harika bir eylemdir. özellikle karşınızda saygılı bilgili donanımlı bir insan varsa acayip keyif verir. entelektüel tartışması diye bir kavram vardır ve çok güzeldir. tartışmak kelime olarak insanlara olumsuz gelse de öyle bir durum değildir.

(bkz: sinüzit)
kış aylarının korku filmidir kendisi.

ne güzel çocukluk yaşamışsınız dedirten anılarla dolu hayal kırıklıkları.
ilkokuldaydım babamın kardeş kazığı yiyerek işinin dağıldığı zamanlardı.
aile bütçesine katkı için okulda tenefüslerde şekerleme çikolata tarzı şeyler satıyordum.
derslerim de iyi olduğu için öğretmenlerden ses çıkaran da olmuyordu.
işleri ilerletip elma şekeri de satmaya başlamıştım.
annem de maliyet düşsün diye elma şekerini evde yapmaya karar verdi, yaptı da.
sabah oldu, elma şekerlerini çantama koyup okula gittim.
kış mevsimiydi.
ilk derse girdik tenefüs oldu, elma şekerlerini çıkarmak için çantamı açtım ki elma şekerlerini üzerindeki şıralı katman erimiş çantam defterlerim kitaplarım kullanılamaz hale geldiği görüp ağlamıştım.
evdeki hesap çarşıya uymadı, elma şekerinin maliyetini düşürelim derken eldeki defter kitaplardan da olmuştuk.

kendime soracağım sorudur.

çok güzel insandır, çıksın gelsin beraber gülelim.
yoksa sonra tamamen böyle olacağız.

bir sürü soru sorulabilir tektaş alamayan ve alamadığında şikayet edene . saygı da duyarım verilen cevaplara lakin ortada gerçekten bir sevgi varsa bende cevap tek;
sevmek için yürek,
sürdürmek için emek gerek.
sevgi; ne boğazda, ne mum ışığında yemek yemek.
ne de pahalı bir pırlanta demek.
sevgi; bir lokmada iki mutlu insan demek.
"nazim hikmet "

üzerine düşünüp ilk önce doğrulamaya ihtiyaç duyduğum kelime.
tdk'e tarafından nefret:
1. bir kimsenin kötülüğünü, mutsuzluğunu istemeye yönelik duygu.
2. tiksinme, tiksinti
şeklinde tanımlanmıştır.
bende bıraktığı iz ise çok eskilere dayanmakta. çünkü bu yaşıma dek; beni üzen, kıran birçok insan olmasına rağmen nefret ediyorum dediğim yalnızca bir kişi oldu. henüz lise zamanlarımda tanıdığım bir kız. içimde hiç hoşlanmadığım, varlığından haz etmediğim bir hisse neden oluyordu. bahsetmek ya da yakınında olmak tahammül sınırımın çok dışındaydı üstelik.
sonra büyüdüm. zamanla birilerine bu enerjiyi harcamanın benim için nedenli büyük bir yük olduğunu fark ettim. kalbimi kıran, canımı acıtan insanlara dair hissetiğim his ise ilk baş üzüntü oldu. sonrasında ise yok saymak ya da affetmek. yaşamımdaki izlerine göre değer atfettim böylelikle. yokluk ya da iz oldular zamanla. ama o kızdan sonra bu ağırlığı taşımadım bir daha. onu da geride bıraktım. hatta öyle ki bugün sadece zihnimde beni çok etkileyen bir his ile ilişkilenmiş olmasına rağmen ne adını ne de ona karşı nefret uyandıracak ne yaptığını hatırlamıyorum bir türlü.


güzel pandora gibi bir zamanlar ben de açtım o kutuyu. saçıldı ne kadar kötülük varsa dışarıya. korkup kapattım hızlıca kapağı ama kutunun dibine saklanıp kalmış yusufcuk misali umudu da serbest bıraktım zamanla. ve o gün bugündür nefretin yerine umudu koydum çoğu zaman. başaramadığımda da kapadım gözlerimi ya da çevirdim yönümü başka bir rotaya nazım gibi.



görsel kaynağı

o son 35'liği söylemeyin. cila diye bira da içmeyin. yolluk diye shot da atmayın. sonradan hiç bir şey söylemeyin.

karmaşık bir hâl içindeyken kafamı kaldırıp daha güzel bir karmaşa görmüştüm.

[variam semper dant otia mentem]
ruh başıboş kalınca türlü hayaller kuruyor. *

kurabiye yaptım.
gerçekten yaptım.
çayda var, nerde toplanıyoruz.
mutfağa mı gelirsiniz, salona mı geleyim?

kalkamamak lükstür. zorunda olan mecburen bir şekilde uyanacaktır.

insanların uğruna bölüm okuduğu konuları tanımlama olarak sunan, "her şey dahil" sisteminin mucidi olduğu şüpheleri barındıran über yazar.

insanın aslında bolca risk alarak en çok kendine yapması gerekendir.
soren kierkegaard sevdiği ve evlenme teklif ettiği kızdan, onu mutlu edemeyeceği kanaatiyle evlenmekten vazgeçer.
kalan ömrünü mutsuz geçirir.
ısrarla kendini şaşırtmadan
kendini bilerek
kendi kehanetlerini kendi gerçekleştirerek 42 yaşında ölür.

insan sıfatına haiz olmayan bir canlıyı gördüğüm eziyet videosu,elleri kırılsın. umarım gereği yapılır.

lokantacıyım. esnaf lokantası işletiyorum isteyen olursa net döverim .

geçen biri yanlışlıkla arayıp dur hemen kapatma, sadece sesini duymak için aradım dedi. arayan kişi erkekti, bende adamı bozmamak için sesimi çıkarmadım. güzel konuşuyordu herif, hoşuma gitti. duygularımı okşadı.bir silkeledim kendimi dedim oğlum ne yapıyorsun? sonra en doğal tonumla kardeşim bir yanlışlık oldu galiba dedim. adam da niye önceden söylemedin diye ana bacı sövüp kapattı.

tanım adettendir, çaresizlik ifadesidir.

kesinlikle doğru bir önermedir. kendisini çok severim ama sanatçı yönünü. muhalif yönü ise inanılmaz itici olan birisi.

halk tv gibi kanallara çıkıp, uğur dündar ve yılmaz özdil ile muhalefetin birikimini çöpe atıp, çökmekte olan siyasal islama ise nefes olurlar.

bizim gibi muhaliflere bile itici geliyorsa, karşı tarafın hissettiği duyguları siz düşünün.

chp bu zihniyet yüzüne iktidar olamadı. son yıllarda bunun gibi zihniyet partiden temizlendi ve istanbul, ankara geldi.

şimdi yine aynı zihniyet hortladı. bir susun arkadaş. yemin ediyorum evinize çekilseniz, konuşmasanız, chp en az yüzde 1-2 oy alırken, akp de bir o kadar kaybeder.

ama siz konuştukça tam tersi oluyor.