zaman tüneli

özlemişim.

adile naşit


neyi affetmezsiniz?

bez bebek benden habersiz bizim evi çekmiş la. gerçi taşındım ordan iki sene önce. komşularım rezidanstakilerken sitenin duvarının bittiği yerde yıkılmadım ama ayakta da değilim binasında onlara komşuluk ediyordum.

o rezidanstan önce orda kapalı halı saha, iddia bayi ve bisiklet tamircisi vardı. orayı kim nasıl pazarladı da siteye dönüştü aklım almıyor. önüne diktikleri oraya inen köprüyle trafiğinde içinden geçildi. eskiden olmadığı kadar trafik var orda ve sebebi de meçhul. önceden aşık veysel caddesine çıkan eski köprü çift yöndü gene de böyle trafik olmazdı.

meydan desen apayrı bir ölü. istanbul'un en kalabalık ilçelerinden biri küçükçekmece ama meydanında hiçbir şey yok. hayır halk egitim merkezi, kaymakamlık, ilçe belediyesi falan gibi hiçbir şey de orda değil. hareketlilik olarak ölü, doğru düzgün işlek bir restoranı falan da yok.

sahil var sahilden de faydalanılmıyor. eskiden kafeler vardı, lunapark vardı. konserler falan düzenlenirdi. hiçbiri kalmadı. akşam olunca düzüşme mekanı görevi görüyor.

96dan beri küçükçekmecede olup sık taşındığımızdan çoğu sokağında mahallesi'nde oturdum. şu semti bir türlü kaliteli hale getiremediler. sefakoyde avm var, git her sokağı hareketli, her dükkanı dolu, ne ararsan bulursun hemen hemen; küçükçekmece meydanında ne bir sağlık merkezi ne bir noter hiçbir şey yok. mükemmel planlama.

hayır kiskanmiyoruz.

erkek adam erkek gibi sever

bence...

kahve müptelası olan bir adam olarak yazıyorum. para tuzağı.

şaka işin kisvesidir. bu işlerin şakası olmaz. sonra çok sarhoştum denmesin de.

büyümüssündür

yapmayın böyle versuslar. arada kalıyoruz. haklı da olsalar rammstein 'ın türk düşmanı olmasını hesaba katarsak metallica derim. haydi bakalım.

elektro gitar değil de bir bağlama iyi olurdu aga

alıp muse, green day, linkin park şarkıları çalmak var be ne dert kalır ne tasa

bonus:
cassette - my way

sevdiğim türküleri olan adam.
sevilir adam diyomuşum değil tabi türkünün adını yazdım.

(bkz: saçlarından bir tel aldım haberin var mı)

fenerbahçe'nin 21. yüzyılda en büyük uyku hapına dönüşen galibiyet.

bakın arkadaşlar ezeli rakibini 6-0 yenmek elbette sevinilecek, dalga geçilecek bir mevzudur. peki ne kadar sürer? bir hafta, bir ay, bir sene. ama bu maç fenerbahçe cephesinde daima karşı başarı olarak sunulacak birşeye dönüştü. öyle ki en çok mizahı yapılan şeyde bile fenerin argümanı bu. bizim uefa kupasını küçümsemeye çalışıp karşı argüman olarak tek bir lig galibiyetinden bahsetmek. rakibin üç yıldızı ilk ben taktım döndüncü yıldızı ilk ben taktım, geriden gelip şampiyonluk sayısında farkla öne gectim derken fenerlilere amorti olarak bu maç verildi.

bakın galatasaray beşiktaş'ı deplasmanda 6-0 yenmiştir. 9-2 yenmişliği vardır. hiçbir galatasaraylı bunları konuşmaz, yıldönümünde kutlama yapmaz.

rakibinin avrupa'dan kupa getirmesiyle bu maçın arasında 2 sene var yok. bir taraf her sene kupayı kutlarken sen bu galibiyeti kutluyorsun. bence iki kulübün arasındaki en büyük fark bu. vizyon.

neyse benim işime gelir. olan oldu fener 6-0 yendi. orada kalıp hiç şampiyon falan olamayıp bu maça tutunup sevinmeye devam etsinler. biz şampiyon olmaya devam edip yolumuza bakalım.

üniversite yıllarımda bir tanesini ziyaret etme fırsatı bulabildiğim bakım merkezi. oradaki yaşlı insanlar, bizi dört gözle beklediklerini söylemişlerdi. konuşmayı, vakit geçirmeyi ve gençleri çok seviyorlar. mesela yedi çocuğu var, ama hiçbiri de evine sığdıramamış; dünya tatlısı bir dedeydi, gözlerindeki kimsesizlik insanı epey yaralıyordu. o dedenin arkadaşı da evlatlarından hayır görmediği için bütün malını mülkünü satmış çoğunu bir yere bağışlamış kalanı ile de huzurevine yerleşmişti. umarım hâlâ sağlıklı ve mutlu şekilde yaşıyorlardı.

-almanya bizi kıskanıyor
-buyrun benim
-kalk efendin geldi

yok artık daha memeler

saçlarının içinde kuş yuvası olan şizofrendir.

(bkz: woody allen)