konuşma, davranış, hal ve hareketleri, yaşının gerektirdiğinden üstün olan, bu yönüyle büyüklere benzeyen çocuk.

bugünün karikatürü canım, bir taneciğim robnaja'ya gelsin. kendisiyle kısacık bir sohbetten sonra ona vuruldum efendim. bendeki yerini anlatmaya cümlelerim yetmez belki ama yine de birkaç şey söylemek istiyorum.
bu kadın dünyaya yaşam koçu ya da psikolog falan olmaya gelmiş de yanlışlıkla benim meslektaşım olmuş sanki. yahu bir insan her koşulda nasıl bu kadar yakın hissettirir kendine, "bak şimdi her şey güzel olacak, bunu böyle yapalım, her şey yolunda gidecek, bir de böyle dene istersen, bak bunu ben denedim güzel sonuç aldım, sana da öneririm" cümleleriyle hep mi yüreklendirir?
öyle güzel bir kalbi var ki her konuştuğumda sırıtarak bakıyorum ekrana, siz bir de sesini duyun!*
canım robnaja bana karşı tıpkı bu karikatürde olduğu gibi gösterdiğin sonsuz sabır, yüreklendirme ve mutluluk seansları için sana çok teşekkür ederim, iyi ki varsın!!

zeki müren gerçekten sanat güneşiymiş, ölümünün üzerinden geçen 25 yıla rağmen, hala onun üzerinden prim kasmaya çalışan embesilleri bizlere tüm açıklığıyla gösterebiliyor.

bir lafımda buradan özdemir erdoğan denen enayi dümbeleğine; amcacım, g***nün kılları pişmaniye olmuş aliminyum, bir ayağın çukurda toprak seni çağırıyor, ne uğraşıyorsun lan ölmüş adamla değişik!*

“tam otuz yıldır saatim işlemiş, ben durmuşum;
gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum…”

necip fazıl kısakürek şiiri.

bir yakınınızı kaybettiğinizde neye inanırsanız inanın gelip hayatınızın merkezine konuyu geyik moddan ele alamayacağınız kadar ciddi bir ağırlıkla oturan soru.
adına yas falan diyorlar. tedavisi görülüyor, bir şey.
bilgi.

küçükken amerikan fimleri izlediğimizde cia ile alakalı bir şey söylendiğinde bunu hep "siyahi" diye anlardım. ajanlar da siyahi olunca mantıklı gelirdi, "sadece zencilerin girebildiği bir teşkilat bu" diye düşünürdüm. arada beyaz ajanlar falan olunca "bu adam nasıl girebilmiş bu teşkilata?" diye düşünürdüm. 'siyahi'de çalışan beyaz bir ajanı aklım almazdı bir türlü.

duyuluyormuş gibi yapılır ama içerden ne fırtınalar kopar.

yaratıcı tarafından önceden belirlenmiş olduğuna inanılan yaşamın sona ereceği nokta.
(bkz: game over)

“ ben eskimeyen tek güzelliği sen de gördüm. sözleri ile aşkı anlatan, aşığa yazılan en güzel ümit yaşar oğuzcan şiiri.

“güzel olan
her günü seninle tekrar tekrar yaşamak
erimek yarını olmayan zamanlarda
durdurmak bir yerde bütün saatleri
bütün kuralları kırıp parçalamak
sonra varmak o yerlere
mevsimlere dur demek
kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara
güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak
sonra doldurmak ay ışığını kadehlere
delicesine içmek
ve unutabilmek her şeyi ansızın
sevmek seni en yücesiyle sevgilerin
birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak
güzel olan
sevmek seni tanrılar gibi
seninle tanrılaşmak...

bir gün bu akan sele dur diyeceğim, göreceksin
ne bu şehir kalacak
ne bu duygusuz sürü
bu korkunç kalabalık
her vapur seni getirecek bana
bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim
kapılar sana açılacak
senin için söylenecek şarkılar
şiirler senin için yazılacak
her evde bir resmin
her meydanda bir heykelin olacak
ve sen kimi gün bir rüzgar gibi
kimi gün denizler gibi, bulutlar gibi
kopup ötelerden, ötelerden
yalnız bana geleceksin
bir gün bu akan sele dur diyeceğim göreceksin.

ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm
sende buldum erişilmez hazları
yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan
duyguların en ölmezini sende duydum
susuzluğum dudaklarında dindi
yalnızlığım ellerinde
çoğu gün unuttum açlığımı
sende doydum...

ilk defa seninle bütünlendim, anlıyor musun
anladım yaşadığımı her nefes alışta
seninle geçtim bütün zamanlardan
seninle var oldum
eridim seninle bir sonsuz çalkanışta.

boynunda bir yer vardır, ben bilirim
ne zaman oradan öpsem,
değişir gözlerinin rengi
yanar dudakların, terler avuçların
dökülür kapkara aydınlık gibi
omuzlarına saçların
gitgide artar kalbinin vuruşları
bir musiki halinde dünyamı doldurur
ansızın bütün sesler kesilir
zaman durur
bir baş dönmesi başlar o en yükseklerde
her gün seninle yeniden var oluruz
eriyip kaybolduğumuz yerde...

sesini duymadığım gün
yaşanmış değil
açan çiçek değil
öten kuş değil
yüzünü görmediğim gün
içimde yıldızlar sönük
güneşler güneş değil
seni sevmediğim gün
seni anmadığım gün
olacak iş değil...

her günüm seninle geçsin
o güneşe en yakın
kimsenin varamayacağı bir dağ başında
uçsuz bucaksız uzak denizlerde
insan ayağı değmemiş ormanlarda
uzaklarda, en uzaklarda
o gemilerin uğramadığı limanlarda
ışığım ol, alınyazım ol benim
vatanım ol, evim ol
yeter ki bir ömür boyu benim ol
her günüm seninle geçsin...“

küçükken tatlı oluyorlar da sonra bozuyorlar. ayrıca çok masraflı ve en önemlisi de ömrünü harcıyorsun yetiştirene kadar. yok yok, yapmayın siz çocuk falan. eşinizle beraber keyfinize bakın. balayına falan gidin mesela.

üç çeşit insan sağlığına zararlıdır,
hiç bir şey bilmeyen cahil insan,
çok şey bilen geveze insan,
çok şey bildiğini sanan ukala insan.

30 yaş üstü yazarlar olgun bir meyve misali sözlüğümüze tat vermektedirler. tamamen z kuşağından oluşan bir sözlük düşünemiyorum, inanılmaz kötü olurdu.

pazartesi sabahı kendimi akışta görmem şoku cem uzan'a hapis şokundan büyüktü bence.
ne kaçışı? işimiz var, laf dalaşına girelim diye mi bekleyecektim?
ne engeli? sadece kendim gibi düşünen insanları okumak istesem burada ne işim var?
ne ayıbı? ayıp konusunu hiç açmasak daha iyi değil mi?
bir şey söylerken tepkiye de hazır olmak gerek.

büyük ozan ali ekber çiçek'in bundan yıllar evvel bir alevi nefesine sığdırdığı filmdir.

on dört bin yıl gezdik pervanelikte
sıdkı ismin duydum divanelikte
içtim şerbetini mestanelikte
kırkların ceminde dara düş oldum

güruh-i naci'ye özümü kattım
adem sıfatında çok geldim gittim
bülbül oldum firdevs bağında öttüm
bir zaman gül için zara düş oldum

ali ekber çok büyük bir ozan, film ise kötü gibi bir filmdir babam afedersin.

benim adım çalıkuşu parçasıyla özdeşleşen bayan kahkaha lakaplı türk sanat müziği sanatçısı.

benim küçük cennetim

antik mısır'ın mumyalama tekniğinde, mumyanın konulduğu sandukanın yüz kısmına ahşaptan bir plaka konularak ölen kişinin portresi çizilir. bizde mezarlıklarda çok yaygın olmasa da ölen kişinin mezar taşının üzerine vesikalık fotoğraf baskısı yapılmasına benzer. bu tekniğin oluşmasında romalılar'ın etkisi vardır. herkese değil, yüksek tabakadan ölenlere yapılır.

bir zed's dead baby ukdesi

fiziksel bir şey olmayıp kalbin acıması suretiyle çekilen sancıdır.hani ağrrı çekerken iki büklüm olursun ya öyle bir hali de var.kimi zaman kursaktaki yumru ona eşlik ederek hayatı dar ederler.

heavy metalin babası olan efsane grup.uzun bir ayrılıktan sonra tekrar birleşip 2013'te yine sağlam bir albüme imza attılar.

muğla’nın milas ilçesinde bir kadın, erkek arkadaşı olduğu iddia edilen kişi tarafından tabancayla vurularak öldürüldü.



haber linki