zaman tüneli

içinde kıymasız ve odun ateşinde pişmiş döner ve bir tutam soğan olursa sevinirim.
kuru kuru ekmek mi yenir lan?
ıy.

bu dünya için evet öyle.

pazar günleri ben.

mantıksız olanları başınızı yastığa koyduğunuzda isteyin.. olabileceklere kafanız ayıkken zaman ayırıp düşünüp isteyin

aynı zamanın çocuklarıyız ve birbirimizi sevmiyoruz. böyle de bir şey var.

bence o kadın sizin en azından benim sizin mantığınızla zor.. neyse onunla seksi olduğu veya olmadığı için değil.. onu her hali ile olduğu hali ile kabul edip sevdğimi bilir..

azıcık bilale anlatır gibi oldu ama.. anca

rahmetli dedem çok severdi bunu...

ardından kalbinin ekmeğini yemekten sıkılan bünye "neden et yiyemiyosss" diye sorar...

memleket hakkında hiç hayırlı olmayacak cümleler söyledim.

ülke, yaralı bir kuş gibi çırpınırken gökyüzünde,
yönetenler cam kulelerden bakıp
“halk sabreder” diye fısıldadı birbirine.
oysa sabır, artık ekmeğin bile gölgesine sığınmıştı;
fırınların önünde bekleyen çocukların
ellerinde büyüyen açlığa bile sıra gelmiyordu.

sözde büyük laflarla örülen bir duvar vardı:
adına “kalkınma” dediler
altında ezilen ise yine bizdik.
her taşı bir suskunlukla harçladılar,
eleştireni taşkınlıkla suçladılar.
hakikati soran her dudak
bir gecede “tehdit” sayıldı.

sokaklarda yanan ışıklar bir bir sönerken
saray odalarında projektörler parlıyordu.
halkın karanlığı, muktedirin gölgesine
bir türlü yetişemiyordu.
ne tuhaftır ki, ülke küçülürken cepler büyüyordu,
mazlumun öfkesi çoğalırken
sadece nutukların boyu uzuyordu.

bu toprak, kul değil insan ister;
ama yönetim, soruları değil
sadakati sever oldu.
gerçeği söyleyenin sesi kısıldı,
yalanın nefesi meydanlarda bayrak gibi dalgalandı.

ve biz…
gecenin içinde birbirimize sokularak
bir avuç umut sakladık kırılmasın diye.
çünkü biliyorduk:
gökyüzü ne kadar kararırsa kararsın,
en sonunda doğan şey
yine kötü bir sabaha benzeyecekti.

konya'ya ait şerbetli bir tatlı. hamuru o kadar ince açılır ki arkası gözükür.

arkadaşları isengard'da demir döverken, köşelere saklanıp işten kaytaran orkların sözlükte yazar olmasıdır.

ancak aramızda değiller çünkü birçoğu miğferdibi'nde şehit oldu.

artık sizde nasıl bir kadına açlık varsa....
gerçekçi olun biraz.
aynı şekilde bi kadın bana sen dünyanın en yakışıklı, en seksi erkeğisin dese, onada hastır lan derim.

(bkz: cemo)

etli ekmeğe benzese de lezzet bakımından farklıdır.

küçük kuşbaşı ile yapılan bir pide türü denilebilir.

akşehir'de gayet sanayi sitesi restoranı kıvamlı bir mekanda en iyilerinden birini yiyebileceğiniz lezzet. lüks restoranlarda süslü püslü sunulan türlerinin gerçeği ile pek alakası yoktur.

#3295008
yemek bu kokacak tabi.
ha kötü kokusu var denmek istenmişse eğer ilk defa duyuyorum.

bir diğer kullanım şekli de naylon poşet.
tamamen yanlş bir kullanım. naylon = nylon poliamit cinsi bir plastiktir. polimer zincirnde conh amit bağları vardır. (küçük harf yerine büyük harf koyunuz.) naylonun pek çok türü vardır. yüksek sertlikte, aşınması ve esnekliği çok az, mekanik parçalar yapmaya müsait bir plastiktir.
naylon torbadaki plastik naylon değil polietilendir. ch2 ch2 ch2--- bağlarından oluşan polimere sahiptir. çok esnek ancak dayanıklılığı az bir plastiktir. ayrıca naylonun tersine suya karşı çok mukavimdir.

şahsımca, şaheseri (bkz: midnight city) olan grup.

#3812568
sen kendini deli gibi yaptın sdafasdf *

konya'ya özgü küflü peynir ve etle yapılan bir börektir.



edit: patenti halk etli ekmek'e aitmiş.