zaman tüneli

2025 yazının şarkısı. fakat bu yıl öyle çok dinleme almadı gibi. semicenk & sefo iş birliği var. şahsen çok sevdim.

sabrettim saran.

arkadaş ne okusam bende netice buna gidiyor bugünlerde.

nude istiyorum gibi komik komik laflar kullanmayin. ciplak resmini istiyorum deyin. net olun, adam gibi ana dilinizi kullanin, beni hasta etmeyin lan !

2025 bitmeden rte yi bişey ilan etme yarışı son hız devam ediyor.
bakalım, yılın son saatlerinde biri çıkıp allah diyecek mi diye bekliyorum.

edit: olm şimdi dikkat ettim, 2021 haberiymiş. neden uyandır mıyorsunuz aliminyum.

bu kitap hakkında bir şeyler demeye hangi noktadan başlasam bilemiyorum gerçekten. okuması çok zor bir kitaptı ama dilinden dolayı değil, celie'nın yaşadıklarından...

kitap celie'nin mektuplarından oluşuyor, celie amerika'nın kırsalında siyahi bir kız çocuğu. başta mektuplar tanrıya hitaben yazılıyor, sonrasında ise kız kardeşi nettie'ye.

celie'nin yaşadıkları o kadar korkunç ki kitabı okurken bol bol nefes almak için duraklamak gerekiyor. ist**m*r, her türlü ş**det... önce kendi ailesi tarafından sonra zorla verildiği koca ve onun ailesi tarafından.
en zoru da çocuk haliyle bir şeylere asla anlam verememesi, o saf ve masum haliyle gücünün hiç yetmeyeceği mücadelelere girmek zorunda bırakılması.

shug avery, celie'nın kocasının metresiyken olaylar öyle bir gelişiyor ki celie'nın mentoru ve sevgilisi haline geliyor. kadın kadının yurdudur ve kadının kadından başka dostu yoktur. bunun en güzel örneği oluyor bu ikili arasındaki ilişki. küllerinden doğan kadınlar her zaman içimi ısıtır ve kalbimi coşkuyla doldurur zaten.

kitaptaki erk*kler hakkında fazla bir şey söyleyemeyeceğim, hepsi belalarını bulsun... bir insanın herhangi bir insana bile yapmayacağı şeyleri kendi ailelerine nasıl yapabiliyorlar aklım almıyor. almayacak, almasın da.

kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri de celie'nın tanrıyı orta yaşlı beyaz bir adam olarak tanımlaması. çünkü öyle olduğuna ben de yemin edebilirim.

kitap her açıdan çok güzeldi bu yüzden de 2025 kitaplarımın en üstlerinde yer aldı. 10/10.

yenersen tamam da, yenmezsen büyük sıkıntı.
(bkz: istanbul)

“itiraf ediyorum, kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! insan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. kendime ait bir ev sahibi olduğumda, şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum.”

—jane austen

adamın baya bildiğin deli raporu vardı olm. istese bile vatan haini olamazdı zaten bu mal.

körler sağırlar birbirini ağırlar.

x şehrine hoş geldiniz.

(bkz: edeple gelen lütufla gider)

tartışmaya kapalı mevzu.

dostlarımızla geleceğiz. istemeye. ahahaha.

1960-1970’li yıllarda etkili olmuş jamaikalı bir reggae / rocksteady enstrümantal müzik grubu.

atatürk'ten nefret edip atatürk'e verilmiş sıfatlara özenmek zavallıca bir eylem.

rte olsa olsa baş çalan olur.

(bkz: bop eş başkanı) olduğunu zaten kendisi birçok kere gururla açıklamıştı.

kimsenin hiçbirşey zoruna gitmiyor.

bu benim çok zoruma gidiyor.

raad przemekler.

(bkz: hastayım dedim dedim inanmadınız bak ne oldu şimdi)
(bkz: bu şakayı yapmak istemiyordum)

muhtardan muhtaçlık belgesi alın

bu mezar taşındaki yazı benim de yazım olsun:

eli boş gidilmez gidilen yere,
rabbim boş gelmedim ben suç getirdim.
dağlar çekemezken bu ağır yükü,
iki kat sırtımda pek güç getirdim.

" bugün dündü,
dün ise geçmişten farklı değildi.. "

1942 doğumlu avusturyalı yazar peter handke imzalı eser; özgün adı wunschloses unglück olan eser 1972 yılında yayınlanmıştır.

yazarın annesi 1971 yılında yüksek dozda uyku hapı alarak intihar etmiş ve bu kitap da o trajedinin edebî yansıması olarak karşımıza çıkıyor.

kitabımı zeynep sayın çevirisinden okudum ve çevirisi oldukça güzeldi.

bu intiharı kriminal düzeyde ele almıyor yazar, daha çok psikolojik ve toplumsal boyutlarıyla ilgileniyor, annesiyle olan duygusal bağı, annesinin mutsuzluğu, annesinin ona anlatmış olduğu anılardan yola çıkarak üzerinde durulan düşünceler, annesinin tam olarak neden intiharı seçmiş olabileceğine dair merak, bu sonu anlama çabası, kitabın ana unsurları arasında yer alıyor denilebilir.

en sevilen insan olarak anne kişisini esas alırsak, en sevdiğin insanın intihar etmesinin ardından yaşanılan duygular bize yansıyor, intihar ettiği için kızgın, kırgın olmanın yanı sıra onu intihara sürükleyen nedenleri anlama çabası da göze çarpıyor.

yazarın annesi belki de mutsuzluğa doyduğu için intiharı seçmiştir, tıpkı yazarın da bu intihardan dolayı mutsuzluğa doyduğu ve kitabına da mutsuzluğa doyum adını verdiği gibi...

kitapta en çok dikkatimi çeken ve aklımdan çıkmayan şey şu oldu;

" annem oğlunu etkileyebilecek kelime dağarcığından yoksundu "sözü bence etkileyiciydi, yazarın annesinden bağımsız olarak söylenebilir ki, karşındaki insana o kelimeleri bulamadığın ve kendini anlatamadığın için intihar etme ihtimâli, kendini, acını anlatamadığın için ölümü göze alma durumu sarsıcıydı.

insan belki de anlatamamaktan, dinleyen olmamasından, içindeki acıyı hissettiremeyecek olmaktan intiharı seçiyor, bilinmez.. tıpkı yazarın annesinin de anlaşılmadığı için intiharı seçme ihtimâlinin olduğu gibi.

yazarın anlatımını ve bu ölüme bakış açısını yansıtma biçimini etkileyici bulduğum bir kitaptı.

kitaptan seçtiğim bazı cümleleri bırakarak burada bir son veriyorum.