zaman tüneli

neyin ön yargısı her şey bin lira olmuşken

lahanayı yerken iyi ama sapına gelince fetö diyorlar.

kızıltoprak vapuru, kınalıada'ya giderken çektim.

maddi imkansızlıklar varsa yargılamam. akmarda harika korsan kitapçılar vardı.isteyene korsan isteyene orjınal verirlerdi. belki hala o korsancılar vardır. üniversite sonda ruhi mücerret çıkmış, kitabı alacağız o dönemki arkadaşımla. kitapçıya girdik, benım kız bir adama birşey dedi kibarca. ilk defa kıskandım. ne oluyor lan diyecekken meğersem murathan munganmış adam. korsan kitabını imzalatmıştık.

yazarlar bile hoş karşılayabiliyorken sizde çok da yargılamayın.

edit: murat menteşmiş.

havalimanında ucuz kahve satıyor en azından adamlar. o yüzden seviyorum.

çok da pahalı değil.

yine karabulutlar, yine fırtına öncesi sessizlik.
çok korkuyorum.

sevginin iyileştiremedigi tek canlı türüdür.

benim olayımdır. ilk pc'm 1997'de olmuştu. o zaman bu zamandır windows dışında hiçbir işletim sistemini kullanmadım. bununla övünmüyorum, yanlış anlaşılmasın. bu yalnızca bir durum tespitidir. yani bu olaydan çok anlasam linux falan kullanırdım herhalde.

android işletim sistemli akıllı telefonum olduğundan bu da var bende elbette ama neredeyse hiç akıllı telefon kullanmadığımdan bunu saymıyorum. cidden, fotoğraf çekmek dışında akıllı telefon kullanmıyorum sayılır. konuşmak için bile ayda yılda bir...

diriliş ertuğrul - ertuğrul bey.

yukarıda bahsedildiği gibi eskiden pahalıydı ama yıllardır diğer kafelere göre ucuz bile kalıyor. ben ayda yılda bir gidiyorum, o ayrı konu. kahvesi çok iyi değil ama bu devirde ne kaliteli ve ya ucuz ki. özellikle bir tür konsept oluşturmaya çalışmış, fotoğraf çekinmelik alanları olan yeni nesil kahveciler çok pahalı. türkiye'de 5-6 euroya(250-300 lira) kahve mi satılır diye kimse sorgulamıyor, ama yıllardır çeşitli sebeplerle aşırı bir starbucks düşmanlığı var. kapitalizme karşı olanlar, starbucks'ı araplar işletiyor diyenler, bizim kendi kafe kültürümüzü destekleyelim isteyenler...

ama kendi kafe kültürümüz serpilemeden yok oldu zaten. yada herkese hitap edebilecek kahvehane/kıraathane kültürümüz de yok. nadiren bazen denk geliyorum, çay bahçesi-kıraathane-kafe tarzında bize özgü makul fiyatlı samimi yerler. onun dışında pek çok kafe kopyala-yapıştır sıkıcı tasarımlara yada instagramcı tayfa için hazırlanmış köşelere sahip. ve hemen hemen hepsi dediğim gibi fahiş fiyatlara kahve satıyorlar. eskiden starbucks'ı statü sembolü olarak görüp türkiye'ye yayılmasını sağlayanlar, şimdi bu tarz başka kahvecilere gidiyor. çok para verince kendilerini daha üst ekonomik sınıfa ait yada "cool" hissediyorlar muhtemelen.

delirmekten iyidir, hayat kurtarır.
rabbim kimseyi duvarlarla konuşturacak kadar yalnız ve çaresiz bırakmasın.

daha o aşamaya gelecek kadar delirmedim çok şükür. ben kendi kendime takılıyorum şimdilik.

mutlu ilişkiler taraflardan birinin boyun eğmesi veya uyumlu davranması ile devam eder. iki tarafta burnundan kıl aldırmaz, kafasının dikine gider, ben bilirim derse; birbirini hırpalamaktan başka bir yol alınmaz. ben iyi bir aşık olamam. ılımlı ve uysal, oturaklı, hanım hanımcıkta olamam. neysem o’yum bu yüzden ıhh benden olmuyor, olmaz.

takı ve broş almak, bayılıyorum.

şarkı söyletir.
ben o duvarlara çarpa çarpa nasır tuttum.

flört edilebilecek tüm ihtimallerin,
tek bir bağırsak hareketiyle tarihe gömülmesidir.

genellikle kıymalı ve kapalı olur.

soğuk bir kış günü klima altında çay içip harika bir film izlemek
çay 275
netflix 190

sıla'nın "imza" albümü.

her ilişkinin kendi içinde dinamikleri vardır. zaten "şöyle bir aşık olurum, yok böyle bir aşık olurum" demek saçmalamak olur. çünkü aşk iki kişiliktir ve iki kisiye göre şekil alır. sen istedigin kadar kafanda bir form belirle, aşk hepsini bir anda tarumar edecektir. işte aşkın güzelliği buradan gelmektedir.