sizin sevgi diliniz

#3929071
+1

allah affetsin ama dinim, imanım o olur.

yok!
gerçi bok! da olabilir.

sevmek ihtiyacı acılarına bir panzehir gibi gelir, şifa olur. bu panzehir onları iyileştirir. bunun içindir ki, insanın ruhu bedeninden daha dayanıklıdır. acı hiçbir zaman öldürmez.

çocukluk / lev nikolayeviç tolstoy.

yeni keşfettiğim müzikleri paylaşmak

(bkz: türkçe)

benim sevgi dilim biraz daha hissetmek üzerine… birini gerçekten seviyorsam onu sadece söyledikleriyle değil, sustuklarıyla da tanımaya çalışırım. çoğu zaman konuşmasına gerek kalmadan neye ihtiyacı olduğunu anlamak isterim. baktığı yerde olmayı, sessizce yanında durabilmeyi önemserim.

evlilikte de bu biraz küçük ama anlamlı rutinlere dönüşüyor aslında… yemeğin en güzel lokmasını onunla paylaşmak, sevdiği bir yemeği sırf mutlu olsun diye yapmak, yorgun geldiğinde fazla soru sormadan bir çay koymak mesela… üzgünse derdini almak, bazen sadece dinlemek, bazen de hiç konuşmadan yanında oturmak.

benim için sevgi biraz da merhamet demek.. karşımdakinin yükünü hafifletmek, ince yerlerini kollamak… büyük cümlelerden çok, günlük hayatın içindeki o küçük özenlerde saklı..

hediye almak. özellikle sevdiğini veya istediğini söylediği şeyleri aklımda tutarak onları hediye etmek. hatta bazen aldıktan sonra verene kadar dayanamayıp hediye aldığımı söyleyerek bütün sürprizi kaçırıyorum :(

yalamak

hissettirilen…

herkese göre değişen sevgi dilini bir kenara bırakarak söylemek isterim ki ben sevildiğimi hissedemiyorsam sevilmiyorumdur.

söylemek bazen yalan göstermek bazen samimiyetsiz gelebilir kolaydır ki hatta çok kolaylaşmış bazı şeyler.. ki şimdi düşündüm de hissettirildikçe de o sevgi baya baya sonrasında insan bir türlü sevilmediği zamanlarda da ikna olamıyor sevilmediğine..

her şey çok saçma.

kaliteli zaman.

karşılıklı olarak anlaşıldığım, anladığım, gürültülü ya da oldukça sessizce ama her şekilde verimli iletişim kurabilmek, karşı tarafa dair ayrıntılara dikkat edebilmek.

ve fiziksel temas.

zira insanlarla genel olarak temas etmeyi sevmiyorum. tanışırken sarılmak, el sıkışmak gibi ritüelleri olabildiğince kısa kesmeye çalışıyorum. ancak bir kişiyi seviyorsam, zaten akış içinde sarılmak isterim, yürürken ansızın koluna girmek isterim, hevesle bir şey anlatırken elini tutup o enerjiyi aktarmak isterim. ki bu insanların sayısı iki elin parmağını geçmez.

dipçe; söz ile sevgisini göstermeyip sadece davranışlarla durumu yönetmeye çalışan insanları kabul etmiyorum. biz inanmak istediğimiz şeyleri duymaya fazlasıyla meyillenen canlılarız. dolayısıyla bazen içinizden öyle gelmiyorsa bile dilinizde sevgi sözcüklerinin dolanması gerekiyor. ben kanıt toplamak zorunda olan bir dedektif değilim. yormayın. *