türkçe dil bilgisi takıntısı olan ruh hastaları

düzgün türkçe konuşamayan insandan koşar adımlarla uzaklaşıyorum çünkü dil bilgisini kullanamamak eğitim seviyesinin(yalnızca okul anlamında değil) çok güzel bir göstergesi.

ben, ben, ben!
şuralarda baş harfleri büyük yazamadığımda bile rahatsız oluyorum.

türkçe gibi bir dilin korunması gerektiği kanaatindeyim. dil de kurallarıyla korunur.

bunun neresi ruh hastalığı? dil dediğin kurallarıyla var olur ve onlar sayesinde korunur...
düzgün cümle kurabilen insanlarla muhabbet etmenin tadı da bir başkadır zaten bunu yapabilmenin önemli kurallarından biri de dil bilgisine hakim olmaktır...
klasik örnektir belki ama de bağlacını bile yanlış kullanabilen bir insan ister istemez gözüme batıyor, düzeltmek istiyorum; düzeltemeyince içime oturuyor, düzeltince ayıp oluyor...

baslik yanlis acilmis. gramer anlaminda kullanilan `dilbilgisi` kelimesi bitisik yazilmalidir. "dil bilgisi" olarak ayri yazildiginda kisinin dil hakkinda sahip olduğu bilgi anlamina gelir. ama burada kastedilen gramerdir.

bazi gerizekalilar eski koye yeni adet getiriyorlar. tek tek isim vererek rencide etmek istemiyorum onlari ama, son otuz senede dilin icine edildi. yirmi sene sonra turkce kalmayacak.

dilini dogru yazamayacak kadar cahil adamdan bir bok olmaz. o kisinin ne kendine ne etrafina faydasi dokunur. dilin dogru kullanimi, o kisinin egitimi ve gorgusu hakkinda fikir verir. bunu takinti olarak gormek en iyimser manada cehalet, en hakiki manada da geri zekaliliktir. `ben geri zekaliyim. yazmayi bilmiyorum` demiyor da, `bunu neden takinti haline getiriyorsunuz?` diyor.

geri zekali.

dili, güzel kullanmak ruh hastalığı olmuş ve ben, bir ruh hastasıymışım.

bildiğim dilleri (ingilizce ve türkçe) doğru kullanmaya özen gösteririm. geyik yapıyorsam işler değiş(ebil)ir... o zaman da yaptığım yanlışların kasıtlı olduğu belli olur.

asla bir "gramer nazisi" değilim ama. akademik bir ortamda değilsem, karşımdakini anlamam yeterlidir.

ayrıca, birilerine örnek olmak, onları düzeltmekten daha efektiftir diye düşünüyorum. gerekmedikçe kimsenin dilbilgisi kullanımına karışmam.

belki ilginç gelebilir ama biri benim yanlışımı düzelttiğinde bundan memnun olurum, saygısızca yapılmamışsa bu. bunun öğrenmek için olumlu bir tutum olduğuna inanıyorum.

bugün de anadilimizi önemsediğimiz için ruh hastası olduk çok şükür.
böyle ruh hastalığı dostlar başına, eyvallah.
bazen yazarken otomatik düzeltmelere maruz kalıp yazım hataları yapmış olduğumu fark edemiyorum. boş kaldıkça eski yazdıklarımı gözden geçiriyorum.
kusurlarım olabilir ama anadilime önem vermenin hastalıklı değil aksine çok sağlıklı bir ruhun tezahürü olduğunu düşünüyorum.

benimdir.

özellikle kendisini milliyetçi olarak tanımlayan birinin imla hatasını görürsem gözüm döner. e milliyetçisin, türkçüsün. dilini neden hatalı kullanıyorsun güzel kardeşim benim? biz vatan haini solcular dil bilgisine hakim iken, sen niye değilsin?

ulan sozlugun alayi ruh hastasi ama bizim hedefimiz dil bilgisi takintisi olanlar mi?

3 bilemedin 5 saglam psikolojisi olan cikar koca sozlukten.

gönüllü öğretmen demek daha doğru. yanlışta ısrar eden sensin ruh hastası.

anlasilamayan iliskilendirme.

bana gore dil bilgisi takintisi ruh hastaligi degildir. bence her gun kullandigi dili dogru durust bilmeyen, ozen gostermeyen bir insandan cok fazla bir sey beklememek gerekir. yani dilini bile dogru durust bilmeyip ozen gostermeyen insan hangi konuda derin bilgi sahibi olacak da neye ozen gosterecek ki.
tabi kimseden sifir hata beklemiyoruz, herkesin hatalari mutlaka olur.

sözlükteayrıyazılmasıgereken-de-dayıyanlışyazanlarınüzerinekabusgibiçökerleronundışındaboşzsmanlarındaatomparçalarveyasoğukfüzyonyeknolisinigeliştirirlernokta.

dili doğru kullanmak için çabalayan insanları hasta olarak yaftalayan başlıktır. dil, bir kurallar bütünüdür ve buna uyulduğu takdirde düzgün kullanılmış olur. neden bu kurallara uymayı, bu konuda hassasiyet göstermeyi bir ruh hastalığı olarak görüyorsunuz ki? üstelik dilin düzgün kullanımı bana kalırsa bir vatandaşlık görevidir. ne yapalım güzel dilimizin eroszyona uğramasına seyirci mi kalalım?

ruh sağlıkları için sözlüklerde yazmamaları gerekir çünkü sözlükteki tüm cümleler küçük harfle başlamaktadır.

ruh hastası demek yanlış olur fakat takıntı dediğin de iyi değil konu her ne olursa olsun.

john wick 4’de bir cümle geçiyor. bir şeyi nasıl yapıyorsan her şeyi öyle yaparsın .

bazı insanlar detaycıdır. bunun da konuya göre değişmesi söz konusu değildir. siz aman canım de ayrı olsa ne olmasa ne dersiniz ama o içten içe acı çeker bilmezsiniz.

ruh hastası değilim.

ana dilimi en doğru şekilde yazıp konuşmaya çalışmak beni ruh hastası yapmaz.

(bkz: patagonyalı)

ben de o ruh hastası olmak isterdim ben de ben de
hep yanlış mı yazıyorum stresi olmadan de da ları çıkarıp geri katıp okumadan bir şeyler yazmak isterdim. sürekli bir şey yazarke tdk ye gidip gelmekten yoruldum.
ama olmuyor unutuyorum napalım kendimizi mi atalım?
gerçi beni bu hala o ruh hastaları getirdi yoksa ben konuştuğum gibi yazıp geçerdim ama
en azından burda türkçe hocam yok kimse beni azarlamıyor.