artık ayda 1 alınacağımış. biz hesap silme seçeneği isterken kafa izni de ayda 1 oldu. herhalde bir sonraki adım, sözlüğe girince 1 saat çıkamama olacak.

diğer bir ismi birinci jeolojik zamandır. bu zamanda;
-ilk ağaç ve ormanlar ortaya çıkmıştır.
-kaledoniyen ve hersinyen dağ sıraları oluşmuştur.
-karalar pangea adı verilen tek parça halinde bulunur.
-taş kömürü yatakları oluşmuştur.
-sürüngenler, balıklar ve kara bitkileri ortaya çıkmıştır.

sevilmek. sevginin karşılıklı olması. sevgi sevgi sevgi...

ebeveynlerin çocuklar üzerinde kurmak istedikleri hakimiyet anlamına gelmektedir. ebeveynlerin çocuklar üzerinde oluşan baskılarına karşılık çocuklarının hata yapmalarına, daha çok asi olmasına sebep olabiliyorlar. aile evinden kaçmak için erken evlenen kızlarımız, erkek çocuklarına verilen gereksiz ağır sorumluluklar ve belirli kalıplara sokma durumu hiç iç açıcı değil.
bu tarz anne babalar çocuklara oluşturduğu baskı yüzünden yaşadıkları travmaları gelecek hayat tarzlarına düşüncelerine etki etmektedir. çocuklarımıza her alanda her anlamda saygı göstermek ve bazı şeyleri denemelerine izin vermemiz gerekmektedir. bırakalım istedikleri şeylerin yanlışlığını doğruluğunu kendileri anlayabilsin.

(bkz: merdumkaptan)
(bkz: merdumgiriz_)
(bkz: merdümgirizbirdeli)
(bkz: merdumgiriz_sim)
(bkz: merdumgiriz hatun)

(bkz: kafa sözlük merdumgiriz tarikatı)*

ha bi de, (bkz: birbiriyle karıştırılan mahlaslar).

söylediği ya da savunduğu şeyleri davranışlarıyla da göstermesi gereken patrondur. davranışa geçmeyen temennilerin önemi yoktur. psikolojik şiddet, sözel şiddete başvurup "biz aileyiz" demesi örneğin hiçbir anlam ifade etmez. çalışanların motivasyonunu düşürür bu tür durumlar.

sana çirkin dediler, düşmanı oldum güzelin,
sana kafir dediler, diş biledim hak'ka bile

tamam; buraya yazmak haddim değil ama naçizane bir kaç kelam edeyim, hissettiklerimi söyleyeyim. bir ara benim de aşkıma çirkin demişlerdi. darılmadım zira onlarda güzelliği görecek göz yoktu.

elbette güzel olmak hayata bir sıfır önde başlatır hem er kişiye hem de kadına. meriçlik gibi olmasın ama, çirkinlik, kadının kendine yakışanı şey etmemesidir. bunu bütün kalbimle söylüyorum efendiler; ruhu güzel olan çirkin olamaz, zeki kadın çirkin olamaz. bir kadının/erkeğin ruhu çirkinse işte o zaman çirkinlikten bahsedebiliriz. vicdan muhasebesi yaptığınızda içiniz rahatsa kesinlikle ve kesinlikle güzelsinizdir.

dilde sadeleşme çabalarının menşei tanzimat dönemi'nde atılmaya başlanmış asıl gelişimini ise miili edebiyat dönemi'nde gerçekleştirmiştir. dildeki arapça ve farsça kelimelerden halkın günlük dilinde olmayanların atılması, bu dillerden gelen dil bilgisi kurallarının da çıkartılması hedeflenmiştir. yazı dili ve konuşma dili arasındaki farklılığı gidermek ise asıl amaçtır.
cumhuriyet dönemi'nde ise 26 haziran 1928’de çalışmalarına başlayan dil encümeni kurulmuş, latin alfabesine dayalı yeni türk alfabesinin hazırlıkları tamamlanmıştır.

dilde sadeleşme konusunda ömer seyfettin, o dönemde mektepte okumamış, doğal dili konuşan istanbullu kadınları örnek almamız gerektiği fikrindedir. alıntılanan metin bu bahis üzerinedir.

