yalnızlık hissi

kalabalıkların içinde bile hissettirir.

üşütür insanı. başını yaslayacak bir omuz bulamayınca.

üstteki yazara ithafen bütün hipotermiler üşümeyle başlar.

etrafımda ruh emici, saçma sapan konuşan ve davranan bir sürü insan olacağına, yalnız olmayı tercih ederim.

ve ne yazık ki çok üzgünüm, her yeni gelen nesil bir öncekinden daha sapıtık, daha saçma sapan, daha berbat diyeceğimi sandınız değil mi? hayır maalesef arkadaşlar, z kuşağı bence y kuşağının sonuna doğru dünyaya gelmiş bireylerden insanlık açısından daha iyi olabiliyor, en azından insanı ruhsal açıdan daha az yoruyorlar.