zaman tüneli

birkaç ay biten ilişkinin bitişini kendi içimde kabullenmeye çalışırım. tam anlamıyla kabullendikten sonra da hiçbir şey olmamış gibi günlük hayatıma devam ederim.
kafada bitirmeden duygularımı kabullenmediğim zamanlarda her zaman o kişiye karşı* bir özlem ya da geçmişe dair kırgınlıklarım oluyor.
artık bu durumla uğraşmak istemiyorum, direkt duygularımla bodoslama girişerek birkaç ayda çözüyorum konuyu.

gece uyumadan önce hatırlamak, anmak, düşünmek.

oynamalı düğünler,sünnet düğünleri vb. hiç gerek yok ya. takıdan sonra kaçıyorum zaten.

bir joanna hogg kısa filmidir.

filmin senaryosunu da yönetmen joanna hogg yazmıştır. filmde anlatıcı olarak ise izetta tollapi yer almıştır.

yönetmenin daha önce unrelated ve exhibition isimli iki uzun metraj filmini ve caprice isimli de bir kısa filmini izlemiş ve bu filmler hakkında birer de tanım yazmıştım. bu film yönetmenin izlediğim dördüncü filmi oldu ve ben dört filmden de keyif aldım.

filmim türkçe adı bir çantanın otobiyografisi'dir. ve bu kısa film adının da vaat ettiği gibi bir çantanın ağzından kendi hikayesini anlatır.

miu miu marka bir çanta hikayesini anlatan. pek bilmediğim için filmi izlerken markaya baktım ve insanlık dışı bir pahalılıkta olduğunu gördüm.

ancak hikayesini anlatmak için karşımıza çıkan çantanın artık o eski şaşalı günlerinden eser kalmamış. yırtılmış, yıpranmış, fiyatını artıran markasının bazı harfleri düşmüş.

çanta bize eline geçtiği insanların hikayelerini anlatırken bir yandan da neden bu hale geldiğini gösteriyor. insanlar alemine küçük bir bakış atan çantanın hikayesi bence kesinlikle izlenmeye değer.

maddi gücünüze göre isteme, nikah ve balayı olabilir. arada kalanlara gerek yok.

bir sigara yakar önümüze bakarız.

(bkz: dünya)

28 yıldır sorduğum o soru.

alayınızın cuması hayırlı olsun.

70 yaşında piyasada,ordada,burada çalışanları görmek yakındır. bu maaşlarla nereye kadar gidecek bakalım...

ne yaparsanız yapın ama sakın bizim yaptığımız gibi en az 20 defa, bugün yalnız uyumak istemiyorum, bugün sevişmeden uyumak istemiyorum, canım şunu çekti yalnız yemek istemiyorum gibi bahaneler ile bir araya gelip görüşmeyin.
hele 3 defa birbirinizin ailesel travmalarına ve ölmüş ebeveynlerine dil uzattıktan sonra.
tamamen kopmak zor oluyordu. kopmayı zor başardık.
biz onu geride bıraktık sonunda.

kısa ve net bir insan. tanımları okunası.

ortam değişikliği, mahkum aşkın ve iyileşmesi mümkün olmayan verem hastalığının umut bağladığı geleneksel bir yanılgıdır.
(bkz: vladimir nebakov)

kafam karışık. her gün yeni kilit açılıyor bugünlerde. bu zamana kadar üzerine hiç düşünmek zorunda kalmadığım durumlar. doğru ne yanlış ne normal ne normal olmayan ne.. herkes istediğini istediği gibi yaşamakta özgür tamam da bu özgürlük dönüp dolaşıp benim alanımda patlıyor. neden yani?

bir şey duyuyorum yakıştıramıyorum.
bir şey görüyorum, duyduklarım yüzünden aklıma başka ihtimal gelmiyor..

görüdğklerim duyduklarım okey herkesin kendi hayatı da beni ilgilendiren yerde nerede durmalıyım..

keşke sorularımı sorabilsem.. o zaman daha kolay olacak işte belki kabullenmek ya da vazgeçmek…

insan kendi düşünceleri arasında kaybolurken kendi kendine doğru yanlış bulması çok zor.. ne istediğimi bilemiyorum, bilmeye çalışsam da karar veremiyorum.

lütfen biri beni uyandırabilir mi?

yanlış bir şey söylememiş. japonya'ya 2 tane atom bombası atan, vietnam'da sivileri portakal gazıyla öldüren, latin amerika'da uyuşturucu kartelleriyle işbirliği yapan, birleşmiş milletler'in kararlarına rağmen ırak'ı işgal edip 3 milyon sivilin ölümüne neden olan hiçbir amerika başkanı yargılanmadığına veya hitler gibi şeytanlaştırılmadığına göre, trump'ın da benzer davranması garip değil.
insanlara garip gelen şey bu davranışlar değil, davranışları açık açık söylemesidir. barack obama gibi bir katliamcının nobel barış ödülü aldığı dünyada, trump oldukça masum bir başkandır.

istanbul

otobüsün havasız kalması.

şoförün klimayı açması/açmaması.

bir mustafa kotan filmidir.

filmin senaryosunu ece yosmaoğlu yazmıştır. filmde onur tuna, erkan can, esra dermancıoğlu, celal nalçakan, mert turak, aslı tandoğan, berrak tüzünataç, ertuğrul aytaç usun, gonca vuslateri ve ipek filiz yazıcı rol almıştır.

internet aleminde bir sohbet odasında sekiz kişi kendi aralarında yaptıkları sohbetlerle oldukça samimi olmuş ve akşamları belli konular üzerinde sohbetle ederek zaman geçirmektedir.

ama bu olay internet evreninde geçtiği için aslında çoğu insan çok da dürüst değildir. büyük bir çoğunluk kendini olduğundan farklı gösterirken kendisine yepyeni ve ideal bir hayat uyduranlar da vardır. ancak herkes diğerini olduğu gibi, anlattığı gibi kabul edip bu dünyanın sanallığına zeval getirmemeye çalışır. elbette aşklar, cinsel temaslar ve sextingler de bir yandan devam etmektedir.

bir akşam sohbet odasına katılan bir adamın söyledikleri ve anlattıkları grup içinde endişe, korku ve tedirginlik yaratır. bu adam konuştukça grup çözülür. ancak adamın bambaşka bir hesabı da vardır bu gruba dahil olurken.

çok iyi bir film değildi ama izlerken de sıkılmadım açıkçası. sadece her filmde erkan can'ı görmek biraz sıkıcı olmaya başladı.

kışın geceden duşa girmek daha iyi. yazları sabahtan duş almak daha iyi gibi. daha tercih edilesi.

o kadından bağımsız bir şey ki bu, kendi veri grubuna göre değerlendirme olur.