“az okumuş, az münevver kadınlara gelince, işte asıl lisanımızın vicdanı
onlardır. onlar hiçbir kitabın, hiçbir suniliğin tesiri altında olmayarak altın
gibi bir türkçe konuşurlar. ecnebi kelimeleri bozar, bizim millî tecvidimize
uydururlar. istanbul türkçesinin ahengi onların dudaklarında, lisanımızın
sarfı onların sinelerindedir. eski milliyetperver muharrirlerden izmirli
merhum nevzat, on yedi sene evvel türkçe yazmağa çalışıyor, yazdıklarının
türkçe olup olmadığını anlamak için evvelâ az münevver olan annesine
okuyor, onun anlamadığı kelimeleri çıkarıyor, beğenmediği cümleleri tekrar
düzeltiyordu. nevzat’ın bu usulü hakikaten ilmî idi. çünkü kendi bildiği lisan,
kitaplardan öğrendiği tahsil lisanı idi. tabiî türkçeye pek benzemiyordu.
hâlbuki yazmak istediği tabiî türkçeyi bilen, ancak tahsil lisanımızın tesiri
altına girmemiş olan annesi idi.” ö. s.


“… “yeni lisan” hareketi bayraksız bir milliyetperverlikti, amelî idi. yeni
lisancılar, filozof tarde’ın fikrine tabean milletin yalnız lisandan,
edebiyattan, harstan ibaret olduğuna kani idiler. siyasete lüzum yoktu.
konuştuğumuz lisan yazılmağa, millî bir edebiyat teessüs etmeğe, sonra
bunların neticesi olarak lisanı, dini müşterek bir cemiyet içinde müşterek
duygular kuvvet bulmağa başlayınca umumî vicdan mutlaka doğacaktı.
türkçülük… en doğru milliyetperverlik bu idi.” ö. s..

eserlerinde kullandığı mavi rengine adını* vermiş olan maxfield parrish ile bugünün kepenklerini kapatıyorum. çok güzel değil mi?
norwich, vermont (1954)

müslümanım diyip namaz kılmayanlara ibretlik ders olarak okutulması gereken haber.

evet bazı aileler kıyas yapar,eleştirir,görmezden gelir hatta küçümser.genellikle bunları bilmeyerek veya iyilik için yapar.
bazen de yanlış anlaşılma, öfke veya bazı problemler kişinin ailede değersiz olduğunu zannettirir.

bu konuya güzel bir anektod:
bir anneye "hangi çocuğun daha çok seviyorsun?"
---> küçüğünü büyüyene kadar,
hasta olanı iyileşene kadar,
gurbette olanı eve dönene kadar
diye cevap vermiş.

bugün öğlen yedim daha ahshahahdhahhahaha. hem de iki tane.... ohh, çok güzeldi..
edit :buna rağmen 45 kiloyum...

ben çocukluğun tanımını bir hikaye ile birlikte yazmak istiyorum.**

güneş bulutların arkasına saklanmıştı bugün. rana ve annesi parka gitmek için çıkmışlardı evden ama rana hüzünlü bir şekilde ağır adımlarla ilerliyordu. çünkü güneş ona ışıklarını saçıp gülümsememişti. kapkara bulutlar kaplamıştı gökyüzünü yavaş yavaş çiseliyordu yağmur. sonra birden bir yağmur damlası kondu rana'nın burnun ucuna. rana gülümseyerek gökyüzüne baktı.

rana: anne bulutlar bana selam verdi.

annesi(gülümseyerek): peki sen onlara selam vermeyecek misin?

rana küçük sırt çantasından suluğunu çıkardı annesi şaşkındı. herhalde, sadece rana’nın size de merhaba bulutlar demesini bekliyordu.
rana suluğu açtı ve yere biraz su döktü annesi daha da çok şaşırdı.

annesi: rana ne yapıyorsun sen?

rana: bulutlara selam gönderdim anne bu su buharlaşarak onlara gidecek ve onlar da selamımı alacak.

annesi gülerek rana'nın başını okşadı ne kadar da güzel düşüncelerdi bunlar. parka doğru yürümeye devam ettiler yağmurun hızı da bir hayli artmıştı annesi geri mi dönsek acaba diye düşünüyordu ama rana'nın sevincini bozmak istemiyordu çünkü rana bir hayli memnundu bu durumdan.

rana: anne neden insanlar koşuyor?

annesi: yağmur yağıyor diye kızım.

rana: ama yağmurdan kaçılmaz ki.

annesi: ıslanmak istemiyorlar rana o yüzden de evlerine gidiyorlar

rana: ama hava sıcak olduğunda yağmurun yağmasını istiyor herkes.

annesi (biraz şaşkın bir tavırla ve gülümseyerek): herkes senin gibi düşünmüyor kızım. dedi.

parka varmışlardı yağmur yavaş yavaş azalıyor kara bulutlar dağılıyordu. parkta köpeğini gezdiren bir adam vardı ve rana'nın gözü onlara takılmıştı. rana adamın yanına doğru gitti.

annesi: rana nereye gidiyorsun? rana!

rana: siz köpeğinizi sevmiyor musunuz?

adam(şaşkınlıkla): o da nereden çıktı?

rana: insan sevdiğini bağlamaz ki.

adam şaşkınlıkla karşıladı durumu annesi de yanlarına gelmişti.

