zaman tüneli

fahri kankamın manitası yayın açmış, gelmez miyim?

bu arada fahri kanka çok hasta herhalde.

ben de genel kurmay cumhurbaşkanı başbakanıyım.
işte kanıt

her entrysiyle salyalarini klavyemden elime sizdirmaya çalışan kuduz köpek içerir:)) geyik yapıyorum ayağına sözlüğe bir ananızin şeyini atmadığıniz kaldı, o da yakındır.

honda bunda şundadır şunda bunda hondadır mavi boncuk kendeyse benim guilem ondadır.

her kadını pamuk gibi yapan ama tanımını yapamadığı cinsel seks türü.
öncelikle kaliteli donlar ve sütyen bu işin olmazsa olmazıdır. ikinci püf nokta ise kaliteli parfüm.

ortadoğu da anlaşmalar birbirine madik atmak için yapılır.

iyi yayınlar genşler ve kendini genş hissetmek için spor ayakkabı giyip ergenlerin arasına karışan ihtiyarlar.

eee?

işte o an ben dayanamam anı, çilekler de mis gibi kokuyor.

idare komitesinde bir adet türk faşist ve bir adet yunan komünist yanyana oturmaktadır..

abi o bi şey mi afedersiniz tahsilli saygın bir kadının kocası varmış olur mu böyle bi şey

(bkz: yapma yanarız)

sanki paşam biscolata elemanı.. isteklere bak isteklere hele

rainer maria rilke imzalı eser;
özgün adının larenopfer olduğu bilinen kitabımızı türkçe'ye ise yüksel pazarkaya çevirmiştir.

lares'e sunular diye anıldığı da bilinen kitap rainer maria rilke 20 yaşında iken yayınlanmıştır.

şimdi kitap hakkında biraz konuşma vakti;

ne zaman rainer maria rilke okusam çok eski bir anıyı hatırlamış gibi oluyorum,
insanın kendisine dair unuttuğu şeyleri şiirinin gücüyle hatırlatmakta pek mâhir olduğu galiba yadsınamaz.

rainer maria rilke'nin şiir dünyasına daha önce birden fazla girdiğim için artık yazdıklarını okurken neyle ya da nasıl bir şiirle karşılacağımı az çok tahmin edebiliyorum.

onun ruhuna yakından baktığımı düşünsem de her seferinde şaşırtmayı başarabiliyor,
iyi edebiyatçı olmak bu olsa gerek.

kitaptaki şiirleri rilke'nin diğer okuduğum kitaplarındaki kadar güçlü bulmak isterdim ama bulamadım ama elbette okuduğuma değen bir kitap oldu ama beklentim neredeyse en üst düzeydeydi,
beklentimi fazla karşılamama nedeni kitap yayınlandığında 20 yaşında olması olabilir.

20 yaşına kadar yazdıkları ancak bu raddede tesirli olabilirdi.

aşk, ayrılık ya da ölüm gibi şeyler şiirlerde çok yoğun değil, belki de o yaşta bunları yoğun olarak yaşaması, algılaması kolay bir iş olmadığı içindir.

hayata dair duygu ve gözlemlerini yansıtma biçimini lirik bir formda karşımıza çıkarmış olduğu, okumaya değer bir kitaptı.

bazı dizeleri oldukça iyiydi.

seçmiş olduğum birkaç dize bırakıp burada bitiriyorum.

kendisine tavsiyem*:

ellerim çok kuruyor, her bahar aynı çile.

bazen burnuna bir koku gelir ve hayallere dalarsın..

yıldızlı gece, van gogh’un bir akıl hastanesinde kaldığı dönemde yaptığı eserdir. biraz incelediğimde bende bıraktığı etki bambaşka oldu, sevdim de.

kişisel analizim ise şöyle:
tabloda en çok bulunan renkler mavi, sarı ve beyazdan oluşuyor. soğuk mavi tonlar kasabanın ve gecenin huzurunu yansıtırken parlak sarılar ve beyazlar enerjiyi ve dinamik ruhu ifade ediyor. resimdeki servi ağacı, bence ölümle ilintilediğim bir sembol. (keza mitolojideki anlamı da böyledir.) aynı zamanda gökyüzü ile yeryüzü arasında kurulmuş bir bağlantı gibi mesaj veriyor. bir nevi van gogh’un iç dünyasının ne kadar karışık, melankoli yüklü ve bir o kadar da hareketli yanını gözler önüne serdiğini görebilirsiniz. gerçekten çok özel.

ulan ben yüzeysel kaldım yaaa.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın) *