beni neden sevmedin?

tee lise yılları bir hanımefendiden ayrıldık. olmadı, yapamadım. beni uzun müddet sevmeye devam etti. günlerce aradı ağladı, ben ağladım. keşke dedim seni ağlatmasaydım sevebilseydim bir yolunu bulup ama yok. o ağladığında ölmek istiyordum, yurdun penceresinden aşağı bakıyordum sürekli ama yok sevemiyordum. arada sevgi/aşk olan bir ilişkiyi sürdürmem mümkün değildi. aynı dönemlerde leyla ile mecnun dizisinde duydum bunu. dedim yok, bunun cevabı yok. olsa belki sevmemin bir yolu da bulunurdu. velhasılı ben bulamadım kendimde bunun cevabını. bundan sebep beni sevmediyse biri asla üstelemedim.

canım anam gece gece saracak yer arıyor. huzur evi soğuktur kadın yapma etme*.

ışıklı ayakkabı.

kişi için çok duygu yüklü bir durumdur. kendi gibi hissedenler olduğunu bilmek onu biraz olsun rahatlatır. eğer sanatçı kişisi yakın zamanda vefat etmişse, imkan varken gidilmeyen bir konser, bir oyun ya da bir sinema filmi insanda kahır etkisi yaratır. gidilmişse de, dünya kadar parası olsa bile alamayacağı bir hatıra almıştır kişi kendine, bu yüzden çok şanslıdır.

bazen kırılır insan kadere, bu kadar gereksiz insanın yaşadığı dünyada neden bu güzel insanlar aramızda değil diye düşündürür.

neden diye sordurur. neden gitti barış akarsu, kemal sunal, kazım koyuncu, müslüm gürses, küçük iskender, ahmet kaya, neşet ertaş ve çok daha fazlası.

daha önce yaptığım, inanılmaz eğlenceli olan eylem. annemin saçını da biraz önce kestim.
kendim için internetten saç modeli arıyorum. umarım yakışıklı bir bey olurum. :(

(bkz: yürüyüş)

tercihen kulaklık ve dikkat dağıtacak geveze bir arkadaş olmadan yapılması gereken aktiviteleri içeren başlık.

bir de iki damla yağmurda şemsiye açıp sizi de zorla altına sokmaya çalışan tipler var onlar tam dayaklık.

hazır yaz da geliyorken gidip biraz çilek, vişne, kayısı, incir falan alıyım bari iş çıktı yine bana*.

istediğiniz reçel çeşitlerini söyleyin yeter, sözlüğün reçelcisi geldiii*.

nickini çook sevdiğim ceku isimli sevgili yazarımızın da hatırlatmasıyla gül reçelini ekliyorum de seçeneklere**.

senaryosunu david mckenna'nın yazdığı ve tony kaye'nin yönettiği 1998 senesinde vizyona girmiş bir dram filmi. filmin ismi türkçeye geçmişin gölgesinde olarak çevrilmiştir.

sevdiğimiz, sözlerine çok değer verdiğimiz birinin ufacık bir cümlesinin hayatımızda nasıl etkiler yaratabileceğini çok güzel bir şekilde işleyen filmdir. edward norton ile ilgili çok bir şey söylemeye gerek yok, bence gereğinden fazla güzel bir oyunculuk. ikinci sırada da tabii ki edward furlong geliyor. *

ırkçılığa dair bir şeyler anlatan filmlerin çoğu çok güzeldir ama bu film savaşsız olup da insana ırkçılığı bu kadar güzel anlatan tek film olabilir. * sadece filmde verilmek istenen mesaj "ırkçılık kötü bir şeydir" değil de "ırkçılığın da bir dozu olmalı, her şey kararında güzel" gibi geldi bana ama belki yanlış yorumladım.

inandığımız şeylerin bize ve çevremizdekilere uzun vadede ne gibi zararları olacağını öyle güzel anlatıyor ki bir şeye inanırken, bir şeyi savunurken birkaç kez düşünerek konuşmak gerektiğini anlıyorsunuz.

filmlerin bir kısmının siyah beyaz çekilmiş olması normalde beni çok rahatsız eden şeylerdendir * ama bu filmde öyle bir şeyi hiç hissetmedim. filmin güzelliğinden mi, geçişlerin süperliğinden mi onu bilemiyorum.

iyi halt ediyorsun der, kavgaya devam ederim. romantik komedi filmi mi çekiyoruz burada aluminyum!

"ve bazen iyi şeyler biter ki, daha iyileri başlayabilsin."
marilyn monroe

kökeni arapça olup öğretmen anlamına gelen bir kelimedir.

mensubu olduğum dindir. en azından tanrılarımız görünmez değil.

ooo bir akciğer, bir kalbe (bkz: mustang) alabiliyorum. *

zavallıdır.

insanın kendini değerli görüp sevmesi kadar faydası olmayan yaralayıcı bir tutumdur. insan değerli ve şerefli bir varlıktır. çünkü allah'ın vahyine muhâtab olmuştur. kendini değerli bilip, ona uygun hareket etmeye çalışan kimse, arada bir sendelese bile ahlâkın ve doğruluğun güzergâhını yitirmez. kendini devamlı değersizleştiren, yerden yere çalan biri ise ''zaten her şeyi kaybetmişim; artık benden adam olmaz, inceldiği yerden kopsun'' anlayışına ve şeytan iğvâsına daha mütemâyildir.

insanın kendini muhâsebe ve murâkabeye tâbi tutması ise kendine kızmasından farklı bir disiplin olup pek hoştur. bu şekilde insan hem bütün insanlar gibi kusur ve hatadan müstağnî olmadığını anlar hem de eksikliklerini görebilme yeteneğine kavuşur, bunları gidermek için gayret eder.

her yiyecekte vardır tamam ama neden suyun üzerinde skt vardır? o süreçten sonra su neye dönüşücek acaba dedim ve cahilliğimi bi nebze giderdim:

torpille alınacak adam kalmadıysa demek ki.

tanımlarını okurken mest olduğum yazardır kendileri. umarım hep böyle uzun uzun yazmaya devam ederler.

ne sandınız? çekiciliğimden ödün veremezdim.

nerden girdiğine göre değişen durum.
avrupa'dan mı başladın anadolu'dan mi?
ben her seferinde anadolu'dan başlıyorum, karşıya geçiyorum.
karşı kavramının karşı kıta olduğu şehir.
karşıdakine göre karşının farklı olduğu şehir.
kedi şehri.
her karesi şarkı dolu olan şehir.
open.spotify.com/track/5xQW...
en sevdiğim şehir.
çamlıca'dan başlayın derim.
ne tarafa gideceğinize öyle karar verin.
bitirmeye niyetlerleyim, kendisi bitmeyen şehir olur.