zaman tüneli

seven ama yanlis seven erkektir. kadina alinabilecek tek hediye ic camisiridir.

iş hayatında duygusallığa yer olmadığını öğrenmeliyiz. hatta duygusal ilişkiler dışında duygusallığa yer yok hayatta. adamı ham yapar bu zilliler. yaylanmadan yürüyelim arkadaşlar. yoksa günah neo liberalizmden gider.

önce başka bir iş buluyoruz, işimizi hazır ettikten sonra aniden şaaaak diye istifayı basıyoruz.

peki yeni işimiz eskiden daha mı iyi? belki evet belki hayır ama bir süre sonra yeni işimizde de benzer sığırlarla çalıştığımızı farkettiğimizde yine ayrı döngüye gireceğiz.

sabah uyandığında kendini inci sözlük yazarı olarak bulan kurgusal karakter.

yerli ve milli shakira'mız, beyonce'miz olabilirdi. erol köse prodüksüyonlu o meşhur aliminyum folyo klibe kadar. o zamanlar bi gazete mi veriyordu bişi oluyordu, dinledim ben o albümü baştan sona. gayet başarılı albüm. o başarılı albümü tek bir klip bok etti.
nez; okan bayülgen'in bi programında söylediği gibi sadece götüşten ibaret bir kadın değildir. sakın ha mütiş ötesi bi şarkıdır. o albümde olan klasik rüzgarı, herşey boş, turkish delight falan fazlasıyla güzel şarkılar. biliniz.

geçen gün haberlerde ısınmak için girdiği aracın içinde yanarak can veren evsiz adamın hikayesini dinledim.

ben böyle ülke düzeninin de, adaletinin de kalkınmasının da ........

tulumba tatlısı. çünkü neden olmasın?

sözlükte bu kadar tatlı insan yok. teşekkürler.

#3852045

beyim, biraderim ben orayı biraz muğlak yazmışım aslında. ankaranın hava durumu anlamında yazacaktım.

yoksa ezelden hüdaydacıyız.*

fıstıklı baklava
kuşaklardır değişmeyen o gizli tarif gibiyim; hem gelenekselim hem de her katımda ayrı bir entrika var. şerbetim tam kararında, fıstığım bol, çıtırtım ise sadece hak edene. osmanlı saray mutfağından fırlamışçasına asil, 'rejim bozmaya değer' diyecek kadar iddialıyım. klasiklerden vazgeçemeyenler için buradayım ama dikkat et, bağımlılık yaparım.
öyle güzel anlattım ki canım çekti dostlar...
(evet gece gece)

motişim de mottişim
anasının ballısı

netflix'te dizisini izledim. meğerse meşhur bir oyunmuş, ordan diziye uyarlanmış. ben tabi cahil olduğum için. oyunu dizisinden iyidir diye düşünüyorum. oynamadığım için, bir şey diyemiyorum.

eskiden heyecanlandığın şeylere "artık" heyecanlanmamak. belki de "o" heyecana zaten değmezlerdi ama en azından yaşadığımızı hissettiriyorlardı.
renkler vardı gülfem durumu işte.

tak pat çat.

güm pat küt.

normal bir göt değildi
alüminyum göt idi

şalvarımla yazıyorum. daha fazla bir şeye gerek yok sanırım.

hayatımda eksikliğini duyduğum az şeyden biri.
biri bana sarılıyormuş hissi veriyor diye aylarca kalın yorganla uyuyorum.

tek yön kaosu, imdat diye bağırmamak için dişlerini sıkarsın...

yeni bir dlc gelecek söylentileri heyecanlandırmıştır.

muhammed ali'yi mağlup ederek unvanını koruduğu yüzyılın maçı olarak bilinen 1971'deki ilk karşılaşmalarının hemen öncesinde soyunma odasında kendisiyle yalnız kalmak istemiş ve içeriye kimseyi almaması hususunda güvenlik görevlisine talimat vermiş. az sonra hışımla dışarıya fırlamış ve güvenlikçiye neden içeriye adam soktun diye kızmış. güvenlik görevlisi içeriye kimsenin girmediğine yemin etmiş. sonraki zamanlarda bir arkadaşına içeride beyaz giysili bir adam vardı ve o tanrı'ydı. maçtan önce kendisini aylarca aşağılayan ve medya önünde tahkir eden ali'ye öfkeli olan frazier tanrı olduğunu düşündüğü beyaz giysili adama sormuş: bu gece onu öldürürsem beni affeder misin ? adam ''evet'' diye cevaplamış. sonrası ;