zaman tüneli

#385116
ilahi psg arkadaş..
'çayı çay bardağında içtiği için ezikliğin vücut bulmuş hali' olduklarını, milyonlar sözlükten öğrenecekler demekki..

ben kredi kartıma güvenirim. nakit para yetmeyebilir market alışverişinde. temassızlattırıp giderim.

dolayısıyla canın ve kanınla bütün varlığınla bir kadına kendini vermektir.

en kutsal değerler için gözünü kırpmadan kendini feda edebilme cesaretiyle benzer bir iliski kurulabilir bence arada.
onu kendinden önemli ve değerli saydığın anlamına gelir.
içinde samimi bir itiraf taşır böyle bir aidiyet..
onun için kendinden, canından seve seve vazgeçebilmek gibi.

dolap bana boş boş bakıyor, bomboş, içinde hiçbir şey yok.
bir peynir ufağı olsaydı bari.

dolabı açan kişiye "bana bakamayacaksan beni niye aldın" tarzı bakışı atması olayı.

tuvaletlerinde karışıklığa neden olabilir. *

oyun yazarı ve senarist.
rumuz goncagül ve dışarıda yağmur var yazdığı ünlü oyunlarıdır.

nereye sektirirsen sektir vatanından rahat yer bulamazsın. vatan insanın evidir. evinden başka evde rahat eden var mı?

felsefeyi, düşünce ve davranışların duygulardan azade olduğu fikrine kapılarak değerlendirmek, dolayısıyla felsefenin kökünü kurutarak varılabilecek bir sonuç olabilir.

beleş kitap için vakit harcıyor enayiler.

filozof yanım dediğin ne üretiyor da zarar görmekten, bir kaybın olacağını düşünmekten kendini alamıyorsun? diye sorulması gerekir..

maaşallah ki ne maaşallah, aristo, kant, schopenhauer filanız herhalde. büyük meselelerin adamlarıyız herhalde..

gidince daha büyük mücadele var. mücadelenin babası adeta atası. mücadele bitmiyor ki. biraz bitermiş gibi yapıyor meğerse güç topluyormuş ş.refsiz

günaydın sözlük. 25 saat uyumuşum, beynimde fadimenin düğünü var, nöronlarım horon tepiyor.

dindar ve kindar neslin yanında, pudra şekerli müminelerde mi yetişmiş/yetiştirilmiş.?
'iletişim başkanlığı'nda -kimlerce ve kimlerle ne tür bir iletişim için- istihdam olunduğu ise, ayrı bir merak konusu olmalı..

yeni yılda benden büyük bir parça koptu gibi ama adını koyamıyorum. adını koyduğum anda ciddiye almak zorunda kalırım diye özellikle kaçıyor da olabilirim.

henüz tam tarif edemediğim bir şeyler radikal biçimde dönüşüyor; ben hem acı çekiyorum hem de bu dönüşümü izliyorum. arada karışıyorum. düşüncelerim, kaygılarım, arzularım yer değiştirdi; bazıları geri gelmedi, yerlerine ne oturduğundan da emin değilim.

on- on beş gün önceki benle aramda şaşırtıcı mesafeler var. korkuyorum ama dramatik değilim; daha çok “bunun sonu nereye varacak bakalım” tedirginliği. büyük beklentilerim yok ama merakım var.

zihnim bir süredir hem harp alanı gibi hem de gereğinden fazla sakin. gürültü var ama muhatap yok. gözüm bir yerden ısırıyor ama kim olduğumu çıkaramıyorum.

şimdilik bütün önceliğim evime, odama ve kendi akışıma geri dönmek; en azından zihinsel olarak güvende hissetmek için.
kekremsi bir yorgunlukla sürüyorum zincirlerimi.

(bkz: buzdolabının kapağını açıp boş boş bakmak)

kız, arkadaşından ayrılmak yerine senden ayrılınca gelen pişmanlık hissi. * *

seçimler kişiseldir tabi ama buraya şevket süreyya aydemir'in suyu arayan adam kitabından bir alıntı yazmak isterim.

"maarif vekaleti müsteşarı olgun, dengeli bir insandı. az ve ağır konuşuyordu. hafif bir tebessümle diyordu ki:
eğer maksat proletarya davası ise, biz milliyetçi proleteriz. hangi memleket çocuklarına bizimki kadar muhtaçtır? hangi millet bizimki kadar fakirdir? öyle bir işin içindeyiz ki, herkes dağarcığında ne varsa ortaya dökmelidir..."

buzdolabınızın markası bosch ise o da size öyle bakar.