zaman tüneli

köle olmaya hazır olun.

gerçi benim pambıkım dünya tatlısı, uslu bir pofidikti.

ama bu istisna kaideyi bozmaz.

kediyi sahiplendiğin an ev onundur sen de kiracı.

şiimdi halk sevinir büyük ihtimal madurogil'den kurtulduk diye ama amerika fena geçirecek ülkeye.

90'larda her çocuğun isteyip de pek birinin sahip olamadığı gerçek ama çocuklar için olan o araba.. ülker çokomel çekilişle verirdi 6 tane yaldızını biriktirip gönderenlere herkes biriktirme peşindeydi ama kim sahip oldu bilinmez. yazlıkta çocuklarda görürdüm bu arabadan imrenirdim.

ayrıca emrah serbes'in müptezeller romanında şöyle bir diyalog vardı göz yaşartan

-“üzülme baba,” dedim, “alt tarafı bir ev, alt tarafı beton parçası ya. çalışır ederiz, yine alırız. ben de çalışırım bundan sonra, söz, alırız bir ev daha.”
- “ona üzülmüyorum ki ben,” dedi babam. “her ay evin taksitini ödedik de ne oldu. bak, uçup gitti elimizden balon gibi. keşke seni ağlatmasaydık çocukken. keşke sana o akülü arabayı alsaydık.”

kitaptaki en manalı diyalogtu yoksa iyi bir hikaye değildi.

edit: ukteydi..

benim anlamlandıramadığım da şu: allah'ın rahmet eyleme konusunda ihmalkar veya isabetsiz davrandığı mı düşünülüyor ki, her ölüm vakasında koro halinde herkes allaha bir rahmet dileği ve tavsiyesinde bulunuyor. ( daha da tuhafı: yüz yıl önce ölmüş birisi için bile bugün rahmet dileğinde bulunuluyor. aynı kişi için tekrar tekrar dileniyor. yahu hiç mi güveniniz yok allaha. sizi duyabiliyor da rahmeti esirgemişse açık ki rahmet vermiyor/vermemiş işte. yok duymuyorsa da duymuyor belli. bu anlamsız ısrar niye.. öleli yüz yıl olmuş, yüz yıldır rahmetsiz adam yaptırım her ne ise zaten katlanmış, hatta alışmıştır bile. yüz yıl sonra verilen rahmeti ne yapsın..
hem bu ne yaman çelişki.. allah hata yapabilen biri mi.. allah 'rahmet talebi sayısı'ndan etkilenip, karar da mı değiştirebiliyor.. ha.! sahi ne iş..?!

kendini bu kadar hırpaladığın yetmedi mi?

balımdan sözlüğün en sevimli kargasından yeni yıl hediyesi… en özel anlarımda, severek kullanacağım bir hediye. manevi değerini anlatmam, çünkü bunu bana kız kardeşim almış. her baktığımda onun sevgisini, düşüncesini ve bana verdiği değeri hissedeceğim. benim için çok kıymetli ve her zaman öyle kalacak...

boş yere ağlama kalbini bağlama venezuela kızlarına.

araba setleri vardı hani kumandasına basarsın belli bir çizelgede giderdi tomy'ninkiler süperdi....

(bkz: ay ben şok)

kendine ait bir oda .

alacaksak bunları alalım gçömen olarak
suriler gitsin venezuela dilberleri gelsin

"insan öleceğini bile bile nasıl yaşar?
ya çıldırır ya da öleceğini unutur."
nazım hikmet

sahi insan öleceğini bile bile nasıl yaşar?
nasıl aşık olur mesela günün birinde kaybedeceği birine?
arkasında bırakacağını bildiği evlatlara sahip olmaya nasıl cesaret eder?
yarına sağ çıkacağını bilmeden nasıl bugününden keyif alabilir?

bence bu soruların cevabı tamamen kadere imanda. bu hayatın gelip geçici olduğunu kabullenmekte. ölümsüz olanın beden değil ruh olduğunu idrak edebilmekte.

öbür türlü düşüne düşüne gerçekten çıldırır nazım'ın dediği gibi.

canları sıkılırken icat edilmiş gibi
lan durmadan çorba içiyoz fakirlikten
bari bi ekşın katalım demişler gibi
o hamur ne alaka yani

(bkz: yine seks hikâyesi mi yazıyorsun feridun abi)
(bkz: tamam en ilginç yerde siz seks yaptınız)

kedi.

kültürün, medeniyetin beşiği galatasaray camiasının örnek bir neferi.

"venezuela petrolüne çöktük ama tabiiki başka bahaneler uyduracağız, ırakta, libyada ve diğerlerinde de yaptığımız gibi.." diyor yani..

olmamak için doğru ve olması gereken kelimeleri özellikle seçmeye özen gösteriyorum; eğer kırmamam gereken biriyse. ama hak ediyorsa yapacak bir şey yok, gayet de kırılabilir; bunda bir sakınca görmüyorum.

tadını sevmediğim bir şeyi eşlikçi yapmam zaten.