lozan antlaşması ile beraber türkiye'nin tapu seneti bir sözleşmesidir. bunu tartışmaya açıp kaldırılmasına dair fanteziler kurmak da tehlikeli bir girişimdir. tartışmaya açılması istanbul kanalı projesi onayı tartışmaları ile beraber bir çekim merkezi oldu.
halbuki, türkiye'nin boğazlar üzerindeki hakimiyeti 1936 yılında imzalanan montrö sözleşmesi ile pekiştirilmiştir. ondan önceki 13 yıl süresince istanbul boğazı askersiz bir bölge olmuş. çok uluslu bir yönetim altındayken montrö sayesinde tsk'nın tam egemenliğine kavuşmuştur.

kutlamalarda kullanılan, doğaya ve canlılara zarar veren icat.

havai fişeğin içinde bir fitil ve bunun ateşlediği barut ile ikincil bir fitil ve kimyasallar bulunur. barut ateşlendiğinde fişek yükselir. ikincil fitil ise fişeğin yükselmesinden sonra kimyasalları ateşler. böylece havai fişeğin meşhur pırıltılı, gösterişli görüntüsü ortaya çıkar. bu görüntüde hangi renklerin hangi sırayla ortaya çıkacağı, kimyasalların fişek içerisindeki yerleşim sıralamasına ve bileşimine göre değişir.

"doğa ile savaş halindeyiz. ve kazanırsak, kaybedeceğiz."

orhan gencebay'ın 1983 yılındaki zulüm isimli filminde annesi rolünü oynayan sanatçı yıldız kenter filmin bir sahnesinde tecavüze uğruyor fakat sansür kurulu "devlet sanatçısına tecavüz edilemez" diyerek bu sahneleri kesiyor.

kısa bir şarkıdır ama çok şey anlatır.sevgi duygusuna dair tüm şifrelerin bu şarkıda gizli olduğunu düşünmüşümdür hep.
ezberlenmeli,şarkı dinlenirken anlamı iyice bir düşünülmelidir.andrea bocelli'den dinlemek de harikadır, muhteşemdir fakat aklınızdan bir daha asla çıkmayacağı için dinlemeden önce uyarmayı görev bilirim.

mezdeke vari bir şeyse okeyim hanımlar.
haydin piste bekliyorum.*
yahu isteyen istediğiyle istediği gibi dans eder. her şeyide bilmeyin bir zahmet.
sanki dersin kraliyet ailesinde doğduk büyüdük. hepimiz türkiyedeyiz ve bir çoğumuz bugün eleştirdiklerimizi dün mecburiyetten, bilinçsizlikten ya da eğlencesine yaptık. kasmayın bu kadar az rahatlayın please.*

milletin adam akıllı uyduğu tek günah desek %101 doğru olur.

domuz yemek haricinde her şeyi yapıyoruz maşallah.

arkası yapışkanlı küçük hatırlatma kağıdı. kullanmayı öğrenince unutkanlığa bire bir .

doğa uyandı ben uyanamadım sözlükçüm, günaydın!

görüyorum ki seda sayanca güüüünayyydınnnn 'ımı taklit edenler var.. o günaydın bana özel onu söyleyeyim de baştan. taklitler ancak aslını yaşatır hahahahahahaha

neyse, öhöm tavşan kanı çayı doldururken "kahvaltı hazııır!" sesiyle uyandırıldığınız, yavruları tarafından öpülerek uyandırıldığınız bir pazar olsun canlar!
o zaman.. güüüünayyydınnnn !

sözlük adına uygun olacağını düşündüğüm aynı zamanda anlamıyla da iyi olabileceğini hissettiğim (bkz: kafalamak) kafalayın denilebilir

bir vincent ward filmidir.

film richard matheson’un aynı isimli romanından uyarlanmıştır. uzun yıllar korku yazarlığı yapan matheson bu kitapla tarz değiştirmiş ve iyi de yapmıştır. kitabın ismi shakespeare’nin şu dizelerinden alınmıştır:

for in that sleep of death what dreams may come
when we have shuffled off this mortal coil, must give us pause.

