yazarların romantiklik seviyesi

bana yetiyor.

“yok bu şehr içre senin vasfettiğin dilber
bir peri suret görünmüş bir hayal olmuş sana”
demiş şair nedim...
her devrimci biraz romantiktir. yoksa kim ölüme giderken rodrigo'nun gitar konçertosunu dinlemek ister ki?

-bana romantik bir şey yap da uyuyayım.
-he tm. bir dk.

karadayı menemen sahnesi.

-bu mu?
-evet aşırı romantik işte, mükemmel.

*

abi aşırı romantik sahne değil mi yav.

belki de sıfır. ama hayatı paylaşmaya inancım var.
aynı evde tamamen farklı meşguliyetlerle var olabilmeye ve birbirine batmamaya inancım var.
bu sanki gözlemcini seçmek gibi. varlığına şahitlik edecek kişiyi seçmek gibi.
kafan karıştığında destek almak, sevildiğini bilmek ve birbirine destek olmak gibi.
ben galiba bunun dışında ne laf olsun beri gelsinlere, ne görev gibi birlikte zaman geçirmeklere, ne de romantizm adı altında zoraki bakışmalara inanıyorum. ben bir anlık, içten ve tanıdık ve tanıdık olduğu için muhteşem bakışları/bakışmaları seviyorum.
ben birinin varlığı için minnet duymayı seviyorum. diken üstünde olmayı değil.