zaman tüneli

ispanyol porno ajansi. basrollerde (bkz: şahin k.)'nin muadili bir adam oynuyor.

f2 tusuna basarak dosya adi degistirmek icin öncesinde fn tusuna basmaniz gereken sacma laptoplari üreten firma.
hic sevmiyorum sözlük hic.

her dediğini yapan köpek gibi olmuş kuzenim yine de en yakın arkadaşıyla aldatıldıktan sonra öteki kuzenim de yurtdışında eğitim görmek isteyen herifi ağlaya zırlaya tehditlerle evlendikten sonra zaten içim soğudu, kadınlardan korkulur be!
baydı evlilik zaten beraber yaşayın ne olacak. kimsenin cüzdan umru değil. otel motel -1 sıtarlarda kalmayın sormuyorlar.
kuzenleri salın kendi mutluluğunuzu yaşayın.

(bkz: vorarlberg)'dekilerin havaalani icin gittigi sehir. cok pahali gercekten ama sehir cevresinde almanya'ya yakin yerlerde kalanlar alisverislerini yapmak icin almanya'ya gidiyor ve her seyi ucuza getiriyor. sehir bir gölün etrafinda kurulmus. botanik bahcesi de gayet güzel. sehirdeki fiyatlar almanya ve avusturya'dan gelenler icin oldukca pahali.

2030 ajandası her bireyin anayasal hakkı olan mülkiyet hakkını elinden alarak (mülkiyetsiz toplum) kapsamında hükümetlere verilen görevler yerine getirilirken kısacası "halkın malına çöreklenme" yasasıdır.

allah yarattı diye
sümüklüböceği bile seviyorum.
lakin,
muhattabmıyım?
hayır.
dokunurmuyum.
asla.
bazı insanlarda öyle işte.

ve bitti.

yeterince ustalaşırsanız mason bile olabilirsiniz...

"ayrılıklar tanışmamış gibi olmanın gene de bir suretidir.”

ersoy'um be! ersoy'uma bak sen!

youtube.com/shorts/n816XrsY...

bir birey özgür olmadığını düşünüyorsa, muhtemelen değildir. birinin en ufak bir olguda bile seçim hakkınıza müdahale etmesi özgürlüğünüzü kaybettiğiniz anlamına gelir. içine doğdunuz aile, çalıştığınız iş hatta dünyanın düzeni.. hep başkalarının dayattığı sistematikte yaşıyoruz. yani insanoğlu başkalarıyla etkileşim halinde oldukça, asla %100 özgür olmayacak.

tam ve katıksız özgürlük izolasyon gerektirir. insani ilişkiler hep tolerans ve ödün verme üstüne kuruludur çünkü. yani özgürlüğünüze sevilme, yalnız kalmama, mutlu olma, başarı, ekonomik standartlar vb ihtiyaçlarınız için sürekli balta savuruyorsunuz. bir ideolojiyi ortaya atmadan, üstüne düşünmek önemli.

"insanın insana verebileceği en değerli şey yalnızlıktır."

savaş ve barış okuyorsa saygı duyulasıdır

bir hafta kesintisiz ders çalışıp bir gün dinlenmek istediğim için bir haftamdan oldum. asıl mesele başlamakta, oturunca o masaya gerisi geliyor. ben kendimde şunu fark ettim, at gibi kendimi kamçilayacağim ki öyle gideyim, aşırı derece odaklanırsam günlerce çalışabilirim ama bu olayın içine dahil olmaktan korkuyorum. dikkatim çok dağılıyor, odaklanmaktan da çekiniyorum zamanı unutuyorum çünkü.

bu olay erkeklere default olarak yüklü geliyor. sadece bazı erkeklerde seri no'dan kaynaklı sistemsel arıza sonucu yüklenemiyor.

hafta sonu havanın kötü olması iyi oldu.uzun bir süre sonra ilk defa çocuklar ile bir aradayız.
önce ps'de fıfa 2020 oynadık.sonra tavla.
sıra hera'ya geldi. şimdi de onunla oynuyorum...

bence türkiye'nin eğitim sistemi çarpık ve yanlış bir algoritmaya sahip. kimse bize eğitimi sevdirmiyor, ailelerde dahil olmak üzere herkes bizi okula gitmek, iyi sınav sonuçları almak ve iyi okullara girmek için aşırı baskı altında tutuyor. dolayısıyla başından zaten hiç birimiz okulu sevmiyoruz ki? sevmediğimiz bir olgunun içerisinde nasıl 10/10 vererek hayat sürdürebiliriz?

üniversiteye kadar okul hayatımda hep yarı efor harcadım hatta bazen yarı bile değildi çünkü aldığım eğitim ilgi alanlarımı karşılamıyordu. agresif- deli hocaların olduğu, sayısal ağırlıklı bir
lisede okudum ki lisenin ilk yılı (9. sınıf) kabusumdu.

ne zaman ki üniversite sınavına girdim ve kendi alanıma geçtim, benim başarılarımın arkası kesilmedi. kimsenin umudunun olmadığı ve herkesin mutlaka birini sıklıkla örnek gösterdiği ben, hepsinin çocuğundan başarılı oldum. işin ironisi; zamanında bana örnek gösterilen " başarılı cocuklar" ya eğitim hayatlarına devam etmediler ya da şu an benimle aynı seviyede değiller.

kısaca ; insan kafasına uyan yerde parıldıyor. üniversiteye kadar tam bir umutsuz vakaydım. kafanıza takmayın yani. ne olacağınızı ya da daha önemlisi neye dönüşeceğinizi asla bilemezsiniz.

benim hızla ivme almamı sağlayan şey; üniversitede kendi bölümümü seçmemdi.yani başından beri bunun üstüne eğitilseydim, belki su an cok cok daha farklı bir yerde olabilirdim ama ezberci- herkese aynı eğitim kitabının dayatıldığı saçma bir sistemden çıkıp, üniversite kazandım. dolayısıyla o noktaya kadar olan hayatım leş.

beni zamanında ders calışmamakla eleştiren herkes, şu an bir akademisyenle muhattap oluyor. potansiyeliniz sizi nereye götürecek bilemezsiniz. yaşayın ve görün.

güzel kafası var seviyorum bu kızı.

5 biradan sonra temiz gider muhabbeti.