yazarların hayattaki şansı

öyle acayip ve çok da önemli olmayan yerlerde tükettim ki, gerçekten gerektiğinde benden yana olmayacağını düşündüğüm şey.

lütfen bitmemiş ol,
sen bana lazımsın.

ilk defa sözlükten hatun düşürdüm sandım
o da erkek ve evli çıktı gkfk

canım babamdır. allah başımdan eksik etmesin. cok tartışsak da, bazen aglatsa da onsuz bir hayat düşünemiyorum.

öküz çarptı ölmedim, boğazıma örtü dolandı ölmedim, bileğimi plastik kelepçe sıktı ölmedim*, başımın üzerine betona düştüm ölmedim, kafamı zıplarken tavana vurdum ölmedim, yüksek bir ağaçtan düştüm ölmedim.

teşekkürler allah'ım. ateist olmama rağmen beni çok seviyorsun.

çok sevdiğim bir dostumun sözü ile bu durumu özetleyebilirim,

“afrikada mızrak düşse gelir bizim g*te girer”

çok şükür aç değilim açıkta değilim daha da önemlisi kendime ve sevdiklerime yetebiliyorum. bunu nimet sayarım.

elbette ömrümü törpüleyen çok şeyler yaşadım, gördüm ama bu mevcut durumumu topyekün şanssız olarak tanımlamak için yeterli değil.

kötü şeyler olduğu kadar iyi şeyler de oluyor. bu şartlar altında kader bana küsmüş dersem biraz nankörlük etmiş olurum.

tanrının az verip aratmadığı çok verip kudurtmadığı kullarından birisiyim. şans mı? ona inanmam ben çabaya dayalı nasibe inanırım.

frp zarları ile deniyoruz her defasında..

* *

babamdır.