türk dizisi klişeleri

1) aniden tokat adan kadın
2) fakir ama sempatik kız
3) hovarda holding sahibi
4) bu kadar

holding, ama ne iş yaptığı belli değil.

paravan şirket gibi bir şey haline getirdiler holdingleri. sanki iş yapmak için değil de karı kız bulmak için holdingi açmışlar gibi. uzaktan bakınca bilmemne holding, içine girince manitacılık a.ş.

her türk dizisinde yaşanan olayların sorulduğu başlıktır. çatışmada kimsenin vurulmaması, aşk üçgeni.

günümüz dizilerinde sürekli yaşanan durumlardır. şöyle ki; biri bir cümle kurduğunda, diğeri algılamak için en az 10 saniye bakar. telefon konuşmalarının bitiminde asla bye bye denmez, direkt yüze kapatılır.

güzide dizilerimizde sürekli olarak tekrarlanmak suretiyle canımızdan bezdiren sahneler.

- her dizide hastane - mezarlık - karakol üçlemesinin mutlaka bir şekilde yer bulması
- silah, bol bol "kafana sıkarım" cümlesi, şiddet
- son zamanlarda moda olan, aşırı derecede gıcık olduğum "aslan parçası" tamlaması
- vurulanların ölmemesi, birkaç bölüm sonra bir yerlerden çıkıp gelmesi
- karşılıklı aşk yaşayan bir çifti çekemeyip hain planlar peşinde koşan 3. şahıs
- bitmek bilmeyen sezonlar, gerekli sahneler dışında kalan kısımları çıkardığınızda diziyi kuşa döndürecek upuzun, gereksiz harcanmış saatler
- imkânsız aşklar
- sürekli aşk, aşiret ya da mafya temaları işlenmesi, bilim kurgu, korku falan gibi konuları olan dizi çekilmemesi

açıkçası çoğu dizimiz birbirinin kopyası. farklı bir şey gibi başlayanlar da bir süre sonra bir noktada birbirinin aynısı haline geliyor. nasıl beceriyorlar bilmiyorum ama bir şekilde diziyi kalitesizleştirmeyi başarıyorlar. nadiren çıkıyor karşımıza farklı diziler. bence artık "halk bunu istiyor" bahanesinden kurtulup kafayı biraz işletmeleri lazım. hint dizileri gibi olup çıktılar iyice.

- valizler karışması.
- karakterin ikizi.
- sakar ve tripli kadın.
- yakışıklı ve holding sahibi errrkkkek.

- töre
- namus
- intikam.
(bkz: murat soner)

tacizi normalleştirip tacizci erkeği alfa gösterip kadını zavallı , bakıma muhtaç olarak göstermek.

zengin kız fakir oğlan

polisiye dizileri için söyleyebilirim ki :
olay yerine hep çok yakın oluyorlar ve suçlular muhakkak ölü yada diri ele geçiriliyor .

özcan deniz'in sürekli zengin olup iki kadın arasında kalması.

silahlı sahnelerde kurşunun asla bitmemesi, tek bir tabancayla yüzlerce kez ateş edilmesi. ama asıl kötü karaktere sıra gelince kurşunların puf olup uçması.

dakikalarca süren bakışma sahneleri. o bakışmalar gerçekte olsa... neyse demiyorum bir şey.

taksi. baş karakterin taksiye ihtiyacı olduğu anda yoktan var olan, yolcu taşımayan bir taksinin hemen iki adım geride belirmesi. ve adrese asla itiraz etmemesi.

genelde romantik komedi denen salak dizilerde, bir olayı anlatmak ya da yapılan planı seyirciye açıklamak için, karakterin dakikalarca kendi kendine konuşması.

-bir sirri vardir veya bir olay olmustur, anlatmak ister ama bi turlu ya karsi taraf “once ben” diye konusma firsati vermemistir veya sunu da halledeyim, anlaticam diye dusunmustur. tam iste o anlatmadan 2 saniye oncesi bu aciga cikiyor (bir baskasi soyluyor) ve olanlar oluyor.

-köti karakter her zaman bir sırra kulak misafiri oluyor.

uzun uzun hatta upuzun bakışmalar.

birbirlerinden önce nefret edip sonra saçma bir sebepten sevgili rolü yapan tipler. 3-5 bölüme de aşık olurlar.

çocuğun babasının başkası olması. kimin eli kimin cebinde belli olmaması.

tecavüz, hamilelik, dna testi

- fakir - zengin aşkı
- patrona aşık olma
- uzun bakışmalar (sırf bakışmayı kessen dizi 1 saate düşer bazen)
- "doğu dizilerinde": töre, kuma, büyük aile...diye uzayıp giden listedir.

sonunda mutlaka biri birinin eski sevgilisi, biri de başkasının çocuğu çıkar.