zaman tüneli

iş ortağım gibi davranıyorum. benden aldığı maaş ona işaret ediyor çünkü.

kobanispor ingilizlerden küsküyü yemiş şaşırtmadı.

fenerbahçe'nin 1-0 yenildiği maç.

kaynak: birgun.net

zeytinli poğaça tadında bir maç. tatsız, tuzsuz. içinde pozisyonlar, gol var ama yine de bu maç çok tatsız tuzsuz geldi bana. futbol namına bir şey göremedim iki takımdan da.

yeni başladığım deneyim. inanılmaz keyifliyim, üst teknoloji de iki full elektirikli araba kullanıyorum* zevkten köşe oluyorum.

şehirmerkezine gidip geldiğim 100 km.de maliyet çalışması yaptım 112 tl. elektirik yakmışım. aynı yere dolmuşla gidip gelsem 2x60=120 tl. ucuz bu arabanın elektiriği, çok ucuz. benzinliyle 7-8 litre yakardım yani 400 tl.yi geçerdi yolculuk. ucuz bu arabaların gideri. ucuz.

uzun yola gitmem hacı. toplu taşıma varken işim olmaz. mümkünse trenle giderim uzun yola. uçak varsa uçak. yoksa mecburen otobüs.

akaryakıt istasyonları size elveda. bi daha düşürmesin tanrı kapınıza. amin.

tereddüte gerek yok, at gitsin. kaybedecek ne var sanki, kafan netleşir en azından. için içini yiyeceğine yaz ne olacaksa olsun.

ali koç denen kripto galatasaraylının fenerimize kazandırdığı genç yetenek

bu sefer tatlı, yavaş okumalı icmedeyiz.

yine iki üç günlük içme modu sonra bir ay ara verme modum.basladi.

proje çizimi kolay değildir. proje derken hemen aklınıza mühendis gelmesin ustalar da proje çiziyor.

benim kütüğün degisme hızı... djdkdk

1976 yapımı orhan aksoy filmi.
beş çocuk babası olan ve ailesini geçindirmekte zorlanan rıza'nın, çocukları ile sınandığı ve ailesiyle birlikte zengin ve şuursuz bir aile ile olan mücadelesini konu edinir.

küçük oğluna araba ile çarpıp sakat kalmasına sebep olan oktay'ın, ceza alması ya da bedel ödemesi bir yana dursun; "çok mutluyum çünkü çüküm var" felsefesine dayanarak bir de mağdur ettiği ailenin kızına göz koyması ve dahi tecavüz etmeye kalkmasıyla olaylar çığrından çıkar.

bu film bende sadece "aile nedir, ne değildir?" gibi bir yerden değil de; şeref, onur gibi kavramların, kaybedecek pek fazla şeyi olmayan alt gelir sınıfın elinde olan tek "sınırlarını koruma hakkı" olduğunu gösteren bir yerdedir de. bu bakımdan aslında sınıfsal bir dramadır. oktay iti ve babası, parasının ve çevresinin sağladığı güçle her şeyi satın alabileceğine inanırken; rıza için “aile şerefi”, geriye kalan tek savunma hattıdır.

bir yandan da kaderci bir yerdedir benim zihnimde. bazen her şeyi doğru yaptığında da yanlış bir şeye denk gelebilir; şanslıysan düzeltebildiğin kadar düzeltebilirsin ama en nihayetinde damağında kalan tat buruktur. filmi izlemek bende bu buruk tadla çağrışım yapar her zaman. zira hayat budur ve tadı buruktur çoğu zaman.

harika bir ilişkimiz varmış.

erkekse kadınlara bakıp eşine bir posta atıp uyur sabah işe gider. kadınsa erkeklere bakar kadınları kıskanıp kötüler üç harfli market abur cuburu sonrası hunharca sevişilip uyunur. eşek gibi çalıştıktan sonra bir nebze kişiyi hafifleten mutluluktur. kırsaldakiler olmasa reyting dibi boylar. ada okyanus mayolu kadınlar.

insan gerçekten hayret ediyor.

