bu dizeden sonra ağlamışımdır efendim; seni unutmaya çalışmak da varmış.

- çatı katı

biraz daha evrim geçirirse ayva marmelatı yapabilir.

galiba bazı yazarlar herkes benim gibi düşünsün, benim sevdiğimi sevsin, nefret ettiğimden nefret etsin kafasında. birisi farklı bir şey söylediğinde ooo buralar ne oldu böyle diyorlar.

genelde kendisiyle ilgili 4 veya daha fazla cümleden oluşan etnryler giren yazarlardır.
bir sürü yazar vardır öyle. benim yaklaşık 2 gün önce art arda 30 entrym hiç oylanmamışken kendilerinin entryleri 3 beğeni alsa tribe girerler. yerin dibine gömülün popüler yazarlar.

bir türlü yayınına konuk olup işemeli mişemeli hikayemi anlatamadığım yazar tanesi. madem yayın yapınca denk gelemiyoruz, ben de böyle anlatayım. dilerse o billur sesinden sizlere yayında da okur, arkamdan gülersiniz. sonra yayına bağlayıp daha çok gülebiliriz de. problem değil.

şimdi efendim, ben çok küçük bir çocukken annem hanımefendi tuvaleti işgal eylemiş. ben de küçük vücuduma daha fazla söz geçirememiş, yere işemeyle işeyecek başka bir alternatif bulma arasında savaş verirken gözüme kocaman saksıdaki ağacımız çarptı (palmiyemsi bir çiçek aslında. ama ağaç gibi değişik). ben de çüydürdüm dibine.

1 hafta orası çiş koktu. annem kanepede çiçeğin olduğu tarafa her oturduğunda "burası bi garip kokuyor yahu. çiş gibi sanki" dediğinde ben halının desenlerini izledim, tavandaki gölgelerle oynadım, ağacın yapraklarını saydım (18 tane), falan filan... bu da böyle bir anımdır.

adama anlatmak nasip olmayınca geçenlerde anneme anlattım. terlikle kovaladı beni. üzgün suratlı smayl.

çoğu zaman aralarından iki kişinin daha çok anlaştığı görülür 3. kişi az da olsa dışlanır. kaldırımda yürürken arkadan gelen kişi de dışlanan o kişinin ta kendisidir.

kar yağmış.
doğduğum günün gazete manşeti kar yağısıyla ilgili. yok öyle büyük bir felaket de olmamış. çiğ düşmemiş. ya da kış yaşanmayan bir ülkede de doğmamışım. mevsim de zaten kış. “dondurucu soğuklar geliyor” da haberin devamı. hiç mi sorunu yokmuş ülkenin? bir acayip durum.

kendimi sevemiyorum çünkü her seferinde dönüp dolaşıp karanlığa park ediyorum. ruhum mutsuzluğun saatinde durmuş sanki ve benim yeni bir pil alacak iradem yokmuş gibi. hey dostum toparlansan iyi olur!

izmirde 7 çeyrekte okunuyor. sokak bomboş. çıt yok. müezzin birden başlıyor. müthiş berraklık.

saat olması elzem açıklama. ama gün de olabilir şu cevapta sonra...

dipçe: başta başlık yanlış zannedip düzeltmek üzere geldim ama bastım kahkahayı.

yenilen kazığın büyüklüğüne göre değişir.

not: çok tecrübeli biri*

beni baya şaşırtan, başıma 2 kere gelen hadise. entryi giriyorum, 5 saniye geçiyo bakıyorum artı almış

hayranım sana sözlük

edit: oha

çiçeğimin adı gelin çiçeğiymiş. çok zarif.

tanimlamalarina bakalirsa yazarligi sonuna kadar hak etmekte olan cicegi burnunda yeni yazarimiz. nickaltini acmasi benden, muhtesem tanimlamalar ondan...

yaşadığım semtin en büyük nimeti, çay içmek için bire bir, tam bir halı saha büyüklüğünde*, bazen içimi açan bazen hüzünlendiren evimin önden çıkması.
az önce ordan geldim. elinde poşetler olan yaşlı bir teyze, başını uzatmış çöp karıştırıyordu. derin bir iç çektim, verdim sonra nefesimi mahalleye doğru.
gideyim de namazımı kılayım, teyzeme dua edeyim. o duadan bende nasiplenirim belki. zalımsın dünya.

küçük prens kitabının yazarı fransız pilot, şair ve yazardır.

1928 yılında ilk hikayesi “l’aviateur“, le navire d’argent adlı dergide yayımlanmıştır. 1931 yılında prix femina ödülü kazanan “vol de nuit” adlı kitabını yazdı. 1940 yılında new york'ta ünlü "küçük prens" adlı eserini yazmıştır.

amerika'da yaşayan yazar, ıı. dünya savaşı başlayınca ülkesine geri dönüp orduya katılmıştır. sağlık durumu elverişli olmasa da o ülkesi için uçmak istediğini belirtmiştir.

31 temmuz 1944‘de akdeniz’deki görevi sırasında uçağı vurulmuş, alman birliği’nden kaçarken kaybolmuştur. cesedi ve uçağı uzun yıllar bulunamadı.

1998 yılında marsilyalı bir balıkçı saint-exupéry’e ait bir bileklik buldu. 2004 yılında bilekliğin bulunduğu bölgede yapılan araştırmalar sonucu saint-exupéry’nin kullandığı uçak bulunmuştur.

mavi, pembe balon patlatmaktan kat kat iyi gelenektir.

kedi sahibi olmak, koltuk kenarları yırtık pırtık bir eve sahip olmak demektir.

durtu kontrol bozukluklarinin en yaygini olan hastalik.
kisi yogun baski ve stres altindayken kendini gosterir ve her yastan insanda gorulebilir. cogunlukla; endise, kaygi, korku veya ofke gibi duygu durumlarinda ortaya cikar.

tirnak ve etrafindaki yapinin zarar gormesi sebebiyle tirnak seklinde bozulmalar meydana gelebilir. bu durum kisinin ozguven kaybina neden olabilir.
acı oje kullanilarak gecici tedavi edilebilir, yetersiz kaldigi yerde terapi destegi alinmasi onerilebilir.

(bkz: vazgeçilemeyen alışkanlıklar)

nietzsche ağladığında kitabında geçer aslında her yaptığın iyilik kendin içindir.
işe yaramışlık hissi. çünkü hepimiz küçük, büyük yer kaplamaya çalışıyoruz bir şekilde.