zaman tüneli

nefret.

okuduğunu anlamamaları.

#2773302 ben bunu harika hatırlıyorum tadını ama benim hatırladığımız 4 katı daha lezzetli çıktı, oğlum bu ne güzellik lan, tat reseptörlerim bayram etti.

saksafon ve çello

gavuristanda zorunlu olduğunuz şey. yoksa emekli maaşı yok.
en.wikipedia.org/wiki/Retir...

oluyor öyle arada dediğim durum.

depremde üç çocuğunu yitirmiş birinin yanında siyahtan başka renk giyememek ve onu hangi sözcükle teselli edeceğini bilmemektir.

bu üretimden mi kalkmıştı bilmiyorum ama uzun süredir raflarda görmüyorum hatta unutmuşum bile, şimdi bakkala su almaya gidince gördüm, bir 2 saniye barışmış olabiliriz. ekonomi iyi olsa 1 tane almak yerine direk raftakilerin hepsini alırdım. pek abur cubur seven biri değilim ama nadiren evde insan arıyor, çubuk krakerde harika bir tercih oluyor.


bu arada baya tepki almış geri gelsin diye,
şikayet.com daki bir yorum
crax'ın geri geldiği ile ilgili instangram açıklaması

dünyaya gelen büyüyor işte. allah damatlığını da göstersin.

bunun üzüntüsünü sonradan yaşamamak için, baştan biraz mesafe iyidir. hemen inanıp, samimi olup, gün gelip her şeyin farklı olduğunu öğrenmek büyük hezimet. zaten bir insan ne kadar oynayabilir? illa bir noktada kendisini belli eder. o yüzden sınır iyidir.

kendisi akışı tamamen yavaş filmler çekiyor bir de bu yetmezmiş gibi ele aldığı mekan taşra oluyor. taşrada zaman kente göre zaten yavaş akıyor. üstelik izleyicinin alışık olduğu karakterler yok, saf kötü ya da saf iyi bir karakter bulamayız onun filmlerinde. ceylan'ın ekonomik kaygısı da yok onun derdi daha çok kentte de yaşasa, entelektüel de geçinse hepimizin sahip olduğu o taşralı kafayla. film izlerken alışık olduğumuz heyecandan heyecana sürüklenmek yok aksine oldukça durağan her şey. bu durağanlık bizi düşünmeye itiyor. film izlerken düşünmek de zor geliyor bize bu nedenle de nbc filmleri izlenmiyor.

eh, hepimiz maske takmıyor muyuz? gerçek yüzümüz hep maskelerin arkasında saklı zaten. her zaman istediği gibi davranabilen kaç kişi var şu alemde?

kaba davranış.

her ne kadar çevremdeki insanlardan beklentimi mümkün olabildiği ölçüde minimuma indirmiş olsam da güleryüz ve nezaket beklentimi sıfırlayamıyorum sanırım. kaba insanlara tahammül edemiyorum hala. neyse ki bunu da bir kez yapabiliyorlar.

aslında iyiyim de kafam çok karışık. bilmediğim bambaşka bir şehre gidiyorum. ev düzeceğim ve eşya hazırlamam lazım hiç bilmiyorum acaba yardımcı olabilir misiniz gerçekten soracak kimsem de yok yani ay sabır yemin ederim

yoldaş'ın çılgın projesi. duyumlar sağlam. kuzen son efesini içtiğinde.. son defa tatile çıktığında.. o son başıboşlara troll başlığı düştüğünde, son iç çamaşırı sponsoru anasayfamızdan silindiğinde.. gerçekleştireceği anlamlı hareket.

yurtta tüm operatörlerden aynı anda aynı dakikada tek mesaj tek yürek.

''normal sözlük'te küfür yodsfasdfas'

şimdiden gurur duydum. tüylerim diken diken. böyle şeyler için bütçe hazır.

beni de aradılar bugün, 299 tl olan sınırsız paketimi yine bana 430 lira gibi indirimli bir fiyatla sundular*

öyle dediler çünkü.
gülmekten istemiyorum da diyemedim.
tekrar arayın dedim.

ne biçim bir hayat o öyle bea. ölmeyi unutmak için kendini işe vermek.

internetçilerle kombo yaparlar. tarifenizin bitmesine 7 ay var. olsun fırsat diyorlar. ee olm ben memnunum diyorum bu daha hızlı diyorlar. hızdan memnunum desen zamlı fiyattan etkilenmeyin diyorlar. saat sabah 9'da da arıyorlar akşam 8'de de. uyuyorsun bık bıkk telefon. açmazsın mesaj atarlar. engellersin numarayı başka hattan ararlar. sonu yok.

sonunda bugün arayan farklı farklı insanlardan çook kibar bir erkek çalışanına patladım. lucifer bey kampanya içindi dedi. sokarım kampanyanıza lolm hiç mi ayarınız yok, insan akşam 8'de aranılır mıdan yükseldim.

bu çocuklara, o arama kotası koyan şerefsiz bölüm yöneticileri midir supervisiorlar mıdır nedir. onu vursam milli kahraman ilan edilirim, hissediyorum.

en fazla 2 daha fazlası sıkıcı.

mümkün olan tek bir direniş vardı: dünyayı ciddiye almamak.*