tembellik

kimilerine göre hastalık kimilerine göre yaşam biçimi.

yapılan son çalışmalara göre tembellik yapıp erteleyen insanların öz benliklerinin düştüğü görülmüş.
zamanında ve zamanından erken yaptığınız işler sizin özgüveninizi geliştiriyor. yapması gerekeni güç bela odaklanıp gecikmeli yapanlarda iş yerlerinden hepimizin patron yalağı olarak bildiğimiz en çok ben çalışıyorum reklamı yapan tipler asalak tiplerdir.

tembellik çok kötüdür. tuvalette götü camla çizdirir.

doğal seçilim prensibinden bakarsak insanoğlunun elenmesine sebep olan isteksizlik,hareketsizlik duygu durumu.

hemen alışılan. saatlerce ayakta geçen mesailerde 15 dakika çay molasıyla dinlenirken, eve geldiğimden beri gün boyu uzansam yetmiyor. uyku istiyor bünye.

kendinizi tembellikle zehirlemeyin. şekilli laf ettim simdi biraz uyuyayım

özellikle son bir senedir insanlarda daha da yaygınlaştığını düşündüğüm şeydir. evde olmak bir işte çalışılsa ya da öğrenime devam edilse bile konforu arttırdığından tembelliği de arttırıyor bence.

atalet.

mesleğim.

en kötüsü fikirsel olanıdır.

ertelemenin devamında gelen illet

şunu fark ettim ben çok fazla tembelim.
şöyle ki, bir tane dersimiz var benim ona katılımda topladığım puancık 1.000'iken diğerlerinin topladıkları puanlar 15.000 ve üzeri...

tembellik yoktur aslında mutsuzluk vardır.. çünkü mutlu olduğun zamanları hatırla, nasıl hareketliydin, hiçbir şeyi yapmak zor gelmiyordu.. ama şimdi tembel değilsin, mutsuzsun ve mutsuz insanlar hiçbir şey yapmak istemezler.

tembellik, zamanınızı öldüren hastalıklardan biridir. tembelliğe alışmak hem vücudun daha fazla harekete katlanamamanıza hem de aklınızı gerekli durumlara yormak istememenize sebep olur. duramazsanız gittikçe artar, çığ olur yani. uyku düzeniniz bozulur, uyuma saatiniz çoğalır. evin içinde zor biliyorum. ama hareketlenmeye çalışın. çok geçe kalacak şekilde kalkmayın ve zihninizi meşgul edecek aktiviteler bulun.

bazı görüşlere göre 4 kategoriye ayrılıyor;

görece tembellik: eş, dost, akraba, arkadaş vs. göre daha az çalıştıkları için çevresi tarafından eleştrilirler. bu eleştriler kendisini daha da tembelleştirir. hatta zamanla "inadına tembel" kategorisine girerler. fakat kendisinden çok daha tembel biriyle karşılaşırlarsa aniden çalışkanlaşabilirler.

inadına tembellik: çocukluktan itibaren ebeveynler ve kendisinden büyükler tarafından sürekli eleştirilirler, hatta bazen aşağılamaya kadar gidebilir. bu durumda çabalamanın çevresi tarafından hiç bir anlam ifade etmeyeceğini, ne yaparlarsa yapsınlar eleştrileceklerini düşündükleri için zamanla daha da tembelleşirler. bir anlamda çevresindekilere karşı reaksiyon vermek için tembelleşirler ve bu durum kolay kolay değişmez.

mükemmel tembellik: bu kişiler tembel görünen ancak aşırı detaycı çalışkanlardır. bir işi maksimum mükemmellikle yapmak isterler. eğer o işi 100 üzerinden 100 puanlık yapabileceklerine ikna olmazlarsa hiç başlamazlar. dolayısıyla fazla iş yapmazlar ve tembelleşirler. lakin çalışkanlık, içlerinde her zaman ukdedir.

havuçsuz tembellik: havuç bir ödüldür, insanı yaşatır, motive eder. insanı yaşatan da bir şeye karşı geliştirdiği içsel motivasyonudur. eğer bir havuç yoksa, çalışmak için de bir amaç yoktur. havuçsuzluktan dolayı tembelleşirler. ilerleyen süreçte "havuç yok" demek yerine, tembelliği övmeye çalışırlar.

kirli bir bardağı yıkamak istiyorum. sonrada bir bardak yıkamaya değer mi diyerek bir bardak daha kirletiyorum. heh şimdi iki bardak yıkamak için yeterli diyerek yıkıyorum. bu temellik midir akıllılık mi?

ben tembel değilim, sadece fiziksel eforu zihinsel efora çeviriyorum.

yapılacak işi önüne koyup o işten başka her şeyle ilgilenmektir.

insanı içten içe kemiren, bunalıma sokan, geçici zevk veren ama sonrasında elde var sıfır moduna sokan eylem. oysa şak diye ayağa kalkıp hiç düşünmeden harekete geçmek ne kadar güzel bir duygu.

hayat felsefem. her konuda. evet.

tembellik bulaşıcı bir hastalıktır.
herhalde tembel arkadaş kadar da insanı aşağı çeken bir şey yoktur.
neler neler yaşadım bu hayatta ne olursa olsun finalde hep işlerime koşturur kendimi asla salmazdım.
normalde akşamları ders çalışır, geceleri de işimi yaparım. eskiden tanıdığım bir arkadaşım yedi aydır hayatıma tekrar dahil olduğundan beri, yaptığım bazı işleri bile eskisi kadar pratik yapmadığımı fark ediyorum.
kız öğleye kadar yatıyor. o kalkıncaya kadar ben bir günlük iş yapıyorum. uyanıyor kahvaltı falan derken saat oluyor 15:00. sonra oturup oyun oynuyor, yemek zaten yapmıyor.
sözde bana, "elma kurdu lütfen ders çalışmam için eşlik et. hayatım berbat durumda çok kötü kaçırdım ipin ucunu." dediği için onunla iletişim halindeyim.

evini bir aydır süpürtemiyorum. anneannesi "söyle de yapsın" diyor. sürekli hatırlatıyorum ama nafile. bazen keşke benim gibi orta halli bir ailenin kızı olsaydı diyorum. süpür dedim diye gitti dyson aldı. yemek yap dedim diye airfry. ders çalışmama motivasyon olur dedi kahve makinesi. sürekli bahaneler bahaneler.
biliyor ki ailede para çok. zorunluluk yok yan gel yat kafası iyice coşmuş.
geçen hafta "oyun oynayıp da zeki olmayan bir kız görmedim" dedi. bu sefer dayanamadım "lan madem akıllı bu gamer kızlar, sen niye benimle aynı sene okula başlayıp okulunu dondurdun? yetmedi iki okul daha dondurdun da bu sene okula hazırlanıyorsun sıfırdan? böyle aklın içine tüküreyim!" dedim diye bozuştuk. iki gün küstüm yine yapıştı nolur motive et diye. bu yatıyor ben çalışıyorum, bu oyun oynuyor ben çalışıyorum. nihayetinde ben de sinirden dil çalışmaya falan ara verdim son beş gündür.

özetle tembel insan bataklıktır. okulu kazansın sonuçlar açıklandığı gün anneannesini arayacagim benden bu kadar diye. sırf kadın üzülüyor diye aldım başıma bu belayı. yufka yüreğimi de kıtır kıtır kırıp keçilere yediresim var.