yazarların iyi ki okudum dediği kitaplar

tüm ahmet ümit kitapları.

hayvan çiftliği.
gregor samsa.
körlük.

bir kadın düşmanı
kendine ait bir oda
gurur ve önyargı
sefiller
*

bu soru zor oldu ama aklıma gelenleri bir yazayım
*fahrenheit 1453
*körlük
*masumiyet müzesi
*bir son duygusu
*ıvan ilyic'in ölümü
*siddhartha
*karamazov kardeşler
*anna kareninna
*kitap hırsızı
*oblomov
*martın eden
*kardeşimin hikayesi
*serenad
*tutunamayanlar
*kardeşini doğurmak
...
liste uzar gider

nietzsche ağladığında
sarışın vampir
yeraltından notlar -insancıklar (iki kalın kitap bekliyor daha.)
sol ayağım
dönüşüm- dava -babaya mektup
şeker portakalı (serinin diğer kitabı -deli fişek- ilkinin üstüne çıkamamıştı.)
vahşetin çağrısı /martin eden/ meksikalı
doğu ekspresinde cinayet
48 saat
sevme sanatı (mutlu olma sanatı, insanın anlam arayışı var daha ama okumadım.)
hayvan çiftliği...
en beğendiklerim 100-150' bulabilir ve belki aşar ama ilk aklıma gelenler bunlar oldu. en çok sevdiğim 5 tane içinde yer alan 3 kitap yazdıklarımın içinde...

huzursuzluğun kitabı - pessoa
varoluşsal sancılar çektiriyor, bolca düşünme imkanı veriyor. depresif zamanda okumayın aman diyeyim. ben o hatayı yaptım. belki üzerimdeki etkisinin bu kadar büyük olmasının sebebi budur. hala dönüp dönüp herhangi bir sayfasını açıp okuyorum.

ve tabi ki karamazov kardeşler - dostoyevski
dostoyevski, hayatı boyunca kafa yorduğu ne kadar konu varsa bu romanda masaya yatırıyor. çok farklı karakterlere sahip üç kardeş üzerinden bu konuları ele alıyor. bir nevi kendisiyle tartışıyor aslında roman boyunca. okuyalı uzun zaman oldu. en kısa zamanda tekrar okuyacağım.

ilk okuduğum kitaplardan biri robinson crusoe idi. hala okuduğunda bu kitap beni ele geçirir.

fareler ve insanlar

veronika ölmek istiyor

bana mikrofon uzatıldı yani şimdi.
valla o kitapların hiçbirini koluma takıp bir kahve içmeye gitmedim.
yoksa yaptım mı ? acaba ne amaçla yaptım ?
var evet bir iki tane. burada yazamam.
galiba kitaplar konusunda bu derece kapsayıcı bir dünyam olmadı hiç.
at avrat kitap...
kapsayıcı birinin beni takdir etmesini beklemiyorum.
ben takdir ediyor muyum ? bence onun okuduğu kitap dahi değil.

son zamanlarda bu ikisini çok beğendim;

(bkz: cennetin doğusu)
(bkz: yalnızız)

tüm klasikler..

benim üzümlü kekim, bir tanem, şeker portakalı'm..

zeze'nin dünyası ile kendime mükemmel bir ayna tutmuştum. onun o duyguları ve hareketleriyle bir kitap okuyor gibi değil de sanki yanımda bir çocuk büyüyor ve benimle arkadaşlık ediyor gibi hissetmiştim. sonraki kitaplarını da öneririm.
güneşi uyandıralım, ikinci kitabıdır ve ilk kitap kadar değerlidir benim için. ama üçüncü kitap olan delifişek beni çok tatmin etmemişti.*

amat ve tiamat

bunlar yalnızca denizde ve denizaltında geçen olağanüstü öğelerle süslü öyküler değil, insanın kendini ve dünyayı anlamasına yardımcı olan eşsiz benzersiz fikir yazıları.

keyifle okuyun.