şaman duası

ey göğün dokuz kapısı,
ey yerin yedi katı,
duysun beni rüzgârın dili,
aksın yollarıma ışık gibi!

kuzeyin ayazı kırmasın beni,
güneyin ateşi yakmasın içimi.
doğudan gelen umut,
batıdan gelen huzur dolsun içime.

atalarımın izini çağırıyorum,
göçen ruhların bilgeliğini,
dağların kalbinde yanan ateşi,
nehrin şarkısında akan bereketi…

elimi toprağa koydum,
kalbimi göğe açtım.
düğümler çözülsün,
engeller yansın,
gizli kapılar ardına kadar açılsın!

kurt ulusun sesimle,
baykuş konuşsun düşümle,
geyik yol göstersin izimle,
ve kartal korusun gözümle…

bugün yanan bu dua,
yarın yeşeren bir hayat olsun.
ne eksik kalsın, ne fazla olsun.
olan, en hayırlı olan olsun.

ey gece,
suskunluğun anası,
ay ışığının gümüş diliyle konuşan eski ruh…

geldim.
geldim ki, içimdeki sesler sussun.
geldim ki, düşünceler uyusun.
geldim ki, yalnızlığım bile derin bir uykuya dalsın.

bedenim yorgun,
ruhum sessiz bir nehir gibi.
akmak istiyorum,
durgun sulara…
gökyüzüne bakan bir taş kadar sakin olmak istiyorum.

ey yıldız tohumlarıyla konuşan rüzgâr,
gel, saçlarımı tara.
ey geceyi kucaklayan toprak,
al kalbimi avuçlarına.
ey sonsuz karanlık,
ben senden korkmam,
çünkü sen suskunluksun
ve ben artık susmak istiyorum.

hiçbir şey istemiyorum bu geceden,
sadece hafiflik,
sadece varlık,
sadece kendimle barış.

ey gece, karanlığın derinliğinde bekleyen,
rüzgarın sesiyle gel, ruhumu temizle.
ayın ışığıyla yolumu göster,
ve yıldızların fısıltısıyla kalbimi sakinleştir.

toprağın nefesiyle köklerimi güçlendir,
gölgelerin rehberliğinde ilerleyeyim.
her nefes, her duraklama bir ritüel olsun,
ve ben, senin sessizliğinde bütünleşeyim.