zaman tüneli

paslanmışım sanırım.

bu özelliğimi cok sevmem ama önsöz yazılarını hep atlarım ben ya. okumak gelmiyor içimden .

alooo
yaptım baba
tamam
0.5 milisaniye.

gûzel bir sehirdir. adami da adam gibi adamdir.
hadi edit cekelim.
bir de yagmurlari çok gûzel olan bir sehirdir bana göre. taaa çocukken gitmistim o zaman. ne gunlerdi be. havasi suyu temiz bir sehir.
bir de gûzel bir goleti vardi bak. balik filan tutmuslardi.
bana göre çok kral bir sehirdir.

jesus* kurtuluş anlamına gelir. herhalde jesus en çok tanınan kurgusal karakterdir.

mehmet agaaaaaa napıyon?
iyiyim kızım oturuyorum sen naptın?
iyi bende ne olsun evdeyim.
iyi bakalım bir yaramazlık var mı paran falan var mı?
var baba param. bir sıkıntı da yok şükür.
sen var diyorsan kesin yoktur gönderiyorum ben :d

bingöl'den tunceliye geçerken elazığ kovancılar ile tunceli arasını otostop ile geçtim. ilk defa tunceliye yolum düşmüştü. mevzunun anılık kısmı ise şu oldu.

aradaki mesafe yaklaşık 75 kilometre ve 3 araç değiştirmek durumunda kaldım. tunceli'nin yerlisi bile tunceliye gitmiyor. yol üzerinde x köye ya da y sapaktan bir yerlere gitti ilk 2 araç. hoş vakit sıkıntım olduğu ve bölgeyi bilmediğim için tamam dedim bende. 3.aracı beklerken yanımda duranlar da abi biz merkeze gitmiyoruz şuraya kadar gideceksen götürelim dediler.

vayy bir kadın cizeceksin onun gibi bırakıp gitmeyecek diye espri girisimi olmamış.
aksam ben de cizimlerimi paylasacagim
kare, ucgen falan ciziminde harikayim.

keyifli olduğum bir gündü, bir avm'de oturmuş afiyetle waffle yemeyi düşünüyordum. tam da yürüyen merdivenlerin altındaki geniş alan içerisindeydi mekan. boş sayılırdı. 3-5 insan vardı hepi topu. mekanın sahibi olan adam siparişimi vermemden birkaç dakika sonra yanıma geldi ve bulunduğum masadaki diğer sandalyeye geçebilir miyim diye ricada bulundu; diğer masalara giderken o noktadan geçişini zorlaştırabilirmişim... zaten ortada doğru düzgün müşteri bile yoktu. kalabalık olsak neyse, bu denli boşluk varken tuhafıma gitmişti isteği. normalde böyle durumlarda tepki gösterip uyuzluk yapardım, hatta kalkıp giderdim. ne hikmetse o an hiç ses etmedim ve çaprazımdaki sandalyeye geçtim. ve ne olduysa yaklaşık bir dakika sonra oldu. tepemden koskoca bir pano az evvel oturduğum sandalyenin ve masanın üzerine düştü. ortalık darmadağın, insanlar çığlık çığlığa ve şaşkın. zavallı adam öfke ve endişeden çıldırmış. bir yandan bağırıyor, dikkatsiz ve sorumsuz avm yönetimine küfürler ediyor, bir yandan da bana bir şey oldu mu diye sorular soruyordu. ben ise olayın şokuyla sessiz ve sakin bir şekilde etrafıma bakınıyordum. neyse ki burnum bile kanamamıştı. bir dakika, 60 saniye, neredeyse o kadar kısacık bir sürelik fark hayatımın kurtulmasına neden olmuş, belki de ömrümün geri kalanında yaşayacağım büyük sıkıntılara engel olmuştu.

pamuk ipliğine bağlı hayatlar yaşıyoruz. o çok uzun gibi görünen, hiç bitmeyecekmişçesine geçirdiğimiz anlarımızda basit bir seçim ve ufacık detaylarla bile aslında ömrümüzün kalan kısmına dair çok büyük önem taşıyan hamlelerde bulunuyoruz. ve işin acı tarafı çoğu kez bunların farkında bile olmuyoruz. ölüm ensemizde kol geziyor. biz ise soğuk nefesini hissetmedikçe varlığını unutmakta ısrar ediyoruz.

yaşadığımız her saniyenin, sağlıklı bir şekilde alabildiğimiz her nefesin kıymetini bilmek gerek. zaman tıpkı sağlık gibi en değerli hazinemiz ve bunu göremeyenlerden olmayız umarım.

annem : kurt kocayınca köpeğin maskarası olurmuş. gül sen köpek...
ben: kurtta bir köpek soyu bana köpek derken kendine de bunu söylemen ne hoş

ses veriyorum..... doooooooooo
genelde hatun hoca olurdu... ses vermek ne? sadece vermek kısmı aklımda kalmış.

off ara ara özlüyorum o zamanları.ama kimse bana bir daha lise okuyamaz.zaman makinesiyle geriye gitsem yine de okumam.

arsen ismi kurtuluş anlamına gelmektedir. okuyan bilir; arsen lüpen adında çok mahir bir hırsız vardır ve sürekli kendisini yaklamaya çalışan polislerin elinden kurtulur. (bkz: arsen lüpen)

bir tanesi az önce gerçekleşmiş olan.

annem: oğlan çok çirkin. sen beğenirsin.
ben: her çirkini beğeneceğim diye bir kural yok.
annem: bunu beğenirsin çünkü işe yaramaz bir tip.*

şu pozisyondayım....

teknik çizimimi paylaşayım dedim.

içinde bahane barındıran cümlelerin hepsidir. erkeğin, kendi yetersizliğini bahane ederek sizden uzaklaştığı cümlelerdir.

(bkz: sen çok iyisin)

her gelenin biraz daha güven kırarak gittiği cümlelerdir.

(bkz: ya bir gün ayrılırsak)

ya cidden korkaklık erkekte çok komik duruyor. bunlar bize geldi mi bitmiyor travmaları, ama başkasına nikahı basıyorlar. bahane bahane bahane.

eğer tayyip ilk turda kazanmazsa kılıçdaroğlu'nun ikinci tura kalışını garantileyen olaydır.

tanıdıkla çıkmak, yenilgiyi kabul etmektir derler hele ki eski sevgili... eskimişse bitmiştir, bit pazarına rahmet okutmanın manası yoktur.

olayların eskisinden daha da kötü olacağına delalet eder.