zaman tüneli

dünden ama,

rochester, new york, usa

benimkinin kaliplasmis cumlesi de bu aralar churcill yapsana. onceden kendi yapiyodu ben de isteyince yapti bi sure. sonra bana kitledi. nasil oldu anlamadim ama. churchill bagimlisi oldu cikti ya has izmirli oldu bu adam

para ihtiyacını sex ile karşılayan birini bularak olur..

nerde o eski tütünsel dumangaçlar..

millet eskiden kerhaneye giderdi. şimdi de başka başka yollarla fuhuş yapıyorlar işte.

yıllar yıllar önce henüz ergenlik yılları arkadaşlar meşhur bir kerhane sokağına soktular bizi. kapıda sıraya girmiş herifler avluda garip garip kadınlar. tam olarak gökten taş yağması gereken iğrenç bir ortam yani.

insanlık onuruna yakışmayacak işler.
o organı kes at daha iyi hocam. seni parayla bu işi yapmaya sevk eden bir organı kes kurtul ne diyim yani. mide bulandırıcı.

orta 2'de filan kızlar yapardı böyle.
iffetim o zamanlardan belliydi vermezdim elimi. çünkü her şey elle başlar....

yek'in halâ banlanmayan fake hesabı.*

ilk olarak 1996 yılında solo yaşantısında bu şarkıyı hayata soktu zakk wylde. ardından 2005 yılında black label society ile tekrar kafamıza kazıdı. incecik uzun sarı saçlarının üzerine taktığı gri melon şapkayla 1997 yılında yaptığı kayıt hala daha içimize içimize işliyor. ilk soloda inceden mesaj veriyor, bak dostum, ben zakk, ben solo atarken parmaklarını kanatan adamım, hayvani soloya hazır mısın? der gibi basıyor tellere. ardından ikinci kısım yükselerek tamamlanıyor ve tekrar bir yavaşlama derken o muhteşem solo geliyor. gibson les paul ellerinin altında adeta bir kadın gibi kıvrılmaya başlıyor her dokunuşunda. emg 81/85 manyetikler ise o inlemeyi iliklerimize kadar hissettiriyor. jim dunlop'un jimi hendrix wah pedalı ayağının altında sertçe eziliyor. son olarak duyduğumuz sesi bize marshall jcm 800 sağlıyor. bazen sanatçıların tarzları kalıplar dahilinde olur. bence bu şarkının tarzı net bir şekilde atmosferik orgazmik metal olmalı. hakkını veriyor.

(bkz: naruto dayı)

off fena hastalık geçmiş olsun.

ulan hadi bir kızdan hoşlandın. hadi biraz da aşık oldun. kendi kendine demiyor musun nihal kaf dağında ben ise küçücük bir karınca. kız kısmı parasız adama bakar mı hiç? göm kalbine devam et. her baktığından tekrar canlandırıyor duygularını bi de. yazık.

aklıma bir canlı türü geliyor ama.

yazmak düşündürür, konuşmak rahatlatır.

tolstoy’un insan ne ile yaşar adlı kitabında kaleme alığı çiftçi pahom’un ibretlik hikayesini.

[[alıntı]]

“sıradan kendi halinde bir çiftçi olan pahom, daha zengin bir hayatın hayalini kurmaktadır. uzak bir yerlerde, cömert bir reisin karşılıksız toprak verdiğini duyunca, daha çok toprak elde etmek için reise gidip talebini iletir. gerçekten de reis herkese istediği kadar toprak veren cömert biridir.

pahom’a;

“sabah güneşin doğuşundan batışına kadar yürüyerek yada koşarak ulaştığın bütün yerler senindir fakat güneş batmadan yeniden başladığın yere dönmen lazım. seni başladığın yerde görmek istiyorum. yoksa bütün hakkını kaybedersin”der.

pahom, güneşin doğuşuyla beraber başlar yürümeye. tarlalar, bağlar, bahçeler geçer. tam geri dönecekken gördüğü sulak bir arazi dikkatini çeker orayı da almak için koşmaya başlar.

şu bağ, bu bahçe derken bakar ki güneşin batmasına az kalmış. vakit epey geçmiş. daha hızlı koşar, koşar, ama artık kesilir takâti. halsiz adımlarla yürümeye devam ederken, pahom’un burnundan kanlar damlamaya başlar. tam başladığı noktaya yaklaşmışken, bir an yığılır yere ve bir daha kalkamaz… reis olanları izlemektedir. çok kereler şahit olduğu olay yeniden vuku bulmuştur. adamlarına bir mezar kazdırır. pahom’u bu mezara gömerler. reis pahom’un mezarının başında durur şöyle der.

“bir insana işte bu kadar toprak yeter!”

[[/alıntı]

dinini inancını bilemeyiz ama aktarıldığı kadarıyla sekülerdir. o devirde de seküler var, muhafazakar var, var oğlu var.
hayyamın askerleriyiz.

4.

burası dünya aziz dostum burada herşey yarım kalır.

28-30 en fazla.

"here comes the rain again
falling on my head like a memory
falling on my head like a new emotion"

hypnogaja cover ı mümkünse.

(bkz: borçlar özel)