zaman tüneli

aşiret gelini olmak istemiyordur.

gaydir.

annemin boyu biraz kısa diye annemi severken genellikle hep şu sözü söylerim.

annen olsun da isterse bir metre olsun..
annemin de komiğine gidiyor.

gerçekten de öyle. yeter ki annen olsun isterse 50 cm olsun. tamam biraz abarttım ama yine de varlıklarının büyüklüğü boylarıyla ölçülemeyecek canlılar. ben bunu ifade etmeye çalışıyorum sadece.

neresinden bakarsan bak haklı kızdır.

çünkü passat almanya'nın şahinidir.

altın değil kaplama o yüzden metal ağırlığından satın. sissy toptan alımını yapıyor

gız dur iki dahiha.

ben " sokayım senin vereceğin cevaba " diyorum ama o bana uymuyor, efendi çizgisinden çıkmıyor.

eko kadınsa durum kötü... ilk o geldi aklıma.

hacı dayının çorbadan sonraki menüsü belli oldu.

ya umutlar biterse derken dahi umudun bitmesine yönelik bir umut var. umut, öylesi bir illettir.

çok günah olduğu için ben bakmıyorum, o yüzden bi fikrim yok.

kalpli.

ben kadın değilim, rahat olun.*

sütyeni veya braletine güveni tam kadınlardır.

barın köşesinde oturuyordu adam.
adam çirkindi bildiğin
barın köşesinde oturuyordu adam ve saçları tepesinde toplanmıştı
bir yumurta yuvası değildi saçları ne de yağlı bir kek kağıdı
oturmuştu adam elinde cep telefonu
açık kahverengi deri çantadan cildi
kot montunun yakasında dün geceki rujun izi
oturur gibi yapıyordu adam bazen gözleri ellerinde
orada olmadığı aşikarken zihni, bedeni sabit görünüyordu benim oturduğum yerden
ve dün geceki rujun hikayesini merak eden ben
oturuyordum barın diğer köşesinde
ben çirkindim bildiğin
barın diğer köşesinde oturuyordum ve saçlarım salınmıştı omuzlarımın üzerine
bir yumurta sarısı değildi saçlarım ya da bir kek kadar kokulu değil.
oturmuştum elimde kağıtlarım
beyaz bir elbiseden bozma cildim
pantolonumun üzerinde dünün ketçap lekesi
oturur gibi yapıyordum bazen gözlerim diğer masalarda
burada olmadığı aşikarken zihnim, bedenim hareketli de görünüyordu osman’ın oturduğu yerden.
ve dün geceki ketçap lekesini merak eden osman
oturuyordu barın tepesinde
osman yakışıklıydı bildiğin
barın tepesindeydi ve saçlarını kazıtmıştı her zamanki gibi
bir yumurtanın matlığında değildi kafası ya da cıvık bir kek hamuru renginde
oturmuştu tepede osman elinde şişelerle
soluk bir tahta bezinden hallice cildiyle
tişörtünün üzerinde hayallerinin katili
oturur gibi yapıyordu barın tepesinde osman bazen gözleri bardakların kirlerinde
orada olmadığı aşikarken düşünceleri bedeni parendeler atıyordu barın tepesinde

de haydi alın bari. ehehe.

çok geçmiş olsun. acil şifalar dilerim.

birazcık allahınız varsa beni aklınıza getirmezsiniz. buralar tekin ortamlar değil.

özür diliyor ya küçük emrah’a bağlıyor allah’ıma kitabıma.

hayır tabii ki sapik değilim. erkek yazar geliyor ilk aklıma.

ben sınavı geçtim, diğer arkadaşlara başarılar dilerim.