atatürk düşmanlığı gösteren yorumlarına denk gelince engelleyip geçtiğim kullanıcılar. ekşi'de atatürk düşmanlarının sayısı akıl almaz boyutlardaydı, ekşi yönetimi bunlara arka çıkıyordu.

bu tür kullanıcılar genelde trol oluyor. bazen de türk düşmanlığından yada dincilikten doğan hazımsızlıklarıyla atatürk'e de laf söyleyebilen gerçek hayatta türk vatandaşı olmadıklarını umduğum kişiler oluyor.

atatürk aslında bir fikir. onun fikirlerini özümseyenler, dünyada durduğu yeri ve seçtiği yolu anlayıp ona göre yaşayanlar da birer atatürk olabilir. türklerin bir kurtarıcı beklemesine gerek yok, biraz azmetsek kurtarıcı kendimiz olacağız. düşünsenize bir tanesiyle baş edemediler ve türk milletinin içinden daha milyonlarca atatürk çıkma potansiyeli var.

o yüzden aslında o fikri yok etmek istiyorlar. atatürk hiç umutsuzluğa kapılmadı, türkleri umutsuzluğa sürüklemeye çalışıyorlar. atatürk'ün ilkelerini benimseyen türkleri, ilkelerinin yetmediği yerde akıl ve bilimi yol gösterici olarak seçen türkleri, yani türkiye'nin asıl evlatlarını düşman belliyorlar. yahudi tipi propagandalarla durmaksızın kurtuluş savaşı'nın ilk adımı atıldığından beri atatürk'ün temsil ettiği her şeye havlıyorlar. son 23 yıldır yada 1950'lerden beri değil. mustafa kemal paşa kurtuluş planlarını düşünmeye başladığı günlerden beri...

ek: atatürk'ü adeta ilahlaştırmayın, ondan bir daha gelmez demeyin. atatürk bir mucizevi işler yapmış gibi görünse bile bunu alın teriyle, bileğinin hakkıyla, zekasını kullanmasıyla ve sonunda da türk milletinin desteğiyle başardı. nice zeki ve çalışkan insanlar türkiye'de bir atatürk olmak yerine kolayı seçip yurt dışına yerleşiyorlar. atatürk'ün savaştığı emperyalizm, atatürkçülüğe işte böyle gol atıyor.

atatürk, atatürk olana kadar çok çalıştı, çok okudu, kafasını çalıştırdı. günler yetmedi gece yarılarına kadar kendini kitaplara gömdü. içindeki vatan ve millet sevgisinden güç aldı. bazı atatürkçülerin yaptığı gibi ilk fırsatta başka bir ülkeye göçmedi. pekala yapabilirdi. o yüzden atatürk'ü lütfen içi boş söylemlerle popülizme yada kutuplaşmadan doğan nefretinize alet etmeyin. çünkü bu atatürk'ün anısına büyük bir hakaret olur bence.

ama maalesef bugün kendine atatürkçü diyen ve yankı odalarında birbirlerini pohpohlayan herkes tam olarak bunu yapıyor. kafalarını çalıştırmak, dirsek çürütüp çözüm üretmeye çalışmak yerine kabileci bir zihniyetle atatürkçü olduklarını iddia ediyorlar. sonra gidip y-chp'nin tepeden gösterdiği aday kim olursa olsun protesto etmeden tıpış tıpış oy veriyorlar. bana göre bugünkü atatürkçülerin çoğunun varlığı bile devrimci ulu önderimize bir hakarettir. hani gitmeyip savaşalım denir ya, nasıl savaşacağız sorusu aslında önümüzdeki atatürk örneğiyle cevaplanabilir. çok çalışarak, akıllı olarak, milletçe birlik olarak...her şeye kızıp kendi köşemize çekildiğimiz, şikayet edip edip hareketsiz kalmamız yetmedi mi?

babaaaa sapllaaaaaaaa tüm gslilere de sapllllaaaaaaaa

kuş yarasını gösterirse taşlayanı çok olur.

halk müziği seven genç kızların ilk aşkı...