zaman tüneli

filmin barbossa ile ilgili kısmı üst tanımda o denli güzel özetlenmiş ki üstüne diyeceğim hiçbir şey yok. barbossa'nın gerçekten de tam istediği gibi bir korsan olarak yaşaması, lükse sefaya kavuşması, tüm denizlere ve her şeye sahip olmayı tatması, en sonunda gerçek hazinesi olan kızına kavuşması, onun için kendini feda etmesi, her şeyiyle çok hoş bir olay örgüsüydü. tabi burada adamın zevk sefa içerisindeyken kızının neredeyse asılmasına sebep olan kişinin de, zamanında onu yetimhaneye bırakan şeref yoksunu babası olduğu gerçeğini de atlamamak lazım.

kızıldeniz'in bölünmesi gibi denizin yarılması, salazar'ı ve mürettabatını firavunvari bir kefeye koyup ölümlerini bu şekilde hazırlamaları, mızrağın kırılmasıyla birlikte tüm lanetler kalkınca herkesin tekrar insan olup, içerisindeyken onlara ciddi avantaj sağlayan suyun hepsine mezar olması, hiç yoktan efektleriyle bile güzel bir sahneydi.

jack sparrow'un sparrow lakabını verenin salazar olduğunu öğrendik. uzaktan serçe gibi gözüküyordu diyor şeytan üçgenine girmeden önce, kuş yani sparrow gibiydi. sonrasında jack sparrow'un başarısı üzerine kendi gemisindekilerden aldığı haraçların, onun şimdiki görüntüsünün birer parçası olması ayrıntısını gördük.

babası bıraktığı kitabın üzerindeki yakutla kızının zengin bir hayat süreceğini düşünürken, onun kitaptan kendine bir hayat kuracağını bilemezdim deyişi, carina'nın tüm yıldızları sırf babası ona o kitabı bıraktığı için öğrenmesi gerektiğini düşünüp bu konuda profesyonelleşmesi, film sırasında aşırı uyuz edici bir tabela olan köpekler ve kadınlar giremez yazılı dükkana girip teleskopu düzeltip adamı eziklemesine rağmen cadı damgası yemesi, nihayetinde mızrağı ve babasını bulması, o arada henry'i ayarlaması, on parmağında on marifet olması ayrı ayrı güzeldi.

yine filme eklenen son sahnede, will'in rüya gördüğünü düşünüp kıskaç şeklinde el görmesi ve sonra yerde hafif suyla bir işaret kalması filmin devamı gelebilir demekti ama artık zor elbette.