umay umay

seçilmiş insanlar vardır şu hayatın her devrinde. bir şeyleri, birilerine aktarmak için ilham gönderilen. bu bir şeyler, her şey olabilir.

benim nazarımda da kendisi seçilmiş insanlardan biridir.

öyle bir 'düşmedim daha' deyişi vardır ki, düşersin.

"düşmedim daha" zor günlerimde ilham kaynağım olmuştur, önce umay umay kayboldu piyasadan sonra ben düştüğüm yerden kalkmayı öğrendim...

90'larda türkçe-pop şarkıcısıdır.

düşmedim daha
hareket vakti
her dinlememde aynı etki. yeni nesil çok şanssız bu konuda.

mete özgencil'li düşmedim daha klibi dönemi itibari ile son derece başarılı olmakla beraber, şarkı da ayrı bir şahanedir.

hareket vakti dünya durdukça dinlenecek.

.

(bkz: kırılmış bilek gibi bakar gözlerin)

bereket tanrıçasıdır.

zihninin efsunlu sözleri parmaklarından kağıda dökülürken adeta bir tango edasıyla süzülür harfler. sonra dansın tutkusu dile gelir, ses olur, söz olur. kimilerinin düşünde bilinenden farklıdır, bilinmeyene gebe.

(bkz: bütün güzel çocuklar şüpheli)

tahminen gelecekte kızımın adı

muazzam bir kadındır.

" kızıyordum, artık kızmıyorum. bir şey oldu epey önce, kimsenin beni öldüremeyeceğini fark ettim.
affedilmeyecek ihanetlere tanık oldum. affetmeyeceğim.
affetmenin, ne büyük uyum isteği ve palavra olduğunu fark ettim.
çok uyumsuzmuşum. azıcık uyayım diye, ne fedakarlıklar yaptım.
geçmiş olsun, affedemiyorum, etmeyeceğim de.
korku kendi cehenneminde debelensin, benim cehennemim başka."

feminizm-delilik ilişkisine dair çarpıcı bir örnek.

1994 yılında çıkardığı hareket vakti adlı parçası güzeldir.

umay gedikoğlu
türk yazar ve pop rock sanatçısı.
1990 yılında eray artan ve melih rona ile bir araya gelmiş “leprechaun” grubuyla ilk müzik ziyafetini bizlere yaşatmıştır.
ancak şiddetle "düşmedim daha " isimli eseri onun yorumu ile dinleyin derim.

insan bir pinpon topuna, bir parça jelatine, taş zemini örten kilime, vaatlere, yalanlara, iç çekişlerine inanabilir. ve bir insan bunlar için, belki sadece biri için ölebilir…

kabul etmiyorum!!! orada oluşunun hiç bir mantıklı sebebi yok. alışamadıkça çubuk kraker yiyorum. rüyalarımızdaki dünyada yaşasaydık, burası özlediğim sokaklar derdim. belki o zaman düşleri gerçek yapabilirdik..

kendisi özellikle lise yıllarımda kitaplarının tamamını okuduğum ve başarılı bulduğum birisidir. ancak geçen gün bir kitabını aldım elime okuduğumda cümleler inanılmaz karışık geldi yaşlandığımı hissettim. orhan veli şiirlerini okumayı çok severim sanırım açıklığa ve anlaşılırlığa çok alıştım son zamanlarda.umay umay'ın yazıları bana çok gürültülü geldi. ama halen severim, çok başarılı oynuyor sözcüklerle. sermiyan midyat'ın hükümet kadın'da "nasıl da kelimeleri raks ettirdim" repliğini umay umay'ın söylemesi gerektiği kanaatindeyim.

müthiş bir insan. her şeyiyle müthiş.

geçtiğimiz aylarda bir kitabından bir kesit paylaşıp onu etiketleyince çok kısa bir sohbet etme şansımız oldu, nasıl bu kadar tatlı olabilirsin be kadın bal mısın sen?

dünya çok küçük ve ilginç ilişkiler yumağı gibi. potansiyel olarak gelmiş geçmiş en yetenekli türk oyunculardan birisi olan çocukluğumun efsane ismi arif kocabıyık'ın bir youtube röportajını izliyordum. arif ve osman denizci ( trabzonspor efsanesi ali kemal'in kardeşi) rizespor forması giyiyorlar. ligde de durumları fena değil. fenerbahçe başkanı ali şen ikisini de fenerbahçe'ye kazandırmak istiyor. tarih 1982 veya 83. arif, o sıralar osman ile çok iyi arkadaş ve ikisi de bekar. ancak osman kendi memleketlisi bir kızla flört ediyor. bir gün osman arif'ten evinin anahtarını istiyor. arif, bak yaramaz bir iş yapıp başımı belaya sokma diyor. osman ise sadece kahve içeceklerini söylüyor. hakikaten fazla süre geçmeden osman anahtarı arif'e getiriyor.

aradan bir kaç gün geçince, polis idmana geliyor ve her ikisini de götürüyor. kızın babası şikayette bulunmuş ve birisi yaşı küçük kızı alıkoymak diğeri ise zinaya aracılık etmekle suçlanıyor. şaka gibi bir durum ama haftalar geçiyor ve hapisten çıkamıyorlar. içeridekilere de ne suçtan orada oldukları sızdırılmıyor ki bir zarar görmesinler. fenerbahçe başkanı ali şen, uzun uğraşlardan sonra ikisi de çıkarttırmayı başarıyor. kızın babası şikayetini geri çekmeye ikna ediliyor. osman, kızla evlenecek ve o zamanki kanunlara göre en az 5 sene evli kalmaları gerekiyor. gerçekten de osman denizci ile kız evleniyorlar ama 5 sene sonra boşanma gerçekleşiyor.

kızın adı tahmin edeceğiniz üzere umay, yani 90'lardaki sahne adıyla umay umay.

bazı isimler sadece bir kimlik değildir, bir isyanın, bir kırılmanın, bir yangının adıdır. umay umay, işte tam da bu yangının ortasında, kül olmaktan korkmadan yazan bir kadın bana göre..

ruhu keskin, cümleleri bıçak sırtı…

olmaz hiç bir yere..

şarkılarının yanı sıra kaleme aldığı kitaplarda şarkıları gibi bazen isyan dolu, bazen bir serzeniş bazen de iç hesaplaşma tadındadır..
ruhunun çıkmazlarında dolaştığı her satır aslında kendini en iyi ifade edebildiği ve kendini mecazi olsa da astığı yerdir..

orospu kırmızı (2002)
rüya duvarları (2003)
sokaklar uyudu artık öpüşebiliriz (2006)
aradığınız aşka ulaşılamıyor(2013)
cevapsız çağrı (2014)
gitme, kal bugün (2018)


"kendimi bildim bileli bir yerlere ait olmamanın sancısını çektim.
bir yere kök salmak, bir isme sahip olmak, bir kimlikle anılmak…
bana hep fazlalık gibi geldi.
çünkü bazı kadınlar vardır; ne bir adrese sığar, ne bir adamın ellerine.
onlar, gittikleri her yerde eksik, kaldıkları her yerde fazladırlar." *

ve en sevdiğim, en çok sevdiğim...