fransızcadaki secular'dan gelir ki o da "dünyada yaşamak, herhangi bir dini tarikata mensup olmamak", devlete ait olmak" anlamına geliyormuş. o da latince'deki saecularis'den gelir. saecularis, "çağdaş, kendi çağına ait, kendi çağında ortaya çıkan" anlamlarına gelir.

çevresinde olanlara idrak edemeyen ya da dikkatini belli bir konuya yoğunlaştıramayan demektir.

bu dünyanı direği yok,
merhameti yüreği yok,
klavuzun gereği yok.
yolun sonu görünüyor.
hikayesi:
“yolun sonu görünüyor” türküsünün sözleri ise dursun ali akınet‘e ait. 1945 yılında ordu’nun fatsa ilçesinde doğan ve sürücülük mesleğiyle iştigâl eden dursun ali akınet, annesi zekiye hanım’ın ankara’daki hacettepe hastanesi’nde vefatından hemen önceki “gerek yok oğlum, yolun sonu görünüyor” sözünden ilhamla annesinin cenazesiyle fatsa’ya yolculuk yaparken bu şiiri yazdığını belirtmiştir.