yazarların aldıkları en unutulmaz mesaj

jolly tur bünyesinde otel rehberliği yaptığım zamanlarda erkek bir misafirin, 'otele geldiğin zaman odaya gelir misin?' mesajıyla irkilmem ve akabinde 'yanlış anlamayın odada tahta kurdu var göstermek istiyorum otelden şikayetçi olacağım' mesajıyla rahatlama seansımın başlaması. daha sonra odaya çıkma kısmını atlayıp fotoğraf istemiştim.

devlet mesaj yolu ile 10 lira istemişti. bunu kolay kolay unutacağımı sanmıyorum.

üniversitede benim soyadımla facebook hesabı açan çocuğun bana mesaj atıp açılmasını unutamıyorum. ve tüm akrabalarımı da eklemesii

almamışımdır, atmışımdır hep. düşünsene, ''saçların baharın kokusu, gözlerin unutturur yıldızları, sînen bir kaçış, bir ölüm uykusu, gülümsemenle bir güneş doğar yüreğime, her bir damla gözyaşınla karanlıklar çöker ruhuma, ellerini beklerim bir uçurumun dibinde, sonsuzluğa gitmeden önce,'' gibi bir serenad çekiyorsam, evet, ben hep atan olmuşumdur.

--! spoiler !--

sen yürüyen ve konuşan bir g.tsün.

--! spoiler !--

gel ve gör demişti. ondan sonra gittim gördüm.

-kendi kendime bu kız bana bakar mı dedim.

+bu kız hiç öyle birşeye bakmadı bu güne kadar.


abartısız 2 gün sırıttım bu mesajdan sonra. bak gene aklıma geldi yine sırıttım.

haklı çıktın,kimsem kalmadı,meğer hiç olmamışlar.
sen fırtınalarımın içindeki güvenli tek limanmışsın,sana sığınabilirmiyim,lütfen...

babamın ölmeden önceki attığı o mesaj.

annemden aldığım "seni özledim." mesajı. duygusuz komando sürüsü olan ailemden gördüğüm en sıcak hareketti sanırım.

“hani filmlerde,masallarda asil kan, asil soy derler ya prens ve prenseslere
sen iste o prensessin
seni her gördüğümde aklıma gelen tek şey”

evlenmekten vazgeçtiğini söyleyerek; 2,5 yıllık ilişkiyi sonlandıran eski sevgilinin 6 ay sonrası attığı mesaj:

"neler yapıyorsun zelika ya? görüşemedik uzun zamandır. bu ayrılık süreci ikimiz için de zor oldu. arada çay kahve içerek ya da paylaşımlar yaparak bu süreci daha kolay atlatabiliriz... ne diyorsun?"

gereken cevap verildi verilmesine de, bu mesaj benim canımı çok acıttı.

''farkında değilsin belki ama,
sen üzülmeyi seviyorsun.'' demişti eski birisi.

pozitif aliminyum pozitif.

unutamam, zordu..

bir fotoğraf ve hemen altında "seni bekliyoruz" mucks yazandı.

iz bırakmıyorlar ki azizim, hepsi unutuldu.

babası vefat etmiş olan bir stajyerim babalar gününde mesaj atıp babalar günümü kutlamıştı. başlığı görünce mesajı hala sakladığımı fark edip hüzünle karışık mutlu hissettim kendimi.

"öğretmenim biliyorum baba değilsiniz ama siz bana hem anne hem baba oldunuz, kol kanat gerdiniz. hakkınızı ödeyemem babalar gününüz kutlu olsun."

hayatımda belki de ilk ve son kez babalar günüm kutlandı ancak ben bu mesajla gördüm ki baba olmak için erkek olmaya da, evlenip çocuk yapmaya da gerek yokmuş. bazen hem anne hem baba olmak için biyolojik süreçlerden çok daha fazlası gerekebilirmiş. bu vesileyle çocuğu olan olmayan ama yeri geldiğinde anne-babalık yapan herkesin gününü kutlarım.

sevdiğim kişiden aldığım, "evleniyorum" mesajı.

çünkü sen bir ömre bedelsin.

civciv eve getirdiğin midillinin çalıntı olduğunu söylüyor polis. nerdesin?

telefonu aç. çabuk!

civciv polisler midilliyi alıp götürdü, neden midilliye pırpırlı etek giydirdiniz diye sordular, cevap veremedim. midillinin tırnaklarına sen mi bu kırmızı boyaları sürdün diye sordular bi de. allah'ım çıldıracağım. eşim ruh hastası, hayvanı giydirip boyuyor dedim, hadi oradan dediler. seni içerde çok yaşatmazlar dediler. çok ciddi tehdit altındayım, gelip ojeyi süren benim demeni bekliyorum. acele et.

neredesin, lütfen telefonu aç!!!

mahalleli evi bastı, kapıyı kırmaya çalışıyorlar. sapık dışarı çık diye bağırıyorlar. ne olur gelip bu yanlış anlamayı düzelt civciv. sana yalvarıyorum. gel artık. gel.