zaman tüneli

aslında 1 milyon 1 lira filan değildi 1000 liraydı, bunu çoğu kişi hatırlamaz. 2005te 1 milyon 1 ytl'ye eşitlenince sanki 1 milyon hep 1 liraymış gibi bir algı oluştu. aslında parada 6 sıfır değil 3 sıfır vardı. 94 krizinden sonra (özellikle 2001 krizinden sonra çoğu fiyat milyonlu olmuştu yani sıfırsız bin lira şeklinde.) fiyatlar bugünki fiyatlara çok benzerdi ama x1000 şeklinde. mesela tost 150.000 aslında 150 lira ama 2004te yasa çıkınca 15 kuruşa eşitlendi. o yüzden bu 5 ytl ler falan çok değerliydi çünkü 5.000.000'un gerçek değeri 5 değil 5.000'di aslında.

1000 eski lira = 1 yeni lira
10.000 eski lira = 10 yeni lira
20.000 eski lira = 20 eski lira
1.000.000 eski lira = 1000 yeni lira.
1.000.000.000 eski lira = 1.000.000 yeni lira.

parada 3 sıfır vardı ama hep 6 sıfır varmış gibi gösterdiler. 90lı yıllarda olanlar hatırlarlar.

"bi dakka komutar bey! öyle bi şey yok" deyip anında müdahale ederim.

'çalışan kadın' ifadesi bir totoloji* dir.

çalışmayan kadın mı var? kim görmüş? nerede yaşamaktadır?

serengati'den manhattın'a gören söylesin de bilelim.

bırakmam. çok istiyorsa şifremi veririm sorun değil ama tabii ki öyle bir durumda ben de onun herhangi bir hesabının şifresini istediğimde vermesini beklerim.

en sonunda kendini savunmaktan ağlamıyor mu işte ona deli oluyorum.

yaşam kalitesini yükseltir.

avrupa'daki bir konserine gitmek için büyük oğlanın benden para istediği, muhtemelen rap okuyan bir marsık.

kimse için kendini kısıtlamaya sokma. doğrusu budur.

bu trump kıro*'su bir de nato komutanının kendisine yalakalandığı mesajı paylaşmış. ne iptidailik...

bazen uğradığın haksızlıklara verilecek yegane tepkidir. gönül susmaya razı değilse de, konuşma ile bir şeyin değişmeyeceğini anladığında bu işe mecbur kalıyor. içten yazılan romanda ne cümleler var bir bilseler. *

liradan 6 sıfır atınca beyin de resetlenemiyor demek ki. zaten insanlar zorla öğreniyor matematiği, para hesabını, onu da enflasyona göre sürekli güncelleyince normal vatandaş napsın? keşke ekmeğin fiyatının hep sabit kaldığı bir coğrafyada yaşasaydık da bu tarz dertlerimiz olmasaydı.

kimse için hiçbir şey bırakılmaz. kah sözlük, kah bir hobi, kah bir alışkanlık. adına ne derseniz. hayatımda öğrendiğim en kıymetli bilgi şudur: olduğu gibi kabullenebileceğin biriyle ol ve asla kimseyi değiştirmeye çalışma. çünkü aşkın kimyasal etkisi 2 bilemediniz 3 sene sürüyor. bu sis bulutu ortadan kalkınca herkes gerçeği, işlerin aslını görüyor. daha dün beraber olabilmek için kendini paralayan insanlar, aşırı duyguların etkisi ile zorla girdiği kabuğundan 'ben bu hayatı yaşayamam' deyip bir anda çıkıveriyor. o yüzden değiştirmeye çalışmak tamamen umutsuz eylemler bütünüdür. olduğu gibi kabullenin.

orta ile iyi arasında bir yerlerdeyim.

trump mesaj ifşa etmiş. gündüz kuşağı gibi takılıyor koca dünya.

1 bölüm, uyku sersemliği üzerine tez yazan yılmaz'ın akademik gelişimini konu alırdım. yılmaz'ın ilkan ve ersoy üzerindeki olağanüstü deneyleri bölümü izlenir kılardı gibi gibi geliyor.

olsa da olur, olmasa da olur.
acil durumlarda hayat kurtarır, onun dışında pek bir esprisi yoktur.
ama güzel duruyor namussuz. ben diyor, buradayım diyor.

belgesel desem değil, film desem hiç değil. yorum yok, hikaye yok, senaryo yok, kurgu yok, röportaj yok, rol yapmak yok. bir insan hayatının dümdüz aktarılması. hatice ablanın hayatını bir buçuk saate sığdıran, doğadan ne kadar koptuğumuzu, uzaklaştığımızı anlatan, son zamanlarda izlediğim en iyi şey.

yeni neslin belki hiç anlmayacağı ama yaşınız biraz geçkin olunca köyünden, ninelerinden, teyzelerinden yakalayan ve asla bırakmayan bir gerçek.

ben ne izledim dedirtecek. sevsenizde sevmesenizde.

mük'ün bir tık üstü*

çok sevince, nilüfer çelikten.

yıl olmuş 2026 hala aldığı paranın miktarını doğru rakamıyla söyleyemeyen insanların yarattığı yılgınlık öfke karışımı bir duygu durumundayım.

halk tv'de sokak röportajı. bir abla konuşuyor vir vir vir. bir milyar alıyormuş. bla bla bla...

yuh yani! bu cahillikten, bu aldırmazlıktan, bu vurdum duymazlıktan sıtkım sıyrıldı artık. bibitmediniz be...