yarın bir gün server parası için bize gelmede naparsan yap dediğim durum. vermem yani onu söylim.

babama deri ceket almıştım. hiç acımadı gitti raftaki en pahalisini seçti ve döndü 'nasılmış yavrum, bu daha başlangıç' dedi. feda olsun atama.

patatesli börek.

olur olmaz zamanda insanın üzerine çullanan.

zor.

kendini tanımak... şaka değil gerçekten kendini tanımak isteyenler evlensin. o geçmişte üzerini örttüğünüz duygularınız öyle bir ortaya çıkıyor ki.. o travmaları size tekrar tekrar yaşatacak kişiyle evleniyorsunuz. bu çok zorlu bir şey aslında ama katran karası hüzünlerinizi sulandıra sulandıra azaltmaya başlıyorsunuz.. aslında bilinçaltındaki kendinizle evlenmiş oluyorsunuz.. yani size ayna oluyor, o yüzden eğer çok travmatik anılarınız varsa öncelikle onları çözmeniz, sonrasında evlenmeniz tavsiye olunur.. yoksa yağmurdan kaçarken doluya tutulursunuz...

aşk nedir.

her ne şekilde söylediyse söylesin iticidir.

maaş konuşulmaz yahu. son anda bilmen gereken şeydir bence, o da yani bir hayat kuracaksın sonuçta bu yükü paylaşmak için, ayağını yorganına göre uzatmak için bilirsin.

maaş soran, maaşını söyleyen, para konuşan, şöyle aldım, böyle verdim diye muhabbetini yapan her türlü insan itici gözümde.

jean christophe grange tarafından yazılan ve ilk baskısı 17 eylül 1994'te yapılan polisiye-gerilim türündeki roman.
göçmen kuşlardır leylekler. her bahar avrupa'ya gelir, yaz sonunda tekrar afrikaya doğru yola çıkarlar. ama bu yıl geri dönmeyecekler... louis antioche'un kayıp leyleklerin sırrını çözmek için çıktığı yolculuk kısa sürede kabusa dönüşür. parçalanmış cesetler, nereden çıktığı belli olmayan katiller... arayışı onu, bulgaristan'daki çingene mahallelerinden işgal altındaki toprakların güneşte kavrulan kibutzlarına, orta afrika cumhuriyeti'nin balta girmemiş ormanlarından kalküta'nın arka sokaklarına kadar götürecektir.

grange'in yine senaryolaştırılıp ve yine kötü bir şekilde filmi çekilen romanı. öncelikle belirtmeliyim kitap şaşırtıcı finali ile ters köşe yapmayı başarıyor. benim özellikle bu kitap ile ilgimi çeken, mekanların ve anlatılan yerlerin ustalıkla tasvir edilebilmesiydi. sonradan araştırınca öğrendimki grange, kitapları yazmadan önce kitapta adı geçecek olan ülkelere küçük seyahatler gerçekleştiriyormuş. kurtlar imparatorluğu kitabı için bir süre istanbulda zaman geçirmiş.

pandeminin varlığına şükrettiren durumdur. 1 yıldan fazla oldu, evdeyiz. düşelim onu lütfen.
köprünün uzaması büyük avantaj.
mesela akp yap-satçı zihniyetle bu köprüyü kontrol ediyor olsaydı, aman tanrım !
köprü geçiş ücretini abdestsiz günlerle çarpıp bir de üzerine trt vergisi, elektrik vergisi, çöp vergisi ve hatta duş alırken kullandığımız su ile abdest almamanın vergisini bile eklerdi.
köprünün uzunluğunu dert etmeyelim, yol boyunca aşağıda bulunan ve bizden hunharca vergi alanlara uzun uzun el sallayabileceğiz.
sözlük formatı ve kurallarıda olmayacak, istediğimiz gibi sövüp sayarız, uzun yol boyunca.*

ilişkisinin başladığı tarihi biosuna yazan ve sonuna kilit, sonsuzluk sembolü vb. koyan tiplemelerdir. genel olarak iki ay içerisinde kaldırılır.
bunların bir üst modeli ise ortak hesap açmaktır. uzak durunuz..

(bkz: sectumsempra) düşmanı uzak mesafeden kılıç gibi kesmeye yarar.

meyve yiyebiliyorsam zenginimdir. erik 15 lira, çilek desen 10-20 lira.

doğal güzellikleri, zengin akarsu kaynakları, endemik bitki örtüsü ve nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan yabani hayvan çeşitliliği ile öne çıkan doğu anadolu kenti.

ikisi ayrı şeyler. işgal (occupation) geçici olarak bölgede kontrolü ele almak, fetih (conquest) bölgeyi kendi yönetim sistemine dahil etmek oluyor. işgal ettiğiniz bölgeyi kendi sisteminize resmen dahil etmek içinse ilhak (annex) etmeniz gerek. örneklerle açıklayalım:
yunanistan dünya savaşı sonrası izmir'i işgal etti. ama izmir yunanistan'ın olmadı. işgal komutanlığı yönetime el koydu. şehirdeki türkler ne yaptı? bu işgalin ilhakla sonuçlanacağını düşünerek redd-i ilhak cemiyetini kurdu. çünkü ilhak edilse izmir yunanistan'ın toprağı olacaktı. aynı durum istanbul'un işgali için de geçerli. uluslararası işgal güçleri şehre el koydu ama uluslararası bir güç istanbul'u almış olmadı. anlaşmalar sonucu bir ülkeye verilip verilmeyeceği veya uluslararası bir bölge olup olmayacağı kararlaştırılacaktı, avrupa'daki free city mantığı gibi yani.
diğer yandan özellikle batıda "istanbul'un işgali" deniyor. o da işgal değil. ikinci mehmed şehri kendi devlet aygıtına kattı, imar yaptı, iskan yaptı, sonunda şehri başkenti yaptı. işgal altında olan bir yeri başkent yapamazsınız.

kitap falan okumuyorsunuz bari europa universalis oynayın da öğrenin. anlaşmayla aldığınız toprak bile core province yapmadan tam anlamıyla sizin olmaz.

şimdi'ki aklım olsa kesınlıkle bedelli yapardım kimin ne dediğide umrumda olmazdı.

dünya literatürüne geçecek bir yönetim biçimiyle karşı karşıyayız. sayılar havada uçuşuyor, at yalanı seveyim inananı diyeceğim, ama kazın ayağı öyle değil. alıcısı var ki aynı yoldan yürümeye devam ediyorlar. o zaman bu yeni yönetim biçimine bir ad vermek şart oldu.
numerokrasi yani sayılarla yönetim.

en azından bu şerefsiz dünyaya güzel bir şeyler bırakacak olan ressamdır. zaten zenginler dışında hepimiz fakir hale geldik, boyan olduğu/bulduğun sürece koy alüminyumuna!(bkz: sısısısı)

karşı cins anlamında düşünecek olursam benim için ilk tercih bir kafe olmazdı. yürünebilecek, gezilebilecek, sürekli göz teması kurmak zorunda bırakmayacak, geçilen yerlerden de konuya dahil edilebilecek unsurların olduğu, yerine göre oturmaya imkan tanıyacak, bir yer olurdu. bu şekilde tarafların kendini daha iyi ifade edebileceğini düşünüyorum.
t: buluşulacak kişiye göre değişebilir sorunsal.

yoldaş.