1978 yılında piyasaya çıkan roman 1998 yılında filme alınmıştır. robin williams, cuba gooding jr. ve annabella sciorra’nın başrollerinde oynadığı film en iyi görsel efekt oscarını da kazanmıştır.

filmin konusu ile bence oldukça dikkat çekici. girdiği bir depresyon sonucu intihar eden eşinin inandıkları din gereği cehenneme gittiğini öğrenen chris radikal bir karar alır. chris aslında eşinden önce bir trafik kazasında hayatını kaybetmiştir ve eşinin depresyona girme nedeni de budur. ancak chris cennete gitmiştir, eşi ise cehenneme.

bundan sonraki gelişmeleri bir cemal safi şiirinden dize ile özetleyebiliriz:

seninle cehennem ödüldür bana
sensiz cennet bile sürgün sayılır.

çünkü chris cennetten vaz geçip eşinin ruhunu kurtarmak için cehennem kapılarına dayanır. yol boyu başına gelenler, yaşadıkları ve gördükleri izleyicilere dünya edebiyatının en görkemli eserlerinden biri olan dante aligheri’nin ilahi komedya’sını hatırlatır. zaten bolca ilahi komedya göndermesi de vardır filmde.

huzurlu bir akşam vakti huzur içinde izlenebilecek bir film.

whatsapp kişisel bilgileri isteyince kgb durur mu hiç? gözünü puanlarımıza dikti tabi!
o puanların hepsi benim bebeklerim, el emeği ile aldım, gominizme yedirmem onları.

en arka masa cam kenarı.

"bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde, ilk vazgeçeceği kişi siz olursunuz." - sigmund freud .

şimdi başıma üşüşenler olacaktır "cinsiyetçi başlık açıyor." diye ama gerçekten böyle bir şey var.

benimki yakınma falan değil, sadece bir tespitten ibaret sinyoritalar. kadınlarımız, normalde giyse bile günlük hayatta eteği daha az tercih etmeye başladı. etek, daha önceleri kadınların günlük hayatının bir parçasıyken, içinde bulunduğumuz zaman için özel günlerde ya da ciddi ortamlarda giyilen bir kıyafete büründü. bunun sebebinin kot pantolon gibi daha az bakım isteyen ama tarz olan kıyafetlere artan talepten kaynaklı olduğunu düşünüyorum. zira bir erkek olarak, kumaş veya keten pantolon üstüne gömlek giymekten büyük keyif alsam da, allah'ın günü ütü yapmak bir yerden sonra can sıkıcı oluyor. bu konuda elbette ki kadın yazarlar daha makul bir açıklamada bulunabilir. *

edit: bir kız arkadaşımla bir keresinde sohbet ederken kot pantolon vb. kıyafetlerle kadınların toplum içinde daha az dikkat çektiğini söylemişti. bir de kadın yazarlardan dinlemek adına bu hikayeyi eklememiştim ama sağ olun, ne cinsi sapıklığım kaldı ne röntgenciliğim.

gel gelelim başlıkta mini etek giyen kadın, dizüstü etek giyen kadın gibi bir ayrım yapmıyorum. maksadım bir moda devrimi mi oluyor yoksa bunun altında toplumsal bir neden mi yatıyoru tartışmak iken gene birkaç klavye efendisi beni olmayacak şeylerle itham ediyor. bir erkek hakkını, kadınlar olarak hakkınızı savunmaya çalışsın, ama sen çıkıp "kadınları dikizliyorsun" gibi bir söylemde bulun. gerçekten akla mantığa yatıyor mu bu söylediklerin? ne kadar kolay bir erkeği röntgencilikle itham etmek. tabii, erkektir nihayetinde yapar böyle şeyler!

siz kadınlar olarak bunları hak etmediniz ama biz de erkekler olarak bunları hak etmedik. önünüze gelen her erkeği vajina sevdalısı a*salak zannetmemeniz dileğiyle...

(bkz: "yaş otuz beş , yolun yarısı eder.
dante gibi ortasındayız ömrün." diyen cahit sıtkı'nın 46 yaşında ölmesi.)

adile naşit, münir özkul, halit akçatepe tayfasının oynadığı bütün filmler beni mutlu ediyor. yaşlıyım evet.

bayram günlerinde neşeyle söylediğimiz, melodisinin tatlı ama sözlerinde hüzün olan şarkı:
barış manço-bugün bayram

"sen gittin gideli
içimde öyle bir sızı var ki
yalnız sen anlarsın
sen şimdi uzakta
cennette meleklerle
bizi düşler ağlarsın.
...
sen yaz geceleri
yıldızlar içinde ara sıra
bize göz kırparsın"

incir ağacının altına baktın mı?