zaman tüneli

çirkin olmak değil de yakışıklı veya güzel olmaya iyi denebilir. insanlar sana daha rahat yaklaşır, samimiyet kurar. erkeklerle daha rahat arkadaşlık kurarsın, birini gerçekten arkadaşın olarak görürken alttan alttan yavşamalarına çok maruz kalmassın.

oğul geçinmek ister de genellikle baba sıkıntılı olur, oğlunu sürekli aşağılar, hor görür, üzerine fazla gider; bunun sonucunda ise oğul baş kaldırır, zaten babanın da bilinçli olmadan istediği budur.
tabii her baba-oğul ilişkisi kötü değil.
babanın tutumuyla alakalı olduğunu düşünüyorum.

sadece maddeye inanma durumudur.

bilinç dâhil olmak üzere her şeyin maddeden oluştuğunu, soyut olma ihtimali olanı kabul etmeme anlamına gelen kavram.

maddeye inanıp maddeyi ve evreni yaratabilecek tek varlık olan tanrıya inanmamak ise galiba materyalizmin en büyük çelişkisidir.
kazanın doğurduğuna inanıp öldüğüne inanmama durumu ortaya çıkıyor.

maddeyi kabul edip maddeyi var edeni dışlamak.

pek beğenmedim, bana göre çok eksisi vardı. klişe avange havasında filmlere benziyor. izlerken az daha uyuya kalacaktım, boş zamanım kalırsa belki devamını getirebilirim ama zor gibi.

geçinmeye çalışırsın. kimse kimsenin huyunu tamamen sevmez, benimsemez bence.
tahammül edebilmek önemli. tahammül kalmadıysa uzak durursun.

yılışık, yapışık insan hiç sevmem. durup dururken samimiyet kurmaya çalışanları terslerim. sakız mısın sen yapışıp kalıyorsun? demek ki üzerimden sağlamak istediğin bir çıkarın var ki yanaşıp sırnaşıyorsun.
çıkarı olmasa bile bağımlı gibi sürekli burnumun dibinde bitenleri de sevmem. arkadaşlarımı da kendim gibi seçtiğim için yılışıp yapışmazlar ama bazıları gereksiz samimiyet kurmayı marifet zannediyorlar.
sıcaklık, samimiyet yalnızca güvenilir insanlara gösterilir. aylarca, yıllarca hayatın her anını paylaştığın insanlara yanaşırsın, kalbini onlara açarsın yoksa sokaktan geçen birinden farkın kalmaz.

öncelikle şunu belirtmek isterim ki sizden de bıktım.

sevmediğim yemekler vardır ama sevmesem de yerim. annem , teyzem , kuzenlerim sevmediğim bir yemeği yaptığında hemen yanına yoğurt koyarlar ve sorun ortadan kalkar.
yanına bir tas yoğurt koyulursa babamı bile yerim.

avustralyalı pegazus isimli heavy/power metal grubunun fevkalade şarkısıdır. 1997'de çıkan ikinci stüdyo albümleri wings of destiny'de yer alır. bu müzik türü (ve hatta progressive rock/metal gibi türler dışındakiler) baz alındığında, standartlara göre oldukça uzun bir parçadır.

ankara'daki keyif bar'ın (şimdiki adı papaz bar) müzik kutusuna bozuk paraları atıp çaldırırdım ben sıklıkla bu parçayı.

renksiz, tutkusuz, neşesiz, aşksız, sıkıcı hayat.
bir çocuk gülüşü, bir sevgili öpücüğü, bir arkadaş selamı bu renksiz dünyayı canlandırabilir mi?

tom hardy hayranı olmamı sağlayan film. bir adam iki saatlik filmi tek başına, sıkılma hissi vermeden götürüyorsa o film olmuştur, o adam da oyuncudur.
tom hardy filmin içinde yer yer tiyatro oynuyor ve her sahnenin altından fazlasıyla kalkmış. bu adama joker rolünü ver onu da rahatlıkla oynar.



bana göre sadece tom hardy'nin oyunculuğu sayesinde bile film 10 üzerinden 8 alır.

11.45'ten beri kesintisiz dersteyim , şu an saat 13.57. psikolojimin bozulmasına ramak kaldı. bir de sürekli , şimdi ara vereceğim , diye umutlandırılıyoruz. ne arası hoca ne arası , sal bizi artık.
kim buldu bu blok dersi yahu. ben yine 50 dk ders 10 dk mola sistemine dönmek istiyorum. ah canım lise !

benimdir o.
söyle esnaf kardeşim nedir derdin?

anlatmadan da roman olmuş. sefiller.

alınacak onaya bağlı hareket edilen işlemler için dönüş bekleniyor mesela, bir türlü geri dönüş olmuyor, arıyorum ve gayet rahat bir şekilde "olumsuz olsaydı geri dönüş yapardım, cevap yoksa onaylanmıştır." bu bir geri dönüt değil ki ?!!! bu cevapsız kalma hali. mal gibi 3 saattir sahada iş yapacak mıyız yapmayacak mıyız diye niye elimizi kolumuzu bağlıyorsun be amerikan salatası.

iletişimin bir alışveriş hali olduğunu bile anlamayan cahil cühela insanları sorumlu diye koyuyorlar çıvdıvacavım simdiii.

bu aralar 7 numaraya çok sardım. o samimi ve hareketli ortam çok hoşuma gidiyor. keşke içinde olsaydım , akarı yok kokarı yok temiz iş.

david fincher adını görünce fazla beklentiye girip hayal kırıklığına uğrayanlardanım. 7, dövüş kulübü, zodiac falan düşünülünce belli bir standart bekliyor insan ama bu filmde hiçbirinden eser yok. nuri bilge ceylan filmi kadar ağır ilerliyor.

soğukkanlı bir seri katil profili bekliyorsunuz, adam isinde epey tecrübe olarak yazılmış bir karakter ama görsele dökümü bunu verememiş. en ufak bir aksiyon sahnesi yok, adrenalin yok, yok artık denilecek olay yok. iyi ki bitti filmlerinde en üst sıralara yazılır adı. filmi izlerken film insana 6 saatmis gibi geliyor.

bence çerezlik film bile denemez. insan bunu izlerken bir cenaze kazanı mısır yer öyle bir çerezlik film. boş vakit geçirmek için değil anca kendisine işkence etmek için izleyin.

1976 doğumlu iranlı ressam raoof haghighi kadınların iki meme ve bir vajinadan ibaret görülmesini eleştiren bir resim çizmiştir.
memeleri ve cinsel uzvu resimde kesilmiş olan bir kadın kadın doğmaya ve mahrem kabul edilen uzuvları için şiddet gören/ namus nesnesi kabul edilen bütün kadınlara bir manifesto niteliğinde seslenmiştir.