adam: sevmez olur muyum tabi ki seviyorum. kaçmasın diye tasmasını taktım. adın ne senin bakayım?

rana: adım rana ama zaten sizden kaçarsa o da sizi sevmiyor demektir.

adam daha çok şaşırmıştı annesi de adama selam verdi ve tanıştılar.

adam: kızınız çok akıllı hanımefendi adam rana’ya dönerek aslında biliyor musun haklısın rana hiçbir canlıyı zorla alı koyamayız ama ben onu daha iyi koşullarda bakmak için yanımda tutuyorum.

rana şansı sevmişti. köpeğin adı şanstı. rana şansın başını usulca okşadı ve sevdi. şans da kuyruğunu sallıyor ve patisini rana’ya doğru uzatıyordu. iyi anlaşmışlardı. şans da memnun görünüyordu halinden.

adam: bak ne diyeceğim rana ben her sabah şansı yürüyüşe çıkarıyorum sen de gelir onunla oynarsın olur mu?

rana bunu duyunca çok sevinmişti.

rana (büyük bir sevinçle olduğu yerde zıplayarak): yaşasın yeni bir arkadaşım oldu. dedi.

aradan zaman geçmiş parkta geçirilen güzel bir vakitten sonra eve doğru yola koyulmuştu rana ve annesi.

rana çok keyifli bir gün geçirmiş ve yeni bir arkadaş edinmişti. eve varmışlardı.

akşam babası işten geldiğinde rana babasına gününün nasıl geçtiğini, neler yaptığını anlattı. babası da şaşkınlığını gizleyemedi tabi. çok seviyordu rana'yı. rana babasının dizlerinde uykuya dalmıştı ama babası da rana’dan farksız değildi. çünkü derin düşüncelere dalıp gitmişti...

çocukluk anı yaşamaktı. yağmurun altında kolları açarak dönmek, güneşin bize gülüşünü çimlere uzanarak iliklerine kadar hissetmek, sonbaharda düşen yaprakları dağ gibi yapıp üzerine atlamaktı çocukluk. diğer canlıları da dost bilmekti çocukluk. meraklı olup sorgulamak, sevgi dolu olup paylaşmaktı çocukluk.

çocukluk sadece belli bir yaş grubuna ait değildi. çocukluk aslında içimizdeydi. büyüdükçe kimimiz onu her gün biraz daha derine gömüyor kimimiz ise yaşıyordu.**

çok zeki, neşeli, hayattan keyif alan çocuk kahraman.
öyle ki kocaman duvarı boyarken bile keyifli olduğunu gösterebilen, ona heves eden çoculara elma karşılığı duvarı boyattıran çocuk.
her işimi yaparken farkında olmadan girdiğim ruh hali. görenlerin elma veresi geliyor bana.

dinen zaten haram olan alkolün, perşembe günü içilmeyerek cezayı hafifletme çabası. kimi kandırıyorsunuz?

bu durumdan ben de muzdaribim. normalde çok fazla okurum ve kitap okumayı çok severim ama dönem dönem kafamızı, dikkatimizi toplayamadığımız zamanlar oluyor hepimizin. bu dönemlerde kendi üstüme gitmemeye çalışıyorum. okuyamıyorsam zorlamıyorum çünkü kitap okumak zevkle yapılması gereken bir iş, zorla okumanın hiçbir manası yok. eğer ki bu durum geçmeyecek gibi oluyorsa da daha ince ve hızlıca okuyabileceğim kitaplar alıp tekrar kendimi alıştırıyorum. böylece kitabın kalınlığı gözümü korkutmamış oluyor. bunun dışında sessiz bir ortam olması; etrafta telefon, bilgisayar gibi elektronik cihazların ya da dikkat dağıtıcı unsurların bulunmaması da yardımcı oluyor. etrafı kitap okumak için hazırlamak da yardımcı olabilir örneğin güzel, hafif kokulu bir mum veya tütsü yakmak, sakinleştirici bir bitki çayı hazırlamak gibi. bunlar dışındaki bütün önerilere ben de açığım.

hayat boyu hep kötü şeyler yaşayıp çok üzülsen de bir mutluluk oyunu gibi bardağın dolu tarafını görebilmek, mutlu olmak için bir sebep bulup yaşamak için çabalamaktır. içinde yaşama sevincinin olmasıdır . yaşadığına şükretmek , bundan da mutluluk durmaktır. her şeyin içinde bir iyiliğin olduğunu anlamaktır. sadece kötü olaylara odaklalmayıp iyi olayları da anlamaya çalışmaktır. kendini iyi hissetmek için sürekli bir bahane aramaktır kısacası mutluluk oyundur.

filmin sonu nereye bağlanacak onu merak ediyorum açıkçası.