telefonunu açmadığın halde ısrarla aramaya devam eden kişi

arka planda çalan şarkının duraklamasına sebep olduğu için kendisini hoş olmayan şekilde anacağım insandır.
sloganım: "beni arama, bana mesaj at!"

(bkz: ağzına kürekle vurulası insanlar)

annedir genelde. telaşlanır arar da arar.

üst üste arar uygun değilsin gayet normal durum her zaman uygun olamayabilirsin. aradan zaman geçer dönersin açmaz, trip atar. iki elin kanda olsa açacaksın o telefonu.
- bir saniye şu an bir çatışmanın ortasındayım, biri ölüyor yardım etmeliyim, uygun olduğumda döneceğim ama eğer ben ölürsem dönemeyeceğim haberin olsun.
böyle bir durumda bile açıp söylemeniz onu mutlu edecektir.
bazılarının egosu gerçekten şu seviyede ya da takıntılı bir ruh hastası olma ihtimali yüksek.

bilmiyorum belki de kadınların başına daha çok gelen bir durumdur. benim böyle bir durumda tepkim negatif oluyor. beni baskı altına almaya yönelik hiçbir şey gibi bunun da beni iyi bir yere ulaştırmayacağı kesin.

başı sıkışmış olabilir.
telefon dolandırıcısı olabilir.
başı sıkışmadığı halde ısrarla arıyorsa telefonu açar ağzıma ne gelirse söylerim.

telefonu sesli kullanmayı sevmiyorum.biri aradığında sanki sadece kötü bir şey olmuş gibi hissediyorum.saçma sapan şeyler.beni aramayın.

baskı kurmaya kontrol etmeye çalışıyordur. direk engel atmak lazım.

bu 850’li numaralara acayip ayarım ben!

-vıttırıvıtzıt bilmem ne hukuk bugün ceza dava dosyanızın son günü…

+eeee

-ceza almamak için uzlaşma kapsamında 16.589 lira mesai bitiminine kadar…

+eeeeeeee

-aksi takdirde 2 yıl 7 ay…

+avukat mısın la sen?

-lütfen saygılı olun beyefendi siz bi avukatla nasıl böyl…

+la bana bak seni o cübbeye sarıp sarmalar severim barolar birliği ayakta alkışlar!

dıt dıt dıt dııııııt!

türk telekom

iş hayatında telefonunu açmadığın halde ısrarla arayan kişi çoğu zaman benim*. bunun çok da romantize edilecek bir tarafı yok aslında. biraz işkoliklik, biraz da o anda bilgiye ulaşma ihtiyacının verdiği bir refleks.. bir şeyin peşine düştüysem, özellikle işle ilgiliyse, o an çözmek istiyorum. beklemek, sonra bakarız demek, yarına bırakmak bana zor geliyor. bu yüzden ararım, açılmayınca bir daha ararım, belki müsaittir diye bir daha denerim. bazen sonradan fark ediyorum ki dışarıdan bakınca bayağı taciz seviyesine yaklaşmış olabiliyor.

tabii bunu yaparken niyetim kimseyi bunaltmak değil. daha çok kafamdaki işi o anda kapatma isteği.. aradığım kişiye ve ihtiyacım olan bilgiye hızlı ulaşınca zihnim rahatlıyor. aksi halde o konu kafamın bir köşesinde dönüp duruyor.

işin ironik tarafı, özel hayatımda bunun tam tersi biriyim. telefonla uzun uzun konuşmayı seven biri değilim. hatta mümkünse konuşmamayı tercih ederim. birini aramam gerekiyorsa bile çoğu zaman biraz sonra ararım, akşam konuşuruz, yarın hallederiz diye ertelerim. mesajlaşma bana daha konforlu gelir, çünkü o anın temposuna göre cevap verilebilir.

yani iş tarafında oldukça ısrarcı ve anlık çözüm odaklı biriyim. özel hayatta ise daha sakin, daha ertelemeci ve biraz da mesafeli.. aynı kişinin iki farklı versiyonu gibi...

kambaromolmo kabilesine göre telefonu açmamak ağır hakarettir ve savaş sebebidir.

tanım : biraz da olsa bana benzeyen kişidir. *

müsait olduktan sonra, bir süre daha kendisine dönmüyorum. çünkü, dinsizin hakkından imansız gelir.

bir kere ararsın. cevap vermiyorsa, whatsapptan derdini yazarsın. acilse acil dersin. ilk fırsatta cevap alırsın. insanlar sizin takviminize göre yaşamak zorunda değil.