zaman tüneli

abla diye hitap ederek adab-ı muaşeret gereği benzer şekilde karşılık verebileceğiniz eylem. *

(bkz: mütekabiliyet)

yakında yemek siparişleri dronlarla balkona gelecek. herkes cam balkonları açık hale getirecek. keza posta kolileri de öyle.

abi, beyefendi, amca dışında ne demelerini bekliyordun ? sevgilim mi mesela ?

yarın amca ve sonrasında da dede diye hitap ettikleri günler gelip çattığında , bu abi diye hitap ettikleri günleri de özleyeceğiz.

işten eve dönüyordum. yorgun ve keyifsizdim. ellerinde saha, meşin yuvarlak ve kale namına kayda değer pek bir şey olmasa da futbol oynamaya çalışan yedi sekiz tane velede takıldı gözüm. aralarında en az beş metrelik bir mesafe olan iki koca taş yığınının tam ortasına claudio taffarel misali dikilip takım arkadaşlarını gaza getirmeye çalışan ve maçı heyecanla takip eden kara kuru, eciş bücüş minik kaleciye yöneldim. hem küçük çocukla laflayıp biraz kafa dağıtmak, hem de bir yetişkinin alakasına mazhar olduğu için muhtemelen kendisini büyümüş hissedecek bir sabi sevindirmek istiyordum.

arkasından yavaşça sokularak yanına yaklaştım:

-naber dostum, nasıl gidiyor?
+süper. üç sıfır öndeyiz.
-yok yahu, aferin. hey söylesene, sence messi mi daha iyi ronaldo mu?
+ikisi de neymar'ın s2ni yesin! futbolcu mu onlar lan?

sohbet beklemediğim bir çehreye büründüğünden hoşnutsuzlukla yüzümü buruşturup:

-ne biçim sözler bunlar, sana hiç yakışıyor mu dedim.
demez olaydım.

+niye lan, neyi beğenmedin? sen de amma kibar çıktın, yoksa top musun ehe deyip sırıttı.

dehşete kapılmıştım. ne cevap vereceğimi düşünürken var gücüyle arkadaşlarına doğru seslendi:

+çocuklar koşun buraya gelin. bu adam topmuş heheh...

sonra hepsi birlikte oyunu yarıda kesip bana bakarak kahkaha atmaya başladı. hatta içlerinden birkaç tanesi gülmekten yerlere yuvarlandı. kötü bir rüya görüyor olmalıydım.

özgüveni boyundan büyük hayali file bekçisini şöyle bir süzdüm. bacak kadardı ve iki ön dişinin yerinde yeller esiyordu. tanrım, ne kadar da çirkin bir şeydi.

eheh, sizi yaramazlar diye mırıldanıp evimin yolunu tuttum. peşimden hâlâ deli gibi uluyorlar, akrabalarımla ilgili hayatımda daha önce hiç duymadığım acayip küfürler ediyorlardı.

yüksek katlı binaların dış cephelerinin temizliğini eskiden dağcılar yaparlardı. şimdi bu işe de dronlar el attılar. temizlik solüsyonu ve sade suyla havalanan dron, vinç veya benzeri başka bir araç gerece gerek duymadan dış cephe camlarını temizliyor.

burukluk yaratır.

herkese öyle diyorlardır değil mi?

kendiniz olun yazarken utanmadın mı lan

kankacılık.

kendiniz olun. beğeni sadece basit bir sayı. isterseniz basit bir programla 1000 beğeni yapayım size. gerçekten mutlu olmayacaksınız.
kendiniz olun, samimi olun. gerisi gelir.

başlığı görünce nostalji yaşadım.
epey uzun bir zaman olmuş. sanki hiç duymamışım sanki hiç söylememişim gibi. sanki biraz da başka bir evrende isitip dile getirmişim bunu da telekinetik olarak hafızama yerleşmiş gibi.
bünye çok uzak artık böyle şeylere. yenisinde alerjen etki gösterebilir.
alıştım bir defa uzun mesafeleri yalnız kat etmeye. yeni bir yoldaş dost yerine ayak bağı olur gibi hissediyorum. bu saatten sonra duymasam da olur sanırım.

kestirip kadın olun

bu futbolla seneye avrupa'da oynamalı. konferans ligine katılırsa türkiye'yi çok iyi temsil eder.

tarihin en büyük sömürgecisi.

ağzının tadını bilmiyordur. hayattan nasıl zevk aldığını sorgularım. bir kenara not eder selamı sabahı keserim.*

bugün aklıma geldi, paylaşmak istedim. 2001 senesinde, belçika'da yaşarken tüm avrupa birliği ülkelerinin euro'ya geçiş hazırlıklarına şahit olmuştum. almanya, fransa, hollanda, belçika gibi ülkelerde politikacılar, ekonomistler televizyonlara çıkıyor; gazeteciler köşe yazılarında geçiş sürecinden bahsedip halkı bilinçlendiriyorlardı. avrupa'nın geneli bu şekilde bir yol izlerken, portekiz'de papazlar bu işi üstlenmişlerdi çünkü portekizlilerin çoğunluğu için 21. yüzyılda bile papazlar ve katolik inancı diğer tüm kavramlardan önemliydi.

öyle tatlı, öyle sıcak bir cümle ki kış ortasında içini ısıtır insanın. böyle hissettiğim kimseden esirgemem, onların değil benim şansımdır bu çünkü. iyi ki varlar.

kaşığı işinden eder.

çok sorulan sözlük şifrem
mailim sende var zaten